耶利米书 7

1耶和华的话临到耶利米说： 2「你当站在耶和华殿的门口，在那里宣传这话说：你们进这些门敬拜耶和华的一切犹大人，当听耶和华的话。 3万军之耶和华―以色列的 神如此说：你们改正行动作为，我就使你们在这地方仍然居住。 4你们不要倚靠虚谎的话，说：『这些是耶和华的殿，是耶和华的殿，是耶和华的殿！』 5「你们若实在改正行动作为，在人和邻舍中间诚然施行公平， 6不欺压寄居的和孤儿寡妇，在这地方不流无辜人的血，也不随从别神陷害自己， 7我就使你们在这地方仍然居住，就是我古时所赐给你们列祖的地，直到永远。 8「看哪，你们倚靠虚谎无益的话。 9你们偷盗，杀害，奸淫，起假誓，向巴力烧香，并随从素不认识的别神， 10且来到这称为我名下的殿，在我面前敬拜；又说：『我们可以自由了。』你们这样的举动是要行那些可憎的事吗？ 11这称为我名下的殿在你们眼中岂可看为贼窝吗？我都看见了。这是耶和华说的。 12你们且往示罗去，就是我先前立为我名的居所，察看我因这百姓以色列的罪恶向那地所行的如何。」 13耶和华说：「现在因你们行了这一切的事，我也从早起来警戒你们，你们却不听从；呼唤你们，你们却不答应。 14所以我要向这称为我名下、你们所倚靠的殿，与我所赐给你们和你们列祖的地施行，照我从前向示罗所行的一样。 15我必将你们从我眼前赶出，正如赶出你们的众弟兄，就是以法莲的一切后裔。」 16「所以，你不要为这百姓祈祷；不要为他们呼求祷告，也不要向我为他们祈求，因我不听允你。 17他们在犹大城邑中和耶路撒冷街上所行的，你没有看见吗？ 18孩子捡柴，父亲烧火，妇女抟面做饼，献给天后，又向别神浇奠祭，惹我发怒。」 19耶和华说：「他们岂是惹我发怒呢？不是自己惹祸，以致脸上惭愧吗？」 20所以主耶和华如此说：「看哪，我必将我的怒气和忿怒倾在这地方的人和牲畜身上，并田野的树木和地里的出产上，必如火着起，不能熄灭。」 21万军之耶和华―以色列的 神如此说：「你们将燔祭加在平安祭上，吃肉吧！ 22因为我将你们列祖从埃及地领出来的那日，燔祭平安祭的事我并没有提说，也没有吩咐他们。 23我只吩咐他们这一件说：『你们当听从我的话，我就作你们的 神，你们也作我的子民。你们行我所吩咐的一切道，就可以得福。』 24他们却不听从，不侧耳而听，竟随从自己的计谋和顽梗的恶心，向后不向前。 25自从你们列祖出埃及地的那日，直到今日，我差遣我的仆人众先知到你们那里去，每日从早起来差遣他们。 26你们却不听从，不侧耳而听，竟硬着颈项行恶，比你们列祖更甚。 27「你要将这一切的话告诉他们，他们却不听从；呼唤他们，他们却不答应。 28你要对他们说：这就是不听从耶和华―他们 神的话、不受教训的国民；从他们的口中，诚实灭绝了。」 29耶路撒冷啊，要剪发抛弃，在净光的高处举哀；因为耶和华丢掉离弃了惹他忿怒的世代。 30耶和华说：「犹大人行我眼中看为恶的事，将可憎之物设立在称为我名下的殿中，污秽这殿。 31他们在欣嫩子谷建筑陀斐特的邱坛，好在火中焚烧自己的儿女。这并不是我所吩咐的，也不是我心所起的意。」 32耶和华说：「因此，日子将到，这地方不再称为陀斐特和欣嫩子谷，反倒称为杀戮谷。因为要在陀斐特葬埋尸首，甚至无处可葬； 33并且这百姓的尸首必给空中的飞鸟和地上的野兽作食物，并无人哄赶。 34那时，我必使犹大城邑中和耶路撒冷街上，欢喜和快乐的声音，新郎和新妇的声音，都止息了，因为地必成为荒场。」

1The word that came to Jeremiah from Yahweh, saying, 2“Stand in the gate of Yahweh’s house, and proclaim there this word, and say, ‘Hear Yahweh’s word, all you of Judah, who enter in at these gates to worship Yahweh.’” 3Thus says Yahweh of Armies, the God of Israel, “Amend your ways and your doings, and I will cause you to dwell in this place. 4Don’t trust in lying words, saying, ‛Yahweh’s temple, Yahweh’s temple, Yahweh’s temple, are these.’ 5For if you thoroughly amend your ways and your doings; if you thoroughly execute justice between a man and his neighbor; 6if you don’t oppress the foreigner, the fatherless, and the widow, and don’t shed innocent blood in this place, neither walk after other gods to your own hurt: 7then I will cause you to dwell in this place, in the land that I gave to your fathers, from of old even forever more. 8Behold, you trust in lying words, that can’t profit. 9Will you steal, murder, and commit adultery, and swear falsely, and burn incense to Baal, and walk after other gods that you have not known, 10and come and stand before me in this house, which is called by my name, and say, ‛We are delivered;’ that you may do all these abominations? 11Has this house, which is called by my name, become a den of robbers in your eyes? Behold, I, even I, have seen it,” says Yahweh. 12“But go now to my place which was in Shiloh, where I caused my name to dwell at the first, and see what I did to it for the wickedness of my people Israel. 13Now, because you have done all these works,” says Yahweh, “and I spoke to you, rising up early and speaking, but you didn’t hear; and I called you, but you didn’t answer: 14therefore will I do to the house which is called by my name, in which you trust, and to the place which I gave to you and to your fathers, as I did to Shiloh. 15I will cast you out of my sight, as I have cast out all your brothers, even the whole seed of Ephraim. 16“Therefore don’t pray for this people, neither lift up a cry nor prayer for them, neither make intercession to me; for I will not hear you. 17Don’t you see what they do in the cities of Judah and in the streets of Jerusalem? 18The children gather wood, and the fathers kindle the fire, and the women knead the dough, to make cakes to the queen of the sky, and to pour out drink offerings to other gods, that they may provoke me to anger. 19Do they provoke me to anger? says Yahweh. “Don’t they provoke themselves, to the confusion of their own faces?” 20Therefore thus says the Lord Yahweh: “Behold, my anger and my wrath shall be poured out on this place, on man, and on animal, and on the trees of the field, and on the fruit of the ground; and it shall burn, and shall not be quenched.” 21Thus says Yahweh of Armies, the God of Israel: “Add your burnt offerings to your sacrifices, and eat meat. 22For I didn’t speak to your fathers, nor command them in the day that I brought them out of the land of Egypt, concerning burnt offerings or sacrifices: 23but this thing I commanded them, saying, ‘Listen to my voice, and I will be your God, and you shall be my people; and walk in all the way that I command you, that it may be well with you.’ 24But they didn’t listen nor turn their ear, but walked in their own counsels and in the stubbornness of their evil heart, and went backward, and not forward. 25Since the day that your fathers came out of the land of Egypt to this day, I have sent to you all my servants the prophets, daily rising up early and sending them: 26yet they didn’t listen to me, nor inclined their ear, but made their neck stiff: they did worse than their fathers. 27“You shall speak all these words to them; but they will not listen to you: you shall also call to them; but they will not answer you. 28You shall tell them, ‘This is the nation that has not listened to the voice of Yahweh their God, nor received instruction. Truth has perished, and is cut off from their mouth.’ 29Cut off your hair, and throw it away, and take up a lamentation on the bare heights; for Yahweh has rejected and forsaken the generation of his wrath. 30“For the children of Judah have done that which is evil in my sight,” says Yahweh. “They have set their abominations in the house which is called by my name, to defile it. 31They have built the high places of Topheth, which is in the valley of the son of Hinnom, to burn their sons and their daughters in the fire; which I didn’t command, nor did it come into my mind. 32Therefore behold, the days come”, says Yahweh, “that it shall no more be called Topheth, nor The valley of the son of Hinnom, but The valley of Slaughter; for they shall bury in Topheth, until there is no place to bury. 33The dead bodies of this people shall be food for the birds of the sky, and for the animals of the earth; and no one shall frighten them away. 34Then I will cause to cease from the cities of Judah, and from the streets of Jerusalem, the voice of mirth and the voice of gladness, the voice of the bridegroom and the voice of the bride; for the land shall become a waste.”

1Het woord, dat tot Jeremia geschied is, van den HEERE, zeggende: 2Sta in de poort van des HEEREN huis, en roep aldaar dit woord uit, en zeg: Hoort des HEEREN woord, o gans Juda! gij, die door deze poorten ingaat, om den HEERE aan te bidden. 3Zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Maakt uw wegen en uw handelingen goed, zo zal Ik ulieden doen wonen in deze plaats. 4Vertrouwt niet op valse woorden, zeggende: Des HEEREN tempel, des HEEREN tempel, des HEEREN tempel, zijn deze! 5Maar indien gij uw wegen en uw handelingen waarlijk zult goed maken; indien gij waarlijk zult recht doen tussen den man en tussen zijn naaste; 6De vreemdeling, wees en weduwe niet zult verdrukken, en geen onschuldig bloed in deze plaats vergieten; en andere goden niet zult nawandelen, ulieden ten kwade; 7Zo zal Ik u in deze plaats, in het land, dat Ik uw vaderen gegeven heb, doen wonen van eeuw tot eeuw. 8Ziet, gij vertrouwt u op valse woorden, die geen nut doen. 9Zult gij stelen, doodslaan en overspel bedrijven, en valselijk zweren, en Baal roken, en andere goden nawandelen, die gij niet kent? 10En dan komen en staan voor Mijn aangezicht in dit huis, dat naar Mijn Naam genoemd is, en zeggen: Wij zijn verlost, om al deze gruwelen te doen? 11Is dan dit huis, dat naar Mijn Naam genoemd is, in uw ogen een spelonk der moordenaren? Ziet, Ik heb het ook gezien, spreekt de HEERE. 12Want gaat nu henen naar Mijn plaats, die te Silo was, alwaar Ik Mijn Naam in het eerst had doen wonen; en ziet, wat Ik daaraan gedaan heb vanwege de boosheid van Mijn volk Israel. 13En nu, omdat gijlieden al deze werken doet, spreekt de HEERE, en Ik tot u gesproken heb, vroeg op zijnde en sprekende, maar gij niet gehoord hebt, en Ik u geroepen, maar gij niet geantwoord hebt; 14Zo zal Ik aan dit huis, dat naar Mijn Naam genoemd is, waarop gij vertrouwt, en aan deze plaats, die Ik u en uw vaderen gegeven heb, doen, gelijk als Ik aan Silo gedaan heb. 15En Ik zal ulieden van Mijn aangezicht wegwerpen, gelijk als Ik al uw broederen, het ganse zaad van Efraim, weggeworpen heb. 16Gij dan, bid niet voor dit volk, en hef geen geschrei noch gebed voor hen op, en loop Mij niet aan; want Ik zal u niet horen. 17Ziet gij niet, wat zij doen in de steden van Juda, en op de straten van Jeruzalem? 18De kinderen lezen hout op, en de vaders steken het vuur aan, en de vrouwen kneden het deeg, om gebeelde koeken te maken voor de Melecheth des hemels, en anderen goden drankofferen te offeren, om Mij verdriet aan te doen. 19Doen zij Mij verdriet aan? spreekt de HEERE. Doen zij het zichzelven niet aan, tot beschaming huns aangezichts? 20Daarom zegt de Heere HEERE alzo: Ziet, Mijn toorn en Mijn grimmigheid zal uitgestort worden over deze plaats, over de mensen en over de beesten, en over het geboomte des velds, en over de vrucht des aardrijks; en zal branden, en niet uitgeblust worden. 21Zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: Doet uw brandofferen tot uw slachtofferen, en eet vlees. 22Want Ik heb met uw vaderen, ten dage als Ik hen uit Egypteland uitvoerde, niet gesproken, noch hun geboden van zaken des brandoffers of slachtoffers. 23Maar deze zaak heb Ik hun geboden, zeggende: Hoort naar Mijn stem, zo zal Ik u tot een God zijn, en gij zult Mij tot een volk zijn; en wandelt in al den weg, dien Ik u gebieden zal, opdat het u welga. 24Doch zij hebben niet gehoord, noch hun oor geneigd, maar gewandeld in de raadslagen, in het goeddunken van hun boos hart; en zij zijn achterwaarts gekeerd, en niet voorwaarts. 25Van dien dag af, dat uw vaders uit Egypteland zijn uitgegaan, tot op dezen dag, zo heb Ik tot u gezonden al Mijn knechten, de profeten, dagelijks vroeg op zijnde en zendende. 26Doch zij hebben naar Mij niet gehoord, noch hun oor geneigd; maar zij hebben hun nek verhard, zij hebben het erger gemaakt dan hun vaders. 27Ook zult gij al deze woorden tot hen spreken, maar zij zullen naar u niet horen; gij zult wel tot hen roepen, maar zij zullen u niet antwoorden. 28Daarom zeg tot hen: Dit is het volk, dat naar de stem des HEEREN, zijns Gods, niet hoort, en de tucht niet aanneemt; de waarheid is ondergegaan, en uitgeroeid van hun mond. 29Scheer uw hoofdhaar af, o Jeruzalem! en werp het weg, en verhef een weeklacht op de hoge plaatsen; want de HEERE heeft het geslacht Zijner verbolgenheid verworpen en verlaten. 30Want de kinderen van Juda hebben gedaan, dat kwaad is in Mijn ogen, spreekt de HEERE; zij hebben hun verfoeiselen gesteld in het huis, dat naar Mijn Naam genoemd is, om dat te verontreinigen. 31En zij hebben gebouwd de hoogten van Tofeth, dat in het dal des zoons van Hinnom is, om hun zonen en hun dochteren met vuur te verbranden; hetwelk Ik niet heb geboden, noch in Mijn hart is opgekomen. 32Daarom ziet, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat het niet meer zal geheten worden Tofeth, noch dal des zoons van Hinnom, maar moorddal; en zij zullen ze in Tofeth begraven, omdat er geen plaats zal zijn. 33En de dode lichamen dezes volks zullen het gevogelte des hemels, en het gedierte der aarde tot spijze zijn, en niemand zal ze afschrikken. 34En Ik zal uit de steden van Juda en uit de straten van Jeruzalem doen ophouden de stem der vrolijkheid en de stem der vreugde, de stem des bruidegoms en de stem der bruid; want het land zal tot een verwoesting worden.