诗篇 79

1（亚萨的诗。） 神啊，外邦人进入你的产业，污秽你的圣殿，使耶路撒冷变成荒堆， 2把你仆人的尸首交与天空的飞鸟为食，把你圣民的肉交与地上的野兽， 3在耶路撒冷周围流他们的血如水，无人葬埋。 4我们成为邻国的羞辱，成为我们四围人的嗤笑讥刺。 5耶和华啊，这到几时呢？你要动怒到永远吗？你的愤恨要如火焚烧吗？ 6愿你将你的忿怒倒在那不认识你的外邦和那不求告你名的国度。 7因为他们吞了雅各，把他的住处变为荒场。 8求你不要记念我们先祖的罪孽，向我们追讨；愿你的慈悲快迎着我们，因为我们落到极卑微的地步。 9拯救我们的 神啊，求你因你名的荣耀帮助我们！为你名的缘故搭救我们，赦免我们的罪。 10为何容外邦人说他们的 神在哪里呢？愿你使外邦人知道你在我们眼前伸你仆人流血的冤。 11愿被囚之人的叹息达到你面前；愿你按你的大能力存留那些将要死的人。 12主啊，愿你将我们邻邦所羞辱你的羞辱加七倍归到他们身上。 13这样，你的民，你草场的羊，要称谢你，直到永远；要述说赞美你的话，直到万代。

1God, the nations have come into your inheritance. They have defiled your holy temple. They have laid Jerusalem in heaps. 2They have given the dead bodies of your servants to be food for the birds of the sky, the flesh of your saints to the animals of the earth. 3Their blood they have shed like water around Jerusalem. There was no one to bury them. 4We have become a reproach to our neighbors, a scoffing and derision to those who are around us. 5How long, Yahweh? Will you be angry forever? Will your jealousy burn like fire? 6Pour out your wrath on the nations that don’t know you; on the kingdoms that don’t call on your name; 7For they have devoured Jacob, and destroyed his homeland. 8Don’t hold the iniquities of our forefathers against us. Let your tender mercies speedily meet us, for we are in desperate need. 9Help us, God of our salvation, for the glory of your name. Deliver us, and forgive our sins, for your name’s sake. 10Why should the nations say, “Where is their God?” Let it be known among the nations, before our eyes, that vengeance for your servants’ blood is being poured out. 11Let the sighing of the prisoner come before you. According to the greatness of your power, preserve those who are sentenced to death. 12Pay back to our neighbors seven times into their bosom their reproach with which they have reproached you, Lord. 13So we, your people and sheep of your pasture, will give you thanks forever. We will praise you forever, to all generations.

1Een psalm van Asaf. O God! Heidenen zijn gekomen in Uw erfenis; zij hebben den tempel Uwer heiligheid verontreinigd; zij hebben Jeruzalem tot steenhopen gesteld. 2Zij hebben de dode lichamen Uwer knechten aan het gevogelte des hemels tot spijs gegeven; het vlees Uwer gunstgenoten aan het gedierte des lands. 3Zij hebben hun bloed rondom Jeruzalem als water vergoten; en er was niemand, die hen begroef. 4Wij zijn onzen naburen een smaadheid geworden; een spot en schimp dien, die rondom ons zijn. 5Hoe lang, HEERE? Zult Gij eeuwiglijk toornen? Zal Uw ijver als vuur branden? 6Stort Uw grimmigheid uit over de heidenen, die U niet kennen, en over de koninkrijken, die Uw Naam niet aanroepen. 7Want men heeft Jakob opgegeten, en zij hebben zijn liefelijke woning verwoest. 8Gedenk ons de vorige misdaden niet; haast U, laat Uw barmhartigheden ons voorkomen; want wij zijn zeer dun geworden. 9Help ons, o God onzes heils! ter oorzake van de eer Uws Naams; en red ons, en doe verzoening over onze zonden, om Uws Naams wil. 10Waarom zouden de heidenen zeggen: Waar is hun God? Laat de wraak des vergoten bloeds Uwer knechten onder de heidenen voor onze ogen bekend worden. 11Laat het gekerm der gevangenen voor Uw aanschijn komen; behoud overig de kinderen des doods, naar de grootheid Uws arms. 12En geef onze naburen zevenvoudig weder in hun schoot hun smaad, waarmede zij U, o Heere! gesmaad hebben. 13Zo zullen wij, Uw volk en de schapen Uwer weide, U loven in eeuwigheid, van geslacht tot geslacht; wij zullen Uw roem vertellen.