Psalmaro 60

1Ho Dio, Vi forlasis nin, Vi disbatis nin; Vi koleris; rekonsolu nin. 2Vi ekskuis la teron kaj fendis ĝin; Resanigu ĝiajn vundojn, ĉar ĝi ŝanceliĝas. 3Vi sentigis al Via popolo pezan sorton; Vi trinkigis al ni vinon senkonsciigan. 4Sed Vi donis standardon al tiuj, kiuj Vin timas, Por ke ili ĝin levu pro la vero. Sela. 5Por ke liberiĝu Viaj amatoj, Helpu per Via dekstra mano, kaj aŭskultu min. 6Dio diris en Sia sanktejo: Mi triumfos; Mi dividos Ŝeĥemon, kaj la valon Sukot Mi mezuros. 7Al Mi apartenas Gilead, al Mi apartenas Manase; Efraim estas la forto de Mia kapo, Jehuda estas Mia sceptro. 8Moab estas Mia lavopelvo; Sur Edomon Mi ĵetos Mian ŝuon; Super Filiŝtujo Mi triumfe krios. 9Kiu enkondukos min en fortikigitan urbon? Kiu alkondukos min ĝis Edom? 10Ĉu ne Vi, ho Dio, forlasis nin? Vi ne eliras, ho Dio, kun niaj militistaroj. 11Donu al ni helpon kontraŭ la malamiko; Vanta estas helpo de homo. 12Kun Dio ni faros heroaĵojn; Kaj Li dispremos niajn malamikojn.

1God, you have rejected us. You have broken us down. You have been angry. Restore us, again. 2You have made the land tremble. You have torn it. Mend its fractures, for it quakes. 3You have shown your people hard things. You have made us drink the wine that makes us stagger. 4You have given a banner to those who fear you, that it may be displayed because of the truth. Selah. 5So that your beloved may be delivered, save with your right hand, and answer us. 6God has spoken from his sanctuary: “I will triumph. I will divide Shechem, and measure out the valley of Succoth. 7Gilead is mine, and Manasseh is mine. Ephraim also is the defense of my head. Judah is my scepter. 8Moab is my wash basin. I will throw my shoe on Edom. I shout in triumph over Philistia.” 9Who will bring me into the strong city? Who has led me to Edom? 10Haven’t you, God, rejected us? You don’t go out with our armies, God. 11Give us help against the adversary, for the help of man is vain. 12Through God we shall do valiantly, for it is he who will tread down our adversaries.

1Een gouden kleinood van David tot lering, voor den opperzangmeester, op Schusan Eduth; 2Als hij gevochten had met de Syriers van Mesopotamie, en met de Syriers van Zoba; en Joab wederkwam, en de Edomieten sloeg in het Zoutdal, twaalf duizend. 3O God! Gij hadt ons verstoten, Gij hadt ons gescheurd, Gij zijt toornig geweest; keer weder tot ons. 4Gij hebt het land geschud, Gij hebt het gespleten; genees zijn breuken, want het wankelt. 5Gij hebt Uw volk een harde zaak doen zien; Gij hebt ons gedrenkt met zwijmelwijn. 6Maar nu hebt Gij dengenen, die U vrezen, een banier gegeven, om die op te werpen, vanwege de waarheid. Sela. 7Opdat Uw beminden zouden bevrijd worden; geef heil door Uw rechterhand, en verhoor ons. 8God heeft gesproken in Zijn heiligdom; dies zal ik van vreugde opspringen; ik zal Sichem delen, en het dal van Sukkoth zal ik afmeten. 9Gilead is mijn, en Manasse is mijn, en Efraim is de sterkte mijns hoofds; Juda is mijn wetgever. 10Moab is mijn waspot; op Edom zal ik mijn schoen werpen! juich over mij, o gij Palestina! 11Wie zal mij voeren in een vaste stad? Wie zal mij leiden tot in Edom? 12Zult Gij het niet zijn, o God! Die ons verstoten hadt, en niet uittoogt, o God! met onze heirkrachten? Geef Gij ons hulp uit de benauwdheid, want 's mensen heil is ijdelheid. ] [ (Psalms 60:14) In God zullen wij kloeke daden doen, en Hij zal onze wederpartijders vertreden.