1耶和华的话临到我说： 2「你去向耶路撒冷人的耳中喊叫说，耶和华如此说：你幼年的恩爱，婚姻的爱情，你怎样在旷野，在未曾耕种之地跟随我，我都记得。 3那时以色列归耶和华为圣，作为土产初熟的果子；凡吞吃它的必算为有罪，灾祸必临到他们。这是耶和华说的。 4雅各家、以色列家的各族啊，你们当听耶和华的话。 5耶和华如此说：你们的列祖见我有甚么不义，竟远离我，随从虚无的神，自己成为虚妄的呢？ 6他们也不说：那领我们从埃及地上来，引导我们经过旷野，沙漠有深坑之地，和干旱死荫、无人经过、无人居住之地的耶和华在哪里呢？ 7我领你们进入肥美之地，使你们得吃其中的果子和美物；但你们进入的时候就玷污我的地，使我的产业成为可憎的。 8祭司都不说，耶和华在哪里呢？传讲律法的都不认识我。官长违背我；先知藉巴力说预言，随从无益的神。 9耶和华说：我因此必与你们争辩，也必与你们的子孙争辩。 10你们且过到基提海岛去察看，打发人往基达去留心查考，看曾有这样的事没有。 11岂有一国换了他的神吗？其实这不是神！但我的百姓将他们的荣耀换了那无益的神。 12诸天哪，要因此惊奇，极其恐慌，甚为凄凉！这是耶和华说的。 13因为我的百姓做了两件恶事，就是离弃我这活水的泉源，为自己凿出池子，是破裂不能存水的池子。 14以色列是仆人吗？是家中生的奴仆吗？为何成为掠物呢？ 15少壮狮子向他咆哮，大声吼叫，使他的地荒凉；城邑也都焚烧，无人居住。 16挪弗人和答比匿人也打破你的头顶。 17这事临到你身上，不是你自招的吗？不是因耶和华―你 神引你行路的时候，你离弃他吗？ 18现今你为何在埃及路上要喝西曷的水呢？你为何在亚述路上要喝大河的水呢？ 19你自己的恶必惩治你；你背道的事必责备你。由此可知可见，你离弃耶和华―你的 神，不存敬畏我的心，乃为恶事，为苦事。这是主―万军之耶和华说的。 20我在古时折断你的轭，解开你的绳索。你说：我必不事奉耶和华；因为你在各高冈上、各青翠树下屈身行淫（或译：我在古时折断你的轭，解开你的绳索，你就说：我必不事奉别神。谁知你在各高冈上、各青翠树下仍屈身行淫）。 21然而，我栽你是上等的葡萄树，全然是真种子；你怎么向我变为外邦葡萄树的坏枝子呢？ 22你虽用硷、多用肥皂洗濯，你罪孽的痕迹仍然在我面前显出。这是主耶和华说的。 23你怎能说：我没有玷污、没有随从众巴力？你看你谷中的路，就知道你所行的如何。你是快行的独峰驼，狂奔乱走。 24你是野驴，惯在旷野，欲心发动就吸风；起性的时候谁能使它转去呢？凡寻找它的必不致疲乏；在它的月份必能寻见。 25我说：你不要使脚上无鞋，喉咙干渴。你倒说：这是枉然。我喜爱别神，我必随从他们。 26贼被捉拿，怎样羞愧，以色列家和他们的君王、首领、祭司、先知也都照样羞愧。 27他们向木头说：你是我的父；向石头说：你是生我的。他们以背向我，不以面向我；及至遭遇患难的时候却说：起来拯救我们。 28你为自己做的神在哪里呢？你遭遇患难的时候，叫他们起来拯救你吧！犹大啊，你神的数目与你城的数目相等。 29耶和华说：你们为何与我争辩呢？你们都违背了我。 30我责打你们的儿女是徒然的，他们不受惩治。你们自己的刀吞灭你们的先知，好像残害的狮子。 31这世代的人哪，你们要看明耶和华的话。我岂向以色列作旷野呢？或作幽暗之地呢？我的百姓为何说：我们脱离约束，再不归向你了？ 32处女岂能忘记她的妆饰呢？新妇岂能忘记她的美衣呢？我的百姓却忘记了我无数的日子！ 33你怎么修饰你的道路要求爱情呢？就是恶劣的妇人你也叫她们行你的路。 34并且你的衣襟上有无辜穷人的血；你杀他们并不是遇见他们挖窟窿，乃是因这一切的事。 35你还说：我无辜；耶和华的怒气必定向我消了。看哪，我必审问你；因你自说：我没有犯罪。 36你为何东跑西奔要更换你的路呢？你必因埃及蒙羞，像从前因亚述蒙羞一样。 37你也必两手抱头从埃及出来；因为耶和华已经弃绝你所倚靠的，你必不因他们得顺利。
1Yahweh’s word came to me, saying, 2“Go, and cry in the ears of Jerusalem, saying, ‘Thus says Yahweh, “I remember for you the kindness of your youth, the love of your weddings; how you went after me in the wilderness, in a land that was not sown. 3Israel was holiness to Yahweh, the first fruits of his increase. All who devour him shall be held guilty. Evil shall come on them,”’ says Yahweh.” 4Hear Yahweh’s word, O house of Jacob, and all the families of the house of Israel! 5Thus says Yahweh, “What unrighteousness have your fathers found in me, that they have gone far from me, and have walked after vanity, and are become vain? 6Neither did they say, ‘Where is Yahweh who brought us up out of the land of Egypt, who led us through the wilderness, through a land of deserts and of pits, through a land of drought and of the shadow of death, through a land that no one passed through, and where no man lived?’ 7I brought you into a plentiful land, to eat its fruit and its goodness; but when you entered, you defiled my land, and made my heritage an abomination. 8The priests didn’t say, ‘Where is Yahweh?’ and those who handle the law didn’t know me. The rulers also transgressed against me, and the prophets prophesied by Baal, and walked after things that do not profit. 9“Therefore I will yet contend with you,” says Yahweh, “and I will contend with your children’s children. 10For pass over to the islands of Kittim, and see; and send to Kedar, and consider diligently; and see if there has been such a thing. 11Has a nation changed its gods, which really are no gods? But my people have changed their glory for that which does not profit. 12“Be astonished, you heavens, at this, and be horribly afraid. Be very desolate,” says Yahweh. 13“For my people have committed two evils: they have forsaken me, the spring of living waters, and cut them out cisterns, broken cisterns, that can hold no water. 14Is Israel a servant? Is he a native-born slave? Why has he become a captive? 15The young lions have roared at him, and yelled. They have made his land waste. His cities are burned up, without inhabitant. 16The children also of Memphis and Tahpanhes have broken the crown of your head. 17“Haven’t you procured this to yourself, in that you have forsaken Yahweh your God, when he led you by the way? 18Now what have you to do in the way to Egypt, to drink the waters of the Shihor? Or what have you to do in the way to Assyria, to drink the waters of the River? 19“Your own wickedness shall correct you, and your backsliding shall reprove you. Know therefore and see that it is an evil thing and a bitter, that you have forsaken Yahweh your God, and that my fear is not in you,” says the Lord, Yahweh of Armies. 20“For of old time I have broken your yoke, and burst your bonds; and you said, ‘I will not serve;’ for on every high hill and under every green tree you bowed yourself, playing the prostitute. 21Yet I had planted you a noble vine, wholly a right seed. How then have you turned into the degenerate branches of a foreign vine to me? 22For though you wash yourself with lye, and use much soap, yet your iniquity is marked before me,” says the Lord Yahweh. 23“How can you say, ‘I am not defiled. I have not gone after the Baals’? See your way in the valley. Know what you have done. You are a swift dromedary traversing her ways; 24a wild donkey used to the wilderness, that snuffs up the wind in her desire. When she is in heat, who can turn her away? All those who seek her will not weary themselves. In her month, they will find her. 25“Withhold your foot from being unshod, and your throat from thirst. But you said, ‘It is in vain. No, for I have loved strangers, and I will go after them.’ 26As the thief is ashamed when he is found, so is the house of Israel ashamed; they, their kings, their princes, and their priests, and their prophets; 27who tell wood, ‘You are my father;’ and a stone, ‘You have brought me out:’ for they have turned their back to me, and not their face; but in the time of their trouble they will say, ‘Arise, and save us.’ 28“But where are your gods that you have made for yourselves? Let them arise, if they can save you in the time of your trouble: for according to the number of your cities are your gods, Judah. 29“Why will you contend with me? You all have transgressed against me,” says Yahweh. 30“I have struck your children in vain. They received no correction. Your own sword has devoured your prophets, like a destroying lion. 31Generation, consider Yahweh’s word. Have I been a wilderness to Israel? Or a land of thick darkness? Why do my people say, ‘We have broken loose. We will come to you no more?’ 32“Can a virgin forget her ornaments, or a bride her attire? Yet my people have forgotten me for days without number. 33How well you prepare your way to seek love! Therefore you have taught even the wicked women your ways. 34Also the blood of the souls of the innocent poor is found in your skirts. You did not find them breaking in; but it is because of all these things. 35“Yet you said, ‘I am innocent. Surely his anger has turned away from me.’ “Behold, I will judge you, because you say, ‘I have not sinned.’ 36Why do you go about so much to change your way? You will be ashamed of Egypt also, as you were ashamed of Assyria. 37From there also you shall go out, with your hands on your head; for Yahweh has rejected those in whom you trust, and you shall not prosper with them.
1En des HEEREN woord geschiedde tot mij, zeggende: 2Ga en roep voor de oren van Jeruzalem, zeggende: Zo zegt de HEERE: Ik gedenk der weldadigheid uwer jeugd, der liefde uwer ondertrouw, toen gij Mij nawandeldet in de woestijn, in onbezaaid land. 3Israel was den HEERE een heiligheid, de eerstelingen Zijner inkomste; allen, die hem opaten, werden voor schuldig gehouden; kwaad kwam hun over, spreekt de HEERE. 4Hoort des HEEREN woord, gij huis van Jakob, en alle geslachten van het huis Israels! 5Zo zegt de HEERE: Wat voor onrecht hebben uw vaders aan Mij gevonden, dat zij verre van Mij geweken zijn, en hebben de ijdelheid nagewandeld, en zij zijn ijdel geworden? 6En zeiden niet: Waar is de HEERE, Die ons opvoerde uit Egypteland, Die ons leidde in de woestijn, in een land van wildernissen en kuilen, in een land van dorheid en schaduw des doods, in een land, waar niemand doorging, en waar geen mens woonde? 7En Ik bracht u in een vruchtbaar land, om de vrucht van hetzelve en het goede er van te eten; maar toen gij daarin kwaamt, verontreinigdet gij Mijn land, en steldet Mijn erfenis tot een gruwel. 8De priesters zeiden niet: Waar is de HEERE? en die de wet handelden, kenden Mij niet; en de herders overtraden tegen Mij; en de profeten profeteerden door Baal, en wandelden naar dingen, die geen nut doen. 9Daarom zal Ik nog met ulieden twisten, spreekt de HEERE; ja, met uw kindskinderen zal Ik twisten. 10Want, gaat over in de eilanden der Chitteers, en ziet toe, en zendt naar Kedar, en merkt er wel op; en ziet, of diesgelijks geschied zij? 11Heeft ook een volk de goden veranderd, hoewel dezelve geen goden zijn? Nochtans heeft Mijn volk zijn Eer veranderd in hetgeen geen nut doet. 12Ontzet u hierover, gij hemelen, en zijt verschrikt, wordt zeer woest, spreekt de HEERE. 13Want Mijn volk heeft twee boosheden begaan; Mij, den Springader des levenden waters, hebben zij verlaten, om zichzelven bakken uit te houwen, gebroken bakken, die geen water houden. 14Is dan Israel een knecht, of is hij een ingeborene des huizes? Waarom is hij dan ten roof geworden? 15De jonge leeuwen hebben over hem gebruld, zij hebben hun stem verheven; en zij hebben zijn land gezet in verwoesting; zijn steden zijn verbrand, dat er niemand in woont. 16Ook hebben u de kinderen van Nof en Tachpanhes den schedel afgeweid. 17Doet gij dit niet zelven, doordien gij den HEERE, uw God, verlaat, ten tijde als Hij u op den weg leidt? 18En nu, wat hebt gij te doen met den weg van Egypte, om de wateren van Sihor te drinken? En wat hebt gij te doen met den weg van Assur, om de wateren der rivier te drinken? 19Uw boosheid zal u kastijden, en uw afkeringen zullen u straffen; weet dan en ziet, dat het kwaad en bitter is, dat gij den HEERE, uw God, verlaat, en Mijn vreze niet bij u is, spreekt de Heere, de HEERE der heirscharen. 20Als Ik van ouds uw juk verbroken, en uw banden verscheurd had, zo zeidet gij: Ik zal niet dienen; maar op allen hogen heuvel en onder allen groenen boom loopt gij om, hoererende. 21Ik had u toch geplant, een edelen wijnstok, een geheel getrouw zaad; hoe zijt gij Mij dan veranderd in verbasterde ranken van een vreemden wijnstok? 22Want, al wiest gij u met salpeter, en naamt u veel zeep, zo is toch uw ongerechtigheid voor Mijn aangezicht getekend, spreekt de Heere HEERE. 23Hoe zegt gij: Ik ben niet verontreinigd, ik heb de Baals niet nagewandeld? Zie uw weg in het dal, ken, wat gij gedaan hebt, gij lichte, snelle kemelin, die haar wegen verdraait! 24Zij is een woudezelin, gewend in de woestijn, naar den lust harer ziel schept zij den wind, wie zou haar ontmoeting afkeren? Allen, die haar zoeken, zullen niet moede worden, in haar maand zullen zij haar vinden. 25Bedwing uw voet van ontschoeiing, en uw keel van dorst; maar gij zegt: Het is buiten hoop; neen, want ik heb de vreemden lief, en die zal ik nawandelen! 26Gelijk een dief beschaamd wordt, wanneer hij gevonden wordt, alzo zijn die van het huis Israels beschaamd; zij, hun koningen, hun vorsten, en hun priesters, en hun profeten; 27Die tot een hout zeggen: Gij zijt mijn vader; en tot een steen: Gij hebt mij gegenereerd; want zij keren Mij den nek toe, en niet het aangezicht; maar ten tijde huns kwaads zeggen zij: Sta op en verlos ons. 28Waar zijn dan uw goden, die gij u gemaakt hebt? Laat ze opstaan, of zij u ten tijde uws kwaads zullen verlossen; want naar het getal uwer steden zijn uw goden, o Juda! 29Waarom twist gij tegen Mij? Gij hebt allen tegen Mij overtreden, spreekt de HEERE. 30Tevergeefs heb Ik uw kinderen geslagen; zij hebben de tucht niet aangenomen; ulieder zwaard heeft uw profeten verteerd, als een verdorven leeuw. 31O geslacht, aanmerkt toch gijlieden des HEEREN woord! Ben Ik Israel een woestijn geweest, of een land der uiterste donkerheid? Waarom zegt dan Mijn volk: Wij zijn heren, wij zullen niet meer tot U komen? 32Vergeet ook een jonkvrouw haar versiersel, of een bruid haar bindselen? Nochtans heeft Mijn volk Mij vergeten, dagen zonder getal. 33Wat maakt gij uw weg goed, daar gij boelering zoekt? Waarom gij ook de booste hoeren uw wegen geleerd hebt. 34Ja, het bloed van de zielen der onschuldige nooddruftigen is in uw zomen gevonden; Ik heb dat niet met opgraven gevonden, maar aan alle die. 35Nog zegt gij: Zeker, ik ben onschuldig; Zijn toorn is immers van mij afgekeerd. Ziet, Ik zal met u rechten, omdat gij zegt: Ik heb niet gezondigd. 36Wat reist gij veel uit, veranderende uw weg? Gij zult ook van Egypte beschaamd worden, gelijk als gij van Assur beschaamd zijt. 37Gij zult ook van hier uitgaan met uw handen op uw hoofd; want de HEERE heeft al uw vertrouwen verworpen, zodat gij daarmede niet zult gedijen.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。