耶利米书 51

1耶和华如此说：我必使毁灭的风刮起，攻击巴比伦和住在立加米的人。 2我要打发外邦人来到巴比伦，簸扬她，使她的地空虚。在她遭祸的日子，他们要周围攻击她。 3拉弓的，要向拉弓的和贯甲挺身的射箭。不要怜惜她的少年人；要灭尽她的全军。 4他们必在迦勒底人之地被杀仆倒，在巴比伦的街上被刺透。 5以色列和犹大虽然境内充满违背以色列圣者的罪，却没有被他的 神―万军之耶和华丢弃。 6你们要从巴比伦中逃奔，各救自己的性命！不要陷在她的罪孽中一同灭亡；因为这是耶和华报仇的时候，他必向巴比伦施行报应。 7巴比伦素来是耶和华手中的金杯，使天下沉醉；万国喝了她的酒就颠狂了。 8巴比伦忽然倾覆毁坏；要为她哀号；为止她的疼痛，拿乳香或者可以治好。 9我们想医治巴比伦，她却没有治好。离开她吧！我们各人归回本国；因为她受的审判通于上天，达到穹苍。 10耶和华已经彰显我们的公义。来吧！我们可以在锡安报告耶和华―我们 神的作为。 11你们要磨尖了箭头，抓住盾牌。耶和华定意攻击巴比伦，将她毁灭，所以激动了玛代君王的心；因这是耶和华报仇，就是为自己的殿报仇。 12你们要竖立大旗，攻击巴比伦的城墙；要坚固了望台，派定守望的设下埋伏；因为耶和华指着巴比伦居民所说的话、所定的意，他已经作成。 13住在众水之上多有财宝的啊，你的结局到了！你贪婪之量满了！ 14万军之耶和华指着自己起誓说：我必使敌人充满你，像蚂蚱一样；他们必呐喊攻击你。 15耶和华用能力创造大地，用智慧建立世界，用聪明铺张穹苍。 16他一发声，空中便有多水激动；他使云雾从地极上腾。他造电随雨而闪，从他府库中带出风来。 17各人都成了畜类，毫无知识。各银匠都因他的偶像羞愧；他所铸的偶像本是虚假的，其中并无气息， 18都是虚无的，是迷惑人的工作，到追讨的时候，必被除灭。 19雅各的分不像这些，因他是造作万有的主；以色列也是他产业的支派。万军之耶和华是他的名。 20你是我争战的斧子和打仗的兵器；我要用你打碎列国，用你毁灭列邦； 21用你打碎马和骑马的；用你打碎战车和坐在其上的； 22用你打碎男人和女人；用你打碎老年人和少年人；用你打碎壮丁和处女； 23用你打碎牧人和他的群畜；用你打碎农夫和他一对牛；用你打碎省长和副省长。 24耶和华说：「我必在你们眼前报复巴比伦人和迦勒底居民在锡安所行的诸恶。」 25耶和华说：你这行毁灭的山哪，就是毁灭天下的山，我与你反对。我必向你伸手，将你从山岩滚下去，使你成为烧毁的山。 26人必不从你那里取石头为房角石，也不取石头为根基石；你必永远荒凉。这是耶和华说的。 27要在境内竖立大旗，在各国中吹角，使列国预备攻击巴比伦，将亚拉腊、米尼、亚实基拿各国招来攻击她；又派军长来攻击她，使马匹上来如蚂蚱， 28使列国和玛代君王，与省长和副省长，并他们所管全地之人，都预备攻击她。 29地必震动而瘠苦；因耶和华向巴比伦所定的旨意成立了，使巴比伦之地荒凉，无人居住。 30巴比伦的勇士止息争战，藏在坚垒之中。他们的勇力衰尽，好像妇女一样。巴比伦的住处有火着起，门闩都折断了。 31跑报的要彼此相遇，送信的要互相迎接，报告巴比伦王说：城的四方被攻取了， 32渡口被占据了，苇塘被火烧了，兵丁也惊慌了。 33万军之耶和华―以色列的 神如此说：巴比伦城（原文作女子）好像踹谷的禾场；再过片时，收割她的时候就到了。 34以色列人说：巴比伦王尼布甲尼撒吞灭我，压碎我，使我成为空虚的器皿。他像大鱼将我吞下，用我的美物充满他的肚腹，又将我赶出去。 35锡安的居民要说：巴比伦以强暴待我，损害我的身体，愿这罪归给她。耶路撒冷人要说：愿流我们血的罪归到迦勒底的居民。 36所以，耶和华如此说：我必为你伸冤，为你报仇；我必使巴比伦的海枯竭，使她的泉源干涸。 37巴比伦必成为乱堆，为野狗的住处，令人惊骇、嗤笑，并且无人居住。 38他们要像少壮狮子咆哮，像小狮子吼叫。 39他们火热的时候，我必为他们设摆酒席，使他们沉醉，好叫他们快乐，睡了长觉，永不醒起。这是耶和华说的。 40我必使他们像羊羔、像公绵羊和公山羊下到宰杀之地。 41示沙克（就是巴比伦）何竟被攻取，天下所称赞的何竟被占据？巴比伦在列国中何竟变为荒场？ 42海水涨起，漫过巴比伦；她被许多海浪遮盖。 43她的城邑变为荒场、旱地、沙漠，无人居住，无人经过之地。 44我必刑罚巴比伦的彼勒，使他吐出所吞的。万民必不再流归他那里；巴比伦的城墙也必坍塌了。 45我的民哪，你们要从其中出去！各人拯救自己，躲避耶和华的烈怒。 46你们不要心惊胆怯，也不要因境内所听见的风声惧怕；因为这年有风声传来；那年也有风声传来，境内有强暴的事，官长攻击官长。 47日子将到，我必刑罚巴比伦雕刻的偶像。她全地必然抱愧；她被杀的人必在其中仆倒。 48那时，天地和其中所有的，必因巴比伦欢呼，因为行毁灭的要从北方来到她那里。这是耶和华说的。 49巴比伦怎样使以色列被杀的人仆倒，照样她全地被杀的人也必在巴比伦仆倒。 50你们躲避刀剑的要快走，不要站住！要在远方记念耶和华，心中追想耶路撒冷。 51我们听见辱骂就蒙羞，满面惭愧，因为外邦人进入耶和华殿的圣所。 52耶和华说：日子将到，我必刑罚巴比伦雕刻的偶像，通国受伤的人必唉哼。 53巴比伦虽升到天上，虽使她坚固的高处更坚固，还有行毁灭的从我这里到她那里。这是耶和华说的。 54有哀号的声音从巴比伦出来；有大毁灭的响声从迦勒底人之地发出。 55因耶和华使巴比伦变为荒场，使其中的大声灭绝。仇敌彷佛众水，波浪匉訇，响声已经发出。 56这是行毁灭的临到巴比伦。巴比伦的勇士被捉住，他们的弓折断了；因为耶和华是施行报应的 神，必定施行报应。 57君王―名为万军之耶和华的说：我必使巴比伦的首领、智慧人、省长、副省长，和勇士都沉醉，使他们睡了长觉，永不醒起。 58万军之耶和华如此说：巴比伦宽阔的城墙必全然倾倒；他高大的城门必被火焚烧。众民所劳碌的必致虚空；列国所劳碌的被火焚烧，他们都必困乏。 59犹大王西底家在位第四年，上巴比伦去的时候，玛西雅的孙子、尼利亚的儿子西莱雅与王同去（西莱雅是王宫的大臣），先知耶利米有话吩咐他。 60耶利米将一切要临到巴比伦的灾祸，就是论到巴比伦的一切话，写在书上。 61耶利米对西莱雅说：「你到了巴比伦务要念这书上的话； 62又说：『耶和华啊，你曾论到这地方说：要剪除，甚至连人带牲畜没有在这里居住的，必永远荒凉。』 63你念完了这书，就把一块石头拴在书上，扔在幼发拉底河中， 64说：『巴比伦因耶和华所要降与她的灾祸，必如此沉下去，不再兴起，人民也必困乏。』」耶利米的话到此为止。

1Thus says Yahweh: Behold, I will raise up against Babylon, and against those who dwell in Lebkamai, a destroying wind. 2I will send to Babylon strangers, who shall winnow her; and they shall empty her land: for in the day of trouble they shall be against her around. 3Against him who bends let the archer bend his bow, and against him who lifts himself up in his coat of mail: and don’t spare her young men; utterly destroy all her army. 4They shall fall down slain in the land of the Chaldeans, and thrust through in her streets. 5For Israel is not forsaken, nor Judah, of his God, of Yahweh of Armies; though their land is full of guilt against the Holy One of Israel. 6Flee out of the midst of Babylon, and save every man his life; don’t be cut off in her iniquity: for it is the time of Yahweh’s vengeance; he will render to her a recompense. 7Babylon has been a golden cup in Yahweh’s hand, who made all the earth drunken: the nations have drunk of her wine; therefore the nations are mad. 8Babylon is suddenly fallen and destroyed: wail for her; take balm for her pain, if so be she may be healed. 9We would have healed Babylon, but she is not healed: forsake her, and let us go everyone into his own country; for her judgment reaches to heaven, and is lifted up even to the skies. 10Yahweh has produced our righteousness: come, and let us declare in Zion the work of Yahweh our God. 11Make sharp the arrows; hold firm the shields: Yahweh has stirred up the spirit of the kings of the Medes; because his purpose is against Babylon, to destroy it: for it is the vengeance of Yahweh, the vengeance of his temple. 12Set up a standard against the walls of Babylon, make the watch strong, set the watchmen, prepare the ambushes; for Yahweh has both purposed and done that which he spoke concerning the inhabitants of Babylon. 13You who dwell on many waters, abundant in treasures, your end has come, the measure of your covetousness. 14Yahweh of Armies has sworn by himself, saying, Surely I will fill you with men, as with the canker worm; and they shall lift up a shout against you. 15He has made the earth by his power, he has established the world by his wisdom, and by his understanding has he stretched out the heavens: 16when he utters his voice, there is a tumult of waters in the heavens, and he causes the vapors to ascend from the ends of the earth; he makes lightning for the rain, and brings the wind out of his treasuries. 17Every man has become brutish without knowledge. Every goldsmith is disappointed by his image; for his molten image is falsehood, and there is no breath in them. 18They are vanity, a work of delusion: in the time of their visitation they shall perish. 19The portion of Jacob is not like these; for he is the former of all things; and is the tribe of his inheritance: Yahweh of Armies is his name. 20You are my battle ax and weapons of war: and with you will I break in pieces the nations; and with you will I destroy kingdoms; 21and with you will I break in pieces the horse and his rider; 22and with you will I break in pieces the chariot and him who rides therein; and with you will I break in pieces man and woman; and with you will I break in pieces the old man and the youth; and with you will I break in pieces the young man and the virgin; 23and with you will I break in pieces the shepherd and his flock; and with you will I break in pieces the farmer and his yoke; and with you will I break in pieces governors and deputies. 24I will render to Babylon and to all the inhabitants of Chaldea all their evil that they have done in Zion in your sight, says Yahweh. 25Behold, I am against you, destroying mountain, says Yahweh, which destroys all the earth; and I will stretch out my hand on you, and roll you down from the rocks, and will make you a burnt mountain. 26They shall not take of you a stone for a corner, nor a stone for foundations; but you shall be desolate for ever, says Yahweh. 27Set up a standard in the land, blow the trumpet among the nations, prepare the nations against her, call together against her the kingdoms of Ararat, Minni, and Ashkenaz: appoint a marshal against her; cause the horses to come up as the rough canker worm. 28Prepare against her the nations, the kings of the Medes, its governors, and all its deputies, and all the land of their dominion. 29The land trembles and is in pain; for the purposes of Yahweh against Babylon do stand, to make the land of Babylon a desolation, without inhabitant. 30The mighty men of Babylon have forborne to fight, they remain in their strongholds; their might has failed; they are become as women: her dwelling places are set on fire; her bars are broken. 31One runner will run to meet another, and one messenger to meet another, to show the king of Babylon that his city is taken on every quarter: 32and the passages are seized, and the reeds they have burned with fire, and the men of war are frightened. 33For thus says Yahweh of Armies, the God of Israel: The daughter of Babylon is like a threshing floor at the time when it is trodden; yet a little while, and the time of harvest shall come for her. 34Nebuchadnezzar the king of Babylon has devoured me, he has crushed me, he has made me an empty vessel, he has, like a monster, swallowed me up, he has filled his maw with my delicacies; he has cast me out. 35The violence done to me and to my flesh be on Babylon, shall the inhabitant of Zion say; and, My blood be on the inhabitants of Chaldea, shall Jerusalem say. 36Therefore thus says Yahweh: Behold, I will plead your cause, and take vengeance for you; and I will dry up her sea, and make her fountain dry. 37Babylon shall become heaps, a dwelling place for jackals, an astonishment, and a hissing, without inhabitant. 38They shall roar together like young lions; they shall growl as lions’ cubs. 39When they are heated, I will make their feast, and I will make them drunken, that they may rejoice, and sleep a perpetual sleep, and not wake, says Yahweh. 40I will bring them down like lambs to the slaughter, like rams with male goats. 41How is Sheshach taken! and the praise of the whole earth seized! how is Babylon become a desolation among the nations! 42The sea has come up on Babylon; she is covered with the multitude of its waves. 43Her cities are become a desolation, a dry land, and a desert, a land in which no man dwells, neither does any son of man pass thereby. 44I will execute judgment on Bel in Babylon, and I will bring out of his mouth that which he has swallowed up; and the nations shall not flow any more to him: yes, the wall of Babylon shall fall. 45My people, go away from the midst of her, and save yourselves every man from the fierce anger of Yahweh. 46Don’t let your heart faint, neither fear for the news that shall be heard in the land; for news shall come one year, and after that in another year shall come news, and violence in the land, ruler against ruler. 47Therefore behold, the days come, that I will execute judgment on the engraved images of Babylon; and her whole land shall be confounded; and all her slain shall fall in the midst of her. 48Then the heavens and the earth, and all that is therein, shall sing for joy over Babylon; for the destroyers shall come to her from the north, says Yahweh. 49As Babylon has caused the slain of Israel to fall, so at Babylon shall fall the slain of all the land. 50You who have escaped the sword, go, don’t stand still; remember Yahweh from afar, and let Jerusalem come into your mind. 51We are confounded, because we have heard reproach; confusion has covered our faces: for strangers have come into the sanctuaries of Yahweh’s house. 52Therefore behold, the days come, says Yahweh, that I will execute judgment on her engraved images; and through all her land the wounded shall groan. 53Though Babylon should mount up to the sky, and though she should fortify the height of her strength, yet from me shall destroyers come to her, says Yahweh. 54The sound of a cry from Babylon, and of great destruction from the land of the Chaldeans! 55For Yahweh lays Babylon waste, and destroys out of her the great voice; and their waves roar like many waters; the noise of their voice is uttered: 56for the destroyer has come on her, even on Babylon, and her mighty men are taken, their bows are broken in pieces; for Yahweh is a God of recompenses, he will surely requite. 57I will make drunk her princes and her wise men, her governors and her deputies, and her mighty men; and they shall sleep a perpetual sleep, and not wake up, says the King, whose name is Yahweh of Armies. 58Thus says Yahweh of Armies: The broad walls of Babylon shall be utterly overthrown, and her high gates shall be burned with fire; and the peoples shall labor for vanity, and the nations for the fire; and they shall be weary. 59The word which Jeremiah the prophet commanded Seraiah the son of Neriah, the son of Mahseiah, when he went with Zedekiah the king of Judah to Babylon in the fourth year of his reign. Now Seraiah was chief quartermaster. 60Jeremiah wrote in a book all the evil that should come on Babylon, even all these words that are written concerning Babylon. 61Jeremiah said to Seraiah, When you come to Babylon, then see that you read all these words, 62and say, Yahweh, you have spoken concerning this place, to cut it off, that no one shall dwell therein, neither man nor animal, but that it shall be desolate forever. 63It shall be, when you have made an end of reading this book, that you shall bind a stone to it, and cast it into the midst of the Euphrates: 64and you shall say, Thus shall Babylon sink, and shall not rise again because of the evil that I will bring on her; and they shall be weary. Thus far are the words of Jeremiah.

1Zo zegt de HEERE: Ziet, Ik zal een verdervenden wind opwekken tegen Babel, en tegen degenen, die daar wonen in het hart van degenen, die tegen Mij opstaan. 2En Ik zal Babel wanners toeschikken, die haar wannen, en haar land uitledigen zullen; want zij zullen ten dage des kwaads van rondom tegen haar zijn. 3De schutter spanne zijn boog tegen dien, die spant, en tegen dien, die zich verheft in zijn pantsier; en verschoont haar jongelingen niet, verbant al haar heir; 4Dat de verslagenen liggen in het land der Chaldeen, en de doorstokenen op haar straten. 5Want Israel of Juda zal niet in weduwschap gelaten worden van zijn God, van den HEERE der heirscharen (hoewel hunlieder land vol van schuld is), van den Heilige Israels. 6Vliedt uit het midden van Babel, en redt, een iegelijk zijn ziel; wordt niet uitgeroeid in haar ongerechtigheid; want dit is de tijd der wraak des HEEREN, Die haar de verdienste betaalt. 7Babel was een gouden beker in de hand des HEEREN, die de ganse aarde dronken maakte; de volken hebben van haar wijn gedronken, daarom zijn de volken dol geworden. 8Schielijk is Babel gevallen en verbroken; huilt over haar, neemt balsem tot haar pijn, misschien zal zij genezen worden. 9Wij hebben Babel gemeesterd, maar zij is niet genezen; verlaat haar dan, en laat ons een iegelijk in zijn land trekken; want haar oordeel reikt tot aan den hemel, en is verheven tot aan de bovenste wolken. 10De HEERE heeft onze gerechtigheden hervoor gebracht; komt en laat ons te Sion het werk des HEEREN, onzes Gods, vertellen! 11Zuivert de pijlen, rust de schilden volkomenlijk toe; de HEERE heeft den geest der koningen van Medie opgewekt; want Zijn voornemen is tegen Babel, dat Hij haar verderve; want dit is de wraak des HEEREN, de wraak Zijns tempels. 12Verheft de banier op de muren van Babel, versterkt de wacht, stelt wachters, bereidt de lagen; want gelijk de HEERE heeft voorgenomen, alzo heeft Hij gedaan, wat Hij over de inwoners van Babel gesproken heeft. 13Gij, die aan vele wateren woont, die machtig zijt van schatten! uw einde is gekomen, de maat uwer gierigheid. 14De HEERE der heirscharen heeft gezworen bij Zijn ziel: Ofschoon Ik u met mensen als met kevers vervuld heb, nochtans zullen zij elkander een vreugdegeschrei over u toeroepen! 15Die de aarde gemaakt heeft door Zijn kracht, Die de wereld bereid heeft door Zijn wijsheid, en den hemel uitgebreid door Zijn verstand; 16Als Hij Zijn stem geeft, zo is er een gedruis van wateren in den hemel, en Hij doet de dampen opklimmen van het einde der aarde; Hij maakt de bliksemen met den regen, en doet den wind voortkomen uit Zijn schatkameren. 17Een ieder mens is onvernuftig geworden, zodat hij geen wetenschap heeft; een ieder goudsmid is beschaamd van het gesneden beeld; want zijn gegoten beeld is leugen, en er is geen geest in hen. 18Ijdelheid zijn zij, een werk van verleidingen; ten tijde hunner bezoeking zullen zij vergaan. 19Jakobs deel is niet gelijk die; want Hij is de Formeerder van alles, en Israel is de roede Zijner erfenis; HEERE der heirscharen is Zijn Naam. 20Gij zijt Mij een voorhamer, en krijgswapenen; en door u zal Ik volken in stukken slaan, en door u zal Ik koninkrijken verderven. 21En door u zal Ik in stukken slaan het paard en zijn ruiter; en door u zal Ik in stukken slaan den wagen en zijn ruiter. 22En door u zal Ik in stukken slaan den man en de vrouw; en door u zal Ik in stukken slaan den oude en den jonge; en door u zal Ik in stukken slaan den jongeling en de jonkvrouw. 23En door u zal Ik in stukken slaan den herder en zijn kudde; en door u zal Ik in stukken slaan den akkerman en zijn juk ossen; en door u zal Ik in stukken slaan landvoogden en overheden. 24Maar Ik zal Babel en allen inwoneren van Chaldea vergelden al hun boosheid, die zij gedaan hebben aan Sion, voor ulieder ogen, spreekt de HEERE. 25Ziet, Ik wil aan u, gij verdervende berg! spreekt de HEERE, gij, die de ganse aarde verderft, en Ik zal Mijn hand tegen u uitstrekken, en u van de steenrotsen afwentelen, en zal u stellen tot een berg des brands. 26En zij zullen uit u geen steen nemen tot een hoek, ook geen steen tot fondamenten; want gij zult tot eeuwige woestheden zijn, spreekt de HEERE. 27Verheft de banier in het land, blaast de bazuin onder de heidenen, heiligt de heidenen tegen haar, roept tegen haar bijeen de koninkrijken van Ararat, Minni en Askenaz; bestelt een krijgsoverste tegen haar, brengt paarden opwaarts, als ruige kevers! 28Heiligt tegen haar de heidenen, de koningen van Medie, haar landvoogden en al haar overheden, ja, het ganse land harer heerschappij. 29Dan zal het land beven en pijn lijden; want elk een van des HEEREN gedachten staat vast tegen Babel, om Babels land te stellen tot een verwoesting, dat er geen inwoner zij. 30Babels helden hebben opgehouden te strijden, zij zijn gebleven in de vestingen, hun macht is bezweken, zij zijn tot wijven geworden; zij hebben hun woningen aangestoken, hun grendels zijn verbroken. 31De loper zal den loper tegemoet lopen, en de kondschapper den kondschapper tegemoet, om den koning van Babel bekend te maken, dat zijn stad van het einde is ingenomen; 32En dat de veren ingenomen, en de rietpoelen met vuur verbrand zijn; en dat de krijgslieden verbaasd zijn. 33Want zo zegt de HEERE der heirscharen, de God Israels: De dochter van Babel is als een dorsvloer, het is tijd, dat men ze trede; nog een weinig, dan zal haar de tijd des oogstes overkomen. 34Nebukadrezar, de koning van Babel, heeft mij opgegeten, hij heeft mij verpletterd, hij heeft mij gesteld als een ledig vat, hij heeft mij verslonden als een draak, hij heeft zijn balg gevuld van mijn lekkernijen; hij heeft mij verdreven. 35Het geweld, dat mij en mijn vlees is aangedaan, zij op Babel! zegge de inwoneres van Sion; en mijn bloed zij op de inwoners van Chaldea! zegge Jeruzalem. 36Daarom, zo zegt de HEERE: Ziet, Ik zal uw twist twisten, en uw wraak wreken; en Ik zal haar zee droog maken, en haar springader opdrogen. 37En Babel zal worden tot steen hopen, een woning der draken, een ontzetting en aanfluiting, dat er geen inwoner zij. 38Zij zullen te zamen brullen als jonge leeuwen, briesen als leeuwenwelpen. 39Als zij verhit zijn, zal Ik hun drank opzetten, en zal hen dronken maken, opdat zij opspringen; maar zij zullen een eeuwigen slaap slapen, en niet opwaken, spreekt de HEERE. 40Ik zal hen afvoeren als lammeren om te slachten, als rammen met bokken. 41Hoe is Sesach zo veroverd, en de roem der ganse aarde ingenomen! Hoe is Babel geworden tot een ontzetting onder de heidenen! 42Een zee is over Babel gerezen, door de veelheid harer golven is zij bedekt. 43Haar steden zijn geworden tot verwoesting, een dor land en wildernis; een land, waarin niemand woont, en waar geen mensenkind doorgaat. 44En Ik zal bezoeking doen over Bel te Babel, en Ik zal uit zijn muil uithalen, wat hij verslonden heeft; en de heidenen zullen niet meer tot hem toevloeien, want ook Babels muur is gevallen. 45Gaat uit, Mijn volk, uit het midden van haar, en redt een iegelijk zijn ziel, vanwege de hittigheid van den toorn des HEEREN. 46En opdat ulieder hart misschien niet week worde, en gij vreest van het gerucht, dat gehoord zal worden in het land; want er zal een gerucht komen in het ene jaar, en daarna een gerucht in het andere jaar; en er zal geweld zijn in het land, heer over heer. 47Daarom ziet, de dagen komen, dat Ik bezoeking zal doen over de gesneden beelden van Babel; en haar ganse land zal beschaamd worden, en al haar verslagenen zullen in het midden van haar liggen. 48En de hemel en de aarde, mitsgaders al wat daarin is, zullen juichen over Babel; want van het noorden zullen haar de verstoorders aankomen, spreekt de HEERE. 49Gelijk Babel geweest is tot een val der verslagenen van Israel, alzo zullen te Babel de verslagenen des gansen lands vallen. 50Gij ontkomenen van het zwaard, gaat weg, en blijft niet staan; gedenkt des HEEREN van verre, en laat Jeruzalem in ulieder hart opkomen. 51Gij moogt zeggen: Wij zijn beschaamd geworden, want wij hebben versmaadheid gehoord, schaamroodheid heeft ons aangezicht bedekt; omdat uitlandsen over de heiligdommen van des HEEREN huis gekomen zijn; 52Daarom ziet, de dagen komen, spreekt de HEERE, dat Ik bezoeking doen zal over haar gesneden beelden; en de dodelijk verwonde zal kermen in haar ganse land. 53Al klom Babel ten hemel op, en al maakte zij vast de hoogte harer sterkte, zo zullen haar toch verstoorders van Mij overkomen, spreekt de HEERE. 54Er is een stem des gekrijts uit Babel, en een grote breuk uit het land der Chaldeen. 55Want de HEERE verstoort Babel, en zal de grootse stem uit haar doen vergaan; want hunlieder golven zullen bruisen als grote wateren; het geruis van hunlieder geluid zal zich verheffen. 56Want de verstoorder komt over haar, over Babel, en haar helden zullen gevangen worden; hunlieder bogen zijn verbroken; want de HEERE, de God der vergelding, zal hun zekerlijk betalen. 57En Ik zal haar vorsten, en haar wijzen, haar landvoogden, en haar overheden, en haar helden dronken maken; en zij zullen een eeuwigen slaap slapen, en niet opwaken, spreekt de Koning, Wiens Naam is HEERE der heirscharen. 58Zo zegt de HEERE der heirscharen: Die brede muur van Babel zal ten enenmale ontbloot worden, en haar hoge poorten zullen met vuur aangestoken worden; zodat de volken tevergeefs, en de natien ten vure zullen gearbeid hebben, dat zij mat worden. 59Het woord, dat de profeet Jeremia beval aan Seraja, den zoon van Nerija, den zoon van Machseja, als hij van Zedekia, den koning van Juda, naar Babel toog, in het vierde jaar zijner regering; en Seraja was een vreemdzaam vorst. 60Jeremia nu schreef al het kwaad, dat over Babel komen zou, in een boek, te weten al deze woorden, die tegen Babel geschreven zijn. 61En Jeremia zeide tot Seraja: Als gij te Babel komt, zo zult gij zien en lezen al deze woorden; 62En gij zult zeggen: O HEERE, Gij hebt over deze plaats gesproken, dat Gij ze zult uitroeien, zodat er geen inwoner in zij, van den mens tot op het beest, maar dat zij worden zal tot eeuwige woestheden. 63En het zal geschieden, als gij geeindigd zult hebben dit boek te lezen, dan zult gij een steen daaraan binden, en werpen het in het midden van den Frath; 64En zult zeggen: Alzo zal Babel zinken, en niet weder opkomen, vanwege het kwaad, dat Ik over haar zal brengen, en zij zullen mat worden. Tot hiertoe zijn de woorden van Jeremia.