Nadzieja
Niebo, zmartwychwstanie i nowe stworzenie
Czego chrześcijanie oczekują po śmierci i na końcu: nie unoszenia się na chmurce, lecz zmartwychwstania w świecie, który Bóg czyni nowym.
Wiele osób, myśląc o chrześcijańskiej nadziei, wyobraża sobie duszę, która po śmierci odlatuje do nieba. Biblia mówi więcej, i to coś bardziej ziemskiego. Chrześcijanie wyznają „ciała zmartwychwstanie, żywot wieczny”: cały człowiek powstaje z martwych, tak jak zmartwychwstał Jezus, w stworzeniu, które Bóg odnawia. Niebo nie jest końcem tej historii; na końcu Bóg przychodzi zamieszkać z ludźmi.
Jezus zmartwychwstał i obiecuje, że wszystko uczyni nowym. Kiedyś nie będzie już smutku ani bólu, a my będziemy na zawsze mieszkać z Bogiem, w świecie jeszcze piękniejszym niż teraz.
Wielka linia
Od teraz do nowego stworzenia, tak jak opowiada Biblia.
Stacja 1
Już teraz
Życie wieczne nie zaczyna się dopiero po śmierci: kto zna Jezusa, „ma życie wieczne”. Królestwo Boże już się zaczęło, jak ziarenko, które rośnie.
Stacja 2
W chwili śmierci
Śmierć jest prawdziwa, a Biblia nazywa ją wrogiem. Ale kto umiera w Chrystusie, jest „z Chrystusem”, co Paweł nazywa czymś „o wiele lepszym”. Człowiekowi ukrzyżowanemu obok siebie Jezus mówi: dziś ze Mną będziesz w raju.
Stacja 3
Jezus powróci
To, co aniołowie powiedzieli przy Wniebowstąpieniu, wyznają wszystkie Kościoły: przyjdzie w chwale. Nikt nie zna dnia ani godziny; dlatego Jezus prosi, by żyć czujnie, a nie liczyć.
Stacja 4
Zmartwychwstanie
Umarli powstaną, z ciałem, które już nie ulega zniszczeniu, jak zmartwychwstałe ciało Jezusa: prawdziwe, rozpoznawalne, a jednak inne. „Sieje się zniszczalne, powstaje zaś niezniszczalne.”
Stacja 5
Sąd
Wszystko wyjdzie na jaw, a sędzią jest Jezus, który za nas umarł. To poważne: nie wszystko jest obojętne. I to jest nadzieja: w końcu sprawiedliwość dla tych, którzy doznali krzywdy. O piekle przeczytasz więcej w trudnych pytaniach.
Stacja 6
Nowe niebo i nowa ziemia
Na końcu Jan widzi Miasto Święte zstępujące z nieba. Bóg mieszka z ludźmi, otrze każdą łzę, i śmierci już nie będzie. Stworzenie nie zostaje wyrzucone, ale wyzwolone i odnowione.
Co się dzieje, gdy umieramy?
Wszystkie Kościoły mają nadzieję na zmartwychwstanie. O czasie do tej chwili mówią różnie.
Katolicy
Niebo, oczyszczenie i piekło
Po śmierci następuje „sąd szczegółowy”. Kto umiera w przyjaźni z Bogiem, ale nie jest jeszcze całkiem oczyszczony, przechodzi oczyszczenie (czyściec) jako przygotowanie do nieba. Dlatego Kościół modli się za zmarłych, tak jak dzieje się to już w 2 Księdze Machabejskiej 12, księdze, która jest w Biblii katolickiej. Przy powtórnym przyjściu następują zmartwychwstanie i sąd ostateczny.
Prawosławni
Oczekiwanie w nadziei, modlitwa za zmarłych
Dusza idzie do Boga i czeka na zmartwychwstanie, w przedsmaku radości albo smutku. Cerkiew prawosławna dużo modli się za zmarłych, na przykład trzeciego, dziewiątego i czterdziestego dnia, ale nie określa czyśćca.
Protestanci
Od razu z Chrystusem
Kto umiera w Chrystusie, jest od razu z Nim, jedynie dzięki Jego dziełu; nie ma czyśćca, bo krzyż wystarczył. Także protestanci czekają na zmartwychwstanie ciała i nowe stworzenie. W większości Kościołów protestanckich modlitwa za zmarłych nie jest zwyczajem.
Spotykane też: sen duszy
Mniejszość, m.in. adwentyści dnia siódmego
Niektórzy chrześcijanie rozumieją słowo „zasnąć” dosłownie: umarli nic nie wiedzą aż do zmartwychwstania i dopiero wtedy człowiek znów ożywa (tzw. mortalizm chrześcijański). Wielkie Kościoły to odrzucają, bo Jezus i Paweł mówią o „dziś” i o byciu „z Chrystusem”.
Jak będzie wyglądać nowe stworzenie?
Biblia nie daje planu, lecz obrazy, które razem tworzą obietnicę.
Bóg mieszka z ludźmi
Sercem obietnicy nie jest miejsce, ale Ktoś: „Oto przybytek Boga z ludźmi.” Będą oglądać Jego oblicze.
Bez łez, bez śmierci
Bóg otrze każdą łzę. Nie będzie już żałoby ani krzyku, ani trudu: „pierwsze rzeczy przeminęły”.
Nowe ciało
Nie cienie ani aniołowie, ale ludzie ze zmartwychwstałym ciałem, tak jak Jezus po Wielkanocy jadł i pozwalał się dotknąć.
Odnowiona ziemia
Stworzenie jeszcze teraz wzdycha, ale zostanie wyzwolone. Chrześcijanie oczekują „nowego nieba i nowej ziemi, w których będzie mieszkała sprawiedliwość”.
Uczta
Izajasz widzi ucztę dla wszystkich narodów na górze Boga, Jezus mówi o ludziach ze wschodu i zachodu, którzy zasiądą do stołu. Biblia kończy się weselem.
Ze wszystkich narodów
Wielki tłum, którego nikt nie może policzyć, z każdego narodu, plemienia, ludu i języka. Bogactwo narodów zostaje wniesione do miasta.
Tysiąc lat: cztery odczytania
Jeden z najczęściej dyskutowanych rozdziałów Biblii, wyjaśniony obok siebie.
Apokalipsa 20 sześć razy mówi o „tysiącu lat”, w których szatan jest związany, a wierni królują z Chrystusem. Co to znaczy, chrześcijanie od pierwszych wieków odczytują różnie. Wszystkie cztery odczytania poniżej wierzą, że Jezus powróci, że umarli zmartwychwstaną i że Bóg uczyni wszystko nowym. Różnią się kolejnością wydarzeń i tym, jak dosłownie rozumieć tysiąc lat. Draad nie wybiera tu za ciebie.
Katolicy, prawosławni, luteranie, wielu reformowanych; od św. Augustyna najczęstsze odczytanie
- Teraz: Kościół i królowanie Chrystusa („tysiąc lat”)
- Jezus powraca
- Zmartwychwstanie i sąd
- Nowe niebo i nowa ziemia
- Jezus powraca
- Tysiąc lat
Tysiąc lat to obraz czasu Kościoła, teraz: Chrystus już króluje, a zło zostało związane przez krzyż. Na końcu Jezus powróci, a razem z tym nastąpią zmartwychwstanie, sąd i nowe stworzenie.
Wiele pozostaje zakryte. Nikt nie zna dnia ani godziny, a Biblia mówi o przyszłości obrazami: złote miasto, wesele, drzewo, którego liście leczą. Paweł mówi, że teraz widzimy „jakby w zwierciadle, niejasno”. Pewne jest, kto na nas czeka: ten sam Jezus, który zmartwychwstał.
Pamiętasz?
Pięć krótkich pytań o chrześcijańskiej nadziei.
Pytanie 1 z 5
Co chrześcijanie wyznają w Wyznaniu wiary o końcu?
Źródła
Źródła
- Vatican, “Catechism of the Catholic Church, I believe in the resurrection of the body (988–1060)”
- Wikipedia, “Intermediate state”
- Wikipedia, “Christian mortalism (soul sleep)”
- Wikipedia, “Millennialism (amillennialism, postmillennialism, premillennialism)”
- Wikipedia, “Dispensationalism”
- New Advent, “Augustine, The City of God XX.7–9”