Psalmy 63

1Psalm Dawidowy, gdy był na puszczy Judzkiej. Boże! tyś jest Bogiem moim; z poranku cię szukam; pragnie cię dusza moja, tęskni po tobie ciało moje w ziemi suchej i upragnionej, w której nie masz wody; 2Abym cię oglądał w świątnicy twojej, i widział moc twoję i chwałę twoję. 3(Albowiem lepsze jest miłosierdzie twoje, niż żywot,) aby cię chwaliły wargi moje, 4Abym cię błogosławił za żywota mego, a w imieniu twojem abym podnosił ręce moje. 5Jako tłustością i sadłem byłaby tu nasycona dusza moja, a radosnem warg śpiewaniem wychwalałyby cię usta moje. 6Zaprawdęć na cię wspominam, i na łożu mojem każdej straży nocnej rozmyślam o tobie. 7Boś mi bywał na pomocy; przetoż w cieniu skrzydeł twoich śpiewać będę. 8Przylgnęła dusza moja do ciebie; prawica twoja podpiera mię. 9Ale ci, którzy szukają upadku duszy mojej, sami wnijdą do najgłębszej niskości ziemi. 10Zabije każdego z nich ostrość miecza, i przyjdą liszkom na podział. 11Lecz król będzie się weselił w Bogu, a będzie się chlubił każdy, kto przezeń przysięga; albowiem zatkane będą usta mówiących kłamstwo.

1God, you are my God. I will earnestly seek you. My soul thirsts for you. My flesh longs for you, in a dry and weary land, where there is no water. 2So I have seen you in the sanctuary, watching your power and your glory. 3Because your loving kindness is better than life, my lips shall praise you. 4So I will bless you while I live. I will lift up my hands in your name. 5My soul shall be satisfied as with the richest food. My mouth shall praise you with joyful lips, 6when I remember you on my bed, and think about you in the night watches. 7For you have been my help. I will rejoice in the shadow of your wings. 8My soul stays close to you. Your right hand holds me up. 9But those who seek my soul, to destroy it, shall go into the lower parts of the earth. 10They shall be given over to the power of the sword. They shall be jackal food. 11But the king shall rejoice in God. Everyone who swears by him will praise him, for the mouth of those who speak lies shall be silenced.

1Een psalm van David, als hij was in de woestijn van Juda. O God! Gij zijt mijn God! ik zoek U in den dageraad; mijn ziel dorst naar U; mijn vlees verlangt naar U, in een land, dor en mat, zonder water. 2Voorwaar, ik heb U in het heiligdom aanschouwd, ziende Uw sterkheid en Uw eer; 3Want Uw goedertierenheid is beter dan het leven; mijn lippen zouden U prijzen. 4Alzo zou ik U loven in mijn leven; in Uw Naam zou ik mijn handen opheffen. 5Mijn ziel zou als met smeer en vettigheid verzadigd worden, en mijn mond zou roemen met vrolijk zingende lippen. 6Als ik Uwer gedenk op mijn legerstede, zo peins ik aan U in de nachtwaken. 7Want Gij zijt mij een hulp geweest; en in de schaduw Uwer vleugelen zal ik vrolijk zingen. 8Mijn ziel kleeft U achteraan; Uw rechterhand ondersteunt mij. 9Maar dezen, die mijn ziel zoeken tot verwoesting, zullen komen in de onderste plaatsen der aarde. 10Men zal hen storten door het geweld des zwaards; zij zullen de vossen ten deel worden. 11Maar de koning zal zich in God verblijden; een iegelijk, die bij Hem zweert, zal zich beroemen; want de mond der leugensprekers zal gestopt worden.