स्तोत्रसंहिता 80

1हे इस्राएलाच्या मेंढपाळा, जो तू योसेफाला कळपाप्रमाणे चालवितोस तो तू लक्ष दे. जो तू करुबांच्यावर बसतोस, आम्हावर प्रकाश पाड. 2एफ्राइम आणि बन्यामीन व मनश्शे यांच्यासमोर तू आपल्या सामर्थ्याने खळबळ उडव; ये व आम्हास वाचव. 3हे देवा, तू आमचा पुन्हा स्वीकार कर; आपला मुखप्रकाश आम्हावर पाड आणि आम्ही वाचू. 4हे परमेश्वरा, सेनाधीश देवा, तुझे लोक प्रार्थना करीत असता तू किती वेळ कोपलेला राहशील? 5तू त्यांना अश्रूंची भाकर खावयास दिली आहे. आणि मोठ्या प्रमाणात आसवे पिण्यास दिली आहेत. 6तू आम्हास आमच्या शेजाऱ्यांच्या भांडणाचे निमित्त करतोस, आणि आमचे शत्रू आपसात आम्हास हसतात. 7हे सेनाधीश देवा, पुन्हा आमचा स्वीकार कर. आपला मुखप्रकाश आम्हावर पाड आणि आम्हास वाचव. 8मिसर देशातून तू द्राक्षवेल काढून आणिला; राष्ट्रांना घालवून देऊन तो त्यांच्या भूमीत लाविला. 9तू त्याकरता जागा तयार केली; त्याने मूळ धरले आणि देश भरून टाकला. 10त्याच्या सावलीने पर्वत, त्याच्या फांद्यांनी देवाचे उच्च गंधसरू आच्छादून टाकले. 11त्याने आपल्या फांद्या समुद्रापर्यंत आणि आपले कोंब फरात नदीपर्यंत पाठविले. 12तू त्यांची कुंपणे कां मोडली? त्यामुळे वाटेने येणारे जाणारे सगळे त्याचे फळ तोडतात. 13रानडुकरे येऊन त्याची नासधूस करतात. आणि रानटी पशू त्यास खाऊन टाकतात. 14हे सेनाधीश देवा, तू मागे फिर; स्वर्गातून खाली बघ आणि लक्ष पुरव आणि या द्राक्षवेलीची काळजी घे. 15हे मूळ तू आपल्या उजव्या हाताने लाविले आहे, जो कोंब तू आपणासाठी सबळ केला आहे त्याचे रक्षण कर. 16ती अग्नीने जळाली आहे आणि ती तोडून टाकली आहे; तुझ्या मुखाच्या धमकीने तुझे शत्रू नष्ट होतात. 17तुझ्या उजव्या हाताला असलेल्या मनुष्यावर, तू आपल्यासाठी बलवान केलेल्या मानवपुत्रावर तुझा हात राहो; 18मग आम्ही तुझ्यापासून मागे फिरणार नाही; तू आम्हास जिवंत कर आणि आम्ही तुझ्या नावाचा धावा करू. 19हे परमेश्वरा, सेनाधीश देवा, तू आम्हास परत आण. आमच्यावर आपला मुखप्रकाश पाड आणि आमचा बचाव होईल.

1Hear us, Shepherd of Israel, you who lead Joseph like a flock, you who sit above the cherubim, shine out. 2Before Ephraim and Benjamin and Manasseh, stir up your might! Come to save us! 3Turn us again, God. Cause your face to shine, and we will be saved. 4Yahweh God of Armies, How long will you be angry against the prayer of your people? 5You have fed them with the bread of tears, and given them tears to drink in large measure. 6You make us a source of contention to our neighbors. Our enemies laugh among themselves. 7Turn us again, God of Armies. Cause your face to shine, and we will be saved. 8You brought a vine out of Egypt. You drove out the nations, and planted it. 9You cleared the ground for it. It took deep root, and filled the land. 10The mountains were covered with its shadow. Its boughs were like God’s cedars. 11It sent out its branches to the sea, Its shoots to the River. 12Why have you broken down its walls, so that all those who pass by the way pluck it? 13The boar out of the wood ravages it. The wild animals of the field feed on it. 14Turn again, we beg you, God of Armies. Look down from heaven, and see, and visit this vine, 15the stock which your right hand planted, the branch that you made strong for yourself. 16It’s burned with fire. It’s cut down. They perish at your rebuke. 17Let your hand be on the man of your right hand, on the son of man whom you made strong for yourself. 18So we will not turn away from you. Revive us, and we will call on your name. 19Turn us again, Yahweh God of Armies. Cause your face to shine, and we will be saved.

1Voor den opperzangmeester, op Schoschannim; een getuigenis, een psalm van Asaf. O Herder Israels! neem ter ore, Die Jozef als schapen leiddet; Die tussen de cherubim zit, verschijn blinkende. 2Wek Uw macht op voor het aangezicht van Efraim, en Benjamin, en Manasse, en kom tot onze verlossing. 3O God! breng ons weder, en laat Uw aanschijn lichten, zo zullen wij verlost worden. 4O HEERE, God der heirscharen! hoe lang zult Gij roken tegen het gebed Uws volks? 5Gij spijst hen met tranenbrood, en drenkt hen met tranen uit een drieling. 6Gij hebt ons onzen naburen tot een twist gesteld, en onze vijanden spotten onder zich. 7O God der heirscharen! breng ons weder, en laat Uw aangezicht lichten; zo zullen wij verlost worden. 8Gij hebt een wijnstok uit Egypte overgebracht, hebt de heidenen verdreven, en hebt denzelven geplant; 9Gij hebt de plaats voor hem bereid, en zijn wortelen doen inwortelen, zodat hij het land vervuld heeft. 10De bergen zijn met zijn schaduw bedekt geweest, en zijn ranken waren als cederbomen Gods. 11Hij schoot zijn ranken uit tot aan de zee, en zijn scheuten tot aan de rivier. 12Waarom hebt Gij zijn muren doorgebroken, zodat allen, die den weg voorbijgaan, hem plukken? 13Het zwijn uit het woud heeft hem uitgewroet, en het wild des velds heeft hem afgeweid. 14O God der heirscharen! keer toch weder; aanschouw uit den hemel, en zie, en bezoek dezen wijnstok, 15En den stam, dien Uw rechterhand geplant heeft, en dat om den zoon, dien Gij U gesterkt hebt! 16Hij is met vuur verbrand; hij is afgehouwen; zij komen om van het schelden Uws aangezichts. 17Uw hand zij over den man Uwer rechterhand, over des mensen zoon, dien Gij U gesterkt hebt. 18Zo zullen wij van U niet terugkeren; behoud ons in het leven, zo zullen wij Uw Naam aanroepen. 19O HEERE, God der heirscharen! breng ons weder; laat Uw aanschijn lichten, zo zullen wij verlost worden.