Žalmy 81

1Přednímu z kantorů na gittit, Azafovi. Plésejte Bohu, síle naší, prokřikujte Bohu Jákobovu. 2Vezměte žaltář, přidejte buben, harfu libou a loutnu. 3Trubte trubou na novměsíce, v uložený čas, v den slavnosti naší. 4Nebo toť jest ustavení v Izraeli, řád Boha Jákobova. 5Na svědectví v Jozefovi vyzdvihl jej, když byl vyšel proti zemi Egyptské, kdež jsme jazyk neznámý slýchati musili. 6Osvobodil jsem, dí Bůh, od břemene rameno jeho, a ruce jeho nádob zednických zproštěny byly. 7V ssoužení tom, když jsi volal, vytrhl jsem tě, vyslyšel jsem tě z skrýše hromu, zkušoval jsem tě při vodách sváru. Sélah. 8Řeklť jsem: Slyš, lide můj, a osvědčím se tobě, ó Izraeli, budeš-li mne poslouchati, 9A nebude-li mezi vámi Boha jiného, a nebudeš-li se klaněti bohu cizímu. 10Já jsem Hospodin Bůh tvůj, kterýž jsem tě vyvedl z země Egyptské, otevři jen ústa svá, a naplnímť je. 11Ale neuposlechl lid můj hlasu mého, a Izrael nepřestal na mně, 12A protož pustil jsem je v žádost srdce jejich, i chodili po radách svých. 13Ó byť mne byl lid můj poslouchal, a Izrael po cestách mých chodil, 14Tudíž bych já byl nepřátely jejich snížil, a na protivníky jejich obrátil ruku svou. 15A ti, kteříž v nenávisti mají Hospodina, úlisně by se jim poddávati musili, i byl by čas jejich až na věky. 16A krmil bych je byl jádrem pšenice, a medem z skály sytil bych je.

1Sing aloud to God, our strength! Make a joyful shout to the God of Jacob! 2Raise a song, and bring here the tambourine, the pleasant lyre with the harp. 3Blow the trumpet at the New Moon, at the full moon, on our feast day. 4For it is a statute for Israel, an ordinance of the God of Jacob. 5He appointed it in Joseph for a testimony, when he went out over the land of Egypt, I heard a language that I didn’t know. 6“I removed his shoulder from the burden. His hands were freed from the basket. 7You called in trouble, and I delivered you. I answered you in the secret place of thunder. I tested you at the waters of Meribah.” Selah. 8“Hear, my people, and I will testify to you, Israel, if you would listen to me! 9There shall be no strange god in you, neither shall you worship any foreign god. 10I am Yahweh, your God, who brought you up out of the land of Egypt. Open your mouth wide, and I will fill it. 11But my people didn’t listen to my voice. Israel desired none of me. 12So I let them go after the stubbornness of their hearts, that they might walk in their own counsels. 13Oh that my people would listen to me, that Israel would walk in my ways! 14I would soon subdue their enemies, and turn my hand against their adversaries. 15The haters of Yahweh would cringe before him, and their punishment would last forever. 16But he would have also fed them with the finest of the wheat. I will satisfy you with honey out of the rock.”

1Voor den opperzangmeester, op de Gittith, een psalm van Asaf. 2Zingt vrolijk Gode, onze Sterkte; juicht den God van Jakob. 3Heft een psalm op, en geeft de trommel; de liefelijke harp met de luit. 4Blaast de bazuin in de nieuwe maan, ter bestemder tijd, op onzen feestdag. 5Want dit is een inzetting in Israel, een recht van den God Jakobs. 6Hij heeft het gezet tot een getuigenis in Jozef, als Hij uitgetogen was tegen Egypteland; alwaar ik gehoord heb een spraak, die ik niet verstond; 7Ik heb zijn schouder van den last onttrokken; zijn handen zijn van de potten ontslagen. 8In de benauwdheid riept gij, en Ik hielp u uit; Ik antwoordde u uit de schuilplaats des donders; Ik beproefde u aan de wateren van Meriba. Sela. 9Mijn volk, zeide Ik hoor toe, en Ik zal onder u betuigen, Israel, of gij naar Mij hoordet! 10Er zal onder u geen uitlands god wezen, en gij zult u voor geen vreemden god nederbuigen. 11Ik ben de Heere, uw God, Die u heb opgevoerd uit het land van Egypte; doe uw mond wijd open, en Ik zal hem vervullen. 12Maar Mijn volk heeft Mijn stem niet gehoord; en Israel heeft Mijner niet gewild. 13Dies heb Ik het overgegeven in het goeddunken huns harten, dat zij wandelden in hun raadslagen. 14Och, dat Mijn volk naar Mij gehoord had, dat Israel in Mijn wegen gewandeld had! 15In kort zou Ik hun vijanden gedempt hebben, en Mijn hand gewend hebben tegen hun wederpartijders. 16Die den HEERE haten, zouden zich Hem geveinsdelijk onderworpen hebben, maar hunlieder tijd zou eeuwig geweest zijn. En Hij zou het gespijsd hebben met het vette der tarwe; ja, Ik zou u verzadigd hebben met honig uit de rotsstenen.