Salmos 38

1SENHOR, não me repreendas em tua ira, e não me castigues em teu furor. 2Porque tuas flechas me atingiram, e tua mão pesou sobre mim. 3Na minha carne nada há que esteja saudável, por causa de tua ira; não há paz em meus ossos por causa do meu pecado. 4Porque minhas maldades ultrapassam minha cabeça; elas são como carga pesada demais para mim. 5Minhas feridas fedem, e estão apodrecidas, por eu ter sido tão tolo. 6Eu estou perturbado e abatido; ando o dia todo em sofrimento. 7Porque meus lombos ardem muito, e nada há que esteja saudável em minha carne. 8Estou enfraquecido e despedaçado; eu gemo pelo sofrimento do meu coração. 9SENHOR, todo o meu sofrimento está diante de ti, e meu gemido não te é oculto. 10Meu coração dá palpitações, e minha força me deixou; e a luz dos meus olhos já não está comigo. 11Meus amigos e companheiros observam de longe minha calamidade; e os meus vizinhos ficam afastados. 12Os que procuram matar a minha alma me armam laços; e os que procuram o meu mal falam insultos e todo o dia planejam maldades. 13Mas eu estou como o surdo, não ouço; e como o mudo, que não abre sua boca. 14E eu estou como um homem que não ouve, e cuja boca não pode responder com repreensões. 15Por isso, SENHOR, eu espero em ti; Senhor, meu Deus, tu me ouvirás. 16Porque eu dizia: Não se alegrem de mim!Quando meu pé vacilou, eles se engrandeceram contra mim. 17Porque eu estou prestes a ficar como manco, e minha dor está continuamente perante mim. 18Por isso eu te conto minha maldade; estou aflito por causa do meu pecado. 19Porém meus inimigos estão vivos, e se fortalecem; e os que me odeiam por maldade se multiplicam; 20Assim como os que retribuem o bem com o mal, eles se opõem a mim, porque eu sigo o bem. 21Não me desampares, SENHOR, meu Deus, não fiques longe de mim. 22Apressa-te ao meu socorro, SENHOR, salvação minha.

1Yahweh, don’t rebuke me in your wrath, neither chasten me in your hot displeasure. 2For your arrows have pierced me, your hand presses hard on me. 3There is no soundness in my flesh because of your indignation, neither is there any health in my bones because of my sin. 4For my iniquities have gone over my head. As a heavy burden, they are too heavy for me. 5My wounds are loathsome and corrupt, because of my foolishness. 6I am pained and bowed down greatly. I go mourning all day long. 7For my waist is filled with burning. There is no soundness in my flesh. 8I am faint and severely bruised. I have groaned by reason of the anguish of my heart. 9Lord, all my desire is before you. My groaning is not hidden from you. 10My heart throbs. My strength fails me. As for the light of my eyes, it has also left me. 11My lovers and my friends stand aloof from my plague. My kinsmen stand far away. 12They also who seek after my life lay snares. Those who seek my hurt speak mischievous things, and meditate deceits all day long. 13But I, as a deaf man, don’t hear. I am as a mute man who doesn’t open his mouth. 14Yes, I am as a man who doesn’t hear, in whose mouth are no reproofs. 15For in you, Yahweh, do I hope. You will answer, Lord my God. 16For I said, “Don’t let them gloat over me, or exalt themselves over me when my foot slips.” 17For I am ready to fall. My pain is continually before me. 18For I will declare my iniquity. I will be sorry for my sin. 19But my enemies are vigorous and many. Those who hate me without reason are numerous. 20They who also render evil for good are adversaries to me, because I follow what is good. 21Don’t forsake me, Yahweh. My God, don’t be far from me. 22Hurry to help me, Lord, my salvation.

1Een psalm van David, om te doen gedenken. 2O HEERE! straf mij niet in Uw groten toorn, en kastijd mij niet in Uw grimmigheid. 3Want Uw pijlen zijn in mij gedaald, en Uw hand is op mij nedergedaald. 4Er is niets geheels in mijn vlees, vanwege Uw gramschap; er is geen vrede in mijn beenderen, vanwege mijn zonde. 5Want mijn ongerechtigheden gaan over mijn hoofd; als een zware last zijn zij mij te zwaar geworden. 6Mijn etterbuilen stinken, zij zijn vervuild, vanwege mijn dwaasheid. 7Ik ben krom geworden, ik ben uitermate zeer nedergebogen; ik ga den gansen dag in het zwart. 8Want mijn darmen zijn vol van een verachtelijke plage, en er is niets geheels in mijn vlees. 9Ik ben verzwakt, en uitermate zeer verbrijzeld; ik brul van het geruis mijns harten. 10HEERE! voor U is al mijn begeerte; en mijn zuchten is voor U niet verborgen. 11Mijn hart keert om en om, mijn kracht heeft mij verlaten; en het licht mijner ogen, ook zij zelven zijn niet bij mij. 12Mijn liefhebbers en mijn vrienden staan van tegenover mijn plage, en mijn nabestaanden staan van verre. 13En die mijn ziel zoeken, leggen mij strikken; en die mijn kwaad zoeken, spreken verdervingen, en zij overdenken den gansen dag listen. 14Ik daarentegen ben als een dove, ik hoor niet, en als een stomme, die zijn mond niet opendoet. 15Ja, ik ben als een man, die niet hoort, en in wiens mond geen tegenredenen zijn. 16Want op U, HEERE! hoop ik; Gij zult verhoren, HEERE, mijn God! 17Want ik zeide: Dat zij zich toch over mij niet verblijden! Wanneer mijn voet zou wankelen, zo zouden zij zich tegen mij groot maken. 18Want ik ben tot hinken gereed, en mijn smart is steeds voor mij. 19Want ik maak U mijn ongerechtigheid bekend, ik ben bekommerd vanwege mijn zonde. 20Maar mijn vijanden zijn levende, worden machtig; en die mij om valse oorzaken haten, worden groot. 21En die kwaad voor goed vergelden, staan mij tegen, omdat ik het goede najaag. 22Verlaat mij niet, o HEERE, mijn God! wees niet verre van mij. Haast U tot mijn hulp, HEERE, mijn Heil!