Mazmur 18

1Kepada pemimpin pujian: Nyanyian hamba TUHAN, Daud, yang mengucapkan kepada TUHAN perkataan nyanyian ini, pada hari ketika TUHAN menyelamatkannya dari tangan semua musuhnya dan dari tangan Saul. Aku mengasihi-Mu, ya TUHAN, kekuatanku; 2TUHAN adalah bukit batuku, benteng pertahananku, dan penyelamatku. Allahku, gunung batuku, di dalam Dia aku mencari perlindungan; perisaiku, tanduk keselamatanku, tempat perlindunganku yang tinggi. 3Aku berseru kepada TUHAN yang layak dipuji, maka aku diselamatkan dari musuh-musuhku. 4Tali-tali kematian membelit aku, dan arus deras kejahatan membanjiri aku. 5Tali-tali dunia orang mati meliliti aku, dan jerat-jerat kematian mengadang aku. 6Dalam kesesakan, aku memanggil TUHAN; aku berseru minta tolong kepada Allahku. Dari bait-Nya, Dia mendengar suaraku, dan seruanku minta tolong kepada-Nya sampai ke telinga-Nya. 7Kemudian, bumi berguncang dan bergoyang; dasar-dasar gunung bergetar dan berguncang karena Dia marah. 8Asap naik dari lubang hidung-Nya, api yang melahap keluar dari mulut-Nya; bara yang menyala-nyala keluar dari diri-Nya. 9Dia membungkukkan langit lalu turun, kegelapan di bawah kaki-Nya. 10Dia mengendarai kerub dan terbang, Dia melayang di atas sayap-sayap angin. 11Dia membuat kegelapan itu tempat persembunyian-Nya, pondok-Nya mengelilingi-Nya, di air yang gelap dan awan tebal di langit. 12Dari cahaya di hadapan-Nya, awan-awan-Nya yang tebal, hujan es, dan bara api lenyap. 13TUHAN mengguruh di langit; Yang Mahatinggi menyatakan suara-Nya di antara hujan es dan bara api. 14Dia melepaskan anak-anak panah-Nya dan menyerakkan mereka, Dia memancarkan kilat dan membingungkan mereka. 15Kemudian, alur-alur lautan terlihat, dan dasar-dasar bumi terkuak, oleh karena teguran-Mu, ya TUHAN, karena embusan napas dari lubang hidung-Mu. 16Dia menjangkau dari tempat tinggi, Dia mengambil aku; Dia menarikku dari limpahan air. 17Dia menyelamatkan aku dari musuhku yang kuat, dari mereka yang membenci aku. Sebab, mereka terlalu kuat bagiku. 18Mereka mengadangku pada hari kesengsaraanku, tetapi TUHAN adalah penopangku. 19Dia membawaku keluar ke tempat yang lapang, Dia menyelamatkan aku karena Dia berkenan kepadaku. 20TUHAN mengganjar aku sesuai dengan kebenaranku; sesuai kesucian tanganku, Dia membalasku. 21Sebab, aku mengikuti jalan TUHAN, dan tidak berbuat jahat terhadap Allahku. 22Sebab, semua hukum-Nya ada di hadapanku, dan aku tidak menyimpang dari ketetapan-ketetapan-Nya. 23Aku tidak bercela di hadapan-Nya, dan aku menjaga diriku dari kesalahan. 24Karena itu, TUHAN membalasku menurut kebenaranku, menurut kesucian tanganku di depan mata-Nya. 25Terhadap orang yang murah hati, Engkau tunjukkan bahwa Engkau sendiri murah hati. Terhadap orang yang tidak bercela, Engkau tunjukkan bahwa Engkau sendiri tidak bercela. 26Terhadap orang yang suci, Engkau tunjukkan bahwa Engkau sendiri suci. Namun, kepada yang jahat, Engkau berbelit-belit. 27Sebab, Engkau menyelamatkan orang yang tertindas, tetapi orang yang bermata sombong Kaurendahkan. 28Sebab, Engkau yang menyalakan pelitaku. TUHAN, Allahku, menyinari kegelapanku. 29Sebab, dengan-Mu aku dapat berlari menerobos gerombolan, dan dengan Allahku aku dapat melompati tembok. 30Allah itu jalan-Nya sempurna, perkataan TUHAN itu teruji. Dia adalah perisai bagi semua orang yang berlindung kepada-Nya. 31Sebab, siapakah Allah, selain TUHAN? Siapakah gunung batu, selain Allah kita? 32Allah yang mengikat pinggangku dengan kekuatan, Dia membuat jalanku sempurna. 33Dia membuat kakiku seperti kaki rusa, dan membuatku berdiri di tempat tinggi. 34Dia melatih tanganku berperang sehingga lenganku dapat melengkungkan busur tembaga. 35Engkau telah memberiku perisai keselamatan-Mu, tangan kanan-Mu menopang aku; kelemahlembutan-Mu, membuatku besar. 36Engkau memperbesar langkah-langkah di bawahku sehingga mata kakiku tidak terpeleset. 37Aku mengejar musuh-musuhku dan menangkap mereka; aku tidak berbalik sampai mereka dimusnahkan. 38Aku menghancurkan mereka sehingga mereka tidak bisa bangkit lagi; mereka jatuh di bawah kakiku. 39Sebab, Engkau mengikat pinggangku dengan kekuatan untuk berperang; Engkau menundukkan di bawahku orang yang bangkit melawan aku. 40Engkau menyerahkan leher musuh-musuhku, dan aku menghabisi mereka yang membenciku. 41Mereka berseru minta tolong, tetapi tidak ada yang menyelamatkan, mereka berseru kepada TUHAN, tetapi Dia tidak menjawab. 42Aku melumat mereka seperti debu diterbangkan angin; aku menginjak-injak mereka seperti lumpur di jalanan. 43Engkau meluputkan aku dari pertikaian rakyat; Engkau mengangkatku menjadi kepala atas bangsa-bangsa; rakyat yang tidak kukenal tunduk kepadaku. 44Begitu telinga mereka mendengar tentangku, mereka taat padaku; orang-orang asing tunduk kepadaku. 45Orang-orang asing menjadi layu, dan keluar dengan gemetar dari kubu-kubunya. 46TUHAN hidup! Terpujilah bukit batuku. Ditinggikanlah Allah, bukit batu keselamatanku. 47Allah yang memberiku pembalasan; dan menundukkan bangsa-bangsa ke bawah kuasaku. 48Dia menyelamatkanku dari musuh-musuhku. Sungguh, Engkau mengangkat aku atas mereka yang bangkit melawanku, Engkau menyelamatkanku dari orang-orang kejam. 49Karena itu, aku akan mengucap syukur kepada-Mu di antara bangsa-bangsa, ya TUHAN. Aku akan menyanyikan pujian bagi nama-Mu. 50Dia memberi keselamatan yang besar kepada raja-Nya, dan menyatakan kasih setia-Nya kepada orang yang diurapi-Nya, kepada Daud dan keturunannya sampai selamanya.

1I love you, Yahweh, my strength. 2Yahweh is my rock, my fortress, and my deliverer; my God, my rock, in whom I take refuge; my shield, and the horn of my salvation, my high tower. 3I call on Yahweh, who is worthy to be praised; and I am saved from my enemies. 4The cords of death surrounded me. The floods of ungodliness made me afraid. 5The cords of Sheol were around me. The snares of death came on me. 6In my distress I called on Yahweh, and cried to my God. He heard my voice out of his temple. My cry before him came into his ears. 7Then the earth shook and trembled. The foundations also of the mountains quaked and were shaken, because he was angry. 8Smoke went out of his nostrils. Consuming fire came out of his mouth. Coals were kindled by it. 9He bowed the heavens also, and came down. Thick darkness was under his feet. 10He rode on a cherub, and flew. Yes, he soared on the wings of the wind. 11He made darkness his hiding place, his pavilion around him, darkness of waters, thick clouds of the skies. 12At the brightness before him his thick clouds passed, hailstones and coals of fire. 13Yahweh also thundered in the sky. The Most High uttered his voice: hailstones and coals of fire. 14He sent out his arrows, and scattered them; Yes, great lightning bolts, and routed them. 15Then the channels of waters appeared. The foundations of the world were laid bare at your rebuke, Yahweh, at the blast of the breath of your nostrils. 16He sent from on high. He took me. He drew me out of many waters. 17He delivered me from my strong enemy, from those who hated me; for they were too mighty for me. 18They came on me in the day of my calamity, but Yahweh was my support. 19He brought me out also into a large place. He delivered me, because he delighted in me. 20Yahweh has rewarded me according to my righteousness. According to the cleanness of my hands has he recompensed me. 21For I have kept the ways of Yahweh, and have not wickedly departed from my God. 22For all his ordinances were before me. I didn’t put away his statutes from me. 23I was also blameless with him. I kept myself from my iniquity. 24Therefore Yahweh has rewarded me according to my righteousness, according to the cleanness of my hands in his eyesight. 25With the merciful you will show yourself merciful. With the perfect man, you will show yourself perfect. 26With the pure, you will show yourself pure. With the crooked you will show yourself shrewd. 27For you will save the afflicted people, but the haughty eyes you will bring down. 28For you will light my lamp, Yahweh. My God will light up my darkness. 29For by you, I advance through a troop. By my God, I leap over a wall. 30As for God, his way is perfect. Yahweh’s word is tried. He is a shield to all those who take refuge in him. 31For who is God, except Yahweh? Who is a rock, besides our God, 32the God who arms me with strength, and makes my way perfect? 33He makes my feet like deer’s feet, and sets me on my high places. 34He teaches my hands to war, so that my arms bend a bow of bronze. 35You have also given me the shield of your salvation. Your right hand sustains me. Your gentleness has made me great. 36You have enlarged my steps under me, My feet have not slipped. 37I will pursue my enemies, and overtake them. Neither will I turn again until they are consumed. 38I will strike them through, so that they will not be able to rise. They shall fall under my feet. 39For you have armed me with strength to the battle. You have subdued under me those who rose up against me. 40You have also made my enemies turn their backs to me, that I might cut off those who hate me. 41They cried, but there was no one to save; even to Yahweh, but he didn’t answer them. 42Then I beat them small as the dust before the wind. I cast them out as the mire of the streets. 43You have delivered me from the strivings of the people. You have made me the head of the nations. A people whom I have not known shall serve me. 44As soon as they hear of me they shall obey me. The foreigners shall submit themselves to me. 45The foreigners shall fade away, and shall come trembling out of their close places. 46Yahweh lives; and blessed be my rock. Exalted be the God of my salvation, 47even the God who executes vengeance for me, and subdues peoples under me. 48He rescues me from my enemies. Yes, you lift me up above those who rise up against me. You deliver me from the violent man. 49Therefore I will give thanks to you, Yahweh, among the nations, and will sing praises to your name. 50He gives great deliverance to his king, and shows loving kindness to his anointed, to David and to his seed, forever more.

1Voor den opperzangmeester, een psalm van David, de knecht des HEEREN, die de woorden dezes lieds tot den HEERE gesproken heeft, ten dage, als de HEERE hem gered had uit de hand van al zijn vijanden, en uit de hand van Saul. 2Hij zeide dan: Ik zal U hartelijk liefhebben, HEERE, mijn Sterkte! 3De HEERE is mijn Steenrots, en mijn Burg, en mijn Uithelper; mijn God, mijn Rots, op Welken ik betrouw; mijn Schild, en de Hoorn mijns heils, mijn Hoog Vertrek. 4Ik riep den HEERE aan, Die te prijzen is, en werd verlost van mijn vijanden. 5Banden des doods hadden mij omvangen, en beken Belials verschrikten mij. 6Banden der hel omringden mij, strikken des doods bejegenden mij. 7Als mij bange was, riep ik den HEERE aan, en riep tot mijn God; Hij hoorde mijn stem uit Zijn paleis, en mijn geroep voor Zijn aangezicht kwam in Zijn oren. 8Toen daverde en beefde de aarde, en de gronden der bergen beroerden zich en daverden, omdat Hij ontstoken was. 9Rook ging op van Zijn neus, en een vuur uit Zijn mond verteerde; kolen werden daarvan aangestoken. 10En Hij boog den hemel, en daalde neder, en donkerheid was onder Zijn voeten. 11En Hij voer op een cherub, en vloog; ja, Hij vloog snellijk op de vleugelen des winds. 12Duisternis zette Hij tot Zijn verberging; rondom Hem was Zijn tent, duisterheid der wateren, wolken des hemels. 13Van den glans, die voor Hem was, dreven Zijn wolken daarhenen, hagel en vurige kolen. 14En de HEERE donderde in den hemel, en de Allerhoogste gaf Zijn stem, hagel en vurige kolen. 15En Hij zond Zijn pijlen uit, en verstrooide ze; en Hij vermenigvuldigde de bliksemen, en verschrikte ze. 16En de diepe kolken der wateren werden gezien, en de gronden der wereld werden ontdekt, van Uw schelden, o HEERE! van het geblaas des winds van Uw neus. 17Hij zond van de hoogte, Hij nam mij, Hij trok mij op uit grote wateren. 18Hij verloste mij van mijn sterken vijand, en van mijn haters, omdat zij machtiger waren dan ik. 19Zij hadden mij bejegend ten dage mijns ongevals; maar de HEERE was mij tot een Steunsel. 20En Hij voerde mij uit in de ruimte, Hij rukte mij uit, want Hij had lust aan mij. 21De HEERE vergold mij naar mijn gerechtigheid, Hij gaf mij weder naar de reinigheid mijner handen. 22Want ik heb des HEEREN wegen gehouden, en ben van mijn God niet goddelooslijk afgegaan. 23Want al Zijn rechten waren voor mij, en Zijn inzettingen deed ik niet van mij weg. 24Maar ik was oprecht bij Hem, en ik wachtte mij voor mijn ongerechtigheid. 25Zo gaf mij de HEERE weder naar mijn gerechtigheid, naar de reinigheid mijner handen, voor Zijn ogen. 26Bij den goedertierene houdt Gij U goedertieren, bij den oprechten man houdt Gij U oprecht. 27Bij den reine houdt Gij U rein, maar bij den verkeerde bewijst Gij U een Worstelaar. 28Want Gij verlost het bedrukte volk, maar de hoge ogen vernedert Gij. 29Want Gij doet mijn lamp lichten; de HEERE, mijn God, doet mijn duisternis opklaren. 30Want met U loop ik door een bende, en met mijn God spring ik over een muur. 31Gods weg is volmaakt; de rede des HEEREN is doorlouterd; Hij is een Schild allen, die op Hem betrouwen. 32Want wie is God, behalve de HEERE? En wie is een Rotssteen, dan alleen onze God? 33Het is God, Die mij met kracht omgordt; en Hij heeft mijn weg volkomen gemaakt. 34Hij maakt mijn voeten gelijk als der hinden, en Hij stelt mij op mijn hoogten. 35Hij leert mijn handen ten strijde, zodat een stalen boog met mijn armen verbroken is. 36Ook hebt Gij mij het schild Uws heils gegeven, en Uw rechterhand heeft mij ondersteund, en Uw zachtmoedigheid heeft mij groot gemaakt. 37Gij hebt mijn voetstap ruim gemaakt onder mij, en mijn enkelen hebben niet gewankeld. 38Ik vervolgde mijn vijanden, en trof hen aan; en ik keerde niet weder, totdat ik hen verdaan had. 39Ik doorstak hen, dat zij niet weder konden opstaan; zij vielen onder mijn voeten. 40Want Gij omgorddet mij met kracht ten strijde; Gij deedt onder mij nederbukken, die tegen mij opstonden. 41En Gij gaaft mij den nek mijner vijanden, en mijn haters, die vernielde ik. 42Zij riepen, maar er was geen verlosser; tot den HEERE, maar Hij antwoordde hun niet. 43Toen vergruisde ik hen als stof voor den wind; ik ruimde hen weg als slijk der straten. 44Gij hebt mij uitgeholpen van de twisten des volks; Gij hebt mij gesteld tot een hoofd der heidenen; het volk, dat ik niet kende, heeft mij gediend. 45Zo haast als hun oor van mij hoorde, hebben zij mij gehoorzaamd; vreemden hebben zich mij geveinsdelijk onderworpen. 46Vreemden zijn vervallen, en hebben gesidderd uit hun sloten. 47De HEERE leeft, en geloofd zij mijn Rotssteen, en verhoogd zij de God mijns heils! 48De God, Die mij volkomen wraak geeft, en de volken onder mij brengt; 49Die mij uithelpt van mijn vijanden; ja, Gij verhoogt mij boven degenen, die tegen mij opstaan; Gij redt mij van den man des gewelds. 50Daarom zal ik U, o HEERE! loven onder de heidenen; en Uw Naam zal ik psalmzingen; Die de verlossingen Zijns konings groot maakt, en goedertierenheid doet aan Zijn gezalfde, aan David en aan zijn zaad tot in eeuwigheid.