Psalmaro 6

1Ho Eternulo, ne en Via kolero min riproĉu, Kaj ne en Via furiozo min punu. 2Korfavoru min, ho Eternulo, ĉar mi senfortiĝis; Sanigu min, ho Eternulo, ĉar ektremis miaj ostoj. 3Kaj mia animo forte ektremis; Kaj Vi, ho Eternulo, ĝis kiam? 4Returnu Vin, ho Eternulo, savu mian animon; Helpu min pro Via favorkoreco. 5Ĉar en la morto ne ekzistas memoro pri Vi; En Ŝeol, kiu gloros Vin? 6Mi laciĝis de mia ĝemado; Ĉiun nokton mi priverŝas mian liton; Per miaj larmoj mi malsekigas mian kuŝejon. 7Sekiĝis de malĝojo mia vizaĝo, Maljuniĝis de ĉiuj miaj premantoj. 8Foriĝu de mi, ĉiuj, kiuj faras malbonon; Ĉar aŭdis la Eternulo la voĉon de mia ploro. 9Aŭdis la Eternulo mian peton; La Eternulo akceptos mian preĝon. 10Hontigitaj kaj tre teruritaj estos ĉiuj miaj malamikoj; Ili forturniĝos kaj tuj estos hontigitaj.

1Yahweh, don’t rebuke me in your anger, neither discipline me in your wrath. 2Have mercy on me, Yahweh, for I am faint. Yahweh, heal me, for my bones are troubled. 3My soul is also in great anguish. But you, Yahweh—how long? 4Return, Yahweh. Deliver my soul, and save me for your loving kindness’ sake. 5For in death there is no memory of you. In Sheol, who shall give you thanks? 6I am weary with my groaning. Every night I flood my bed. I drench my couch with my tears. 7My eye wastes away because of grief. It grows old because of all my adversaries. 8Depart from me, all you workers of iniquity, for Yahweh has heard the voice of my weeping. 9Yahweh has heard my supplication. Yahweh accepts my prayer. 10May all my enemies be ashamed and dismayed. They shall turn back, they shall be disgraced suddenly.

1Een psalm van David, voor den opperzangmeester, op de Neginoth, op de Scheminith. 2O HEERE, straf mij niet in Uw toorn, en kastijd mij niet in Uw grimmigheid! 3Wees mij genadig, HEERE, want ik ben verzwakt; genees mij, HEERE, want mijn beenderen zijn verschrikt. 4Ja, mijn ziel is zeer verschrikt; en Gij, HEERE, hoe lange? 5Keer weder, HEERE, red mijn ziel; verlos mij, om Uwer goedertierenheid wil. 6Want in de dood is Uwer geen gedachtenis; wie zal U loven in het graf? 7Ik ben moede van mijn zuchten; ik doe mijn bed den gansen nacht zwemmen; ik doornat mijn bedstede met mijn tranen. 8Mijn oog is doorknaagd van verdriet, is veroud, vanwege al mijn tegenpartijders. 9Wijkt van mij, al gij werkers der ongerechtigheid; want de HEERE heeft de stem mijns geweens gehoord. 10De HEERE heeft mijn smeking gehoord; de HEERE zal mijn gebed aannemen. Al mijn vijanden zullen zeer beschaamd en verbaasd worden; zij zullen terugkeren, zij zullen in een ogenblik beschaamd worden.