1Przedniejszemu śpiewakowi psalm Dawidowy ku śpiewaniu. 2Powstanie Bóg, a będą rozproszeni nieprzyjaciele jego, i pouciekają przed twarzą jego ci, którzy go mają w nienawiści. 3Jako bywa dym rozpędzony, tak ich rozpędzasz: jako się wosk rozpływa od ognia, tak niezbożnicy poginą przed obliczem Bożem. 4Ale sprawiedliwi weselić się i radować będą przed obliczem Bożem, i pląsać będą od radości. 5Śpiewajcie Bogu, śpiewajcie psalmy imieniowi jego; gotujcie drogę temu, który jeździ na obłokach. Pan jest imię jego, radujcież się przed obliczem jego. 6Ojcem jest sierót, i sędzią wdów, Bogiem w przybytku swym świętym. 7Bóg, który samotne w rodowite domy rozmnaża, wywodzi więźniów z oków; ale odporni mieszkać muszą w ziemi suchej. 8Boże! gdyś wychodził przed obliczem ludu twego, gdyś chodził po puszczy; Sela, 9Ziemia się trzęsła, także i niebiosa rozpływały się przed obliczem Bożem, i ta góra Synaj drżała przed twarzą Boga, Boga Izraelskiego. 10Deszcz obfity spuszczałeś hojnie, o Boże! na dziedzictwo twoje, a gdy omdlewało, tyś je zaś otrzeźwiał. 11Zastępy twoje mieszkają w niem, któreś ty dla ubogiego nagotował dobrocią twoją, o Boże! 12Pan dał słowo swe, i tych, którzy pociechy zwiastowali, zastęp wielki mówiących. 13Królowie z wojskami uciekali, uciekali: ale ta, która przyglądała domu, dzieliła łupy. 14Chociażeście leżeć musieli między kotłami, przecież będziecie jako gołębica, mająca pióra posrebrzone, a której skrzydła jako żółte złoto. 15Gdy Wszechmogący rozproszy królów w tej ziemi, wybielejesz jako śnieg na górze Salmon. 16Na górze Bożej, na górze Basańskiej, na górze pogórczystej, na górze Basańskiej. 17Przeczże wyskakujecie góry pogórczyste? na tejci górze ulubił sobie Bóg mieszkanie, tamci Pan będzie mieszkał na wieki. 18Wozów Bożych jest dwadzieścia tysięcy, wiele tysięcy Aniołów; ale Pan między nimi jako na Synaj w świątnicy przebywa. 19Wstąpiłeś na wysokość, wiodłeś pojmanych więźniów, nabrałeś darów dla ludzi, i najodporniejszych, Panie Boże! przywiodłeś, aby mieszkali z nami. 20Błogosławiony Pan; na każdy dzień hojnie nas opatruje dobrami swemi Bóg zbawienia naszego. Sela. 21On jest Bóg nasz, Bóg obfitego zbawienia; panujący Pan z śmierci wywodzi. 22Zaiste Bóg zrani głowę nieprzyjaciół swoich, i wierzch głowy włosami nakryty chodzącego w grzechach swoich. 23Rzekł Pan: Wyprowadzę zaś swoich jako z Basan, wywiodę ich zaś z głębokości morskiej. 24Przetoż będzie noga twoja zbroczona we krwi, i język psów twoich we krwi nieprzyjacielskiej. 25Widzieli ciągnienia twoje, Boże! ciągnienia Boga mego i króla mego w świątnicy. 26Wprzód szli śpiewacy, a za nimi grający na instrumentach, a w pośrodku panienki bijąc w bębny. 27W zgromadzeniach błogosławcie Bogu, błogosławcie Panu, którzyście z narodu Izraelskiego. Tu niech będzie Benjamin maluczki, który ich opanował; 28Tu książęta Judzcy, i hufy ich, książęta Zabulońscy, i książęta Neftalimscy. 29Obdarzył cię Bóg twój siłą; utwierdź, o Boże! to, coś w nas sprawił. 30Dla kościoła twego, który jest w Jeruzalemie, będąć królowie dary przynosić. 31Poraź poczet kopijników, zgromadzenie mocnych wodzów, i ludu bujnego, hardych, chlubiących się kęsem srebra; rozprosz narody pragnące wojny. 32Przyjdąć zacni książęta z Egiptu: Murzyńska ziemia pospieszy się wyciągnąć ręce swe do Boga. 33Królestwa ziemi! śpiewajcież Bogu, śpiewajcie Panu. Sela. 34Temu, który jeździ na najwyższych niebiosach od wieczności; oto wydaje głos swój, głos mocy swojej. 35Przyznajcie moc Bogu, nad Izraelem dostojność jego, a wielmożność jego na obłokach. Strasznyś jest, o Boże! z świętych przybytków twoich; Bóg Izraelski sam daje moc i siły ludowi swemu. Niechajże będzie Bóg błogosławiony.
1Let God arise! Let his enemies be scattered! Let them who hate him also flee before him. 2As smoke is driven away, so drive them away. As wax melts before the fire, so let the wicked perish at the presence of God. 3But let the righteous be glad. Let them rejoice before God. Yes, let them rejoice with gladness. 4Sing to God! Sing praises to his name! Extol him who rides on the clouds: to Yah, his name! Rejoice before him! 5A father of the fatherless, and a defender of the widows, is God in his holy habitation. 6God sets the lonely in families. He brings out the prisoners with singing, but the rebellious dwell in a sun-scorched land. 7God, when you went out before your people, when you marched through the wilderness... Selah. 8The earth trembled. The sky also poured down rain at the presence of the God of Sinai— at the presence of God, the God of Israel. 9You, God, sent a plentiful rain. You confirmed your inheritance, when it was weary. 10Your congregation lived therein. You, God, prepared your goodness for the poor. 11The Lord announced the word. The ones who proclaim it are a great company. 12“Kings of armies flee! They flee!” She who waits at home divides the plunder, 13while you sleep among the camp fires, the wings of a dove sheathed with silver, her feathers with shining gold. 14When the Almighty scattered kings in her, it snowed on Zalmon. 15The mountains of Bashan are majestic mountains. The mountains of Bashan are rugged. 16Why do you look in envy, you rugged mountains, at the mountain where God chooses to reign? Yes, Yahweh will dwell there forever. 17The chariots of God are tens of thousands and thousands of thousands. The Lord is among them, from Sinai, into the sanctuary. 18You have ascended on high. You have led away captives. You have received gifts among men, yes, among the rebellious also, that Yah God might dwell there. 19Blessed be the Lord, who daily bears our burdens, even the God who is our salvation. Selah. 20God is to us a God of deliverance. To Yahweh, the Lord, belongs escape from death. 21But God will strike through the head of his enemies, the hairy scalp of such a one as still continues in his guiltiness. 22The Lord said, “I will bring you again from Bashan, I will bring you again from the depths of the sea; 23That you may crush them, dipping your foot in blood, that the tongues of your dogs may have their portion from your enemies.” 24They have seen your processions, God, even the processions of my God, my King, into the sanctuary. 25The singers went before, the minstrels followed after, in the midst of the ladies playing with tambourines, 26“Bless God in the congregations, even the Lord in the assembly of Israel!” 27There is little Benjamin, their ruler, the princes of Judah, their council, the princes of Zebulun, and the princes of Naphtali. 28Your God has commanded your strength. Strengthen, God, that which you have done for us. 29Because of your temple at Jerusalem, kings shall bring presents to you. 30Rebuke the wild animal of the reeds, the multitude of the bulls, with the calves of the peoples. Being humbled, may it bring bars of silver. Scatter the nations that delight in war. 31Princes shall come out of Egypt. Ethiopia shall hurry to stretch out her hands to God. 32Sing to God, you kingdoms of the earth! Sing praises to the Lord! Selah. 33To him who rides on the heaven of heavens, which are of old; behold, he utters his voice, a mighty voice. 34Ascribe strength to God! His excellency is over Israel, his strength is in the skies. 35You are awesome, God, in your sanctuaries. The God of Israel gives strength and power to his people. Praise be to God!
1Een psalm, een lied van David, voor den opperzangmeester. 2God zal opstaan, Zijn vijanden zullen verstrooid worden, en Zijn haters zullen van Zijn aangezicht vlieden. 3Gij zult hen verdrijven, gelijk rook verdreven wordt; gelijk was voor het vuur smelt, zullen de goddelozen vergaan van Gods aangezicht. 4Maar de rechtvaardigen zullen zich verblijden; zij zullen van vreugde opspringen voor Gods aangezicht, en van blijdschap vrolijk zijn. 5Zingt Gode, psalmzingt Zijn Naam; hoogt de wegen voor Dien, Die in de vlakken velden rijdt, omdat Zijn Naam is HEERE; en springt op van vreugde voor Zijn aangezicht. 6Hij is een Vader der wezen, en een Rechter der weduwen; God, in de woonstede Zijner heiligheid. 7Een God, Die de eenzamen zet in een huisgezin, uitvoert, die in boeien gevangen zijn; maar de afvalligen wonen in het dorre. 8O God! toen Gij voor het aangezicht Uws volks uittoogt, toen Gij daarhenen tradt in de woestijn; Sela. 9Daverde de aarde, ook dropen de hemelen voor Gods aanschijn; zelfs deze Sinai, voor het aanschijn Gods, des Gods van Israel. 10Gij hebt zeer milden regen doen druipen, o God! en Gij hebt Uw erfenis gesterkt, als zij mat was geworden. 11Uw hoop woonde daarin; Gij bereiddet ze door Uw goedheid voor den ellendige, o God! 12De HEERE gaf te spreken; der boodschappers van goede tijdingen was een grote heirschaar. 13De koningen der heirscharen vloden weg, zij vloden weg; en zij, die te huis bleef, deelde den roof uit. 14Al laagt gijlieden tussen twee rijen van stenen, zo zult gij toch worden als vleugelen ener duive, overdekt met zilver, en welker vederen zijn met uitgegraven geluwen goud. 15Als de Almachtige de koningen daarin verstrooide, werd zij sneeuwwit als op Zalmon. 16De berg Basan is een berg Gods; de berg Basan is een bultige berg. 17Waarom springt gij op, gij bultige bergen? Deze berg heeft God begeerd tot Zijn woning; ook zal er de HEERE wonen in eeuwigheid. 18Gods wagenen zijn tweemaal tien duizend, de duizenden verdubbeld. De Heere is onder hen, een Sinai in heiligheid! 19Gij zijt opgevaren in de hoogte; Gij hebt de gevangenis gevankelijk gevoerd; Gij hebt gaven genomen om uit te delen onder de mensen; ja, ook de wederhorigen om bij U te wonen, o HEERE God! 20Geloofd zij de HEERE; dag bij dag overlaadt Hij ons. Die God is onze Zaligheid. Sela. 21Die God is ons een God van volkomene Zaligheid; en bij den HEERE, den Heere, zijn uitkomsten tegen den dood. 22Voorzeker zal God den kop Zijner vijanden verslaan, den harigen schedel desgenen, die in zijn schulden wandelt. 23De Heere heeft gezegd: Ik zal wederbrengen uit Basan; Ik zal wederbrengen uit de diepten der zee; 24Opdat gij uw voet, ja, de tong uwer honden, moogt steken in het bloed van de vijanden, van een iegelijk van hen. 25O God! zij hebben Uw gangen gezien, de gangen mijns Gods, mijns Konings, in het heiligdom. 26De zangers gingen voor, de speellieden achter, in het midden de trommelende maagden. 27Looft God in de gemeenten, den Heere, gij, die zijt uit den springader van Israel! 28Daar is Benjamin de kleine, die over hen heerste, de vorsten van Juda, met hun vergadering, de vorsten van Zebulon, de vorsten van Nafthali. 29Uw God heeft uw sterkte geboden; sterk, o God, wat Gij aan ons gewrocht hebt! 30Om Uws tempels wil te Jeruzalem, zullen U de koningen geschenk toebrengen. 31Scheld het wild gedierte des riets, de vergadering der stieren met de kalveren der volken; en dien, die zich onderwerpt met stukken zilvers; Hij heeft de volken verstrooid, die lust hebben in oorlogen. 32Prinselijke gezanten zullen komen uit Egypte; Morenland zal zich haasten zijn handen tot God uit te strekken. 33Gij koninkrijken der aarde, zingt Gode; psalmzingt den Heere! Sela. 34Dien, Die daar rijdt in den hemel der hemelen, Die van ouds is; ziet, Hij geeft Zijn stem, een stem der sterkte. 35Geeft Gode sterkte! Zijn hoogheid is over Israel, en Zijn sterkte in de bovenste wolken. O God! Gij zijt vreselijk uit Uw heiligdommen; de God Israels, Die geeft den volke sterkte en krachten. Geloofd zij God!
Numeracja wersetów jest zgodna z wybranym przekładem i w niektórych rozdziałach może się różnić o jeden werset.