Zaburi 58

1Enyi watawala, je, kweli mwanena kwa haki? Je, mnahukumu kwa unyofu miongoni mwa watu? 2La, mioyoni mwenu mnatunga udhalimu, na mikono yenu hupima jeuri duniani. 3Waovu ni wapotovu tangu kuzaliwa kwao, toka tumboni mwa mama zao ni wakaidi na husema uongo. 4Sumu yao ni kama sumu ya nyoka, kama ile ya fira ambaye ameziba masikio yake, 5ambaye hatasikia sauti ya kutumbuiza ya mwaguzi, hata kama mganga angecheza kwa ustadi kiasi gani. 6Ee Mungu, yavunje meno katika vinywa vyao; Ee Bwana, vunja meno makali ya hao simba! 7Na watoweke kama maji yapitayo kwa kasi, wavutapo pinde zao, mishale yao na iwe butu. 8Kama konokono ayeyukavyo akitembea, kama mtoto aliyezaliwa akiwa mfu, wasilione jua. 9Kabla vyungu vyenu havijapata moto wa kuni za miiba, zikiwa mbichi au kavu, waovu watakuwa wamefagiliwa mbali. 10Wenye haki watafurahi waonapo wakilipizwa kisasi, watakapochovya nyayo zao katika damu ya waovu. 11Ndipo wanadamu watasema, “Hakika utulivu wa wenye haki bado una thawabu, hakika kuna Mungu ahukumuye dunia.”

1Do you indeed speak righteousness, silent ones? Do you judge blamelessly, you sons of men? 2No, in your heart you plot injustice. You measure out the violence of your hands in the earth. 3The wicked go astray from the womb. They are wayward as soon as they are born, speaking lies. 4Their poison is like the poison of a snake; like a deaf cobra that stops its ear, 5which doesn’t listen to the voice of charmers, no matter how skillful the charmer may be. 6Break their teeth, God, in their mouth. Break out the great teeth of the young lions, Yahweh. 7Let them vanish like water that flows away. When they draw the bow, let their arrows be made blunt. 8Let them be like a snail which melts and passes away, like the stillborn child, who has not seen the sun. 9Before your pots can feel the heat of the thorns, he will sweep away the green and the burning alike. 10The righteous shall rejoice when he sees the vengeance. He shall wash his feet in the blood of the wicked; 11so that men shall say, “Most certainly there is a reward for the righteous. Most certainly there is a God who judges the earth.”

1Een gouden kleinood van David, voor den opperzangmeester, Altascheth. 2Spreekt gijlieden waarlijk gerechtigheid, gij, vergadering? Oordeelt gij billijkheden, gij, mensenkinderen? 3Ja, gij werkt ongerechtigheden in het hart; gij weegt het geweld uwer handen op de aarde. 4De goddelozen zijn vervreemd van de baarmoeder aan; de leugensprekers dolen van moeders buik aan. 5Zij hebben vurig venijn, naar gelijkheid van vurig slangenvenijn; zij zijn als een dove adder, die haar oren toestopt; 6Opdat zij niet hore naar de stem der belezers, desgenen, die ervaren is met bezweringen om te gaan. 7O God! verbreek hun tanden in hun mond; breek af de baktanden der jonge leeuwen, o HEERE! 8Laat hen smelten als water, laat hen daarhenen drijven; legt hij zijn pijlen aan, laat hen zijn, alsof zij afgesneden waren. 9Laat hem henengaan, als een smeltende slak; laat hen, als ener vrouwe misdracht, de zon niet aanschouwen. 10Eer dan uw potten den doornstruik gewaar worden, zal Hij hem als levend, als in heten toorn wegstormen. 11De rechtvaardige zal zich verblijden, als hij de wraak aanschouwt; hij zal zijn voeten wassen in het bloed des goddelozen. En de mens zal zeggen: Immers is er vrucht voor den rechtvaardige; immers is er een God, Die op de aarde richt.