अय्यूब 32

1त्‍यसैले यी तिन जना मानिसले अय्यूबलाई जवाफ दिन छाडे किनभने आफ्‍नो दृष्‍टिमा तिनले आफूलाई धर्मी ठहराए। 2त्यसपछि रामको परिवारको बुजी बारकेलका छोरा एलीहूलाई रिस उठ्यो। तिनलाई अय्यूबको विरुद्धमा रिस उठेको थियो, किनकि तिनले परमेश्‍वरभन्दा पनि आफैलाई धर्मी ठहराएका थिए। 3तिन जना मित्रको विरुद्धमा पनि एलीहूलाई रिस उठ्यो किनकि तिनीहरूले अय्यूबलाई जवाफ दिन सकेका थिएनन्, र पनि तिनीहरूले अय्यूबलाई दोषी ठहराएका थिए। 4अरू मानिसहरू एलीहूभन्दा उमेरमा पाका भएका हुनाले तिनले अय्यूबसित बोल्‍नलाई पर्खिरहेका थिए। 5तापनि यी तिन जना मानिसका मुखमा एलीहूले जवाफ नदेखेपछि तिनलाई रिस उठ्यो। 6तब बुजी बारकेलका छोरा एलीहू बोले र यसो भने, “म जवान छु, र तपाईंहरू निकै पाका हुनुहुन्छ। त्यसैले म चुप लागें, र मेरो विचार तपाईंहरूलाई भन्‍ने आँट गरिनँ। 7मैले भनें, “बुढा-पाकाले बोल्नुपर्छ। धेरै वर्ष बिताएकाहरूले बुद्धि सिकाउनुपर्छ। 8तर मानिसमा एउटा आत्मा हुन्छ। सर्वशक्तिमान्‌को सासले उसलाई सुझबुझ दिन्छ। 9महान् मानिसहरू मात्र बुद्धिमान् हुँदैनन्, न त पाका मानिसहरूले मात्र न्यायलाई बुझ्छन्। 10यसैकारण म तपाईंहरूलाई भन्दछु, 'मेरो कुरा सुन्‍नुहोस्। म पनि तपाईंहरूलाई आफ्‍नो ज्ञान भन्‍नेछु।’ 11हेर्नुहोस्, मैले तपाईंहरूका कुरा सुनें। तपाईंहरूले के भन्‍ने भनी विचार गरिरहँदा मैले तपाईंका बहसहरू सुनें। 12वास्तवमा मैले ध्यान दिएर तपाईंहरूका कुरा सुनें, तर तपाईंहरूमध्ये एक जनाले पनि अय्यूबलाई विश्‍वस्त पार्न, अर्थात् तिनको वचनलाई जवाफ दिन सक्‍नुभएन। 13'हामीले बुद्धि भेट्टाएका छौं,' नभन्‍नलाई होसियार हुनुहोस्। अय्यूबलाई परमेश्‍वरले नै हराउनुपर्छ। मानिसले यसो गर्न सक्दैन। 14किनकि अय्यूबले आफ्ना वचनहरू मेरो विरुद्धमा बोलेका छैनन्। त्यसैले तपाईंहरूकै जवाफले म तिनलाई जवाफ दिनेछैनँ। 15यी तिन जना मानिसका बोली बन्‍द भएका छन्। तिनीहरूले फेरि अय्यूबलाई जवाई दिन सक्दैनन्। तिनीहरूसँगत बोल्‍नलाई एउटै शब्द पनि छैन। 16तिनीहरू बोल्‍दैनन्, तिनीहरू चूपचाप खडा छन्, अनि कुनै जवाफ दिंदैनन् भनेर के म पर्खिरहनू? 17अहँ, म पनि आफ्‍नो तर्फबाट जवाफ दिनेछु। म पनि तिनीहरूलाई आफ्‍नो ज्ञान भन्‍नेछु। 18किनकि मसँग जवाफ धेरै छन्। मभित्र भएको आत्माले मलाई बाध्य पार्छ। 19मेरो छाती फुल्‍दै गरेको दाखमद्यझैं भएको छ जसको प्‍वाल छैन। नयाँ मशकझैं यो फुट्नलाई तयार छ। 20म ताजा हुन सकूँ भनेर म बोल्नेछु। म आफ्‍नो ओठ खोल्नेछु, र बोल्नेछु। 21म पक्षपात गर्नेछैनँ, न त कुनै मानिसलाई आदरको दर्जा नै दिनेछु। 22किनकि त्‍यस्तो दर्जा कसरी दिने हो म जान्‍दिनँ। मैले त्यसो गरें भने, मेरा सृष्‍टिकर्ताले मलाई चाँडै लैजानुहुन्‍छ।

1So these three men ceased to answer Job, because he was righteous in his own eyes. 2Then the wrath of Elihu the son of Barachel, the Buzite, of the family of Ram, was kindled against Job. His wrath was kindled because he justified himself rather than God. 3Also his wrath was kindled against his three friends, because they had found no answer, and yet had condemned Job. 4Now Elihu had waited to speak to Job, because they were elder than he. 5When Elihu saw that there was no answer in the mouth of these three men, his wrath was kindled. 6Elihu the son of Barachel the Buzite answered, “I am young, and you are very old; Therefore I held back, and didn’t dare show you my opinion. 7I said, ‘Days should speak, and multitude of years should teach wisdom.’ 8But there is a spirit in man, and the breath of the Almighty gives them understanding. 9It is not the great who are wise, nor the aged who understand justice. 10Therefore I said, ‘Listen to me; I also will show my opinion.’ 11“Behold, I waited for your words, and I listened for your reasoning, while you searched out what to say. 12Yes, I gave you my full attention, but there was no one who convinced Job, or who answered his words, among you. 13Beware lest you say, ‘We have found wisdom, God may refute him, not man;’ 14for he has not directed his words against me; neither will I answer him with your speeches. 15“They are amazed. They answer no more. They don’t have a word to say. 16Shall I wait, because they don’t speak, because they stand still, and answer no more? 17I also will answer my part, and I also will show my opinion. 18For I am full of words. The spirit within me constrains me. 19Behold, my breast is as wine which has no vent; like new wineskins it is ready to burst. 20I will speak, that I may be refreshed. I will open my lips and answer. 21Please don’t let me respect any man’s person, neither will I give flattering titles to any man. 22For I don’t know how to give flattering titles; or else my Maker would soon take me away.

1Toen hielden de drie mannen op van Job te antwoorden, dewijl hij in zijn ogen rechtvaardig was. 2Zo ontstak de toorn van Elihu, den zoon van Baracheel, den Buziet, van het geslacht van Ram; tegen Job werd zijn toorn ontstoken, omdat hij zijn ziel meer rechtvaardigde dan God. 3Zijn toorn ontstak ook tegen zijn drie vrienden, omdat zij, geen antwoord vindende, nochtans Job verdoemden. 4Doch Elihu had gewacht op Job in het spreken, omdat zij ouder van dagen waren dan hij. 5Als dan Elihu zag, dat er geen antwoord was in den mond van die drie mannen, ontstak zijn toorn. 6Hierom antwoordde Elihu, de zoon van Baracheel, den Buziet, en zeide: Ik ben minder van dagen, maar gijlieden zijt stokouden; daarom heb ik geschroomd en gevreesd, ulieden mijn gevoelen te vertonen. 7Ik zeide: Laat de dagen spreken, en de veelheid der jaren wijsheid te kennen geven. 8Zekerlijk de geest, die in den mens is, en de inblazing des Almachtigen, maakt henlieden verstandig. 9De groten zijn niet wijs, en de ouden verstaan het recht niet. 10Daarom zeg ik: Hoor naar mij; ik zal mijn gevoelen ook vertonen. 11Ziet, ik heb gewacht op ulieder woorden; ik heb het oor gewend tot ulieder aanmerkingen, totdat gij redenen uitgezocht hadt. 12Als ik nu acht op u gegeven heb, ziet, er is niemand, die Job overreedde, die uit ulieden zijn redenen beantwoordde; 13Opdat gij niet zegt: Wij hebben de wijsheid gevonden; God heeft hem nedergestoten, geen mens. 14Nu heeft hij tegen mij geen woorden gericht, en met ulieder woorden zal ik hem niet beantwoorden. 15Zij zijn ontzet, zij antwoorden niet meer; zij hebben de woorden van zich verzet. 16Ik heb dan gewacht, maar zij spreken niet; want zij staan stil; zij antwoorden niet meer. 17Ik zal mijn deel ook antwoorden, ik zal mijn gevoelen ook vertonen. 18Want ik ben der woorden vol; de geest mijns buiks benauwt mij. 19Ziet, mijn buik is als de wijn, die niet geopend is; gelijk nieuwe lederen zakken zou hij bersten. 20Ik zal spreken, opdat ik voor mij lucht krijge; ik zal mijn lippen openen, en zal antwoorden. 21Och, dat ik niemands aangezicht aanneme, en tot den mens geen bijnamen gebruike! 22Want ik weet geen bijnamen te gebruiken; in kort zou mijn Maker mij wegnemen.