Žalmy 114

1Když vycházel Izrael z Egypta, a rodina Jákobova z národu jazyka cizího, 2Byl Juda posvěcením jeho, Izrael panováním jeho. 3To když vidělo moře, uteklo, Jordán nazpět se obrátil. 4Hory poskakovaly jako skopci, pahrbkové jako jehňata. 5Coť bylo, ó moře, že jsi utíkalo? Jordáne, že jsi nazpět se obrátil? 6Ó hory, že jste poskakovaly jako skopci, pahrbkové jako jehňata? 7Pro přítomnost Panovníka třásla jsem se já země, pro přítomnost Boha Jákobova, 8Kterýž obrací i tu skálu v jezero vod, a škřemen v studnici vod.

1When Israel went out of Egypt, the house of Jacob from a people of foreign language; 2Judah became his sanctuary, Israel his dominion. 3The sea saw it, and fled. The Jordan was driven back. 4The mountains skipped like rams, the little hills like lambs. 5What was it, you sea, that you fled? You Jordan, that you turned back? 6You mountains, that you skipped like rams; you little hills, like lambs? 7Tremble, you earth, at the presence of the Lord, at the presence of the God of Jacob, 8who turned the rock into a pool of water, the flint into a spring of waters.

1Toen Israel uit Egypte toog, het huis Jakobs van een volk, dat een vreemde taal had; 2Zo werd Juda tot Zijn heiligdom, Israel Zijn volkomene heerschappij. 3De zee zag het, en vlood; de Jordaan keerde achterwaarts. 4De bergen sprongen als rammen, de heuvelen als lammeren. 5Wat was u, gij zee! dat gij vloodt? gij Jordaan! dat gij achterwaarts keerdet? 6Gij bergen, dat gij opsprongt als rammen? gij heuvelen! als lammeren? 7Beef, gij aarde! voor het aangezicht des Heeren, voor het aangezicht van den God Jakobs; 8Die den rotssteen veranderde in een watervloed, den keisteen in een waterfontein.