Mazmur 42

1Kepada pemimpin pujian: Sebuah nyanyian dari anak-anak Korah. Seperti rusa yang rindu akan aliran-aliran sungai, begitu juga jiwaku terhadap Engkau, ya Allah. 2Jiwaku haus akan Allah, akan Allah yang hidup. Kapan aku boleh datang dan muncul di hadapan Allah? 3Air mataku telah menjadi makananku siang dan malam. Sementara itu, sepanjang hari mereka berkata kepadaku, “Di mana Allahmu?” 4Aku ingat, saat aku mencurahkan jiwaku, aku berjalan bersama kumpulan orang, dan bergerak perlahan ke rumah Allah, sambil menyuarakan sukacita dan nyanyian syukur, bersama dengan kerumunan yang mengadakan perayaan. 5Mengapa kamu menunduk, hai jiwaku, dan menggeram di dalam diriku? Berharaplah di dalam Allah! Sebab, aku akan bersyukur lagi kepada-Nya karena keselamatan di hadapan-Nya. 6Ya Allahku, jiwaku menunduk di dalamku. Karena itu, aku ingat akan Engkau dari tanah Yordan, Hermon, dan Gunung Mizar. 7Samudra memanggil samudra dengan deru air terjun-Mu; seluruh gelora dan gelombang-Mu melanda aku. 8Pada siang hari TUHAN memerintahkan kasih setia-Nya, dan pada malam hari nyanyian-Nya ada bersamaku, suatu doa kepada Allah hidupku. 9Aku berkata kepada Allah, gunung batuku, “Mengapa Engkau melupakan aku? Mengapa aku pergi meratap oleh karena penindasan musuh?” 10Seperti tikaman ke dalam tulang-tulangku, musuh-musuhku mencela aku, sementara itu sepanjang hari mereka berkata kepadaku, “Di mana Allahmu?” 11Mengapa kamu menunduk, hai jiwaku? Mengapa kamu menggeram di dalamku? Nantikanlah Allah! Sebab, aku akan bersyukur lagi kepada Allah karena keselamatan di hadapan-Nya.

1As the deer pants for the water brooks, so my soul pants after you, God. 2My soul thirsts for God, for the living God. When shall I come and appear before God? 3My tears have been my food day and night, while they continually ask me, “Where is your God?” 4These things I remember, and pour out my soul within me, how I used to go with the crowd, and led them to God’s house, with the voice of joy and praise, a multitude keeping a holy day. 5Why are you in despair, my soul? Why are you disturbed within me? Hope in God! For I shall still praise him for the saving help of his presence. 6My God, my soul is in despair within me. Therefore I remember you from the land of the Jordan, the heights of Hermon, from the hill Mizar. 7Deep calls to deep at the noise of your waterfalls. All your waves and your billows have swept over me. 8Yahweh will command his loving kindness in the daytime. In the night his song shall be with me: a prayer to the God of my life. 9I will ask God, my rock, “Why have you forgotten me? Why do I go mourning because of the oppression of the enemy?” 10As with a sword in my bones, my adversaries reproach me, while they continually ask me, “Where is your God?” 11Why are you in despair, my soul? Why are you disturbed within me? Hope in God! For I shall still praise him, the saving help of my countenance, and my God.

1Een onderwijzing, voor den opperzangmeester, onder de kinderen van Korach. 2Gelijk een hert schreeuwt naar de waterstromen, alzo schreeuwt mijn ziel tot U, o God! 3Mijn ziel dorst naar God, naar den levenden God; wanneer zal ik ingaan, en voor Gods aangezicht verschijnen? 4Mijn tranen zijn mij tot spijs dag en nacht; omdat zij den gansen dag tot mij zeggen: Waar is uw God? 5Ik gedenk daaraan, en stort mijn ziel uit in mij, omdat ik placht heen te gaan onder de schare, en met hen te treden naar Gods huis, met een stem van vreugdegezang en lof, onder de feesthoudende menigte. 6Wat buigt gij u neder, o mijn ziel! en zijt onrustig in mij? Hoop op God, want ik zal Hem nog loven voor de verlossingen Zijns aangezichts. 7O mijn God! mijn ziel buigt zich neder in mij, daarom gedenk ik Uwer uit het land van de Jordaan, en Hermon, uit het klein gebergte. 8De afgrond roept tot den afgrond, bij het gedruis Uwer watergoten; al Uw baren en Uw golven zijn over mij heengegaan. 9Maar de HEERE zal des daags Zijn goedertierenheid gebieden, en des nachts zal Zijn lied bij mij zijn; het gebed tot den God mijns levens. 10Ik zal zeggen tot God: Mijn Steenrots! waarom vergeet Gij mij? Waarom ga ik in het zwart, vanwege des vijands onderdrukking? 11Met een doodsteek in mijn beenderen honen mij mijn wederpartijders, als zij den gansen dag tot mij zeggen: Waar is uw God? Wat buigt gij u neder, o mijn ziel! en wat zijt gij onrustig in mij? Hoop op God, want ik zal Hem nog loven; Hij is de menigvuldige Verlossing mijns aangezichts, en mijn God.