Zaburi 105

1Mshukuruni Bwana, liitieni jina lake, wajulisheni mataifa yale aliyoyatenda. 2Mwimbieni yeye, mwimbieni yeye sifa, waambieni matendo yake yote ya ajabu. 3Lishangilieni jina lake takatifu, mioyo ya wale wamtafutao Bwana na ifurahi. 4Mtafuteni Bwana na nguvu zake, utafuteni uso wake siku zote. 5Kumbuka matendo ya ajabu aliyoyafanya, miujiza yake na hukumu alizozitamka, 6enyi wazao wa Abrahamu mtumishi wake, enyi wana wa Yakobo, wateule wake. 7Yeye ndiye Bwana Mungu wetu, hukumu zake zimo duniani pote. 8Hulikumbuka agano lake milele, neno ambalo aliamuru, kwa vizazi elfu, 9agano alilolifanya na Abrahamu, kiapo alichomwapia Isaki. 10Alilithibitisha kwa Yakobo kuwa amri, kwa Israeli liwe agano la milele: 11“Nitakupa wewe nchi ya Kanaani kuwa sehemu utakayoirithi.” 12Walipokuwa wachache kwa idadi, wachache sana na wageni ndani yake, 13walitangatanga kutoka taifa moja hadi jingine, kutoka ufalme mmoja hadi mwingine. 14Hakuruhusu mtu yeyote awaonee; kwa ajili yao aliwakemea wafalme, akisema: 15“Msiwaguse niliowatia mafuta; msiwadhuru manabii wangu.” 16Akaiita njaa juu ya nchi na kuharibu chakula chao chote, 17naye akatuma mtu mbele yao, Yosefu, aliyeuzwa kama mtumwa. 18Walichubua miguu yake kwa minyororo, shingo yake ilifungwa kwa chuma, 19hadi yale aliyotangulia kusema yalipotimia, hadi neno la Bwana lilipomthibitisha. 20Mfalme alituma watu wakamfungua, mtawala wa watu alimwachia huru. 21Alimfanya mkuu wa nyumba yake, mtawala juu ya vyote alivyokuwa navyo, 22kuwaelekeza wakuu wa mfalme apendavyo na kuwafundisha wazee wake hekima. 23Kisha Israeli akaingia Misri, Yakobo akaishi kama mgeni katika nchi ya Hamu. 24Bwana aliwafanya watu wake kuzaana sana, akawafanya kuwa wengi sana kuliko adui zao, 25ndiye aliigeuza mioyo yao iwachukie watu wake, wakatenda hila dhidi ya watumishi wake. 26Akamtuma Mose mtumishi wake, pamoja na Aroni, aliyemchagua. 27Walifanya ishara zake za ajabu miongoni mwao, miujiza yake katika nchi ya Hamu. 28Alituma giza na nchi ikajaa giza, kwani si walikuwa wameyaasi maneno yake? 29Aligeuza maji yao kuwa damu, ikasababisha samaki wao kufa. 30Nchi yao ilijaa vyura tele, ambao waliingia hadi kwenye vyumba vya kulala vya watawala wao. 31Alisema, yakaja makundi ya mainzi, na viroboto katika nchi yao yote. 32Alibadilisha mvua yao ikawa mvua ya mawe, yenye umeme wa radi nchini yao yote, 33akaharibu mizabibu yao na miti ya tini, na akaangamiza miti ya nchi yao. 34Alisema, nzige wakaja, tunutu wasio na idadi, 35wakala kila jani katika nchi yao, wakala mazao ya ardhi yao. 36Kisha akawaua wazaliwa wote wa kwanza katika nchi yao, matunda ya kwanza ya ujana wao wote. 37Akawatoa Israeli katika nchi wakiwa na fedha na dhahabu nyingi, wala hakuna hata mmoja kutoka kabila zao aliyejikwaa. 38Misri ilifurahi walipoondoka, kwa sababu hofu ya Israeli ilikuwa imewaangukia. 39Alitandaza wingu kama kifuniko, na moto kuwamulikia usiku. 40Waliomba, naye akawaletea kware, akawashibisha kwa mkate wa mbinguni. 41Alipasua mwamba, maji yakabubujika, yakatiririka jangwani kama mto. 42Kwa maana alikumbuka ahadi yake takatifu, aliyompa Abrahamu mtumishi wake. 43Aliwatoa watu wake kwa furaha, wateule wake kwa kelele za shangwe, 44akawapa nchi za mataifa, wakawa warithi wa mali wengine walikuwa wameitaabikia: 45alifanya haya ili wayashike mausia yake na kuzitii sheria zake. Msifuni Bwana.

1Give thanks to Yahweh! Call on his name! Make his doings known among the peoples. 2Sing to him, sing praises to him! Tell of all his marvelous works. 3Glory in his holy name. Let the heart of those who seek Yahweh rejoice. 4Seek Yahweh and his strength. Seek his face forever more. 5Remember his marvelous works that he has done; his wonders, and the judgments of his mouth, 6you seed of Abraham, his servant, you children of Jacob, his chosen ones. 7He is Yahweh, our God. His judgments are in all the earth. 8He has remembered his covenant forever, the word which he commanded to a thousand generations, 9the covenant which he made with Abraham, his oath to Isaac, 10and confirmed the same to Jacob for a statute; to Israel for an everlasting covenant, 11saying, “To you I will give the land of Canaan, the lot of your inheritance”; 12when they were but a few men in number, yes, very few, and foreigners in it. 13They went about from nation to nation, from one kingdom to another people. 14He allowed no one to do them wrong. Yes, he reproved kings for their sakes, 15“Don’t touch my anointed ones! Do my prophets no harm!” 16He called for a famine on the land. He destroyed the food supplies. 17He sent a man before them. Joseph was sold for a slave. 18They bruised his feet with shackles. His neck was locked in irons, 19until the time that his word happened, and Yahweh’s word proved him true. 20The king sent and freed him; even the ruler of peoples, and let him go free. 21He made him lord of his house, and ruler of all of his possessions; 22to discipline his princes at his pleasure, and to teach his elders wisdom. 23Israel also came into Egypt. Jacob lived in the land of Ham. 24He increased his people greatly, and made them stronger than their adversaries. 25He turned their heart to hate his people, to conspire against his servants. 26He sent Moses, his servant, and Aaron, whom he had chosen. 27They performed miracles among them, and wonders in the land of Ham. 28He sent darkness, and made it dark. They didn’t rebel against his words. 29He turned their waters into blood, and killed their fish. 30Their land swarmed with frogs, even in the rooms of their kings. 31He spoke, and swarms of flies came, and lice in all their borders. 32He gave them hail for rain, with lightning in their land. 33He struck their vines and also their fig trees, and shattered the trees of their country. 34He spoke, and the locusts came, and the grasshoppers, without number, 35ate up every plant in their land; and ate up the fruit of their ground. 36He struck also all the firstborn in their land, the first fruits of all their manhood. 37He brought them out with silver and gold. There was not one feeble person among his tribes. 38Egypt was glad when they departed, for the fear of them had fallen on them. 39He spread a cloud for a covering, fire to give light in the night. 40They asked, and he brought quails, and satisfied them with the bread of the sky. 41He opened the rock, and waters gushed out. They ran as a river in the dry places. 42For he remembered his holy word, and Abraham, his servant. 43He brought his people out with joy, his chosen with singing. 44He gave them the lands of the nations. They took the labor of the peoples in possession, 45that they might keep his statutes, and observe his laws. Praise Yah!

1Looft den HEERE, roept Zijn Naam aan, maakt Zijn daden bekend onder de volken. 2Zingt Hem, psalmzingt Hem, spreekt aandachtelijk van al Zijn wonderen. 3Roemt u in den Naam Zijner heiligheid; het hart dergenen, die den HEERE zoeken, verblijde zich. 4Vraagt naar den HEERE en Zijn sterkte; zoekt Zijn aangezicht geduriglijk. 5Gedenkt Zijner wonderen, die Hij gedaan heeft, Zijner wondertekenen, en der oordelen Zijns monds. 6Gij zaad van Abraham, Zijn knecht, gij kinderen van Jakob, Zijn uitverkorene! 7Hij is de HEERE, onze God; Zijn oordelen zijn over de gehele aarde. 8Hij gedenkt Zijns verbonds tot in der eeuwigheid, des woords, dat Hij ingesteld heeft, tot in duizend geslachten; 9Des verbonds, dat Hij met Abraham heeft gemaakt, en Zijns eeds aan Izak; 10Welken Hij ook gesteld heeft aan Jakob tot een inzetting, aan Israel tot een eeuwig verbond, 11Zeggende: Ik zal u geven het land Kanaan, het snoer van ulieder erfdeel. 12Als zij weinig mensen in getal waren, ja, weinig en vreemdelingen daarin; 13En wandelden van volk tot volk, van het ene koninkrijk tot het andere volk; 14Hij liet geen mens toe hen te onderdrukken; ook bestrafte Hij koningen om hunnentwil, zeggende: 15Tast Mijn gezalfden niet aan, en doet Mijn profeten geen kwaad. 16Hij riep ook een honger in het land; Hij brak allen staf des broods. 17Hij zond een man voor hun aangezicht henen; Jozef werd verkocht tot een slaaf. 18Men drukte zijn voeten in den stok; zijn persoon kwam in de ijzers. 19Tot den tijd toe, dat Zijn woord kwam, heeft hem de rede des HEEREN doorlouterd. 20De koning zond, en deed hem ontslaan; de heerser der volken liet hem los. 21Hij zette hem tot een heer over zijn huis, en tot een heerser over al zijn goed; 22Om zijn vorsten te binden naar zijn lust, en zijn oudsten te onderwijzen. 23Daarna kwam Israel in Egypte, en Jakob verkeerde als vreemdeling in het land van Cham. 24En Hij deed Zijn volk zeer wassen, en maakte het machtiger dan Zijn tegenpartijders. 25Hij keerde hun hart om, dat zij Zijn volk haatten, dat zij met Zijn knechten listiglijk handelden. 26Hij zond Mozes, Zijn knecht, en Aaron, dien Hij verkoren had. 27Zij deden onder hen de bevelen Zijner tekenen, en de wonderwerken in het land van Cham. 28Hij zond duisternis, en maakte het duister; en zij waren Zijn woord niet wederspannig. 29Hij keerde hun wateren in bloed, en Hij doodde hun vissen. 30Hun land bracht vorsen voort in overvloed, tot in de binnenste kameren hunner koningen. 31Hij sprak, en er kwam een vermenging van ongedierte, luizen, in hun ganse landpale. 32Hij maakte hun regen tot hagel, vlammig vuur in hun land. 33En Hij sloeg hun wijnstok en hun vijgeboom, en Hij brak het geboomte hunner landpalen. 34Hij sprak, en er kwamen sprinkhanen en kevers, en dat zonder getal; 35Die al het kruid in hun land opaten, ja, aten de vrucht hunner landbouwe op. 36Hij versloeg ook alle eerstgeborenen in hun land, de eerstelingen al hunner krachten. 37En Hij voerde hen uit met zilver en goud; en onder hun stammen was niemand, die struikelde. 38Egypte was blijde, als zij uittrokken, want hun verschrikking was op hen gevallen. 39Hij breidde een wolk uit tot een deksel, en vuur om den nacht te verlichten. 40Zij baden, en Hij deed kwakkelen komen, en Hij verzadigde hen met hemels brood. 41Hij opende een steenrots, en er vloeiden wateren uit, die gingen door de dorre plaatsen als een rivier. 42Want Hij dacht aan Zijn heilig woord, aan Abraham, Zijn knecht. 43Alzo voerde Hij Zijn volk uit met vrolijkheid, Zijn uitverkorenen met gejuich. 44En Hij gaf hun de landen der heidenen, zodat zij in erfenis bezaten den arbeid der volken; 45Opdat zij Zijn inzettingen onderhielden, en Zijn wetten bewaarden. Hallelujah!