Žalmy 6

1Přednímu kantoru na neginot, k nízkému zpěvu, žalm Davidův. Hospodine, netresci mne v hněvě svém, ani v prchlivosti své kárej mne. 2Smiluj se nade mnou, Hospodine, neboť jsem zemdlený; uzdrav mne, Hospodine, nebo ztrnuly kosti mé. 3Ano i duše má předěšena jest náramně, ty pak, Hospodine, až dokavad? 4Navratiž se, Hospodine, a vytrhni duši mou; spomoz mi pro milosrdenství své. 5Nebo mrtví nezpomínají na tebe, a v hrobě kdo tě bude oslavovati? 6Ustávám v úpění svém, ložce své každé noci svlažuji, slzami svými postel svou smáčím. 7Sškvrkla se zámutkem tvář má, sstarala se příčinou všech nepřátel mých. 8Odstuptež ode mne všickni činitelé nepravosti; neboť jest vyslyšel Hospodin hlas pláče mého. 9Vyslyšel Hospodin pokornou modlitbu mou, Hospodin modlitbu mou přijal. 10Nechažť se zastydí a předěsí zřejmě všickni nepřátelé moji, nechažť jsou zpět obráceni a rychle zahanbeni.

1Yahweh, don’t rebuke me in your anger, neither discipline me in your wrath. 2Have mercy on me, Yahweh, for I am faint. Yahweh, heal me, for my bones are troubled. 3My soul is also in great anguish. But you, Yahweh—how long? 4Return, Yahweh. Deliver my soul, and save me for your loving kindness’ sake. 5For in death there is no memory of you. In Sheol, who shall give you thanks? 6I am weary with my groaning. Every night I flood my bed. I drench my couch with my tears. 7My eye wastes away because of grief. It grows old because of all my adversaries. 8Depart from me, all you workers of iniquity, for Yahweh has heard the voice of my weeping. 9Yahweh has heard my supplication. Yahweh accepts my prayer. 10May all my enemies be ashamed and dismayed. They shall turn back, they shall be disgraced suddenly.

1Een psalm van David, voor den opperzangmeester, op de Neginoth, op de Scheminith. 2O HEERE, straf mij niet in Uw toorn, en kastijd mij niet in Uw grimmigheid! 3Wees mij genadig, HEERE, want ik ben verzwakt; genees mij, HEERE, want mijn beenderen zijn verschrikt. 4Ja, mijn ziel is zeer verschrikt; en Gij, HEERE, hoe lange? 5Keer weder, HEERE, red mijn ziel; verlos mij, om Uwer goedertierenheid wil. 6Want in de dood is Uwer geen gedachtenis; wie zal U loven in het graf? 7Ik ben moede van mijn zuchten; ik doe mijn bed den gansen nacht zwemmen; ik doornat mijn bedstede met mijn tranen. 8Mijn oog is doorknaagd van verdriet, is veroud, vanwege al mijn tegenpartijders. 9Wijkt van mij, al gij werkers der ongerechtigheid; want de HEERE heeft de stem mijns geweens gehoord. 10De HEERE heeft mijn smeking gehoord; de HEERE zal mijn gebed aannemen. Al mijn vijanden zullen zeer beschaamd en verbaasd worden; zij zullen terugkeren, zij zullen in een ogenblik beschaamd worden.