诗篇 71

1耶和华啊，我投靠你；求你叫我永不羞愧！ 2求你凭你的公义搭救我，救拔我；侧耳听我，拯救我！ 3求你作我常住的磐石；你已经命定要救我，因为你是我的岩石，我的山寨。 4我的 神啊，求你救我脱离恶人的手，脱离不义和残暴之人的手。 5主―耶和华啊，你是我所盼望的；从我年幼，你是我所倚靠的。 6我从出母胎被你扶持；使我出母腹的是你。我必常常赞美你！ 7许多人以我为怪，但你是我坚固的避难所。 8你的赞美，你的荣耀终日必满了我的口。 9我年老的时候，求你不要丢弃我！我力气衰弱的时候，求你不要离弃我！ 10我的仇敌议论我；那些窥探要害我命的彼此商议， 11说： 神已经离弃他；我们追赶他，捉拿他吧！因为没有人搭救。 12神啊，求你不要远离我！我的 神啊，求你速速帮助我！ 13愿那与我性命为敌的，羞愧被灭；愿那谋害我的，受辱蒙羞。 14我却要常常盼望，并要越发赞美你。 15我的口终日要述说你的公义和你的救恩，因我不计其数。 16我要来说主―耶和华大能的事；我单要提说你的公义。 17神啊，自我年幼时，你就教训我；直到如今，我传扬你奇妙的作为。 18神啊，我到年老发白的时候，求你不要离弃我！等我将你的能力指示下代，将你的大能指示后世的人。 19神啊，你的公义甚高；行过大事的 神啊，谁能像你！ 20你是叫我们多经历重大急难的，必使我们复活，从地的深处救上来。 21求你使我越发昌大，又转来安慰我。 22我的 神啊，我要鼓瑟称赞你，称赞你的诚实！以色列的圣者啊，我要弹琴歌颂你！ 23我歌颂你的时候，我的嘴唇和你所赎我的灵魂都必欢呼； 24并且我的舌头必终日讲论你的公义，因为那些谋害我的人已经蒙羞受辱了。

1In you, Yahweh, I take refuge. Never let me be disappointed. 2Deliver me in your righteousness, and rescue me. Turn your ear to me, and save me. 3Be to me a rock of refuge to which I may always go. Give the command to save me, for you are my rock and my fortress. 4Rescue me, my God, from the hand of the wicked, from the hand of the unrighteous and cruel man. 5For you are my hope, Lord Yahweh; my confidence from my youth. 6I have relied on you from the womb. You are he who took me out of my mother’s womb. I will always praise you. 7I am a marvel to many, but you are my strong refuge. 8My mouth shall be filled with your praise, with your honor all the day. 9Don’t reject me in my old age. Don’t forsake me when my strength fails. 10For my enemies talk about me. Those who watch for my soul conspire together, 11saying, “God has forsaken him. Pursue and take him, for no one will rescue him.” 12God, don’t be far from me. My God, hurry to help me. 13Let my accusers be disappointed and consumed. Let them be covered with disgrace and scorn who want to harm me. 14But I will always hope, and will add to all of your praise. 15My mouth will tell about your righteousness, and of your salvation all day, though I don’t know its full measure. 16I will come with the mighty acts of the Lord Yahweh. I will make mention of your righteousness, even of yours alone. 17God, you have taught me from my youth. Until now, I have declared your wondrous works. 18Yes, even when I am old and gray-haired, God, don’t forsake me, until I have declared your strength to the next generation, your might to everyone who is to come. 19Your righteousness also, God, reaches to the heavens; you have done great things. God, who is like you? 20You, who have shown us many and bitter troubles, you will let me live. You will bring us up again from the depths of the earth. 21Increase my honor, and comfort me again. 22I will also praise you with the harp for your faithfulness, my God. I sing praises to you with the lyre, Holy One of Israel. 23My lips shall shout for joy! My soul, which you have redeemed, sings praises to you! 24My tongue will also talk about your righteousness all day long, for they are disappointed, and they are confounded, who want to harm me.

1Op U, o HEERE! betrouw ik; laat mij niet beschaamd worden in eeuwigheid. 2Red mij door Uw gerechtigheid, en bevrijd mij; neig Uw oor tot mij, en verlos mij. 3Wees mij tot een Rotssteen, om daarin te wonen, om geduriglijk daarin te gaan; Gij hebt bevel gegeven, om mij te verlossen, want Gij zijt mijn Steenrots en mijn Burg. 4Mijn God, bevrijd mij van de hand des goddelozen, van de hand desgenen, die verkeerdelijk handelt, en des opgeblazenen. 5Want Gij zijt mijn Verwachting, Heere, HEERE! mijn Vertrouwen van mijn jeugd aan. 6Op U heb ik gesteund van den buik aan; van mijner moeders ingewand aan zijt Gij mijn Uithelper; mijn lof is geduriglijk van U. 7Ik ben velen als een wonder geweest; doch Gij zijt mijn sterke Toevlucht. 8Laat mijn mond vervuld worden met Uw lof, den gansen dag met Uw heerlijkheid. 9Verwerp mij niet in den tijd des ouderdoms; verlaat mij niet, terwijl mijn kracht vergaat. 10Want mijn vijanden spreken van mij, en die op mijn ziel loeren, beraadslagen te zamen, 11Zeggende: God heeft hem verlaten; jaagt na, en grijpt hem, want er is geen verlosser. 12O God, wees niet verre van mij; mijn God! haast U tot mijn hulp. 13Laat hen beschaamd worden, laat hen verteerd worden, die mijn ziel tegen zijn; laat hen met smaad en schande overdekt worden, die mijn kwaad zoeken. 14Doch ik zal geduriglijk hopen, en zal al Uw lof nog groter maken. 15Mijn mond zal Uw gerechtigheid vertellen, den gansen dag Uw heil; hoewel ik de getallen niet weet. 16Ik zal heengaan in de mogendheden des Heeren HEEREN; ik zal Uw gerechtigheid vermelden, de Uwe alleen. 17O God! Gij hebt mij geleerd van mijn jeugd aan, en tot nog toe verkondig ik Uw wonderen. 18Daarom ook, terwijl de ouderdom en grijsheid daar is, verlaat mij niet, o God, totdat ik dezen geslachte verkondige Uw arm, allen nakomelingen Uw macht. 19Ook is Uw gerechtigheid, o God, tot in de hoogte; Gij, Die grote dingen gedaan hebt; o God! wie is U gelijk? 20Gij, Die mij veel benauwdheden en kwaden hebt doen zien, zult mij weder levend maken, en zult mij weder ophalen uit de afgronden der aarde. 21Gij zult mijn grootheid vermeerderen, en mij rondom vertroosten. 22Ook zal ik U loven met het instrument der luit, Uw trouw, mijn God; ik zal U psalmzingen met de harp, o Heilige Israels! 23Mijn lippen zullen juichen, wanneer ik U zal psalmzingen, en mijn ziel, die Gij verlost hebt. 24Ook zal mijn tong Uw gerechtigheid den gansen dag uitspreken, want zij zijn beschaamd, want zij zijn schaamrood geworden, die mijn kwaad zoeken.