Žalmy 94

1Bože silný pomst, Hospodine, Bože silný pomst, zastkvěj se. 2Zdvihni se, ó soudce vší země, a dej odplatu pyšným. 3Až dokud bezbožní, Hospodine, až dokud bezbožní budou plésati, 4Žváti a hrdě mluviti, honosíce se, všickni činitelé nepravosti? 5Lid tvůj, Hospodine, potírati a dědictví tvé bědovati? 6Vdovy a příchozí mordovati, a sirotky hubiti, 7Říkajíce: Nehledíť na to Hospodin, aniž tomu rozumí Bůh Jákobův? 8Rozumějte, ó vy hovadní v lidu, a vy blázni, kdy srozumíte? 9Zdali ten, jenž učinil ucho, neslyší? A kterýž stvořil oko, zdali nespatří? 10Zdali ten, jenž tresce národy, nebude kárati, kterýž učí lidi umění? 11Hospodinť zná myšlení lidská, že jsou pouhá marnost. 12Blahoslavený jest ten muž, kteréhož ty cvičíš, Hospodine, a z zákona svého jej vyučuješ. 13Abys mu způsobil pokoj před časy zlými, až by za tím vykopána byla bezbožníku jáma. 14Neboť neopustí Hospodin lidu svého, a dědictví svého nezanechá, 15Ale až k spravedlnosti navrátí se soud, a za ním všickni upřímého srdce. 16Kdož by se byl o mne zasadil proti zlostníkům? Kdo by se byl za mne postavil proti těm, jenž páší nepravost? 17Kdyby mi Hospodin nebyl ku pomoci, tudíž by se byla octla duše má v mlčení. 18Již jsem byl řekl: Klesla noha má, ale milosrdenství tvé, ó Hospodine, zdrželo mne. 19Ve množství přemyšlování mých u vnitřnosti mé, tvá potěšování obveselovala duši mou. 20Zdaliž se k tobě přitovaryší stolice převráceností těch, jenž vynášejí nátisk mimo spravedlnost, 21Jenž se shlukují proti duši spravedlivého, a krev nevinnou odsuzují? 22Ale Hospodin jest mým hradem vysokým, a Bůh můj skalou útočiště mého. 23Onť obrátí na ně nepravost jejich, a zlostí jejich zahladí je, zahladí je Hospodin Bůh náš.

1Yahweh, you God to whom vengeance belongs, you God to whom vengeance belongs, shine out. 2Rise up, you judge of the earth. Pay back the proud what they deserve. 3Yahweh, how long will the wicked, how long will the wicked triumph? 4They pour out arrogant words. All the evildoers boast. 5They break your people in pieces, Yahweh, and afflict your heritage. 6They kill the widow and the alien, and murder the fatherless. 7They say, “Yah will not see, neither will Jacob’s God consider.” 8Consider, you senseless among the people; you fools, when will you be wise? 9He who implanted the ear, won’t he hear? He who formed the eye, won’t he see? 10He who disciplines the nations, won’t he punish? He who teaches man knows. 11Yahweh knows the thoughts of man, that they are futile. 12Blessed is the man whom you discipline, Yah, and teach out of your law; 13that you may give him rest from the days of adversity, until the pit is dug for the wicked. 14For Yahweh won’t reject his people, neither will he forsake his inheritance. 15For judgment will return to righteousness. All the upright in heart shall follow it. 16Who will rise up for me against the wicked? Who will stand up for me against the evildoers? 17Unless Yahweh had been my help, my soul would have soon lived in silence. 18When I said, “My foot is slipping!” Your loving kindness, Yahweh, held me up. 19In the multitude of my thoughts within me, your comforts delight my soul. 20Shall the throne of wickedness have fellowship with you, which brings about mischief by statute? 21They gather themselves together against the soul of the righteous, and condemn the innocent blood. 22But Yahweh has been my high tower, my God, the rock of my refuge. 23He has brought on them their own iniquity, and will cut them off in their own wickedness. Yahweh, our God, will cut them off.

1O God der wraken! o HEERE, God der wraken! verschijn blinkende. 2Gij, Rechter der aarde! verhef U; breng vergelding weder over de hovaardigen. 3Hoe lang zullen de goddelozen, o HEERE! hoe lang zullen de goddelozen van vreugde opspringen? 4Uitgieten? hard spreken? alle werkers der ongerechtigheid zich beroemen? 5O HEERE! zij verbrijzelen Uw volk, en zij verdrukken Uw erfdeel. 6De weduwe en den vreemdeling doden zij, en zij vermoorden de wezen. 7En zeggen: De HEERE ziet het niet, en de God van Jakob merkt het niet. 8Aanmerkt, gij onvernuftigen onder het volk! en gij dwazen! wanneer zult gij verstandig worden? 9Zou Hij, Die het oor plant, niet horen? zou Hij, Die het oog formeert, niet aanschouwen? 10Zou Hij, Die de heidenen tuchtigt, niet straffen, Hij, Die den mens wetenschap leert? 11De HEERE weet de gedachten des mensen, dat zij ijdelheid zijn. 12Welgelukzalig is de man, o HEERE! dien Gij tuchtigt, en dien Gij leert uit Uw wet, 13Om hem rust te geven van de kwade dagen; totdat de kuil voor den goddeloze gegraven wordt. 14Want de HEERE zal Zijn volk niet begeven, en Hij zal Zijn erve niet verlaten. 15Want het oordeel zal wederkeren tot de gerechtigheid; en alle oprechten van hart zullen hetzelve navolgen. 16Wie zal voor mij staan tegen de boosdoeners? Wie zal zich voor mij stellen tegen de werkers der ongerechtigheid? 17Ten ware dat de HEERE mij een Hulp geweest ware, mijn ziel had bijna in de stilte gewoond. 18Als ik zeide: Mijn voet wankelt; Uw goedertierenheid, o HEERE! ondersteunde mij. 19Als mijn gedachten binnen in mij vermenigvuldigd werden, hebben Uw vertroostingen mijn ziel verkwikt. 20Zou zich de stoel der schadelijkheden met U vergezelschappen, die moeite verdicht bij inzetting? 21Zij rotten zich samen tegen de ziel des rechtvaardigen, en zij verdoemen onschuldig bloed. 22Doch de HEERE is mij geweest tot een Hoog Vertrek, en mijn God tot een Steenrots mijner toevlucht. 23En Hij zal hun ongerechtigheid op hen doen wederkeren, en Hij zal hen in hun boosheid verdelgen; de HEERE, onze God, zal hen verdelgen.