1म आफ्नो आवाजले परमेश्वरमा पुकारा गर्नेछु। म आफ्नो आवाजले परमेश्वरमा पुकारा गर्नेछु, र मेरो परमश्वरले सुन्नुहुनेछ। 2मेरो कष्टको दिनमा मैले परमप्रभुलाई खोजें। राति मैले आफ्नो हात फैलाएँ र तिनीहरू थाकेनन्। मेरो प्राणले सान्त्वना पाउन इन्कार गर्यो। 3मैले सुस्केरा हाल्दा मैले परमेश्वरको बारेमा विचार गरें। म मूर्छा पर्दा मैले उहाँको बारेमा विचार गरें। सेला 4तपाईंले मेरा आँखा खुल्ला राख्नुभयो। म बोल्नै नसक्ने कष्टमा थिएँ। 5मैले पुराना दिनहरू, धेरै पहिलेको समयको बारेमा विचार गरें। 6मैले कुनै समय गाएको गीतलाई मैले रातको समयमा याद गरें। मैले होसियार भएर विचार गरें र के भएको थियो भनी बुझ्ने कोसिस गरें। 7के परमप्रभुले मलाई सदाको निम्ति इन्कार गर्नुहुनेछ? के उहाँले मलाई फेरि कहिल्यै कृपा देखाउनुहुनेछैन? 8के उहाँको करारको विश्वस्तता सदाको निम्ति सकियो? के उहाँको प्रतिज्ञा सदाको निम्ति विफल भएको थियो? 9के परमेश्वरले अनुग्रही हुन बिर्सनुभएको थियो? के उहाँको क्रोधले उहाँको दयालाई बन्द गरेको थियो? सेला 10मैले भनें, “यो मेरो कष्ट होः हामीप्रति सर्वोच्चको दाहिने बाहुलीको परिवर्तन हो।” 11तर हे परमप्रभु, म तपाईंका कामहरू सम्झने छु। विगतका तपाईंका अचम्मका कामहरूका बारेमा म विचार गर्नेछु। 12तपाईंका सबै कामहरूका बारेमा म विचार गर्नेछु र तिनमा विचार गर्नेछु। 13हे परमेश्वर, तपाईंको मार्ग पवित्र छ। हाम्रो महान् परमेश्वरसित कुन परमेश्वरको तुलना हुन्छ र? 14तपाईं अचम्मका कामहरू गर्ने परमेश्वर हुनुहुन्छ। तपाईंले मानिसहरूका माझमा आफ्नो सामर्थ्य प्रकट गर्नुभएको छ। 15आफ्नो महान् शक्तिले तपाईंले आफ्ना मानिसहरू, याकूब र योसेफका सन्तानहरूलाई आफ्नो विजय दिनुभयो। सेला 16हे परमेश्वर, पानीले तपाईंलाई देख्यो। पानीले तपाईंलाई देख्यो र तिनीहरू भयभीत भए। गहिराइहरू थरथर कामे। 17बादलहरूले पानी तल खन्याए। बादल लागेको आकाशले आवाज निकाल्यो। तपाईंका काँडहरू यताउता उडे। 18तपाईंको गर्जनको सोर हावामा सुनियो। बिजुलीको चमकले संसारलाई उज्यालो बनायो। पृथ्वी थरथर काम्यो र हल्लियो। 19तपाईंको मार्ग समुद्रबाट गयो र तपाईंको बाटो उर्लंदो पानीबाट गयो, तर तपाईंका पाइलाहरू देखिएनन्। 20तपाईंले मोशा र हारूनको हातद्वारा बगाललाई झैं आफ्ना मानिसहरूलाई डोर्याउनुभयो।
1My cry goes to God! Indeed, I cry to God for help, and for him to listen to me. 2In the day of my trouble I sought the Lord. My hand was stretched out in the night, and didn’t get tired. My soul refused to be comforted. 3I remember God, and I groan. I complain, and my spirit is overwhelmed. Selah. 4You hold my eyelids open. I am so troubled that I can’t speak. 5I have considered the days of old, the years of ancient times. 6I remember my song in the night. I consider in my own heart; my spirit diligently inquires: 7“Will the Lord reject us forever? Will he be favorable no more? 8Has his loving kindness vanished forever? Does his promise fail for generations? 9Has God forgotten to be gracious? Has he, in anger, withheld his compassion?” Selah. 10Then I thought, “I will appeal to this: the years of the right hand of the Most High.” 11I will remember Yah’s deeds; for I will remember your wonders of old. 12I will also meditate on all your work, and consider your doings. 13Your way, God, is in the sanctuary. What god is great like God? 14You are the God who does wonders. You have made your strength known among the peoples. 15You have redeemed your people with your arm, the sons of Jacob and Joseph. Selah. 16The waters saw you, God. The waters saw you, and they writhed. The depths also convulsed. 17The clouds poured out water. The skies resounded with thunder. Your arrows also flashed around. 18The voice of your thunder was in the whirlwind. The lightnings lit up the world. The earth trembled and shook. 19Your way was through the sea; your paths through the great waters. Your footsteps were not known. 20You led your people like a flock, by the hand of Moses and Aaron.
1Een psalm van Asaf, voor den opperzangmeester, over Jeduthun. 2Mijn stem is tot God, en ik roep; mijn stem is tot God, en Hij zal het oor tot mij neigen. 3Ten dage mijner benauwdheid zocht ik den HEERE; mijn hand was des nachts uitgestrekt, en liet niet af; mijn ziel weigerde getroost te worden. 4Dacht ik aan God, zo maakte ik misbaar; peinsde ik, zo werd mijn ziel overstelpt. Sela. 5Gij hieldt mijn ogen wakende; ik was verslagen, en sprak niet. 6Ik overdacht de dagen van ouds, de jaren der eeuwen. 7Ik dacht aan mijn snarenspel; in den nacht overlegde ik in mijn hart, en mijn geest onderzocht: 8Zal dan de Heere in eeuwigheden verstoten, en voortaan niet meer goedgunstig zijn? 9Houdt Zijn goedertierenheid in eeuwigheid op? Heeft de toezegging een einde, van geslacht tot geslacht? 10Heeft God vergeten genadig te zijn? Heeft Hij Zijn barmhartigheden door toorn toegesloten? Sela. 11Daarna zeide ik: Dit krenkt mij; maar de rechterhand des Allerhoogsten verandert. 12Ik zal de daden des HEEREN gedenken; ja, ik zal gedenken Uw wonderen van ouds her; 13En zal al Uw werken betrachten, en van Uw daden spreken. 14O God! Uw weg is in het heiligdom; wie is een groot God, gelijk God? 15Gij zijt die God, Die wonder doet; Gij hebt Uw sterkte bekend gemaakt onder de volken. 16Gij hebt Uw volk door Uw arm verlost; de kinderen van Jakob en van Jozef. Sela. 17De wateren zagen U, o God! de wateren zagen U, zij beefden; ook waren de afgronden beroerd. 18De dikke wolken goten water uit; de bovenste wolken gaven geluid; ook gingen Uw pijlen daarhenen. 19Het geluid Uws donders was in het ronde; de bliksemen verlichtten de wereld; de aarde werd beroerd en daverde. 20Uw weg was in de zee, en Uw pad in grote wateren, en Uw voetstappen werden niet bekend. Gij leiddet Uw volk, als een kudde door de hand van Mozes en Aaron.
यो पद हाइलाइट गर्न, टिप्पणी थप्न वा प्रतिलिपि गर्न Enter थिच्नुहोस्। एरो कुञ्जीहरूले अर्को पदमा लैजान्छन्।
पद नम्बरहरू छानिएको अनुवादअनुसार हुन्छन् र केही अध्यायहरूमा एक पदले फरक पर्न सक्छन्।