1할렐루야 여호와께 감사하라 그는 선하시며 그 인자하심이 영원함이로다 2뉘 능히 여호와의 능하신 사적을 전파하며 그 영예를 다 광포할꼬 3공의를 지키는 자들과 항상 의를 행하는 자는 복이 있도다 4여호와여 주의 백성에게 베푸시는 은혜로 나를 기억하시며 주의 구원으로 나를 권고하사 5나로 주의 택하신 자의 형통함을 보고 주의 나라의 기업으로 즐거워하게 하시며 주의 기업과 함께 자랑하게 하소서 6우리가 열조와 함께 범죄하여 사특을 행하며 악을 지었나이다 7우리 열조가 애굽에서 주의 기사를 깨닫지 못하며 주의 많은 인자를 기억지 아니하고 바다 곧 홍해에서 거역하였나이다 8그러나 여호와께서 자기 이름을 위하여 저희를 구원하셨으니 그 큰 권능을 알게 하려 하심이로다 9이에 홍해를 꾸짖으시니 곧 마르매 저희를 인도하여 바다 지나기를 광야를 지남 같게 하사 10저희를 그 미워하는 자의 손에서 구원하시며 그 원수의 손에서 구속하셨고 11저희 대적은 물이 덮으매 하나도 남지 아니하였도다 12이에 저희가 그 말씀을 믿고 그 찬송을 불렀도다 13저희가 미구에 그 행사를 잊어버리며 그 가르침을 기다리지 아니하고 14광야에서 욕심을 크게 발하며 사막에서 하나님을 시험하였도다 15여호와께서 저희의 요구한 것을 주셨을지라도 그 영혼을 파리하게 하셨도다 16저희가 진에서 모세와 여호와의 성도 아론을 질투하매 17땅이 갈라져 다단을 삼키며 아비람의 당을 덮었으며 18불이 그 당 중에 붙음이여 화염이 악인을 살랐도다 19저희가 호렙에서 송아지를 만들고 부어 만든 우상을 숭배하여 20자기 영광을 풀 먹는 소의 형상으로 바꾸었도다 21애굽에서 큰 일을 행하신 그 구원자 하나님을 저희가 잊었나니 22그는 함 땅에서 기사와 홍해에서 놀랄 일을 행하신 자로다 23그러므로 여호와께서 저희를 멸하리라 하셨으나 그 택하신 모세가 그 결렬된 중에서 그 앞에 서서 그 노를 돌이켜 멸하시지 않게 하였도다 24저희가 낙토를 멸시하며 그 말씀을 믿지 아니하고 25저희 장막에서 원망하며 여호와의 말씀을 청종치 아니하였도다 26이러므로 저가 맹세하시기를 저희로 광야에 엎더지게 하고 27또 그 후손을 열방 중에 엎드러뜨리며 각지에 흩어지게 하리라 하셨도다 28저희가 또 바알브올과 연합하여 죽은 자에게 제사한 음식을 먹어서 29그 행위로 주를 격노케 함을 인하여 재앙이 그 중에 유행하였도다 30때에 비느하스가 일어나 처벌하니 이에 재앙이 그쳤도다 31이 일을 저에게 의로 정하였으니 대대로 무궁하리로다 32저희가 또 므리바 물에서 여호와를 노하시게 하였으므로 저희로 인하여 얼이 모세에게 미쳤나니 33이는 저희가 그 심령을 거역함을 인하여 모세가 그 입술로 망령되이 말하였음이로다 34저희가 여호와의 명을 좇지 아니하여 이족들을 멸하지 아니하고 35열방과 섞여서 그 행위를 배우며 36그 우상들을 섬기므로 그것이 저희에게 올무가 되었도다 37저희가 그 자녀로 사신에게 제사하였도다 38무죄한 피 곧 저희 자녀의 피를 흘려 가나안 우상에게 제사하므로 그 땅이 피에 더러웠도다 39저희는 그 행위로 더러워지며 그 행동이 음탕하도다 40그러므로 여호와께서 자기 백성에게 맹렬히 노하시며 자기 기업을 미워하사 41저희를 열방의 손에 붙이시매 저희를 미워하는 자들이 저희를 치리하였도다 42저희가 원수들의 압박을 받고 그 수하에 복종케 되었도다 43여호와께서 여러 번 저희를 건지시나 저희가 꾀로 거역하며 자기 죄악으로 인하여 낮아짐을 당하였도다 44그러나 여호와께서 저희의 부르짖음을 들으실 때에 그 고통을 권고하시며 45저희를 위하여 그 언약을 기억하시고 그 많은 인자하심을 따라 뜻을 돌이키사 46저희로 사로잡은 모든 자에게서 긍휼히 여김을 받게 하셨도다 47여호와 우리 하나님이여 우리를 구원하사 열방 중에서 모으시고 우리로 주의 성호를 감사하며 주의 영예를 찬양하게 하소서 48여호와 이스라엘의 하나님을 영원부터 영원까지 찬양할지어다 모든 백성들아 아멘 할지어다 할렐루야
1Praise Yahweh! Give thanks to Yahweh, for he is good, for his loving kindness endures forever. 2Who can utter the mighty acts of Yahweh, or fully declare all his praise? 3Blessed are those who keep justice. Blessed is one who does what is right at all times. 4Remember me, Yahweh, with the favor that you show to your people. Visit me with your salvation, 5that I may see the prosperity of your chosen, that I may rejoice in the gladness of your nation, that I may glory with your inheritance. 6We have sinned with our fathers. We have committed iniquity. We have done wickedly. 7Our fathers didn’t understand your wonders in Egypt. They didn’t remember the multitude of your loving kindnesses, but were rebellious at the sea, even at the Red Sea. 8Nevertheless he saved them for his name’s sake, that he might make his mighty power known. 9He rebuked the Red Sea also, and it was dried up; so he led them through the depths, as through a desert. 10He saved them from the hand of him who hated them, and redeemed them from the hand of the enemy. 11The waters covered their adversaries. There was not one of them left. 12Then they believed his words. They sang his praise. 13They soon forgot his works. They didn’t wait for his counsel, 14but gave in to craving in the desert, and tested God in the wasteland. 15He gave them their request, but sent leanness into their soul. 16They envied Moses also in the camp, and Aaron, Yahweh’s saint. 17The earth opened and swallowed up Dathan, and covered the company of Abiram. 18A fire was kindled in their company. The flame burned up the wicked. 19They made a calf in Horeb, and worshiped a molten image. 20Thus they exchanged their glory for an image of a bull that eats grass. 21They forgot God, their Savior, who had done great things in Egypt, 22Wondrous works in the land of Ham, and awesome things by the Red Sea. 23Therefore he said that he would destroy them, had Moses, his chosen, not stood before him in the breach, to turn away his wrath, so that he wouldn’t destroy them. 24Yes, they despised the pleasant land. They didn’t believe his word, 25but murmured in their tents, and didn’t listen to Yahweh’s voice. 26Therefore he swore to them that he would overthrow them in the wilderness, 27that he would overthrow their seed among the nations, and scatter them in the lands. 28They joined themselves also to Baal Peor, and ate the sacrifices of the dead. 29Thus they provoked him to anger with their deeds. The plague broke in on them. 30Then Phinehas stood up, and executed judgment, so the plague was stopped. 31That was credited to him for righteousness, for all generations to come. 32They angered him also at the waters of Meribah, so that Moses was troubled for their sakes; 33because they were rebellious against his spirit, he spoke rashly with his lips. 34They didn’t destroy the peoples, as Yahweh commanded them, 35but mixed themselves with the nations, and learned their works. 36They served their idols, which became a snare to them. 37Yes, they sacrificed their sons and their daughters to demons. 38They shed innocent blood, even the blood of their sons and of their daughters, whom they sacrificed to the idols of Canaan. The land was polluted with blood. 39Thus were they defiled with their works, and prostituted themselves in their deeds. 40Therefore Yahweh burned with anger against his people. He abhorred his inheritance. 41He gave them into the hand of the nations. Those who hated them ruled over them. 42Their enemies also oppressed them. They were brought into subjection under their hand. 43Many times he delivered them, but they were rebellious in their counsel, and were brought low in their iniquity. 44Nevertheless he regarded their distress, when he heard their cry. 45He remembered for them his covenant, and repented according to the multitude of his loving kindnesses. 46He made them also to be pitied by all those who carried them captive. 47Save us, Yahweh, our God, gather us from among the nations, to give thanks to your holy name, to triumph in your praise! 48Blessed be Yahweh, the God of Israel, from everlasting even to everlasting! Let all the people say, “Amen.” Praise Yah!
1Hallelujah! Looft den HEERE, want Hij is goed, want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid. 2Wie zal de mogendheden des HEEREN uitspreken, al Zijn lof verkondigen? 3Welgelukzalig zijn zij, die het recht onderhouden, die te aller tijd gerechtigheid doet. 4Gedenk mijner, o HEERE! naar het welbehagen tot Uw volk, bezoek mij met Uw heil; 5Opdat ik aanschouwe het goede Uwer uitverkorenen; opdat ik mij verblijde met de blijdschap Uws volks; opdat ik mij beroeme met Uw erfdeel. 6Wij hebben gezondigd, mitsgaders onze vaderen, wij hebben verkeerdelijk gedaan; wij hebben goddelooslijk gehandeld. 7Onze vaders in Egypte hebben niet gelet op Uw wonderen; zij zijn der menigte Uwer goedertierenheid niet gedachtig geweest; maar zij waren wederspannig aan de zee, bij de Schelfzee. 8Doch Hij verloste hen om Zijns Naams wil, opdat Hij Zijn mogendheid bekend maakte. 9En Hij schold de Schelfzee, zodat zij verdroogde, en Hij deed hen wandelen door de afgronden, als door een woestijn. 10En Hij verloste hen uit de hand des haters, en Hij bevrijdde hen van de hand des vijands. 11En de wateren overdekten hun wederpartijders; niet een van hen bleef over. 12Toen geloofden zij aan Zijn woorden; zij zongen Zijn lof. 13Doch zij vergaten haast Zijn werken, zij verbeidden naar Zijn raad niet. 14Maar zij werden belust met lust in de woestijn, en zij verzochten God in de wildernis. 15Toen gaf Hij hun hun begeerte; maar Hij zond aan hun zielen een magerheid. 16En zij benijdden Mozes in het leger, en Aaron, den heilige des HEEREN. 17De aarde deed zich open, en verslond Dathan, en overdekte de vergadering van Abiram. 18En een vuur brandde onder hun vergadering, een vlam stak de goddelozen aan brand. 19Zij maakten een kalf bij Horeb, en zij bogen zich voor een gegoten beeld. 20En zij veranderden hun Eer in de gedaante van een os, die gras eet. 21Zij vergaten God, hun Heiland, Die grote dingen gedaan had in Egypte; 22Wonderdaden in het land van Cham; vreselijke dingen aan de Schelfzee. 23Dies Hij zeide, dat Hij hen verdelgen zou, ten ware Mozes, Zijn uitverkorene, in de scheure voor Zijn aangezicht gestaan had, om Zijn grimmigheid af te keren, dat Hij hen niet verdierf. 24Zij versmaadden ook het gewenste land; zij geloofden Zijn woord niet. 25Maar zij murmureerden in hun tenten; naar de stem des HEEREN hoorden zij niet. 26Dies hief Hij tegen hen Zijn hand op, zwerende dat Hij hen nedervellen zou in de woestijn; 27En dat Hij hun zaad zou nedervellen onder de heidenen, en hen verstrooien zou door de landen. 28Ook hebben zij zich gekoppeld aan Baal-Peor, en zij hebben de offeranden der doden gegeten. 29En zij hebben den HEERE tot toorn verwekt met hun daden, zodat de plaag een inbreuk onder hen deed. 30Toen stond Pinehas op, en hij oefende gericht, en de plaag werd opgehouden. 31En het is hem gerekend tot gerechtigheid, van geslacht tot geslacht tot in eeuwigheid. 32Zij maakten Hem ook zeer toornig aan het twistwater, en het ging Mozes kwalijk om hunnentwil. 33Want zij verbitterden zijn geest, zodat hij wat onbedachtelijk voortbracht met zijn lippen. 34Zij hebben die volken niet verdelgd, die de HEERE hun gezegd had; 35Maar zij vermengden zich met de heidenen, en leerden derzelver werken. 36En zij dienden hun afgoden, en zij werden hun tot een strik. 37Daarenboven hebben zij hun zonen en hun dochteren den duivelen geofferd. 38En zij hebben onschuldig bloed vergoten, het bloed hunner zonen en hunner dochteren, die zij den afgoden van Kanaan hebben opgeofferd; zodat het land door deze bloedschulden is ontheiligd geworden. 39En zij ontreinigden zich door hun werken, en zij hebben gehoereerd door hun daden. 40Dies is de toorn des HEEREN ontstoken tegen Zijn volk, en Hij heeft een gruwel gehad aan Zijn erfdeel. 41En Hij gaf hen in de hand der heidenen, en hun haters heersten over hen. 42En hun vijanden hebben hen verdrukt, en zij zijn vernederd geworden onder hun hand. 43Hij heeft hen menigmaal gered; maar zij verbitterden Hem door hun raad, en werden uitgeteerd door hun ongerechtigheid. 44Nochtans zag Hij hun benauwdheid aan, als Hij hun geschrei hoorde. 45En Hij dacht tot hun beste aan Zijn verbond, en het berouwde Hem naar de veelheid Zijner goedertierenheden. 46Dies gaf Hij hun barmhartigheid voor het aangezicht van allen, die hen gevangen hadden. 47Verlos ons, HEERE, onze God! en verzamel ons uit de heidenen, opdat wij den Naam Uwer heiligheid loven, ons beroemende in Uw lof. 48Geloofd zij de HEERE, de God Israels, van eeuwigheid en tot in eeuwigheid; en al het volk zegge: Amen, Hallelujah!
절 번호는 선택한 번역본을 따르며, 몇몇 장에서는 한 절씩 다를 수 있습니다.