1利亚给雅各所生的女儿底拿出去，要见那地的女子们。 2那地的主―希未人、哈抹的儿子示剑看见她，就拉住她，与她行淫，玷辱她。 3示剑的心系恋雅各的女儿底拿，喜爱这女子，甜言蜜语地安慰她。 4示剑对他父亲哈抹说：「求你为我聘这女子为妻。」 5雅各听见示剑玷污了他的女儿底拿。那时他的儿子们正和群畜在田野，雅各就闭口不言，等他们回来。 6示剑的父亲哈抹出来见雅各，要和他商议。 7雅各的儿子们听见这事，就从田野回来，人人忿恨，十分恼怒；因示剑在以色列家做了丑事，与雅各的女儿行淫，这本是不该做的事。 8哈抹和他们商议说：「我儿子示剑的心恋慕这女子，求你们将她给我的儿子为妻。 9你们与我们彼此结亲；你们可以把女儿给我们，也可以娶我们的女儿。 10你们与我们同住吧！这地都在你们面前，只管在此居住，做买卖，置产业。」 11示剑对女儿的父亲和弟兄们说：「但愿我在你们眼前蒙恩，你们向我要甚么，我必给你们。 12任凭向我要多重的聘金和礼物，我必照你们所说的给你们；只要把女子给我为妻。」 13雅各的儿子们因为示剑玷污了他们的妹子底拿，就用诡诈的话回答示剑和他父亲哈抹， 14对他们说：「我们不能把我们的妹子给没有受割礼的人为妻，因为那是我们的羞辱。 15惟有一件才可以应允：若你们所有的男丁都受割礼，和我们一样， 16我们就把女儿给你们，也娶你们的女儿；我们便与你们同住，两下成为一样的人民。 17倘若你们不听从我们受割礼，我们就带着妹子走了。」 18哈抹和他的儿子示剑喜欢这话。 19那少年人做这事并不迟延，因为他喜爱雅各的女儿；他在他父亲家中也是人最尊重的。 20哈抹和他儿子示剑到本城的门口，对本城的人说： 21「这些人与我们和睦，不如许他们在这地居住，做买卖；这地也宽阔，足可容下他们。我们可以娶他们的女儿为妻，也可以把我们的女儿嫁给他们。 22惟有一件事我们必须做，他们才肯应允和我们同住，成为一样的人民：就是我们中间所有的男丁都要受割礼，和他们一样。 23他们的群畜、货财，和一切的牲口岂不都归我们吗？只要依从他们，他们就与我们同住。」 24凡从城门出入的人就都听从哈抹和他儿子示剑的话；于是凡从城门出入的男丁都受了割礼。 25到第三天，众人正在疼痛的时候，雅各的两个儿子，就是底拿的哥哥西缅和利未，各拿刀剑，趁着众人想不到的时候来到城中，把一切男丁都杀了， 26又用刀杀了哈抹和他儿子示剑，把底拿从示剑家里带出来就走了。 27雅各的儿子们因为他们的妹子受了玷污，就来到被杀的人那里，掳掠那城， 28夺了他们的羊群、牛群，和驴，并城里田间所有的； 29又把他们一切货财、孩子、妇女，并各房中所有的，都掳掠去了。 30雅各对西缅和利未说：「你们连累我，使我在这地的居民中，就是在迦南人和比利洗人中，有了臭名。我的人丁既然稀少，他们必聚集来击杀我，我和全家的人都必灭绝。」 31他们说：「他岂可待我们的妹子如同妓女吗？」
1Dinah, the daughter of Leah, whom she bore to Jacob, went out to see the daughters of the land. 2Shechem the son of Hamor the Hivite, the prince of the land, saw her. He took her, lay with her, and humbled her. 3His soul joined to Dinah, the daughter of Jacob, and he loved the young lady, and spoke kindly to the young lady. 4Shechem spoke to his father, Hamor, saying, “Get me this young lady as a wife.” 5Now Jacob heard that he had defiled Dinah, his daughter; and his sons were with his livestock in the field. Jacob held his peace until they came. 6Hamor the father of Shechem went out to Jacob to talk with him. 7The sons of Jacob came in from the field when they heard it. The men were grieved, and they were very angry, because he had done folly in Israel in lying with Jacob’s daughter; a thing ought not to be done. 8Hamor talked with them, saying, “The soul of my son, Shechem, longs for your daughter. Please give her to him as a wife. 9Make marriages with us. Give your daughters to us, and take our daughters for yourselves. 10You shall dwell with us, and the land will be before you. Live and trade in it, and get possessions in it.” 11Shechem said to her father and to her brothers, “Let me find favor in your eyes, and whatever you will tell me I will give. 12Ask me a great amount for a dowry, and I will give whatever you ask of me, but give me the young lady as a wife.” 13The sons of Jacob answered Shechem and Hamor his father with deceit, and spoke, because he had defiled Dinah their sister, 14and said to them, “We can’t do this thing, to give our sister to one who is uncircumcised; for that is a reproach to us. 15Only on this condition will we consent to you. If you will be as we are, that every male of you be circumcised; 16then will we give our daughters to you, and we will take your daughters to us, and we will dwell with you, and we will become one people. 17But if you will not listen to us, to be circumcised, then we will take our sister, and we will be gone.” 18Their words pleased Hamor and Shechem, Hamor’s son. 19The young man didn’t wait to do this thing, because he had delight in Jacob’s daughter, and he was honored above all the house of his father. 20Hamor and Shechem, his son, came to the gate of their city, and talked with the men of their city, saying, 21“These men are peaceful with us. Therefore let them live in the land and trade in it. For behold, the land is large enough for them. Let us take their daughters to us for wives, and let us give them our daughters. 22Only on this condition will the men consent to us to live with us, to become one people, if every male among us is circumcised, as they are circumcised. 23Won’t their livestock and their possessions and all their animals be ours? Only let us give our consent to them, and they will dwell with us.” 24All who went out of the gate of his city listened to Hamor, and to Shechem his son; and every male was circumcised, all who went out of the gate of his city. 25On the third day, when they were sore, two of Jacob’s sons, Simeon and Levi, Dinah’s brothers, each took his sword, came upon the unsuspecting city, and killed all the males. 26They killed Hamor and Shechem, his son, with the edge of the sword, and took Dinah out of Shechem’s house, and went away. 27Jacob’s sons came on the dead, and plundered the city, because they had defiled their sister. 28They took their flocks, their herds, their donkeys, that which was in the city, that which was in the field, 29and all their wealth. They took captive all their little ones and their wives, and took as plunder everything that was in the house. 30Jacob said to Simeon and Levi, “You have troubled me, to make me odious to the inhabitants of the land, among the Canaanites and the Perizzites. I am few in number. They will gather themselves together against me and strike me, and I will be destroyed, I and my house.” 31They said, “Should he deal with our sister as with a prostitute?”
1En Dina, de dochter van Lea, die zij Jakob gebaard had, ging uit, om de dochteren van dat land te bezien. 2Sichem nu, de zoon van Hemor den Heviet, den landvorst, zag haar, en hij nam ze, en lag bij haar, en verkrachtte ze. 3En zijn ziel kleefde aan Dina, Jakobs dochter; en hij had de jonge dochter lief, en sprak naar het hart van de jonge dochter. 4Sichem sprak ook tot zijn vader Hemor, zeggende: Neem mij deze dochter tot een vrouw. 5Toen Jakob hoorde, dat hij zijn dochter Dina verontreinigd had, zo waren zijn zonen met het vee in het veld; en Jakob zweeg, totdat zij kwamen. 6En Hemor, de vader van Sichem, ging uit tot Jakob, om met hem te spreken. 7En de zonen van Jakob kwamen van het veld, als zij dit hoorden; en het smartte deze mannen, en zij ontstaken zeer, omdat hij dwaasheid in Israel gedaan had, Jakobs dochter beslapende, hetwelk alzo niet zoude gedaan worden. 8Toen sprak Hemor met hen, zeggende: Mijns zoons Sichems ziel is verliefd op ulieder dochter; geeft hem haar toch tot een vrouw. 9En verzwagert u met ons; geeft ons uw dochteren; en neemt voor u onze dochteren; 10En woont met ons; en het land zal voor uw aangezicht zijn; woont, en handelt daarin, en stelt u tot bezitters daarin. 11En Sichem zeide tot haar vader, en tot haar broederen: Laat mij genade vinden in uw ogen; en wat gij tot mij zeggen zult, zal ik geven. 12Vergroot zeer over mij den bruidschat en het geschenk; en ik zal geven, gelijk als gij tot mij zult zeggen; geef mij slechts de jonge dochter tot een vrouw. 13Toen antwoordden Jakobs zonen aan Sichem en Hemor, zijn vader, bedriegelijk, en spraken (overmits dat hij Dina, hun zuster, verontreinigd had); 14En zij zeiden tot hen: Wij zullen deze zaak niet kunnen doen, dat wij onze zuster aan een man geven zouden, die de voorhuid heeft; want dat ware ons een schande. 15Doch hierin zullen wij u ter wille zijn, zo gij wordt gelijk als wij, dat onder u besneden worde al wat mannelijk is. 16Dan zullen wij u onze dochteren geven, en uw dochteren zullen wij ons nemen, en wij zullen met u wonen, en wij zullen tot een volk zijn. 17Maar zo gij naar ons niet zult horen, om besneden te worden, zo zullen wij onze dochteren nemen, en wegtrekken. 18En hun woorden waren goed in de ogen van Hemor, en in de ogen van Sichem, Hemors zoon. 19En de jongeling vertoogde niet, deze zaak te doen; want hij had lust in Jakobs dochter; en hij was geeerd boven al zijns vaders huis. 20Zo kwam Hemor en Sichem, zijn zoon, tot hunner stadspoort; en zij spraken tot de mannen hunner stad, zeggende: 21Deze mannen zijn vreedzaam met ons; daarom laat hen in dit land wonen, en daarin handelen, en het land (ziet het is wijd van begrip) voor hun aangezicht zijn; wij zullen ons hun dochteren tot vrouwen nemen, en wij zullen onze dochteren aan hen geven. 22Doch hierin zullen deze mannen ons ter wille zijn, dat zij met ons wonen, om tot een volk te zijn; als al wat mannelijk is onder ons besneden wordt, gelijk als zij besneden zijn. 23Hun vee, en hun bezitting, en al hun beesten, zullen die niet onze zijn? Alleen laat ons hun te wille zijn, en zij zullen met ons wonen. 24En zij hoorden naar Hemor, en naar Sichem, zijn zoon, allen, die ter zijner stadspoort uitgingen; en zij werden besneden, al wat mannelijk was, allen, die ter zijner stadspoort uitgingen. 25En het geschiedde ten derden dage, toen zij in de smart waren, zo namen de twee zonen van Jakob, Simeon en Levi, broeders van Dina, een iegelijk zijn zwaard, en kwamen stoutelijk in de stad, en doodden al wat mannelijk was. 26Zij sloegen ook Hemor, en zijn zoon Sichem, dood met de scherpte des zwaards; en zij namen Dina uit Sichems huis, en gingen van daar. 27De zonen van Jakob kwamen over de verslagenen, en plunderden de stad, omdat zij hun zuster verontreinigd hadden. 28Hun schapen, en hun runderen, en hun ezelen, en hetgeen dat in de stad, en hetgeen dat in het veld was, namen zij. 29En al hun vermogen, en al hun kleine kinderen, en hun vrouwen, voerden zij gevankelijk weg, en plunderden denzelven, en al wat binnenshuis was. 30Toen zeide Jakob tot Simeon en tot Levi: Gij hebt mij beroerd, mits mij stinkende te maken onder de inwoners dezes lands, onder de Kanaanieten, en onder de Ferezieten; en ik ben weinig volks in getal; zo zij zich tegen mij verzamelen, zo zullen zij mij slaan, en ik zal verdelgd worden, ik en mijn huis. 31En zij zeiden: Zou hij dan met onze zuster als met een hoer doen?
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。