Job 40

1L’Éternel répondit à Job du milieu de la tempête et dit : 2Ceins tes reins comme un vaillant homme ; Je t’interrogerai, et tu m’instruiras. 3Anéantiras-tu jusqu’à ma justice ? Me condamneras-tu pour te donner droit ? 4As-tu un bras comme celui de Dieu, Une voix tonnante comme la sienne ? 5Orne-toi de magnificence et de grandeur, Revêts-toi de splendeur et de gloire ! 6Répands les flots de ta colère, Et d’un regard abaisse les hautains ! 7D’un regard humilie les hautains, Écrase sur place les méchants, 8Cache-les tous ensemble dans la poussière, Enferme leur front dans les ténèbres ! 9Alors je rends hommage À la puissance de ta droite. 10Voici l’hippopotame, à qui j’ai donné la vie comme à toi ! Il mange de l’herbe comme le bœuf. 11Le voici ! Sa force est dans ses reins, Et sa vigueur dans les muscles de son ventre ; 12Il plie sa queue aussi ferme qu’un cèdre ; Les nerfs de ses cuisses sont entrelacés ; 13Ses os sont des tubes d’airain, Ses membres sont comme des barres de fer. 14Il est la première des œuvres de Dieu ; Celui qui l’a fait l’a pourvu d’un glaive. 15Il trouve sa pâture dans les montagnes, Où se jouent toutes les bêtes des champs. 16Il se couche sous les lotus, Au milieu des roseaux et des marécages ; 17Les lotus le couvrent de leur ombre, Les saules du torrent l’environnent. 18Que le fleuve vienne à déborder, il ne s’enfuit pas : Que le Jourdain se précipite dans sa gueule, il reste calme. 19Est-ce à force ouverte qu’on pourra le saisir ? Est-ce au moyen de filets qu’on lui percera le nez ? 20Prendras-tu le crocodile à l’hameçon ? Saisiras-tu sa langue avec une corde ? 21Mettras-tu un jonc dans ses narines ? Lui perceras-tu la mâchoire avec un crochet ? 22Te pressera-t-il de supplication ? Te parlera-t-il d’une voix douce ? 23Fera-t-il une alliance avec toi, Pour devenir à toujours ton esclave ? 24Joueras-tu avec lui comme avec un oiseau ? L’attacheras-tu pour amuser tes jeunes filles ? 25Les pêcheurs en trafiquent-ils ? Le partagent-ils entre les marchands ? 26Couvriras-tu sa peau de dards, Et sa tête de harpons ? 27Dresse ta main contre lui, Et tu ne t’aviseras plus de l’attaquer. 28Voici, on est trompé dans son attente ; À son seul aspect n’est-on pas terrassé ?

1Moreover Yahweh answered Job, 2“Shall he who argues contend with the Almighty? He who argues with God, let him answer it.” 3Then Job answered Yahweh, 4“Behold, I am of small account. What shall I answer you? I lay my hand on my mouth. 5I have spoken once, and I will not answer; Yes, twice, but I will proceed no further.” 6Then Yahweh answered Job out of the whirlwind, 7“Now brace yourself like a man. I will question you, and you will answer me. 8Will you even annul my judgment? Will you condemn me, that you may be justified? 9Or do you have an arm like God? Can you thunder with a voice like him? 10“Now deck yourself with excellency and dignity. Array yourself with honor and majesty. 11Pour out the fury of your anger. Look at everyone who is proud, and bring him low. 12Look at everyone who is proud, and humble him. Crush the wicked in their place. 13Hide them in the dust together. Bind their faces in the hidden place. 14Then I will also admit to you that your own right hand can save you. 15“See now, behemoth, which I made as well as you. He eats grass as an ox. 16Look now, his strength is in his thighs. His force is in the muscles of his belly. 17He moves his tail like a cedar. The sinews of his thighs are knit together. 18His bones are like tubes of brass. His limbs are like bars of iron. 19He is the chief of the ways of God. He who made him gives him his sword. 20Surely the mountains produce food for him, where all the animals of the field play. 21He lies under the lotus trees, in the covert of the reed, and the marsh. 22The lotuses cover him with their shade. The willows of the brook surround him. 23Behold, if a river overflows, he doesn’t tremble. He is confident, though the Jordan swells even to his mouth. 24Shall any take him when he is on the watch, or pierce through his nose with a snare?

1En de HEERE antwoordde Job, en zeide: 2Is het twisten met den Almachtige onderrichten? Wie God bestraft, die antwoorde daarop. 3Toen antwoordde Job den HEERE, en zeide: 4Zie, ik ben te gering; wat zou ik U antwoorden? Ik leg mijn hand op mijn mond. 5Eenmaal heb ik gesproken, maar zal niet antwoorden; of tweemaal, maar zal niet voortvaren. 6En de HEERE antwoordde Job uit een onweder, en zeide: 7Gord nu als een man uw lenden; Ik zal u vragen, en onderricht Mij. 8Zult gij ook Mijn oordeel te niet maken? Zult Gij Mij verdoemen, opdat gij rechtvaardig zijt? 9Hebt gij een arm gelijk God? En kunt gij, gelijk Hij, met de stem donderen? 10Versier u nu met voortreffelijkheid en hoogheid, en bekleed u met majesteit en heerlijkheid! 11Strooi de verbolgenheden uws toorns uit, en zie allen hoogmoedige, en verneder hem! 12Zie allen hoogmoedige, en breng hem ten onder; en verpletter de goddelozen in hun plaats! 13Verberg hen te zamen in het stof; verbind hun aangezichten in het verborgen! 14Dan zal Ik ook u loven, omdat uw rechterhand u zal verlost hebben. 15Zie nu Behemoth, welken Ik gemaakt heb nevens u; hij eet hooi, gelijk een rund. 16Zie toch, zijn kracht is in zijn lenden, en zijn macht in den navel zijns buiks. 17Als het hem lust, zijn staart is als een ceder; de zenuwen zijner schaamte zijn doorvlochten. 18Zijn beenderen zijn als vast koper; zijn gebeenten zijn als ijzeren handbomen. 19Hij is een hoofdstuk der wegen Gods; die hem gemaakt heeft, heeft hem zijn zwaard aangehecht. 20Omdat de bergen hem voeder voortbrengen, daarom spelen al de dieren des velds aldaar. 21Onder schaduwachtige bomen ligt hij neder, in een schuilplaats des riets en des slijks. 22De schaduwachtige bomen bedekken hem, elkeen met zijn schaduw; de beekwilgen omringen hem. 23Zie, hij doet de rivier geweld aan, en verhaast zich niet; hij vertrouwt, dat hij de Jordaan in zijn mond zou kunnen intrekken. 24Zou men hem voor zijn ogen kunnen vangen? Zou men hem met strikken den neus doorboren kunnen?