Psaumes 63

1Psaume de David. Lorsqu’il était dans le désert de Juda. 2Ô Dieu ! tu es mon Dieu, je te cherche ; Mon âme a soif de toi, mon corps soupire après toi, Dans une terre aride, desséchée, sans eau. 3Ainsi je te contemple dans le sanctuaire, Pour voir ta puissance et ta gloire. 4Car ta bonté vaut mieux que la vie : Mes lèvres célèbrent tes louanges. 5Je te bénirai donc toute ma vie, J’élèverai mes mains en ton nom. 6Mon âme sera rassasiée comme de mets gras et succulents, Et, avec des cris de joie sur les lèvres, ma bouche te célébrera. 7Lorsque je pense à toi sur ma couche, Je médite sur toi pendant les veilles de la nuit. 8Car tu es mon secours, Et je suis dans l’allégresse à l’ombre de tes ailes. 9Mon âme est attachée à toi ; Ta droite me soutient. 10Mais ceux qui cherchent à m’ôter la vie Iront dans les profondeurs de la terre ; 11Ils seront livrés au glaive, Ils seront la proie des chacals. 12Et le roi se réjouira en Dieu ; Quiconque jure par lui s’en glorifiera, Car la bouche des menteurs sera fermée.

1God, you are my God. I will earnestly seek you. My soul thirsts for you. My flesh longs for you, in a dry and weary land, where there is no water. 2So I have seen you in the sanctuary, watching your power and your glory. 3Because your loving kindness is better than life, my lips shall praise you. 4So I will bless you while I live. I will lift up my hands in your name. 5My soul shall be satisfied as with the richest food. My mouth shall praise you with joyful lips, 6when I remember you on my bed, and think about you in the night watches. 7For you have been my help. I will rejoice in the shadow of your wings. 8My soul stays close to you. Your right hand holds me up. 9But those who seek my soul, to destroy it, shall go into the lower parts of the earth. 10They shall be given over to the power of the sword. They shall be jackal food. 11But the king shall rejoice in God. Everyone who swears by him will praise him, for the mouth of those who speak lies shall be silenced.

1Een psalm van David, als hij was in de woestijn van Juda. 2O God! Gij zijt mijn God! ik zoek U in den dageraad; mijn ziel dorst naar U; mijn vlees verlangt naar U, in een land, dor en mat, zonder water. 3Voorwaar, ik heb U in het heiligdom aanschouwd, ziende Uw sterkheid en Uw eer; 4Want Uw goedertierenheid is beter dan het leven; mijn lippen zouden U prijzen. 5Alzo zou ik U loven in mijn leven; in Uw Naam zou ik mijn handen opheffen. 6Mijn ziel zou als met smeer en vettigheid verzadigd worden, en mijn mond zou roemen met vrolijk zingende lippen. 7Als ik Uwer gedenk op mijn legerstede, zo peins ik aan U in de nachtwaken. 8Want Gij zijt mij een hulp geweest; en in de schaduw Uwer vleugelen zal ik vrolijk zingen. 9Mijn ziel kleeft U achteraan; Uw rechterhand ondersteunt mij. 10Maar dezen, die mijn ziel zoeken tot verwoesting, zullen komen in de onderste plaatsen der aarde. 11Men zal hen storten door het geweld des zwaards; zij zullen de vossen ten deel worden. Maar de koning zal zich in God verblijden; een iegelijk, die bij Hem zweert, zal zich beroemen; want de mond der leugensprekers zal gestopt worden.