1论摩押。万军之耶和华―以色列的 神如此说：尼波有祸了！因变为荒场。基列亭蒙羞被攻取；米斯迦蒙羞被毁坏； 2摩押不再被称赞。有人在希实本设计谋害她，说：来吧！我们将她剪除，不再成国。玛得缅哪，你也必默默无声；刀剑必追赶你。 3从何罗念有喊荒凉大毁灭的哀声： 4摩押毁灭了！她的孩童（或译：家僮）发哀声，使人听见。 5人上鲁希坡随走随哭，因为在何罗念的下坡听见毁灭的哀声。 6你们要奔逃，自救性命，独自居住，好像旷野的杜松。 7你因倚靠自己所做的和自己的财宝必被攻取。基抹和属他的祭司、首领也要一同被掳去。 8行毁灭的必来到各城，并无一城得免。山谷必致败落，平原必被毁坏；正如耶和华所说的。 9要将翅膀给摩押，使她可以飞去。她的城邑必致荒凉，无人居住。 10（懒惰为耶和华行事的，必受咒诅；禁止刀剑不经血的，必受咒诅。） 11摩押自幼年以来常享安逸，如酒在渣滓上澄清，没有从这器皿倒在那器皿里，也未曾被掳去。因此，它的原味尚存，香气未变。 12耶和华说：「日子将到，我必打发倒酒的往她那里去，将她倒出来，倒空她的器皿，打碎她的坛子。 13摩押必因基抹羞愧，像以色列家从前倚靠伯特利的神羞愧一样。 14你们怎么说：我们是勇士，是有勇力打仗的呢？ 15摩押变为荒场，敌人上去进了她的城邑。她所特选的少年人下去遭了杀戮；这是君王―名为万军之耶和华说的。 16摩押的灾殃临近；她的苦难速速来到。 17凡在她四围的和认识她名的，你们都要为她悲伤，说：那结实的杖和那美好的棍，何竟折断了呢？ 18住在底本的民（原文是女子）哪，要从你荣耀的位上下来，坐受干渴；因毁灭摩押的上来攻击你，毁坏了你的保障。 19住亚罗珥的啊，要站在道旁观望，问逃避的男人和逃脱的女人说：是甚么事呢？ 20摩押因毁坏蒙羞；你们要哀号呼喊，要在亚嫩旁报告说：摩押变为荒场！ 21「刑罚临到平原之地的何伦、雅杂、米法押、 22底本、尼波、伯・低比拉太音、 23基列亭、伯・迦末、伯・米恩、 24加略、波斯拉，和摩押地远近所有的城邑。 25摩押的角砍断了，摩押的膀臂折断了。这是耶和华说的。」 26「你们要使摩押沉醉，因他向耶和华夸大。他要在自己所吐之中打滚，又要被人嗤笑。 27摩押啊，你不曾嗤笑以色列吗？她岂是在贼中查出来的呢？你每逢提到她便摇头。 28摩押的居民哪，要离开城邑，住在山崖里，像鸽子在深渊口上搭窝。 29我们听说摩押人骄傲，是极其骄傲；听说他自高自傲，并且狂妄，居心自大。 30耶和华说：我知道他的忿怒是虚空的；他夸大的话一无所成。 31因此，我要为摩押哀号，为摩押全地呼喊；人必为吉珥・哈列设人叹息。 32西比玛的葡萄树啊，我为你哀哭，甚于雅谢人哀哭。你的枝子蔓延过海，直长到雅谢海。那行毁灭的已经临到你夏天的果子和你所摘的葡萄。 33肥田和摩押地的欢喜快乐都被夺去；我使酒榨的酒绝流，无人踹酒欢呼；那欢呼却变为仇敌的呐喊（原文是那欢呼却不是欢呼）。 34「希实本人发的哀声达到以利亚利，直达到雅杂；从琐珥达到何罗念，直到伊基拉・施利施亚，因为宁林的水必然干涸。」 35耶和华说：「我必在摩押地使那在邱坛献祭的，和那向他的神烧香的都断绝了。 36我心腹为摩押哀鸣如箫，我心肠为吉珥•哈列设人也是如此，因摩押人所得的财物都灭没了。 37「各人头上光秃，胡须剪短，手有划伤，腰束麻布。 38在摩押的各房顶上和街市上处处有人哀哭；因我打碎摩押，好像打碎无人喜悦的器皿。这是耶和华说的。 39摩押何等毁坏！何等哀号！何等羞愧转背！这样，摩押必令四围的人嗤笑惊骇。」 40耶和华如此说：仇敌必如大鹰飞起，展开翅膀，攻击摩押。 41加略被攻取，保障也被占据。到那日，摩押的勇士心中疼痛如临产的妇人。 42摩押必被毁灭，不再成国，因他向耶和华夸大。 43耶和华说：摩押的居民哪，恐惧、陷坑、网罗都临近你。 44躲避恐惧的必坠入陷坑；从陷坑上来的必被网罗缠住；因我必使追讨之年临到摩押。这是耶和华说的。 45躲避的人无力站在希实本的影下；因为有火从希实本发出，有火焰出于西宏的城，烧尽摩押的角和哄嚷人的头顶。 46摩押啊，你有祸了！属基抹的民灭亡了！因你的众子都被掳去，你的众女也被掳去。 47耶和华说：到末后，我还要使被掳的摩押人归回。摩押受审判的话到此为止。
1Of Moab. Thus says Yahweh of Armies, the God of Israel: Woe to Nebo! for it is laid waste; Kiriathaim is disappointed, it is taken; Misgab is put to shame and broken down. 2The praise of Moab is no more; in Heshbon they have devised evil against her: Come, and let us cut her off from being a nation. You also, Madmen, shall be brought to silence: the sword shall pursue you. 3The sound of a cry from Horonaim, desolation and great destruction! 4Moab is destroyed; her little ones have caused a cry to be heard. 5For by the ascent of Luhith with continual weeping shall they go up; for at the descent of Horonaim they have heard the distress of the cry of destruction. 6Flee, save your lives, and be like the heath in the wilderness. 7For, because you have trusted in your works and in your treasures, you also shall be taken: and Chemosh shall go out into captivity, his priests and his princes together. 8The destroyer shall come on every city, and no city shall escape; the valley also shall perish, and the plain shall be destroyed; as Yahweh has spoken. 9Give wings to Moab, that she may fly and get her away: and her cities shall become a desolation, without any to dwell therein. 10Cursed is he who does the work of Yahweh negligently; and cursed is he who keeps back his sword from blood. 11Moab has been at ease from his youth, and he has settled on his lees, and has not been emptied from vessel to vessel, neither has he gone into captivity: therefore his taste remains in him, and his scent is not changed. 12Therefore behold, the days come, says Yahweh, that I will send to him those who pour off, and they shall pour him off; and they shall empty his vessels, and break their bottles in pieces. 13Moab shall be ashamed of Chemosh, as the house of Israel was ashamed of Bethel their confidence. 14How do you say, We are mighty men, and valiant men for the war? 15Moab is laid waste, and they are gone up into his cities, and his chosen young men are gone down to the slaughter, says the King, whose name is Yahweh of Armies. 16The calamity of Moab is near to come, and his affliction hurries fast. 17All you who are around him, bemoan him, and all you who know his name; say, How is the strong staff broken, the beautiful rod! 18You daughter who dwells in Dibon, come down from your glory, and sit in thirst; for the destroyer of Moab has come up against you, he has destroyed your strongholds. 19Inhabitant of Aroer, stand by the way, and watch: ask him who flees, and her who escapes; say, What has been done? 20Moab is disappointed; for it is broken down: wail and cry; tell it by the Arnon, that Moab is laid waste. 21Judgment has come on the plain country, on Holon, and on Jahzah, and on Mephaath, 22and on Dibon, and on Nebo, and on Beth Diblathaim, 23and on Kiriathaim, and on Beth Gamul, and on Beth Meon, 24and on Kerioth, and on Bozrah, and on all the cities of the land of Moab, far or near. 25The horn of Moab is cut off, and his arm is broken, says Yahweh. 26Make him drunken; for he magnified himself against Yahweh: and Moab shall wallow in his vomit, and he also shall be in derision. 27For wasn’t Israel a derision to you? was he found among thieves? for as often as you speak of him, you shake your head. 28You inhabitants of Moab, leave the cities, and dwell in the rock; and be like the dove that makes her nest over the mouth of the abyss. 29We have heard of the pride of Moab. He is very proud; his loftiness, and his pride, and his arrogance, and the haughtiness of his heart. 30I know his wrath, says Yahweh, that it is nothing; his boastings have worked nothing. 31Therefore will I wail for Moab; yes, I will cry out for all Moab: for the men of Kir Heres shall they mourn. 32With more than the weeping of Jazer will I weep for you, vine of Sibmah: your branches passed over the sea, they reached even to the sea of Jazer: on your summer fruits and on your vintage the destroyer is fallen. 33Gladness and joy is taken away from the fruitful field and from the land of Moab; and I have caused wine to cease from the wine presses: no one shall tread with shouting; the shouting shall be no shouting. 34From the cry of Heshbon even to Elealeh, even to Jahaz have they uttered their voice, from Zoar even to Horonaim, to Eglath Shelishiyah: for the waters of Nimrim also shall become desolate. 35Moreover I will cause to cease in Moab, says Yahweh, him who offers in the high place, and him who burns incense to his gods. 36Therefore my heart sounds for Moab like pipes, and my heart sounds like pipes for the men of Kir Heres: therefore the abundance that he has gotten is perished. 37For every head is bald, and every beard clipped: on all the hands are cuttings, and on the waist sackcloth. 38On all the housetops of Moab and in its streets there is lamentation every where; for I have broken Moab like a vessel in which no one delights, says Yahweh. 39How it is broken down! How they wail! How Moab has turned the back with shame! So shall Moab become a derision and a terror to all who are around him. 40For thus says Yahweh: Behold, he shall fly as an eagle, and shall spread out his wings against Moab. 41Kerioth is taken, and the strongholds are seized, and the heart of the mighty men of Moab at that day shall be as the heart of a woman in her pangs. 42Moab shall be destroyed from being a people, because he has magnified himself against Yahweh. 43Fear, and the pit, and the snare, are on you, inhabitant of Moab, says Yahweh. 44He who flees from the fear shall fall into the pit; and he who gets up out of the pit shall be taken in the snare: for I will bring on him, even on Moab, the year of their visitation, says Yahweh. 45Those who fled stand without strength under the shadow of Heshbon; for a fire is gone out of Heshbon, and a flame from the midst of Sihon, and has devoured the corner of Moab, and the crown of the head of the tumultuous ones. 46Woe to you, O Moab! the people of Chemosh is undone; for your sons are taken away captive, and your daughters into captivity. 47Yet will I bring back the captivity of Moab in the latter days, says Yahweh. Thus far is the judgment of Moab.
1Tegen Moab zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels, alzo: Wee over Nebo, want zij is verstoord; Kirjathaim is beschaamd, zij is ingenomen; de stad des hogen vertreks is beschaamd en verschrikt. 2Moabs roem van Hesbon is er niet meer; zij hebben kwaad tegen haar gedacht, zeggende: Komt, en laat ons haar uitroeien, dat zij geen volk meer zij; ook gij, o Madmen! zult nedergehouwen worden, het zwaard zal achter u heengaan. 3Er is een stem des gekrijts van Horonaim; verstoring en een grote breuk! 4Moab is verbroken; haar kleine kinderen hebben een gekrijt laten horen. 5Want in den opgang van Luhith zal geween bij geween opgaan, want in den afgang van Horonaim hebben Moabs wederpartijders een jammergeschrei gehoord. 6Vlucht, redt ulieder ziel! en wordt als de heide in de woestijn; 7Want om uw vertrouwen op uw werken, en op uw schatten, zult gij ook ingenomen worden; en Kamos zal henen uitgaan in gevangenis, zijn priesteren en zijn vorsten te zamen. 8Want de verstoorder zal komen over elke stad, dat niet een stad ontkomen zal; en het dal zal verderven, en het effen veld verdelgd worden; want de HEERE heeft het gezegd. 9Geeft Moab vederen, want al vliegende zal zij uitgaan; en haar steden zullen ter verwoesting worden, dat niemand in dezelve wone. 10Vervloekt zij, die des HEEREN werk bedriegelijk doet; ja, vervloekt zij, die zijn zwaard van het bloed onthoudt! 11Moab is van zijn jeugd aan gerust geweest, en hij heeft op zijn heffe stil gelegen, en is van vat in vat niet geledigd, en heeft niet gewandeld in gevangenis; daarom is zijn smaak in hem gebleven, en zijn reuk niet veranderd. 12Daarom, ziet, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat Ik hem vreemde gasten zal toeschikken, die hem in vreemde plaatsen zullen voeren, en zijn vaten ledigen, en hunlieder flessen in stukken slaan. 13En Moab zal beschaamd worden vanwege Kamos, gelijk als het huis Israels beschaamd is geworden vanwege Beth-El, hunlieder vertrouwen. 14Hoe zult gij zeggen: Wij zijn helden en dappere mannen ten strijde? 15Moab is verstoord, en uit zijn steden opgegaan, en de keur zijner jongelingen is ter slachting afgegaan, spreekt de Koning, Wiens Naam is HEERE der heirscharen. 16Moabs verderf is nabij om te komen, en zijn kwaad haast zeer. 17Beklaagt hem, gij allen, die rondom hem zijt, en allen, die zijn naam kent; zegt: Hoe is de sterke staf, de sierlijke stok verbroken? 18Daal neder uit uw heerlijkheid, en woon in dorst, gij inwoneres, gij dochter van Dibon! want Moabs verstoorder is tegen u opgetogen, hij heeft uw vestingen verdorven. 19Sta aan den weg, en zie toe, gij inwoneres van Aroer! Vraag den vluchtenden man en de ontkomene vrouw; zeg: Wat is er geschied? 20Moab is beschaamd, want hij is verslagen; huilt en krijt! verkondigt te Arnon, dat Moab verstoord is. 21En het oordeel is gekomen over het vlakke land; over Holon, en over Jahza, en over Mefaath. 22En over Dibon, en over Nebo, en over Beth-Diblathaim, 23En over Kirjathaim, en over Beth-Gamul, en over Beth-Meon, 24En over Kerioth, en over Bozra; ja, over alle steden van Moabs land, die verre en die nabij zijn. 25Moabs hoorn is afgesneden, en zijn arm verbroken, spreekt de HEERE. 26Maak hem dronken, omdat hij zich groot gemaakt heeft tegen den HEERE; zo zal Moab met de handen klappen in zijn uitspuwsel, en hij zelf zal ook ter belaching zijn. 27Want is u niet Israel ter belaching geweest? Was hij onder de dieven gevonden, dat gij u zo bewoogt, van den tijd af, dat uw woorden van hem waren? 28Verlaat de steden, en woont in de steenrots, gij inwoners van Moab! en wordt gelijk een duif, die in de doorgangen van den mond eens hols nestelt. 29Wij hebben Moabs hovaardij gehoord (hij is zeer hovaardig), zijn trotsheid, en zijn hovaardij, en zijn hoogmoed, en zijns harten hoogmoed. 30Ik ken zijn verbolgenheid, spreekt de HEERE, maar niet alzo; zijn grendelen doen het zo niet. 31Daarom zal Ik over Moab huilen, ja, om gans Moab zal Ik krijten; over de lieden van Kir-heres zal men zuchten. 32Boven het geween van Jaezer zal Ik u bewenen, gij wijnstok van Sibma! uw wijnranken zijn over zee gegaan, zij hebben gereikt tot aan Jaezers zee; maar de verstoorder is gevallen op uw zomervruchten en op uw wijnoogst; 33Zodat de blijdschap en verheuging uit het vruchtbare veld, namelijk uit Moabs land, weggenomen is; want Ik heb den wijn doen ophouden uit de kuipen; men zal geen druiven treden met vreugdegeschrei; het vreugdegeschrei zal geen vreugdegeschrei zijn. 34Vanwege Hesbons gekrijt tot Eleale toe, tot Jahaz toe, hebben zij hun stem verheven, van Zoar tot aan Horonaim, die driejarige vaarze; want ook de wateren van Nimrim zullen tot verwoestingen worden. 35En Ik zal in Moab doen ophouden, spreekt de HEERE, dien, die op de hoogte offert, en die zijn goden rookt. 36Daarom zal Mijn hart over Moab getier maken als de fluiten; ook zal Mijn hart over de lieden van Kir-heres getier maken als de fluiten, omdat het overschot, dat hij gemaakt had, verloren is. 37Want alle hoofden zijn kaal, en alle baarden afgekort; op alle handen zijn insnijdingen, en op de lenden is een zak. 38Op alle daken van Moab, en op al haar straten is overal misbaar; want Ik heb Moab verbroken als een vat, waar men geen lust aan heeft, spreekt de HEERE. 39Hoe is hij verslagen! zij huilen; hoe heeft Moab den nek met schaamte gewend! Alzo zal Moab allen, die rondom hem zijn, tot belaching en tot een ontzetting worden. 40Want zo zegt de HEERE: Ziet, hij zal snel vliegen als een arend, en hij zal zijn vleugelen over Moab uitbreiden. 41Elk een der steden is gewonnen, en elk een der vastigheden is ingenomen; en het hart van Moabs helden zal te dien dage wezen, als het hart ener vrouw, die in nood is. 42Want Moab zal verdelgd worden, dat hij geen volk zij, omdat hij zich groot gemaakt heeft tegen den HEERE. 43De vreze, en de kuil, en de strik, over u, gij inwoner van Moab! spreekt de HEERE. 44Die van de vreze ontvliedt, zal in den kuil vallen, en die uit den kuil opkomt, zal in den strik gevangen worden; want Ik zal over haar, over Moab, het jaar van hunlieder bezoeking brengen, spreekt de HEERE. 45Die voor des vijands macht vluchtten, bleven staan in de schaduw van Hesbon; maar een vuur is uitgegaan van Hesbon, en een vlam van tussen Sihon, en heeft de hoeken van Moab en den schedel der kinderen van het gedruis verteerd. 46Wee u, Moab! het volk van Kamos is verloren; want uw zonen zijn weggenomen in gevangenis; ook zijn uw dochters in gevangenis. 47Maar in het laatste der dagen, zal Ik Moabs gevangenis wenden, spreekt de HEERE. Tot hiertoe is Moabs oordeel.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。