Psalmaro 58

1Ĉu efektive vi parolas veron, vi potenculoj? Ĉu vi juste juĝas, homidoj? 2Kontraŭe, en la koro vi faras krimaĵojn, Sur la tero vi pesas per manoj rabemaj. 3De la momento de sia naskiĝo la malvirtuloj devojiĝis; De el la ventro de sia patrino la mensogantoj ekeraris. 4Ilia veneno estas simila al la veneno de serpento, De surda aspido, kiu ŝtopas sian orelon, 5Kiu ne aŭskultas la vortojn de sorĉistoj, Kiel ajn lertaj en sia arto. 6Ho Dio, frakasu iliajn dentojn en ilia buŝo; Frakasu la makzelojn de la junaj leonoj, ho Eternulo! 7Ili forverŝiĝu kiel akvo, kiu malaperas; Kiam Li ĵetos Siajn sagojn, ili estu kiel buĉitaj. 8Kiel limako konsumiĝanta ili malaperu, Kiel abortaĵo virina, kiu ne vidis la sunon; 9Antaŭ ol viaj kaldronoj eksentos la dornojn, Ilin vivajn kaj freŝajn pereigu la ventego. 10Ĝojos la virtulo, kiam li vidos venĝon; Li lavos siajn piedojn en la sango de la malvirtulo. 11Kaj la homoj diros: Ekzistas rekompenco por la virtulo, Ekzistas Dio, juĝanto sur la tero.

1Do you indeed speak righteousness, silent ones? Do you judge blamelessly, you sons of men? 2No, in your heart you plot injustice. You measure out the violence of your hands in the earth. 3The wicked go astray from the womb. They are wayward as soon as they are born, speaking lies. 4Their poison is like the poison of a snake; like a deaf cobra that stops its ear, 5which doesn’t listen to the voice of charmers, no matter how skillful the charmer may be. 6Break their teeth, God, in their mouth. Break out the great teeth of the young lions, Yahweh. 7Let them vanish like water that flows away. When they draw the bow, let their arrows be made blunt. 8Let them be like a snail which melts and passes away, like the stillborn child, who has not seen the sun. 9Before your pots can feel the heat of the thorns, he will sweep away the green and the burning alike. 10The righteous shall rejoice when he sees the vengeance. He shall wash his feet in the blood of the wicked; 11so that men shall say, “Most certainly there is a reward for the righteous. Most certainly there is a God who judges the earth.”

1Een gouden kleinood van David, voor den opperzangmeester, Altascheth. 2Spreekt gijlieden waarlijk gerechtigheid, gij, vergadering? Oordeelt gij billijkheden, gij, mensenkinderen? 3Ja, gij werkt ongerechtigheden in het hart; gij weegt het geweld uwer handen op de aarde. 4De goddelozen zijn vervreemd van de baarmoeder aan; de leugensprekers dolen van moeders buik aan. 5Zij hebben vurig venijn, naar gelijkheid van vurig slangenvenijn; zij zijn als een dove adder, die haar oren toestopt; 6Opdat zij niet hore naar de stem der belezers, desgenen, die ervaren is met bezweringen om te gaan. 7O God! verbreek hun tanden in hun mond; breek af de baktanden der jonge leeuwen, o HEERE! 8Laat hen smelten als water, laat hen daarhenen drijven; legt hij zijn pijlen aan, laat hen zijn, alsof zij afgesneden waren. 9Laat hem henengaan, als een smeltende slak; laat hen, als ener vrouwe misdracht, de zon niet aanschouwen. 10Eer dan uw potten den doornstruik gewaar worden, zal Hij hem als levend, als in heten toorn wegstormen. 11De rechtvaardige zal zich verblijden, als hij de wraak aanschouwt; hij zal zijn voeten wassen in het bloed des goddelozen. En de mens zal zeggen: Immers is er vrucht voor den rechtvaardige; immers is er een God, Die op de aarde richt.