耶利米书 30

1耶和华的话临到耶利米说： 2「耶和华―以色列的 神如此说：你将我对你说过的一切话都写在书上。 3耶和华说：日子将到，我要使我的百姓以色列和犹大被掳的人归回；我也要使他们回到我所赐给他们列祖之地，他们就得这地为业。这是耶和华说的。」 4以下是耶和华论到以色列和犹大所说的话： 5耶和华如此说：我们听见声音，是战抖惧怕而不平安的声音。 6你们且访问看看，男人有产难吗？我怎么看见人人用手掐腰，像产难的妇人，脸面都变青了呢？ 7哀哉！那日为大，无日可比；这是雅各遭难的时候，但他必被救出来。 8万军之耶和华说：「到那日，我必从你颈项上折断仇敌的轭，扭开他的绳索；外邦人不得再使你作他们的奴仆。 9你们却要事奉耶和华―你们的 神和我为你们所要兴起的王大卫。」 10故此，耶和华说：我的仆人雅各啊，不要惧怕；以色列啊，不要惊惶；因我要从远方拯救你，从被掳到之地拯救你的后裔；雅各必回来得享平靖安逸，无人使他害怕。 11因我与你同在，要拯救你，也要将所赶散你到的那些国灭绝净尽，却不将你灭绝净尽，倒要从宽惩治你，万不能不罚你（不罚你：或译以你为无罪）。这是耶和华说的。 12耶和华如此说：你的损伤无法医治；你的伤痕极其重大。 13无人为你分诉，使你的伤痕得以缠裹；你没有医治的良药。 14你所亲爱的都忘记你，不来探问（或译：理会）你。我因你的罪孽甚大，罪恶众多，曾用仇敌加的伤害伤害你，用残忍者的惩治惩治你。 15你为何因损伤哀号呢？你的痛苦无法医治。我因你的罪孽甚大，罪恶众多，曾将这些加在你身上。 16故此，凡吞吃你的必被吞吃；你的敌人个个都被掳去；掳掠你的必成为掳物；抢夺你的必成为掠物。 17耶和华说：我必使你痊愈，医好你的伤痕，都因人称你为被赶散的，说：这是锡安，无人来探问（或译：理会）的！ 18耶和华如此说：我必使雅各被掳去的帐棚归回，也必顾惜他的住处。城必建造在原旧的山冈；宫殿也照旧有人居住。 19必有感谢和欢乐的声音从其中发出，我要使他们增多，不致减少；使他们尊荣，不致卑微。 20他们的儿女要如往日；他们的会众坚立在我面前；凡欺压他们的，我必刑罚他。 21他们的君王必是属乎他们的；掌权的必从他们中间而出。我要使他就近我，他也要亲近我；不然，谁有胆量亲近我呢？这是耶和华说的。 22你们要作我的子民，我要作你们的 神。 23看哪，耶和华的忿怒好像暴风已经发出；是扫灭的暴风，必转到恶人的头上。 24耶和华的烈怒必不转消，直到他心中所拟定的成就了；末后的日子你们要明白。

1The word that came to Jeremiah from Yahweh, saying, 2Thus speaks Yahweh, the God of Israel, saying, Write all the words that I have spoken to you in a book. 3For, behold, the days come, says Yahweh, that I will turn again the captivity of my people Israel and Judah, says Yahweh; and I will cause them to return to the land that I gave to their fathers, and they shall possess it. 4These are the words that Yahweh spoke concerning Israel and concerning Judah. 5For thus says Yahweh: We have heard a voice of trembling, of fear, and not of peace. 6Ask now, and see whether a man does travail with child: why do I see every man with his hands on his waist, as a woman in travail, and all faces are turned into paleness? 7Alas! for that day is great, so that none is like it: it is even the time of Jacob’s trouble; but he shall be saved out of it. 8It shall come to pass in that day, says Yahweh of Armies, that I will break his yoke from off your neck, and will burst your bonds; and strangers shall no more make him their bondservant; 9but they shall serve Yahweh their God, and David their king, whom I will raise up to them. 10Therefore don’t you be afraid, O Jacob my servant, says Yahweh; neither be dismayed, Israel: for, behold, I will save you from afar, and your seed from the land of their captivity; and Jacob shall return, and shall be quiet and at ease, and no one shall make him afraid. 11For I am with you, says Yahweh, to save you: for I will make a full end of all the nations where I have scattered you, but I will not make a full end of you; but I will correct you in measure, and will in no way leave you unpunished. 12For thus says Yahweh, Your hurt is incurable, and your wound grievous. 13There is no one to plead your cause, that you may be bound up: you have no healing medicines. 14All your lovers have forgotten you; they don’t seek you: for I have wounded you with the wound of an enemy, with the chastisement of a cruel one, for the greatness of your iniquity, because your sins were increased. 15Why do you cry for your hurt? Your pain is incurable: for the greatness of your iniquity, because your sins were increased, I have done these things to you. 16Therefore all those who devour you shall be devoured; and all your adversaries, everyone of them, shall go into captivity; and those who plunder you shall be plunder, and all who prey on you will I give for a prey. 17For I will restore health to you, and I will heal you of your wounds, says Yahweh; because they have called you an outcast, saying, It is Zion, whom no man seeks after. 18Thus says Yahweh: Behold, I will turn again the captivity of Jacob’s tents, and have compassion on his dwelling places; and the city shall be built on its own hill, and the palace shall be inhabited in its own way. 19Out of them shall proceed thanksgiving and the voice of those who make merry: and I will multiply them, and they shall not be few; I will also glorify them, and they shall not be small. 20Their children also shall be as before, and their congregation shall be established before me; and I will punish all who oppress them. 21Their prince shall be of themselves, and their ruler shall proceed from their midst; and I will cause him to draw near, and he shall approach to me: for who is he who has had boldness to approach to me? says Yahweh. 22You shall be my people, and I will be your God. 23Behold, Yahweh’s storm, his wrath, has gone out, a sweeping storm: it shall burst on the head of the wicked. 24The fierce anger of Yahweh will not return, until he has executed, and until he has performed the intentions of his heart. In the latter days you will understand it.

1Het woord, dat tot Jeremia geschied is van den HEERE, zeggende: 2Zo spreekt de HEERE, de God Israels, zeggende: Schrijf u al de woorden, die Ik tot u gesproken heb, in een boek. 3Want zie, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat Ik de gevangenis van Mijn volk, Israel en Juda, wenden zal, zegt de HEERE; en Ik zal hen wederbrengen in het land, dat Ik hun vaderen gegeven heb, en zij zullen het erfelijk bezitten. 4En dit zijn de woorden, die de HEERE gesproken heeft van Israel en van Juda. 5Want zo zegt de HEERE: Wij horen een stem der verschrikking; er is vrees en geen vrede. 6Vraagt toch en ziet, of een manspersoon baart? Waarom zie Ik dan eens iegelijken mans handen op zijn lenden, als van een barende vrouw, en alle aangezichten veranderd in bleekheid? 7O wee! want die dag is zo groot, dat zijns gelijke niet geweest is; en het is een tijd van benauwdheid voor Jakob; nog zal hij daaruit verlost worden. 8Want het zal te dien dage geschieden, spreekt de HEERE der heirscharen, dat Ik zijn juk van uw hals verbreken, en uw banden verscheuren zal; en vreemden zullen zich niet meer van hem doen dienen. 9Maar zij zullen dienen den HEERE, hun God, en hun koning David, dien Ik hun verwekken zal. 10Gij dan, vrees niet, o Mijn knecht Jakob! spreekt de HEERE, ontzet u niet, Israel! want zie, Ik zal u uit verre landen verlossen, en uw zaad uit het land hunner gevangenis; en Jakob zal wederkomen, en stil en gerust zijn, en er zal niemand zijn, die hem verschrikke. 11Want Ik ben met u, spreekt de HEERE, om u te verlossen; want Ik zal een voleinding maken met al de heidenen, waarhenen Ik u verstrooid heb; maar met u zal Ik geen voleinding maken; maar Ik zal u kastijden met mate, en u niet gans onschuldig houden. 12Want zo zegt de HEERE: Uw breuk is dodelijk, uw plage is smartelijk. 13Er is niemand, die uw zaak oordeelt, aangaande het gezwel; gij hebt geen heelpleisters. 14Al uw liefhebbers hebben u vergeten, zij vragen niet naar u; want Ik heb u geslagen met eens vijands plage, met de kastijding eens wreden; om de grootheid uwer ongerechtigheid, omdat uw zonden machtig veel zijn. 15Wat krijt gij over uw breuk, dat uw smart dodelijk is? Om de grootheid uwer ongerechtigheid, omdat uw zonden machtig veel zijn, heb Ik u deze dingen gedaan. 16Daarom, allen, die u opeten, zullen opgegeten worden, en al uw wederpartijders, zij allen zullen gaan in gevangenis; en die u beroven, zullen ter beroving zijn, en allen, die u plunderen, zal Ik ter plundering overgeven. 17Want Ik zal u de gezondheid doen rijzen, en u van uw plagen genezen, spreekt de HEERE; omdat zij u noemen: De verdrevene. Het is Sion, zeggen zij; niemand vraagt naar haar. 18Zo zegt de HEERE: Ziet, Ik zal de gevangenis der tenten Jakobs wenden, en Mij over hun woningen ontfermen; en de stad zal herbouwd worden op haar hoop, en het paleis zal liggen naar zijn wijze. 19En van hen zal dankzegging uitgaan, en een stem der spelenden; en Ik zal hen vermeerderen, en zij zullen niet verminderd worden, en Ik zal hen verheerlijken, en zij zullen niet gering worden. 20En zijn zonen zullen zijn als eertijds, en zijn gemeente zal voor Mijn aangezicht bevestigd worden; en Ik zal bezoeking doen over al zijn onderdrukkers. 21En zijn Heerlijke zal uit hem zijn, en zijn Heerser uit het midden van hem voortkomen; en Ik zal hem doen naderen, en hij zal tot Mij genaken; want wie is hij, die met zijn hart borg worde, om tot Mij te genaken? spreekt de HEERE. 22En gij zult Mij tot een volk zijn, en Ik zal u tot een God zijn. 23Ziet, een onweder des HEEREN, een grimmigheid is uitgegaan, een aanhoudend onweder; het zal blijven op het hoofd der goddelozen. 24De hittigheid van des HEEREN toorn zal zich niet afwenden, totdat Hij gedaan, en totdat Hij daargesteld zal hebben de gedachten Zijns harten; in het laatste der dagen zult gij daarop letten.