Wierzę: wyznania wiary

Dotknij zdania, aby je rozwinąć.

1. 1Wierzę w Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi.

   Wszystko zaczyna się od Boga: On wszystko stworzył, a Jezus uczy nas nazywać Go „Ojcem”. Wszechmogący znaczy: nic nie wymyka się Jego trosce.

   • Rodzaju 1,1
   • Mateusza 6,9
   • 1 Koryntian 8,6
2. 2I w Jezusa Chrystusa, Syna Jego jedynego, Pana naszego,

   „Chrystus” to greckie tłumaczenie słowa „Mesjasz”, namaszczony. „Jedyny” mówi, że On jest Synem w wyjątkowy sposób, inaczej niż my stajemy się dziećmi Bożymi. „Pan” to tytuł, którego grecka Biblia używa dla samego Boga.

   • Jana 1,14
   • Jana 3,16
   • Filipian 2,11
3. 3który się począł z Ducha Świętego, narodził się z Maryi Panny,

   Jezus jest prawdziwym człowiekiem, z matką i datą urodzenia. A Jego przyjście jest dziełem samego Boga, nie ludzkim planem.

   • Łukasza 1,35
   • Mateusza 1,20–23
4. 4umęczon pod Ponckim Piłatem, ukrzyżowan, umarł i pogrzebion;

   Nazwisko z historii w środku modlitwy: Piłat był rzymskim namiestnikiem Judei mniej więcej od 26 do 36 roku. Tak wyznanie mówi, że to naprawdę się wydarzyło, w konkretnym miejscu i czasie.

   • Marka 15,15
   • 1 Tymoteusza 6,13
   • 1 Koryntian 15,3–4
5. 5zstąpił do piekieł, trzeciego dnia zmartwychwstał;Kościoły mówią to inaczej:

   Jezus naprawdę umarł, jak każdy człowiek, i poszedł do miejsca umarłych. Słowo „piekła” oddaje tu łacińskie inferi, „to, co w dole”: krainę umarłych (hebrajskie szeol, greckie hades), a nie miejsce kary. Katechizm nazywa ją też otchłanią. Trzeciego dnia zmartwychwstał.

   Kościoły mówią to inaczej: Katolicy i luteranie w Polsce mówią „zstąpił do piekieł”; Katechizm Kościoła Katolickiego wyjaśnia to jako zstąpienie do otchłani, krainy zmarłych. Kościoły różnie to rozumieją: katolicy i prawosławni widzą Chrystusa, który uwalnia sprawiedliwych z dawnych czasów (na wschodnich ikonach wyciąga Adama i Ewę z grobu); luteranie zwycięstwo, które On tam ogłasza; Katechizm Heidelberski (pytanie 44) piekielną trwogę, którą przeżył już na krzyżu.

   • 1 Piotra 3,18–19
   • Efezjan 4,9
   • Dzieje Apostolskie 2,31
   • Łukasza 24,6–7
6. 6wstąpił na niebiosa, siedzi po prawicy Boga Ojca wszechmogącego;

   Prawica to miejsce honoru obok króla. Jezus nie odszedł: On króluje i wstawia się za nami.

   • Dzieje Apostolskie 1,9–11
   • Kolosan 3,1
   • Rzymian 8,34
7. 7stamtąd przyjdzie sądzić żywych i umarłych.

   Historia dokądś zmierza. Ten, kto sądzi, to ten sam, który za nas umarł: to sprawia, że sąd jest poważny, a jednocześnie jest nadzieją.

   • Dzieje Apostolskie 10,42
   • 2 Tymoteusza 4,1
   • Mateusza 25,31–32
8. 8Wierzę w Ducha Świętego,

   Trzecia osoba Boga, która w Pięćdziesiątnicę zstąpiła na uczniów i dziś mieszka w wierzących. Więcej przeczytasz na stronie o Duchu Świętym.

   • Jana 14,16–17
   • Dzieje Apostolskie 2,4
   • Mateusza 28,19
9. 9święty Kościół powszechny, świętych obcowanie,Kościoły mówią to inaczej:

   „Powszechny” to polskie słowo na greckie katholikos: obejmujący całość, na całej ziemi. Kościół jest święty, bo należy do Boga, a nie dlatego, że jego członkowie są doskonali. Świętych obcowanie: wszyscy wierzący należą do siebie nawzajem, tutaj i ponad śmiercią.

   Kościoły mówią to inaczej: Polski tekst katolicki mówi „święty Kościół powszechny”, a nie „katolicki”: to samo greckie słowo w polskim przekładzie. Luteranie w Polsce mówią „święty Kościół powszechny” albo „święty Kościół chrześcijański”. Przy świętych obcowaniu katolicy i prawosławni myślą też o świętych w niebie, którzy modlą się za nas; protestanci przede wszystkim o więzi między wszystkimi wierzącymi.

   • Mateusza 16,18
   • Efezjan 4,4–6
   • Hebrajczyków 12,1
10. 10grzechów odpuszczenie,

    Serce Ewangelii: kto przychodzi do Boga, dostaje nowy początek. Nie zasłużony, ale dany.

    • 1 Jana 1,9
    • Kolosan 1,14
    • Dzieje Apostolskie 2,38
11. 11ciała zmartwychwstanie,Kościoły mówią to inaczej:

    Chrześcijanie nie mają nadziei na duszę, która ucieka z ciała, ale na całego człowieka, który zmartwychwstaje, z nowym ciałem, jak Jezus.

    Kościoły mówią to inaczej: Polski tekst mówi dosłownie, tak jak łacińskie carnis resurrectionem: „ciała zmartwychwstanie”. Wyznanie nicejsko-konstantynopolitańskie mówi o tej samej nadziei innymi słowami: „wskrzeszenie umarłych”.

    • 1 Koryntian 15,42–44
    • Jana 5,28–29
    • Rzymian 8,11
12. 12żywot wieczny. Amen.

    Życie, które się nie kończy i zaczyna się już teraz: Jezus nazywa je poznawaniem Boga. „Amen” to hebrajskie „tak jest”, „na pewno”.

    • Jana 17,3
    • Apokalipsa 21,3–4

Dotknij zdania, aby je rozwinąć.

1. 1Wierzę w jednego Boga, Ojca wszechmogącego, Stworzyciela nieba i ziemi, wszystkich rzeczy widzialnych i niewidzialnych.

   Zaczyna się od „Słuchaj, Izraelu”: jest jeden Bóg. Także to, czego nie widzimy, na przykład aniołów, On stworzył.

   • Powtórzonego Prawa 6,4
   • Rodzaju 1,1
   • Kolosan 1,16
2. 2I w jednego Pana Jezusa Chrystusa, Syna Bożego Jednorodzonego, który z Ojca jest zrodzony przed wszystkimi wiekami.

   Syn nie zaczyna istnieć w Betlejem. Był już „na początku”, przed stworzeniem świata.

   • 1 Koryntian 8,6
   • Jana 1,1–2
   • Kolosan 1,17
3. 3Bóg z Boga, Światłość ze Światłości, Bóg prawdziwy z Boga prawdziwego. Zrodzony, a nie stworzony, współistotny Ojcu,

   To jest odpowiedź na naukę Ariusza. „Zrodzony, a nie stworzony”: to, co robisz, jest inne niż ty, a to, co się z ciebie rodzi, jest z twojego rodzaju. „Współistotny” (gr. homoousios): Syn jest tak samo w pełni Bogiem jak Ojciec.

   • Jana 1,1
   • Hebrajczyków 1,3
   • Jana 10,30
4. 4a przez Niego wszystko się stało.

   Ojciec stworzył wszystko przez Syna, przez Słowo. Dlatego Syn nie jest częścią stworzenia.

   • Jana 1,3
   • Kolosan 1,16
   • Hebrajczyków 1,2
5. 5On to dla nas, ludzi, i dla naszego zbawienia zstąpił z nieba.

   Dlaczego przyszedł? Dla nas, żeby nas zbawić. To jest powiedziane jeszcze przed Jego narodzeniem.

   • Jana 6,38
   • 1 Tymoteusza 1,15
6. 6I za sprawą Ducha Świętego przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem.

   Bóg naprawdę staje się człowiekiem, z ciałem, głodem i łzami. Nie jest Bogiem, który tylko się przebiera.

   • Łukasza 1,35
   • Jana 1,14
   • Filipian 2,7
7. 7Ukrzyżowany również za nas, pod Poncjuszem Piłatem został umęczony i pogrzebany.

   „Za nas”: nie tylko umarł, ale umarł zamiast nas i dla naszego zbawienia.

   • 1 Koryntian 15,3
   • Marka 15,15
   • 1 Piotra 2,24
8. 8I zmartwychwstał dnia trzeciego, jak oznajmia Pismo.

   Te słowa pochodzą z 1 Kor 15 (tam: „zgodnie z Pismem”): zmartwychwstanie wpisuje się w to, co Bóg obiecywał od dawna.

   • 1 Koryntian 15,4
   • Łukasza 24,46
9. 9I wstąpił do nieba; siedzi po prawicy Ojca.

   On żyje i króluje; człowiek Jezus jest teraz u Boga.

   • Dzieje Apostolskie 1,9
   • Efezjan 1,20
10. 10I powtórnie przyjdzie w chwale sądzić żywych i umarłych, a królestwu Jego nie będzie końca.

    Anioł powiedział to już Maryi: Jego panowaniu nie będzie końca.

    • Mateusza 25,31
    • Łukasza 1,33
    • 2 Tymoteusza 4,1
11. 11Wierzę w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela,

    Dodane w 381 roku: Duch nie jest siłą, lecz Panem, tak jak Ojciec i Syn. On daje życie, jak przy stworzeniu świata.

    • 2 Koryntian 3,17
    • Jana 6,63
12. 12który od Ojca i Syna pochodzi.Kościoły mówią to inaczej:

    W tym wierszu Wschód i Zachód się różnią: zobacz niżej przy filioque.

    Kościoły mówią to inaczej: W pierwotnym greckim tekście z 381 roku, którym modlą się kościoły prawosławne, jest: „który od Ojca pochodzi”. Kościół łaciński dodał „i Syna” (filioque). Katolicy i wielu protestantów to mówią, prawosławni nie.

    • Jana 15,26
    • Galacjan 4,6
13. 13Który z Ojcem i Synem wspólnie odbiera uwielbienie i chwałę; który mówił przez Proroków.

    Duch otrzymuje tę samą cześć co Ojciec i Syn. I to On mówił przez proroków: Biblia jest Jego dziełem.

    • Mateusza 28,19
    • 2 Piotra 1,21
14. 14Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół.Kościoły mówią to inaczej:

    Cztery znamiona: jeden (jeden Pan, jedna wiara), święty (należy do Boga), powszechny (dla całego świata) i apostolski (zbudowany na fundamencie apostołów).

    Kościoły mówią to inaczej: Polskie przekłady zwykle mówią „powszechny”, a nie „katolicki”; Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny mówi „soborowa” Cerkiew. Każdy kościół rozumie „jeden” i „apostolski” trochę inaczej: katolicy i prawosławni także jako widoczną linię biskupów od apostołów, protestanci przede wszystkim jako wierność nauce apostołów.

    • Efezjan 4,4–5
    • Efezjan 2,20
15. 15Wyznaję jeden chrzest na odpuszczenie grzechów.

    Jeden chrzest, którego się nie powtarza. Dlatego większość kościołów uznaje nawzajem swój chrzest.

    • Efezjan 4,5
    • Dzieje Apostolskie 2,38
16. 16I oczekuję wskrzeszenia umarłych. I życia wiecznego w przyszłym świecie. Amen.

    Nie „myślę”, ale „oczekuję”: wyznanie kończy się nadzieją, która patrzy naprzód.

    • 1 Tesaloniczan 4,16
    • Apokalipsa 21,1