1Ndipo Ayubu akaendelea na hoja yake, akasema: 2“Hakika kama Mungu aishivyo, aliyeninyima haki yangu, Mwenyezi ambaye amenifanya nionje uchungu wa nafsi, 3kwa muda wote nitakaokuwa na uhai ndani yangu, nayo pumzi ya Mungu ikiwa puani mwangu, 4midomo yangu haitanena uovu, wala ulimi wangu hautatamka udanganyifu. 5Sitakubaliana nanyi kabisa kuwa mko sahihi; hadi nife, sitakana uadilifu wangu. 6Nitadumisha haki yangu wala sitaiacha; dhamiri yangu haitanisuta muda wote ninaoishi. 7“Watesi wangu wawe kama waovu, nao adui zangu wawe kama wasio haki! 8Kwa maana mtu asiyemcha Mungu analo tegemeo gani anapokatiliwa mbali, Mungu anapouondoa uhai wake? 9Je, Mungu husikiliza kilio chake, shida zimjiapo? 10Je, anaweza kumfurahia Mwenyezi? Je, atamwita Mungu nyakati zote? 11“Nitawafundisha juu ya uweza wa Mungu; njia za Mwenyezi sitazificha. 12Ninyi nyote mmeona hili wenyewe. Ni ya nini basi mazungumzo haya yasiyo na maana? 13“Hili ndilo fungu ambalo Mungu humpa mtu mwovu, urithi ule mtu mdhalimu anapokea kutoka kwa Mwenyezi: 14Hata kama watoto wake watakuwa wengi kiasi gani, fungu lao ni kuuawa kwa upanga; wazao wake hawatakuwa kamwe na chakula cha kuwatosha. 15Tauni itawazika wale watakaonusurika miongoni mwao, nao wajane wao hawatawaombolezea. 16Ajapokusanya fedha nyingi kama mavumbi, na mavazi kama malundo ya udongo wa mfinyanzi, 17yale yote mtu mwovu aliyojiwekea akiba, mwenye haki atayavaa, naye asiye na hatia ataigawanya fedha yake. 18Nyumba aijengayo ni kama utando wa buibui, kama kibanda alichotengeneza mlinzi. 19Yeye hulala akiwa tajiri, lakini ndiyo mara ya mwisho; afunguapo macho yake, yote yametoweka. 20Vitisho humjia kama mafuriko; dhoruba humkumba ghafula usiku. 21Upepo mkali wa mashariki humchukua, naye hutoweka; humzoa kutoka mahali pake. 22Humvurumisha bila huruma, huku akikimbia kasi kukwepa nguvu zake. 23Upepo humpigia makofi kwa dharau, na kumfukuza atoke mahali pake.
1Job again took up his parable, and said, 2“As God lives, who has taken away my right, the Almighty, who has made my soul bitter. 3(For the length of my life is still in me, and the spirit of God is in my nostrils); 4surely my lips shall not speak unrighteousness, neither shall my tongue utter deceit. 5Far be it from me that I should justify you. Until I die I will not put away my integrity from me. 6I hold fast to my righteousness, and will not let it go. My heart shall not reproach me so long as I live. 7“Let my enemy be as the wicked. Let him who rises up against me be as the unrighteous. 8For what is the hope of the godless, when he is cut off, when God takes away his life? 9Will God hear his cry when trouble comes on him? 10Will he delight himself in the Almighty, and call on God at all times? 11I will teach you about the hand of God. That which is with the Almighty will I not conceal. 12Behold, all of you have seen it yourselves; why then have you become altogether vain? 13“This is the portion of a wicked man with God, the heritage of oppressors, which they receive from the Almighty. 14If his children are multiplied, it is for the sword. His offspring shall not be satisfied with bread. 15Those who remain of him shall be buried in death. His widows shall make no lamentation. 16Though he heap up silver as the dust, and prepare clothing as the clay; 17he may prepare it, but the just shall put it on, and the innocent shall divide the silver. 18He builds his house as the moth, as a booth which the watchman makes. 19He lies down rich, but he shall not do so again. He opens his eyes, and he is not. 20Terrors overtake him like waters. A storm steals him away in the night. 21The east wind carries him away, and he departs. It sweeps him out of his place. 22For it hurls at him, and does not spare, as he flees away from his hand. 23Men shall clap their hands at him, and shall hiss him out of his place.
1En Job ging voort zijn spreuk op te heffen, en zeide: 2Zo waarachtig als God leeft, Die mijn recht weggenomen heeft, en de Almachtige, Die mijner ziel bitterheid heeft aangedaan! 3Zo lang als mijn adem in mij zal zijn, en het geblaas Gods in mijn neus; 4Indien mijn lippen onrecht zullen spreken, en indien mijn tong bedrog zal uitspreken! 5Het zij verre van mij, dat ik ulieden rechtvaardigen zou; totdat ik den geest zal gegeven hebben, zal ik mijn oprechtigheid van mij niet wegdoen. 6Aan mijn gerechtigheid zal ik vasthouden, en zal ze niet laten varen; mijn hart zal die niet versmaden van mijn dagen. 7Mijn vijand zij als de goddeloze, en die zich tegen mij opmaakt, als de verkeerde. 8Want wat is de verwachting des huichelaars, als hij zal gierig geweest zijn, wanneer God zijn ziel zal uittrekken? 9Zal God zijn geroep horen, als benauwdheid over hem komt? 10Zal hij zich verlustigen in den Almachtige? Zal hij God aanroepen te aller tijd? 11Ik zal ulieden leren van de hand Gods; wat bij den Almachtige is, zal ik niet verhelen. 12Ziet, gij zelve allen hebt het gezien; en waarom wordt gij dus door ijdelheid verijdeld? 13Dit is het deel des goddelozen mensen bij God, en de erve der tirannen, die zij van den Almachtige ontvangen zullen. 14Indien zijn kinderen vermenigvuldigen, het is ten zwaarde; en zijn spruiten zullen van brood niet verzadigd worden. 15Zijn overgeblevenen zullen in den dood begraven worden, en zijn weduwen zullen niet wenen. 16Zo hij zilver opgehoopt zal hebben als stof, en kleding bereid als leem; 17Hij zal ze bereiden, maar de rechtvaardige zal ze aantrekken, en de onschuldige zal het zilver delen. 18Hij bouwt zijn huis als een motte, en als een hoeder de hutte maakt. 19Rijk ligt hij neder, en wordt niet weggenomen; doet hij zijn ogen open, zo is hij er niet. 20Verschrikkingen zullen hem als wateren aangrijpen; des nachts zal hem een wervelwind wegstelen. 21De oostenwind zal hem wegvoeren, dat hij henengaat, en zal hem wegstormen uit zijn plaats. 22En God zal dit over hem werpen, en niet sparen; van Zijn hand zal hij snellijk vlieden. 23Een ieder zal over hem met zijn handen klappen, en over hem fluiten uit zijn plaats.
Bonyeza Enter ili kuuwekea mstari huu rangi, kuandika maelezo au kuunakili. Vitufe vya mishale vinakupeleka kwenye mstari unaofuata.
Namba za mistari hufuata tafsiri uliyochagua, na katika sura chache zinaweza kutofautiana kwa mstari mmoja.