Wiara
Kim jest Duch Święty?
Nie mglista siła, ale sam Bóg, blisko. Kim jest, co robi i jak działa przez całą Biblię.
Chrześcijanie wyznają jednego Boga: Ojca, Syna i Ducha Świętego. Większość ludzi potrafi coś sobie wyobrazić, gdy myśli o Ojcu albo o Jezusie. Duch pozostaje dla wielu niewyraźny: nastrój, energia, coś, co się czuje albo nie. Biblia mówi o Nim inaczej. Tutaj przeczytasz, kim On jest, co robi i w czym chrześcijanie widzą Go różnie.
Duch Święty to Bóg, który jest bardzo blisko ciebie. Nie możesz Go zobaczyć, tak jak nie widzisz wiatru. Ale On cię pociesza, pomaga ci się modlić i sprawia, że twoje serce staje się miękkie i dobre.
Ktoś, a nie coś
Hebrajskie słowo ruach i greckie pneuma znaczą też oddech i wiatr. Dlatego niektórzy myślą o bezosobowej sile. Ale Biblia przypisuje Duchowi rzeczy, które robi tylko ktoś. Jezus nazywa Go „innym pocieszycielem” (J 14:16): pomocnikiem takim jak On sam.
On mówi
W Antiochii Duch mówi Kościołowi, by odłączył dla Niego Barnabę i Saula. Siła nie wydaje poleceń.
On uczy i przypomina
Jezus obiecuje, że Duch nauczy Jego uczniów wszystkiego i przypomni im to, co On powiedział.
Można Go zasmucić
Paweł prosi wierzących, by nie zasmucali Ducha. Zasmucić można tylko kogoś.
On modli się za nas
Gdy nie wiemy, o co się modlić, sam Duch wstawia się za nami, wzdychaniem niewymownym.
On decyduje
Duch udziela darów, „jako chce”. Zgromadzenie w Jerozolimie pisze: zdało się Duchowi Świętemu i nam.
On jest Bogiem
Kto okłamuje Ducha, okłamuje Boga, mówi Piotr do Ananiasza. A Paweł nazywa Kościół świątynią Boga, bo mieszka w nim Duch.
Jak Duch, Ojciec i Syn są razem jednym Bogiem, przeczytasz w dziale Jeden Bóg, trzy osoby.
Co robi Duch
Siedem rzeczy, które Biblia mówi o działaniu Ducha, każda z wersetem z twojej Biblii.
On stoi przy tobie
Greckie słowo parakletos dosłownie znaczy: ktoś przywołany do twojego boku. Pocieszyciel, obrońca, pomocnik, który przychodzi stanąć obok ciebie. Dlatego przekłady wybierają różne słowa. Jezus obiecuje, że On zostanie na zawsze.
A ja prosić będę Ojca, a innego pocieszyciela da wam, aby z wami mieszkał na wieki,
Jana 14,16 On prowadzi do prawdy
Duch nie przynosi nowej, tajemnej nauki. Stawia Jezusa w świetle: „On mię uwielbi”, mówi Jezus. To, co mówi Duch, zgadza się z tym, co mówił Jezus.
Lecz gdy przyjdzie on Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę; bo nie sam od siebie mówić będzie, ale cokolwiek usłyszy, mówić będzie, i przyszłe rzeczy wam opowie.
Jana 16,13 On przekonuje
Duch pokazuje, czym jest grzech, co jest naprawdę sprawiedliwe i że zło zostało osądzone. To nie oskarżenie, które ma kogoś poniżyć, ale światło, które pokazuje drogę powrotu.
A on przyszedłszy, będzie karał świat z grzechu i z sprawiedliwości, i z sądu;
Jana 16,8 On czyni nowym
Jezus mówi Nikodemowi, że człowiek musi się narodzić „z wody i z Ducha”. Chrześcijanie widzą w tym początek nowego życia, które daje Bóg, a nie takiego, które tworzysz sam. Jak ma się to do chrztu, Kościoły widzą różnie.
Odpowiedział Jezus: Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Jeźliby się kto nie narodził z wody i z Ducha, nie może wnijść do królestwa Bożego.
Jana 3,5 On czyni cię dzieckiem Bożym
Przez Ducha człowiek może wołać do Boga: „Abba, to jest Ojcze”, słowem pełnym zaufania. A kto nie ma już słów, nie musi modlić się sam: Duch modli się razem z nim.
Tenże duch poświadcza duchowi naszemu, iż jesteśmy dziećmi Bożymi.
Rzymian 8,16 On daje odwagę do świadectwa
Tuż przed swoim wniebowstąpieniem Jezus obiecuje moc Ducha, aby mówić o Nim w Jerozolimie i dalej, aż po krańce ziemi. Ten sam Duch wciąż daje zwykłym ludziom słowa, by mówili o swojej wierze.
Ale przyjmiecie moc Ducha Świętego, który przyjdzie na was; i będziecie mi świadkami i w Jeruzalemie, i we wszystkiej Judzkiej ziemi, i w Samaryi, aż do ostatniego kraju ziemi.
Dzieje Apostolskie 1,8 On daje dary
Każdy chrześcijanin otrzymuje od Ducha coś, czym może służyć innym: nauczanie, pomaganie, zachęcanie, przewodzenie, dawanie, uzdrawianie, prorokowanie i więcej. Paweł wymienia je w czterech listach i żadna lista nie jest pełna.
A każdemu bywa dane objawienie Ducha ku pożytkowi.
1 Koryntian 12,7
Jak ta moc do dawania świadectwa poniosła Ewangelię po całym świecie, przeczytasz w dziale Jak Ewangelia rozeszła się po świecie.
Owoc Ducha
Jak rozpoznać działanie Ducha: nie po widowisku, ale po charakterze.
Ale owoc Ducha jest miłość, wesele, pokój, nieskwapliwość, dobrotliwość, dobroć, wiara, cichość, wstrzemięźliwość. Przeciwko takowym nie masz zakonu.Paweł stawia obok siebie dwie listy: to, co pochodzi od samych ludzi (Ga 5:19–21), i to, czemu wzrost daje Duch. Zwróć uwagę na liczbę pojedynczą: jeden owoc o dziewięciu stronach, a nie menu do wyboru. Owocu się nie robi, on rośnie. Tak działa Duch: powoli, od wewnątrz, i często inni widzą to wcześniej niż ty.
Jabłoń nie musi się mocno wysilać, żeby mieć jabłka: gdy drzewo jest zdrowe, rosną same. Tak samo Duch Święty sprawia, że rośnie w tobie miłość, radość i dobroć.
Czerwona nić
Duch przez całą Biblię
Od stworzenia przez proroków i Pięćdziesiątnicę aż po Kościół dzisiaj: dziewięć miejsc, w których działa Duch.
Rodzaju 1,2
Nad wodami
Gdzie jest Duch, tam w chaos wchodzi życie i ład. Przy chrzcie Jezusa Duch znów zstępuje nad wodą.
Liczb 11,29
Obyż wszyscy byli prorokami
W Starym Testamencie Duch zstępuje na nielicznych: sędziów, królów, proroków, często tylko na pewien czas. Życzenie Mojżesza czeka na spełnienie.
Ezechiela 37,14
Suche kości ożywają
Bóg obiecuje włożyć w swój lud własnego Ducha: nie tylko nowe życie, ale nowe serce (Ez 36:26–27).
Joela 2,28
Na wszelkie ciało
Czego pragnął Mojżesz, Joel obiecuje wszystkim. W dniu Pięćdziesiątnicy Piotr cytuje dokładnie te słowa (Dz 2:16–18).
Łukasza 3,22
Jak gołębica
Ojciec, Syn i Duch są obecni jednocześnie. Jezus zaczyna swoje dzieło „pełen będąc Ducha Świętego” (Łk 4:1) i czyta w Nazarecie: „Duch Pański nade mną” (4:18).
Jana 14,16
Inny Pocieszyciel
Duch sprawia, że Jezus jest blisko, nawet gdy nie można Go już zobaczyć: „Nie zostawię was sierotami” (14:18).
Dzieje Apostolskie 2,4
Wiatr, ogień i języki
W Babel języki zostały pomieszane (Rdz 11). Tutaj każdy słyszy Ewangelię we własnym języku. Obietnica Joela zaczęła się spełniać.
Rzymian 8,16
Dzieci Boże
To, co kiedyś było dla nielicznych proroków, jest teraz dla każdego, kto należy do Chrystusa. Tak Duch działa w Kościele dziś: od wewnątrz.
Apokalipsa 22,17
Duch i oblubienica mówią: Przyjdź!
Duch, który przy stworzeniu unosił się nad wodami, na końcu daje wodę życia, za darmo, każdemu, kto chce.
Dary: gdzie chrześcijanie się różnią
Kościoły różnie myślą o darach Ducha. Najpierw to, co wspólne, potem poglądy obok siebie.
Co łączy wszystkie Kościoły
- Wszystkie wielkie Kościoły wyznają wraz z Credo nicejsko-konstantynopolitańskim (381), że Duch Święty jest Panem i Ożywicielem i że z Ojcem i Synem odbiera uwielbienie.
- Kto należy do Chrystusa, ma Ducha. A każdy dar służy innym, a nie temu, by się wyróżniać.
- Miłość jest ważniejsza niż każdy dar: dlatego 1 List do Koryntian 13 stoi dokładnie między dwoma rozdziałami o darach.
- Bóg wysłuchuje modlitwy i może uzdrawiać. Co do tego Kościoły są zgodne; różnią się w tym, czy dziś istnieje osobny dar uzdrawiania, proroctwa albo języków.
Poglądy obok siebie
Kościoły zielonoświątkowe i charyzmatyczne
Ruch zielonoświątkowy (od 1906 roku) i odnowa charyzmatyczna w wielu Kościołach
Wszystkie dary z 1 Listu do Koryntian 12, łącznie z proroctwem, uzdrawianiem i mówieniem językami, wciąż istnieją, a chrześcijanie mogą ich pragnąć. Klasyczne Kościoły zielonoświątkowe mówią o „chrzcie w Duchu” jako o osobnym doświadczeniu po nawróceniu, którego pierwszym znakiem są języki. Wielu chrześcijan charyzmatycznych w innych Kościołach widzi to szerzej.
Kościół katolicki i Kościoły prawosławne
Kościół rzymskokatolicki i wschodnie Kościoły prawosławne
Duch zostaje dany w chrzcie i umocniony w bierzmowaniu; w Kościele prawosławnym jest to namaszczenie krzyżmem, zaraz po chrzcie. Kościół katolicki mówi też o siedmiu darach, za Iz 11:2–3. Nadzwyczajne dary są uznawane, ale Kościół je rozeznaje. W Kościele katolickim od 1967 roku istnieje też odnowa charyzmatyczna.
Część Kościołów reformowanych i ewangelikalnych
Głównie w tradycji reformowanej
Uderzające dary znaków, takie jak nowe proroctwa, języki i dary uzdrawiania, należały do czasów apostołów, gdy kładziono fundament Kościoła. Teraz, gdy Pismo jest kompletne, Bóg mówi przez Biblię. Wciąż uzdrawia w odpowiedzi na modlitwę, ale już nie przez ludzi z darem uzdrawiania.
Wiele Kościołów protestanckich pośrodku
Zbory luterańskie, anglikańskie, baptystyczne i inne
Nie wykluczają żadnego daru, ale kładą nacisk na zwyczajne dary, które tydzień po tygodniu podtrzymują zbór: służbę, nauczanie, zachęcanie, dawanie, przewodzenie. Szczególne doświadczenia sprawdza się Biblią i owocem, który przynoszą.
Nić nie opowiada się tu po żadnej stronie. Co do czego zgodne są wszystkie Kościoły: Duch zawsze wskazuje na Jezusa, a tam, gdzie On działa, rośnie miłość.
Źródła
Źródła
- New Advent, “The First Council of Constantinople (381): the creed”
- Holy See, “Catechism of the Catholic Church, §683–747: I believe in the Holy Spirit”
- Holy See, “Catechism of the Catholic Church, §1830–1832: the gifts and fruits of the Holy Spirit”
- Assemblies of God, “Statement of Fundamental Truths (7 and 8)”
- The Ark and the Dove, “How it started (the retreat of February 1967)”
- CCEL, “Westminster Confession of Faith, chapter 1”
- Internet Archive, “B. B. Warfield, Counterfeit Miracles (1918)”