Psalmaro 122

1Mi ekĝojis, kiam oni diris al mi: Ni iru en la domon de la Eternulo. 2Niaj piedoj staris en viaj pordegoj, Ho Jerusalem, 3Vi Jerusalem, konstruita kiel urbo, En kiu ĉio kuniĝis. 4Tien supreniris la triboj, la triboj de la Eternulo, Laŭ la moro de Izrael, Por glori la nomon de la Eternulo. 5Ĉar tie staris tronoj de juĝo, Tronoj de la domo de David. 6Deziru pacon al Jerusalem; Bonan staton havu viaj amantoj. 7Paco estu inter viaj muroj, Bonstato en viaj palacoj. 8Pro miaj fratoj kaj amikoj mi do diru: Paco estu al vi. 9Pro la domo de la Eternulo, nia Dio, Mi deziras al vi bonon.

1I was glad when they said to me, “Let’s go to Yahweh’s house!” 2Our feet are standing within your gates, Jerusalem; 3Jerusalem, that is built as a city that is compact together; 4where the tribes go up, even Yah’s tribes, according to an ordinance for Israel, to give thanks to Yahweh’s name. 5For there are set thrones for judgment, the thrones of David’s house. 6Pray for the peace of Jerusalem. Those who love you will prosper. 7Peace be within your walls, and prosperity within your palaces. 8For my brothers’ and companions’ sakes, I will now say, “Peace be within you.” 9For the sake of the house of Yahweh our God, I will seek your good.

1Een lied Hammaaloth, van David. Ik verblijd mij in degenen, die tot mij zeggen: Wij zullen in het huis des HEEREN gaan. 2Onze voeten zijn staande in uw poorten, o Jeruzalem! 3Jeruzalem is gebouwd, als een stad, die wel samengevoegd is; 4Waarheen de stammen opgaan, de stammen des HEEREN, tot de getuigenis Israels, om den Naam des HEEREN te danken. 5Want daar zijn de stoelen des gerichts gezet, de stoelen van het huis van David. 6Bidt om den vrede van Jeruzalem; wel moeten zij varen, die u beminnen. 7Vrede zij in uw vesting, welvaren in uw paleizen. 8Om mijner broederen en mijner vrienden wil, zal ik nu spreken, vrede zij in u! 9Om des huizes des HEEREN, onzes Gods wil, zal ik het goede voor u zoeken.