Psalmaro 95

1Venu, ni kantu al la Eternulo; Ni ĝoje kriu al la rifuĝejo de nia helpo. 2Ni venu antaŭ Lian vizaĝon kun glorado, Per psalmoj ni ĝoje kriu al Li. 3Ĉar granda Dio estas la Eternulo Kaj granda Reĝo super ĉiuj dioj, 4Kiu havas en Sia mano la profundaĵojn de la tero, Kaj al kiu apartenas la altaĵoj de la montoj; 5Al kiu apartenas la maro, kaj Li ĝin faris, Kaj la sekteron Liaj manoj kreis. 6Venu, ni kliniĝu, ni ĵetu nin teren, Ni genuu antaŭ la Eternulo, nia Kreinto. 7Ĉar Li estas nia Dio, Kaj ni estas la popolo de Lia paŝtejo kaj la ŝafoj de Lia mano. Hodiaŭ, se vi aŭskultas Lian voĉon, 8Ne obstinigu vian koron, kiel en Meriba, Kiel en la tago de Masa en la dezerto, 9Kiam viaj patroj Min incitis, Esploris kaj vidis Mian faron. 10Kvardek jarojn Mi indignis kontraŭ tiu generacio, Kaj Mi diris: Ili estas popolo kun koro malĝusta, Kaj ili ne volas koni Miajn vojojn; 11Tial Mi ĵuris en Mia kolero, Ke ili ne venos en Mian ripozejon.

1Oh come, let’s sing to Yahweh. Let’s shout aloud to the rock of our salvation! 2Let’s come before his presence with thanksgiving. Let’s extol him with songs! 3For Yahweh is a great God, a great King above all gods. 4In his hand are the deep places of the earth. The heights of the mountains are also his. 5The sea is his, and he made it. His hands formed the dry land. 6Oh come, let’s worship and bow down. Let’s kneel before Yahweh, our Maker, 7for he is our God. We are the people of his pasture, and the sheep in his care. Today, oh that you would hear his voice! 8Don’t harden your heart, as at Meribah, as in the day of Massah in the wilderness, 9when your fathers tempted me, tested me, and saw my work. 10Forty long years I was grieved with that generation, and said, “It is a people that errs in their heart. They have not known my ways.” 11Therefore I swore in my wrath, “They won’t enter into my rest.”

1Komt, laat ons den HEERE vrolijk zingen; laat ons juichen den Rotssteen onzes heils. 2Laat ons Zijn aangezicht tegemoet gaan met lof; laat ons Hem juichen met psalmen. 3Want de HEERE is een groot God; ja, een groot Koning boven alle goden; 4In Wiens hand de diepste plaatsen der aarde zijn, en de hoogten der bergen zijn Zijne; 5Wiens ook de zee is, want Hij heeft ze gemaakt; en Zijn handen hebben het droge geformeerd. 6Komt, laat ons aanbidden en nederbukken; laat ons knielen voor den HEERE, Die ons gemaakt heeft. 7Want Hij is onze God, en wij zijn het volk Zijner weide, en de schapen Zijner hand. Heden, zo gij Zijn stem hoort, 8Verhardt uw hart niet, gelijk te Meriba, gelijk ten dage van Massa in de woestijn; 9Waar Mij uw vaders verzochten, Mij beproefden, ook Mijn werk zagen. 10Veertig jaren heb Ik verdriet gehad aan dit geslacht, en heb gezegd: Zij zijn een volk, dwalende van hart, en zij kennen Mijn wegen niet. 11Daarom heb Ik in Mijn toorn gezworen: Zo zij in Mijn rust zullen ingaan!