Przejdź do treści
Beta
Otwórz Biblię
Wygląd

Psalmy 37

Ten rozdział należy do części: Boek I

1Pieśń Dawidowa. Nie obruszaj się dla złośników, ani zajrzyj czyniącym nieprawość. 2Bo jako trawa prędko podcięci będą, a jako liście zielone opadną. 3Ufaj w Panu, a czyń dobrze; mieszkajże na ziemi, a żyw się sprawiedliwie. 4Kochaj się w Panu, a dać prośby serca twego, 5Spuść na Pana drogę twoję, a ufaj w nim, a on wszystko uczyni; 6I wywiedzie jako światłość sprawiedliwość twoję, a sąd twój jako południe. 7Poddaj się Panu, a oczekuj go; nie obruszaj się na tego, któremu się szczęści w sprawach jego, na człowieka, który dokazuje, cokolwiek zamyśli. 8Przestań gniewu, a zaniechaj popędliwości; nie zapalaj się gniewem, abyś miał źle czynić. 9Albowiem złośnicy będą wykorzenieni: lecz którzy oczekują Pana, ci odziedziczą ziemię. 10Po małej chwili alić niemasz niezbożnika; spojrzyszli na miejsce jego, alić go już niemasz. 11Lecz pokorni odziedziczą ziemię, i rozkochają się w wielkości pokoju. 12Zle myśli niepobożny przeciwko sprawiedliwemu, i zgrzyta nań zębami swemi. 13Ale się Pan śmieje z niego; bo widzi, że przychodzi dzień jego. 14Miecza dobyli niezbożni, a naciągnęli łuk swój, aby porazili ubogiego, i niedostatecznego, ażeby pomordowali tych, którzy chodzą prostą drogą; 15Aleć miecz ich przeniknie serce ich, a łuki ich będą połamane. 16Lepsza jest trocha sprawiedliwego, niż wielkie bogactwa wielu niepobożnych; 17Albowiem ramiona niezbożników będą pokruszone; ale sprawiedliwych Pan podpiera. 18Zna Pan dni doskonałych; przetoż dziedzictwo ich na wieki zostanie. 19Nie będą zawstydzeni we zły czas, a we dni głodu będą nasyceni; 20Ale niezbożni poginą, a nieprzyjaciele Pańscy, jako tłustość barania z dymem niszczeje, tak oni zniszczeją. 21Niezbożnik pożycza, a nie ma czem oddać; ale sprawiedliwy pokazuje łaskę, i rozdaje. 22Albowiem błogosławieni od Pana odziedziczą ziemię; ale przeklęci od niego będą wykorzenieni. 23Od Pana bywają sprawowane drogi człowieka dobrego, a droga jego, podoba mu się. 24Gdy padnie, nie stłucze się: albowiem Pan trzyma go za rękę jego. 25Byłem młodym, i zstarzałem się, nie widziałem sprawiedliwego opuszczonego, ani nasienia jego żebrzącego chleba. 26Na każdy dzień pokazuje miłosierdzie i pożycza, a przecież nasienie jego jest w błogosławieństwie. 27Odstąp od złego a czyń dobrze, a będziesz mieszkał na wieki. 28Albowiem Pan miłuje sąd, a nie opuści świętych swoich, na wieki w straży jego będą; ale nasienie niepobożnych będzie wykorzenione. 29Sprawiedliwi odziedziczą ziemię, i będą w niej mieszkali na wieki. 30Usta sprawiedliwego mówią mądrość, a język jego sąd opowiada. 31Zakon Boga jego jest w sercu jego; przetoż nie zachwieją się nogi jego. 32Wypatruje niepobożny sprawiedliwego, i szuka jakoby go zabił; 33Ale Pan nie zostawi go w ręku jego, i nie potępi go, gdy będzie sądzony. 34Oczekuj Pana, i strzeż drogi jego, a on cię wywyższy, abyś odziedziczył ziemię; a oglądasz, gdy niepobożni, wytraceni będą. 35Widziałem niezbożnika nader wyniosłego, a rozłożonego jako drzewo zielone samorosłe; 36Ale przeminął, a oto go nie było; szukałem go, alem go znaleść nie mógł. 37Spojrzyj na niewinnego, a przypatrz się szczeremu, że ostatnie rzeczy takiego człowieka są spokojne. 38Lecz przestępcy pospołu poginą, a niezbożnicy na ostatek wykorzenieni będą. 39Wszakże zbawienie sprawiedliwych jest od Pana, który jest mocą ich czasu uciśnienia. 40Wspomaga ich Pan, i wyrywa ich; wyrywa ich od niepobożnych, i zachowuje ich; bo w nim nadzieję mają.

Numeracja wersetów jest zgodna z wybranym przekładem i w niektórych rozdziałach może się różnić o jeden werset.