耶利米书 37

1约西亚的儿子西底家代替约雅敬的儿子哥尼雅为王，是巴比伦王尼布甲尼撒立在犹大地作王的。 2但西底家和他的臣仆，并国中的百姓，都不听从耶和华藉先知耶利米所说的话。 3西底家王打发示利米雅的儿子犹甲和祭司玛西雅的儿子西番雅去见先知耶利米，说：「求你为我们祷告耶和华―我们的 神。」 4那时耶利米在民中出入，因为他们还没有把他囚在监里。 5法老的军队已经从埃及出来，那围困耶路撒冷的迦勒底人听见他们的风声，就拔营离开耶路撒冷去了。 6耶和华的话临到先知耶利米说： 7「耶和华―以色列的 神如此说：犹大王打发你们来求问我，你们要如此对他说：『那出来帮助你们法老的军队必回埃及本国去。 8迦勒底人必再来攻打这城，并要攻取，用火焚烧。 9耶和华如此说：你们不要自欺说「迦勒底人必定离开我们」，因为他们必不离开。 10你们即便杀败了与你们争战的迦勒底全军，但剩下受伤的人也必各人从帐棚里起来，用火焚烧这城。』」 11迦勒底的军队因怕法老的军队，拔营离开耶路撒冷的时候， 12耶利米就杂在民中出离耶路撒冷，要往便雅悯地去，在那里得自己的地业。 13他到了便雅悯门那里，有守门官名叫伊利雅，是哈拿尼亚的孙子、示利米雅的儿子，他就拿住先知耶利米，说：「你是投降迦勒底人哪！」 14耶利米说：「你这是谎话，我并不是投降迦勒底人。」伊利雅不听他的话，就拿住他，解到首领那里。 15首领恼怒耶利米，就打了他，将他囚在文士约拿单的房屋中，因为他们以这房屋当作监牢。 16耶利米来到狱中，进入牢房，在那里囚了多日。 17西底家王打发人提出他来，在自己的宫内私下问他说：「从耶和华有甚么话临到没有？」耶利米说：「有！」又说：「你必交在巴比伦王手中。」 18耶利米又对西底家王说：「我在甚么事上得罪你，或你的臣仆，或这百姓，你竟将我囚在监里呢？ 19对你们预言巴比伦王必不来攻击你们和这地的先知，现今在哪里呢？ 20主―我的王啊，求你现在垂听，准我在你面前的恳求：不要使我回到文士约拿单的房屋中，免得我死在那里。」 21于是，西底家王下令，他们就把耶利米交在护卫兵的院中，每天从饼铺街取一个饼给他，直到城中的饼用尽了。这样，耶利米仍在护卫兵的院中。

1Zedekiah the son of Josiah reigned as king, instead of Coniah the son of Jehoiakim, whom Nebuchadnezzar king of Babylon made king in the land of Judah. 2But neither he, nor his servants, nor the people of the land, listened to Yahweh’s words, which he spoke by the prophet Jeremiah. 3Zedekiah the king sent Jehucal the son of Shelemiah, and Zephaniah the son of Maaseiah, the priest, to the prophet Jeremiah, saying, Pray now to Yahweh our God for us. 4Now Jeremiah came in and went out among the people; for they had not put him into prison. 5Pharaoh’s army had come out of Egypt; and when the Chaldeans who were besieging Jerusalem heard news of them, they broke up from Jerusalem. 6Then came Yahweh’s word to the prophet Jeremiah, saying, 7Thus says Yahweh, the God of Israel, You shall tell the king of Judah, who sent you to me to inquire of me: Behold, Pharaoh’s army, which has come out to help you, shall return to Egypt into their own land. 8The Chaldeans shall come again, and fight against this city; and they shall take it, and burn it with fire. 9Thus says Yahweh, Don’t deceive yourselves, saying, The Chaldeans shall surely depart from us; for they shall not depart. 10For though you had struck the whole army of the Chaldeans who fight against you, and there remained but wounded men among them, yes would they rise up every man in his tent, and burn this city with fire. 11When the army of the Chaldeans had broken up from Jerusalem for fear of Pharaoh’s army, 12then Jeremiah went out of Jerusalem to go into the land of Benjamin, to receive his portion there, in the midst of the people. 13When he was in the gate of Benjamin, a captain of the guard was there, whose name was Irijah, the son of Shelemiah, the son of Hananiah; and he laid hold on Jeremiah the prophet, saying, You are falling away to the Chaldeans. 14Then Jeremiah said, It is false; I am not falling away to the Chaldeans. But he didn’t listen to him; so Irijah laid hold on Jeremiah, and brought him to the princes. 15The princes were angry with Jeremiah, and struck him, and put him in prison in the house of Jonathan the scribe; for they had made that the prison. 16When Jeremiah had come into the dungeon house, and into the cells, and Jeremiah had remained there many days; 17Then Zedekiah the king sent, and fetched him: and the king asked him secretly in his house, and said, Is there any word from Yahweh? Jeremiah said, There is. He said also, You shall be delivered into the hand of the king of Babylon. 18Moreover Jeremiah said to king Zedekiah, Wherein have I sinned against you, or against your servants, or against this people, that you have put me in prison? 19Where now are your prophets who prophesied to you, saying, The king of Babylon shall not come against you, nor against this land? 20Now please hear, my lord the king: please let my supplication be presented before you, that you not cause me to return to the house of Jonathan the scribe, lest I die there. 21Then Zedekiah the king commanded, and they committed Jeremiah into the court of the guard; and they gave him daily a loaf of bread out of the bakers’ street, until all the bread in the city was spent. Thus Jeremiah remained in the court of the guard.

1En Zedekia, zoon van Josia, regeerde, koning zijnde, in plaats van Chonja, Jojakims zoon, welken Zedekia Nebukadrezar, de koning van Babel, koning gemaakt had in het land van Juda. 2Maar hij hoorde niet, hij, noch zijn knechten, noch het volk des lands, naar de woorden des HEEREN, die Hij sprak door den dienst van den profeet Jeremia. 3Nochtans zond de koning Zedekia Juchal, den zoon van Selemja, en Sefanja, den zoon van Maaseja, den priester, tot den profeet Jeremia, om te zeggen: Bid toch voor ons tot den HEERE, onzen God! 4(Want Jeremia was nog ingaande en uitgaande in het midden des volks, en zij hadden hem nog in het gevangenhuis niet gesteld. 5En Farao's heir was uit Egypte uitgetogen; en de Chaldeen, die Jeruzalem belegerden, als zij het gerucht van hen gehoord hadden, zo waren zij van Jeruzalem opgetogen.) 6Toen geschiedde des HEEREN woord tot den profeet Jeremia, zeggende: 7Zo zegt de HEERE, de God Israels: Zo zult gijlieden zeggen tot den koning van Juda, die u tot Mij gezonden heeft, om Mij te vragen: Ziet, Farao's heir, dat u ter hulpe uitgetogen is, zal wederkeren in zijn land, in Egypte; 8En de Chaldeen zullen wederkeren, en tegen deze stad strijden; en zij zullen ze innemen, en zullen ze met vuur verbranden. 9Zo zegt de HEERE: Bedriegt uw zielen niet, zeggende: De Chaldeen zullen zekerlijk van ons wegtrekken; want zij zullen niet wegtrekken. 10Want al sloegt gijlieden het ganse heir der Chaldeen, die tegen u strijden, en er bleven van hen enige verwonde mannen over, zo zouden zich die, een iegelijk in zijn tent, opmaken, en deze stad met vuur verbranden. 11Voorts geschiedde het, als het heir der Chaldeen van Jeruzalem was opgetogen, vanwege Farao's heir; 12Dat Jeremia uit Jeruzalem uitging, om te gaan in het land van Benjamin, om van daar te scheiden door het midden des volks. 13Als hij in de poort van Benjamin was, zo was daar de wachtmeester, wiens naam was Jerija, de zoon van Selemja, den zoon van Hananja; die greep den profeet Jeremia, zeggende: Gij wilt tot de Chaldeen vallen! 14En Jeremia zeide: Het is vals, ik wil niet tot de Chaldeen vallen. Doch hij hoorde niet naar hem; maar Jerija greep Jeremia aan, en bracht hem tot de vorsten. 15En de vorsten werden zeer toornig op Jeremia en sloegen hem; en zij stelden hem in het gevangenhuis, ten huize van Jonathan, den schrijver; want zij hadden dat tot een gevangenhuis gemaakt. 16Als Jeremia in de plaats des kuils, en in de kotjes gekomen was, en Jeremia aldaar veel dagen gezeten had; 17Zo zond de koning Zedekia henen, en liet hem halen; en de koning vraagde hem in zijn huis, in het verborgen, en zeide: Is er ook een woord van den HEERE? En Jeremia zeide: Er is; en hij zeide: Gij zult in de hand des konings van Babel gegeven worden. 18Voorts zeide Jeremia tot den koning Zedekia: Wat heb ik tegen u, of tegen uw knechten, of tegen dit volk gezondigd, dat gijlieden mij in het gevangenhuis gesteld hebt? 19Waar zijn nu ulieder profeten, die u geprofeteerd hebben, zeggende: De koning van Babel zal niet tegen ulieden, noch tegen dit land komen. 20Nu dan, hoor toch, o mijn heer koning! laat toch mijn smeking voor uw aangezicht nedervallen, en breng mij niet weder in het huis van Jonathan, den schrijver, opdat ik aldaar niet sterve. 21Toen gaf de koning Zedekia bevel; en zij bestelden Jeremia in het voorhof der bewaring, en men gaf hem des daags een bol broods uit de Bakkerstraat, totdat al het brood van de stad op was. Alzo bleef Jeremia in het voorhof der bewaring.