1亚伯拉罕年纪老迈，向来在一切事上耶和华都赐福给他。 2亚伯拉罕对管理他全业最老的仆人说：「请你把手放在我大腿底下。 3我要叫你指着耶和华―天地的主起誓，不要为我儿子娶这迦南地中的女子为妻。 4你要往我本地本族去，为我的儿子以撒娶一个妻子。」 5仆人对他说：「倘若女子不肯跟我到这地方来，我必须将你的儿子带回你原出之地吗？」 6亚伯拉罕对他说：「你要谨慎，不要带我的儿子回那里去。 7耶和华―天上的主曾带领我离开父家和本族的地，对我说话，向我起誓说：『我要将这地赐给你的后裔。』他必差遣使者在你面前，你就可以从那里为我儿子娶一个妻子。 8倘若女子不肯跟你来，我使你起的誓就与你无干了，只是不可带我的儿子回那里去。」 9仆人就把手放在他主人亚伯拉罕的大腿底下，为这事向他起誓。 10那仆人从他主人的骆驼里取了十匹骆驼，并带些他主人各样的财物，起身往美索不达米亚去，到了拿鹤的城。 11天将晚，众女子出来打水的时候，他便叫骆驼跪在城外的水井那里。 12他说：「耶和华―我主人亚伯拉罕的 神啊，求你施恩给我主人亚伯拉罕，使我今日遇见好机会。 13我现今站在井旁，城内居民的女子们正出来打水。 14我向那一个女子说：『请你拿下水瓶来，给我水喝。』她若说：『请喝！我也给你的骆驼喝。』愿那女子就作你所预定给你仆人以撒的妻。这样，我便知道你施恩给我主人了。」 15话还没有说完，不料，利百加肩头上扛着水瓶出来。利百加是彼土利所生的；彼土利是亚伯拉罕兄弟拿鹤妻子密迦的儿子。 16那女子容貌极其俊美，还是处女，也未曾有人亲近她。她下到井旁，打满了瓶，又上来。 17仆人跑上前去迎着她，说：「求你将瓶里的水给我一点喝。」 18女子说：「我主请喝！」就急忙拿下瓶来，托在手上给他喝。 19女子给他喝了，就说：「我再为你的骆驼打水，叫骆驼也喝足。」 20她就急忙把瓶里的水倒在槽里，又跑到井旁打水，就为所有的骆驼打上水来。 21那人定睛看她，一句话也不说，要晓得耶和华赐他通达的道路没有。 22骆驼喝足了，那人就拿一个金环，重半舍客勒，两个金镯，重十舍客勒，给了那女子， 23说：「请告诉我，你是谁的女儿？你父亲家里有我们住宿的地方没有？」 24女子说：「我是密迦与拿鹤之子彼土利的女儿」； 25又说：「我们家里足有粮草，也有住宿的地方。」 26那人就低头向耶和华下拜， 27说：「耶和华―我主人亚伯拉罕的 神是应当称颂的，因他不断地以慈爱诚实待我主人。至于我，耶和华在路上引领我，直走到我主人的兄弟家里。」 28女子跑回去，照着这些话告诉她母亲和她家里的人。 29利百加有一个哥哥，名叫拉班，看见金环，又看见金镯在他妹子的手上，并听见他妹子利百加的话，说那人对我如此如此说。拉班就跑出来往井旁去，到那人跟前，见他仍站在骆驼旁边的井旁那里， 30并入上节 31便对他说：「你这蒙耶和华赐福的，请进来，为甚么站在外边？我已经收拾了房屋，也为骆驼预备了地方。」 32那人就进了拉班的家。拉班卸了骆驼，用草料喂上，拿水给那人和跟随的人洗脚； 33把饭摆在他面前，叫他吃，他却说：「我不吃，等我说明白我的事情再吃。」拉班说：「请说。」 34他说：「我是亚伯拉罕的仆人。 35耶和华大大地赐福给我主人，使他昌大，又赐给他羊群、牛群、金银、仆婢、骆驼，和驴。 36我主人的妻子撒拉年老的时候给我主人生了一个儿子；我主人也将一切所有的都给了这个儿子。 37我主人叫我起誓说：『你不要为我儿子娶迦南地的女子为妻。 38你要往我父家、我本族那里去，为我的儿子娶一个妻子。』 39我对我主人说：『恐怕女子不肯跟我来。』 40他就说：『我所事奉的耶和华必要差遣他的使者与你同去，叫你的道路通达，你就得以在我父家、我本族那里，给我的儿子娶一个妻子。 41只要你到了我本族那里，我使你起的誓就与你无干。他们若不把女子交给你，我使你起的誓也与你无干。』 42「我今日到了井旁，便说：『耶和华―我主人亚伯拉罕的 神啊，愿你叫我所行的道路通达。 43我如今站在井旁，对哪一个出来打水的女子说：请你把你瓶里的水给我一点喝； 44她若说：你只管喝，我也为你的骆驼打水；愿那女子就作耶和华给我主人儿子所预定的妻。』 45我心里的话还没有说完，利百加就出来，肩头上扛着水瓶，下到井旁打水。我便对她说：『请你给我水喝。』 46她就急忙从肩头上拿下瓶来，说：『请喝！我也给你的骆驼喝。』我便喝了；她又给我的骆驼喝了。 47我问她说：『你是谁的女儿？』她说：『我是密迦与拿鹤之子彼土利的女儿。』我就把环子戴在她鼻子上，把镯子戴在她两手上。 48随后我低头向耶和华下拜，称颂耶和华―我主人亚伯拉罕的 神；因为他引导我走合适的道路，使我得着我主人兄弟的孙女，给我主人的儿子为妻。 49现在你们若愿以慈爱诚实待我主人，就告诉我；若不然，也告诉我，使我可以或向左，或向右。」 50拉班和彼土利回答说：「这事乃出于耶和华，我们不能向你说好说歹。 51看哪，利百加在你面前，可以将她带去，照着耶和华所说的，给你主人的儿子为妻。」 52亚伯拉罕的仆人听见他们这话，就向耶和华俯伏在地。 53当下仆人拿出金器、银器，和衣服送给利百加，又将宝物送给她哥哥和她母亲。 54仆人和跟从他的人吃了喝了，住了一夜。早晨起来，仆人就说：「请打发我回我主人那里去吧。」 55利百加的哥哥和她母亲说：「让女子同我们再住几天，至少十天，然后她可以去。」 56仆人说：「耶和华既赐给我通达的道路，你们不要耽误我，请打发我走，回我主人那里去吧。」 57他们说：「我们把女子叫来问问她」， 58就叫了利百加来，问她说：「你和这人同去吗？」利百加说：「我去。」 59于是他们打发妹子利百加和她的乳母，同亚伯拉罕的仆人，并跟从仆人的，都走了。 60他们就给利百加祝福说：我们的妹子啊，愿你作千万人的母！愿你的后裔得着仇敌的城门！ 61利百加和她的使女们起来，骑上骆驼，跟着那仆人，仆人就带着利百加走了。 62那时，以撒住在南地，刚从庇耳・拉海・莱回来。 63天将晚，以撒出来在田间默想，举目一看，见来了些骆驼。 64利百加举目看见以撒，就急忙下了骆驼， 65问那仆人说：「这田间走来迎接我们的是谁？」仆人说：「是我的主人。」利百加就拿帕子蒙上脸。 66仆人就将所办的一切事都告诉以撒。 67以撒便领利百加进了他母亲撒拉的帐棚，娶了她为妻，并且爱她。以撒自从他母亲不在了，这才得了安慰。
1Abraham was old, and well stricken in age. Yahweh had blessed Abraham in all things. 2Abraham said to his servant, the elder of his house, who ruled over all that he had, “Please put your hand under my thigh. 3I will make you swear by Yahweh, the God of heaven and the God of the earth, that you shall not take a wife for my son of the daughters of the Canaanites, among whom I live. 4But you shall go to my country, and to my relatives, and take a wife for my son Isaac.” 5The servant said to him, “What if the woman isn’t willing to follow me to this land? Must I bring your son again to the land you came from?” 6Abraham said to him, “Beware that you don’t bring my son there again. 7Yahweh, the God of heaven, who took me from my father’s house, and from the land of my birth, who spoke to me, and who swore to me, saying, ‘I will give this land to your seed.’ He will send his angel before you, and you shall take a wife for my son from there. 8If the woman isn’t willing to follow you, then you shall be clear from this oath to me. Only you shall not bring my son there again.” 9The servant put his hand under the thigh of Abraham his master, and swore to him concerning this matter. 10The servant took ten camels, of his master’s camels, and departed, having a variety of good things of his master’s with him. He arose, and went to Mesopotamia, to the city of Nahor. 11He made the camels kneel down outside the city by the well of water at the time of evening, the time that women go out to draw water. 12He said, “Yahweh, the God of my master Abraham, please give me success this day, and show kindness to my master Abraham. 13Behold, I am standing by the spring of water. The daughters of the men of the city are coming out to draw water. 14Let it happen, that the young lady to whom I will say, ‘Please let down your pitcher, that I may drink,’ and she will say, ‘Drink, and I will also give your camels a drink,’—let her be the one you have appointed for your servant Isaac. By this I will know that you have shown kindness to my master.” 15Before he had finished speaking, behold, Rebekah came out, who was born to Bethuel the son of Milcah, the wife of Nahor, Abraham’s brother, with her pitcher on her shoulder. 16The young lady was very beautiful to look at, a virgin, neither had any man known her. She went down to the spring, filled her pitcher, and came up. 17The servant ran to meet her, and said, “Please give me a drink, a little water from your pitcher.” 18She said, “Drink, my lord.” She hurried, and let down her pitcher on her hand, and gave him drink. 19When she had done giving him drink, she said, “I will also draw for your camels, until they have done drinking.” 20She hurried, and emptied her pitcher into the trough, and ran again to the well to draw, and drew for all his camels. 21The man looked steadfastly at her, remaining silent, to know whether Yahweh had made his journey prosperous or not. 22As the camels had done drinking, the man took a golden ring of half a shekel weight, and two bracelets for her hands of ten shekels weight of gold, 23and said, “Whose daughter are you? Please tell me. Is there room in your father’s house for us to lodge in?” 24She said to him, “I am the daughter of Bethuel the son of Milcah, whom she bore to Nahor.” 25She said moreover to him, “We have both straw and provender enough, and room to lodge in.” 26The man bowed his head, and worshiped Yahweh. 27He said, “Blessed be Yahweh, the God of my master Abraham, who has not forsaken his loving kindness and his truth toward my master. As for me, Yahweh has led me on the way to the house of my master’s relatives.” 28The young lady ran, and told her mother’s house about these words. 29Rebekah had a brother, and his name was Laban. Laban ran out to the man, to the spring. 30When he saw the ring, and the bracelets on his sister’s hands, and when he heard the words of Rebekah his sister, saying, “This is what the man said to me,” he came to the man. Behold, he was standing by the camels at the spring. 31He said, “Come in, you blessed of Yahweh. Why do you stand outside? For I have prepared the house, and room for the camels.” 32The man came into the house, and he unloaded the camels. He gave straw and provender for the camels, and water to wash his feet and the feet of the men who were with him. 33Food was set before him to eat, but he said, “I will not eat until I have told my message.” He said, “Speak on.” 34He said, “I am Abraham’s servant. 35Yahweh has blessed my master greatly. He has become great. He has given him flocks and herds, silver and gold, male servants and female servants, and camels and donkeys. 36Sarah, my master’s wife, bore a son to my master when she was old. He has given all that he has to him. 37My master made me swear, saying, ‘You shall not take a wife for my son of the daughters of the Canaanites, in whose land I live, 38but you shall go to my father’s house, and to my relatives, and take a wife for my son.’ 39I asked my master, ‘What if the woman will not follow me?’ 40He said to me, ‘Yahweh, before whom I walk, will send his angel with you, and prosper your way. You shall take a wife for my son of my relatives, and of my father’s house. 41Then will you be clear from my oath, when you come to my relatives. If they don’t give her to you, you shall be clear from my oath.’ 42I came this day to the spring, and said, ‘Yahweh, the God of my master Abraham, if now you do prosper my way which I go— 43behold, I am standing by this spring of water. Let it happen, that the maiden who comes out to draw, to whom I will say, “Please give me a little water from your pitcher to drink,” 44and she will tell me, “Drink, and I will also draw for your camels,”—let her be the woman whom Yahweh has appointed for my master’s son.’ 45Before I had finished speaking in my heart, behold, Rebekah came out with her pitcher on her shoulder. She went down to the spring, and drew. I said to her, ‘Please let me drink.’ 46She hurried and let down her pitcher from her shoulder, and said, ‘Drink, and I will also give your camels a drink.’ So I drank, and she also gave the camels a drink. 47I asked her, and said, ‘Whose daughter are you?’ She said, ‘The daughter of Bethuel, Nahor’s son, whom Milcah bore to him.’ I put the ring on her nose, and the bracelets on her hands. 48I bowed my head, and worshiped Yahweh, and blessed Yahweh, the God of my master Abraham, who had led me in the right way to take my master’s brother’s daughter for his son. 49Now if you will deal kindly and truly with my master, tell me. If not, tell me, that I may turn to the right hand, or to the left.” 50Then Laban and Bethuel answered, “The thing proceeds from Yahweh. We can’t speak to you bad or good. 51Behold, Rebekah is before you. Take her, and go, and let her be your master’s son’s wife, as Yahweh has spoken.” 52When Abraham’s servant heard their words, he bowed himself down to the earth to Yahweh. 53The servant brought out jewels of silver, and jewels of gold, and clothing, and gave them to Rebekah. He also gave precious things to her brother and her mother. 54They ate and drank, he and the men who were with him, and stayed all night. They rose up in the morning, and he said, “Send me away to my master.” 55Her brother and her mother said, “Let the young lady stay with us a few days, at least ten. After that she will go.” 56He said to them, “Don’t hinder me, since Yahweh has prospered my way. Send me away that I may go to my master.” 57They said, “We will call the young lady, and ask her.” 58They called Rebekah, and said to her, “Will you go with this man?” She said, “I will go.” 59They sent away Rebekah, their sister, with her nurse, Abraham’s servant, and his men. 60They blessed Rebekah, and said to her, “Our sister, may you be the mother of thousands of ten thousands, and let your seed possess the gate of those who hate them.” 61Rebekah arose with her ladies. They rode on the camels, and followed the man. The servant took Rebekah, and went his way. 62Isaac came from the way of Beer Lahai Roi, for he lived in the land of the South. 63Isaac went out to meditate in the field at the evening. He lifted up his eyes, and saw, and, behold, there were camels coming. 64Rebekah lifted up her eyes, and when she saw Isaac, she dismounted from the camel. 65She said to the servant, “Who is the man who is walking in the field to meet us?” The servant said, “It is my master.” She took her veil, and covered herself. 66The servant told Isaac all the things that he had done. 67Isaac brought her into his mother Sarah’s tent, and took Rebekah, and she became his wife. He loved her. Isaac was comforted after his mother’s death.
1Abraham nu was oud, en wel bedaagd; en de HEERE had Abraham in alles gezegend. 2Zo sprak Abraham tot zijn knecht, den oudste van zijn huis, regerende over alles, wat hij had: Leg toch uw hand onder mijn heup, 3Opdat ik u doe zweren bij den HEERE, den God des hemels, en den God der aarde, dat gij voor mijn zoon geen vrouw nemen zult van de dochteren der Kanaanieten, in het midden van welke ik woon; 4Maar dat gij naar mijn land, en naar mijn maagschap trekken, en voor mijn zoon Izak een vrouw nemen zult. 5En die knecht zeide tot hem: Misschien zal die vrouw mij niet willen volgen in dit land; zal ik dan uw zoon moeten wederbrengen in het land, waar gij uitgetogen zijt? 6En Abraham zeide tot hem: Wacht u, dat gij mijn zoon niet weder daarheen brengt! 7De HEERE, de God des hemels, Die mij uit mijns vaders huis en uit het land mijner maagschap genomen heeft, en Die tot mij gesproken heeft, en Die mij gezworen heeft, zeggende: Aan uw zaad zal Ik dit land geven! Die Zelf zal Zijn Engel voor uw aangezicht zenden, dat gij voor mijn zoon van daar een vrouw neemt. 8Maar indien de vrouw u niet volgen wil, zo zult gij rein zijn van dezen mijn eed; alleenlijk breng mijn zoon daar niet weder heen. 9Toen legde de knecht zijn hand onder de heup van Abraham, zijn heer, en hij zwoer hem over deze zaak. 10En die knecht nam tien kemelen van zijns heren kemelen, en toog heen; en al het goed zijns heren was in zijn hand; en hij maakte zich op, en toog heen naar Mesopotamie, naar de stad van Nahor. 11En hij deed de kemelen nederknielen buiten de stad, bij een waterput, des avondtijds, ten tijde, als de putsters uitkwamen. 12En hij zeide: HEERE! God van mijn heer Abraham! doe haar mij toch heden ontmoeten, en doe weldadigheid bij Abraham, mijn heer. 13Zie, ik sta bij de waterfontein, en de dochteren der mannen dezer stad zijn uitgaande om water te putten; 14Zo geschiede, dat die jonge dochter, tot welke ik zal zeggen: Neig toch uw kruik, dat ik drinke; en zij zal zeggen: Drink, en ik zal ook uw kemelen drenken; diezelve zij, die Gij Uw knecht Izak toegewezen hebt, en dat ik daaraan bekenne, dat Gij weldadigheid bij mijn heer gedaan hebt. 15En het geschiedde, eer hij geeindigd had te spreken, ziet, zo kwam Rebekka uit, welke aan Bethuel geboren was, de zoon van Milka, de huisvrouw van Nahor, de broeder van Abraham; en zij had haar kruik op haar schouder. 16En die jonge dochter was zeer schoon van aangezicht, een maagd, en geen man had haar bekend; en zij ging af naar de fontein, en vulde haar kruik, en ging op. 17Toen liep die knecht haar tegemoet, en hij zeide: Laat mij toch een weinig waters uit uw kruik drinken. 18En zij zeide: Drink, mijn heer! en zij haastte zich en liet haar kruik neder op haar hand, en gaf hem te drinken. 19Als zij nu voleindigd had van hem drinken te geven, zeide zij: Ik zal ook voor uw kemelen putten, totdat zij voleindigd hebben te drinken. 20En zij haastte zich, en goot haar kruik uit in de drinkbak, en liep weder naar den put om te putten, en zij putte voor al zijn kemelen. 21En de man ontzette zich over haar, stilzwijgende, om te merken, of de HEERE zijn weg voorspoedig gemaakt had, of niet. 22En het geschiedde, als de kemelen voleindigd hadden te drinken, dat die man een gouden voorhoofdsiersel nam, welks gewicht was een halve sikkel, en twee armringen aan haar handen, welker gewicht was tien sikkelen gouds. 23Want hij had gezegd: Wiens dochter zijt gij? geef het mij toch te kennen; is er ook ten huize uws vaders plaats voor ons, om te vernachten? 24En zij had tot hem gezegd: Ik ben de dochter van Bethuel, de zoon van Milka, die zij Nahor gebaard heeft. 25Voorts had zij tot hem gezegd: Ook is er stro en veel voeders bij ons, ook plaats om te vernachten. 26Toen neigde die man zijn hoofd, en aanbad den HEERE; 27En hij zeide: Geloofd zij de HEERE, de God van mijn heer Abraham, Die Zijn weldadigheid en waarheid niet nagelaten heeft van mijn heer; aangaande mij, de HEERE heeft mij op dezen weg geleid, ten huize van mijns heren broederen. 28En die jonge dochter liep, en gaf ten huize harer moeder te kennen, gelijk deze zaken waren. 29En Rebekka had een broeder, wiens naam was Laban; en Laban liep tot die man naar buiten tot de fontein. 30En het geschiedde, als hij dat voorhoofdsiersel gezien had, en de armringen aan de handen zijner zuster; en als hij gehoord had de woorden zijner zuster Rebekka, zeggende: Alzo heeft die man tot mij gesproken, zo kwam hij tot dien man, en ziet, hij stond bij de kemelen, bij de fontein. 31En hij zeide: Kom in, gij, gezegende des HEEREN! waarom zoudt gij buiten staan? want ik heb het huis bereid, en de plaats voor de kemelen. 32Toen kwam die man naar het huis toe, en men ontgordde de kemelen, en men gaf den kemelen stro en voeder; en water om zijn voeten te wassen, en de voeten der mannen, die bij hem waren. 33Daarna werd hem te eten voorgezet; maar hij zeide: Ik zal niet eten, totdat ik mijn woorden gesproken heb. En hij zeide: Spreek! 34Toen zeide hij: Ik ben een knecht van Abraham; 35En de HEERE heeft mijn heer zeer gezegend, zodat hij groot geworden is; en Hij heeft hem gegeven schapen, en runderen, en zilver, en goud, en knechten, en maagden, en kemelen, en ezelen. 36En Sara, de huisvrouw van mijn heer, heeft mijn heer een zoon gebaard, nadat zij oud geworden was; en hij heeft hem gegeven alles, wat hij heeft. 37En mijn heer heeft mij doen zweren, zeggende: Gij zult voor mijn zoon geen vrouw nemen van de dochteren der Kanaanieten, in welker land ik wone; 38Maar gij zult trekken naar het huis mijns vaders, en naar mijn geslacht, en zult voor mijn zoon een vrouw nemen! 39Toen zeide ik tot mijn heer: Misschien zal mij de vrouw niet volgen. 40En hij zeide tot mij: De HEERE, voor Wiens aangezicht ik gewandeld heb, zal Zijn Engel met u zenden, en Hij zal uw weg voorspoedig maken, dat gij voor mijn zoon een vrouw neemt, uit mijn geslacht en uit mijns vaders huis. 41Dan zult gij van mijn eed rein zijn, wanneer gij tot mijn geslacht zult gegaan zijn; en indien zij haar u niet geven, zo zult gij rein zijn van mijn eed. 42En ik kwam heden aan de fontein; en ik zeide: O, HEERE! God van mijn heer Abraham! zo Gij nu mijn weg voorspoedig maken zult, op welke ik ga; 43Zie, ik sta bij de waterfontein; zo geschiede, dat de maagd, die uitkomen zal om te putten, en tot welke ik zeggen zal: Geef mij toch een weinig waters te drinken uit uw kruik; 44En zij tot mij zal zeggen: Drink gij ook, en ik zal ook uw kemelen putten; dat deze die vrouw zij, die de HEERE aan den zoon van mijn heer heeft toegewezen. 45Eer ik geeindigd had te spreken in mijn hart, ziet, zo kwam Rebekka uit, en had haar kruik op haar schouder, en zij kwam af tot de fontein en putte; en ik zeide tot haar: Geef mij toch te drinken! 46Zo haastte zij zich en liet haar kruik van zich neder, en zeide: Drink gij, en ik zal ook uw kemelen drenken; en ik dronk, en zij drenkte ook de kemelen. 47Toen vraagde ik haar, en zeide: Wiens dochter zijt gij? En zij zeide: De dochter van Bethuel, den zoon van Nahor, welken Milka hem gebaard heeft. Zo legde ik het voorhoofdsiersel op haar aangezicht, en de armringen aan haar handen; 48En ik neigde mijn hoofd, en aanbad de HEERE; en ik loofde den HEERE, den God van mijn heer Abraham, Die mij op den rechten weg geleid had, om de dochter des broeders van mijn heer voor zijn zoon te nemen. 49Nu dan, zo gijlieden weldadigheid en trouw aan mijn heer doen zult, geeft het mij te kennen; en zo niet, geeft het mij ook te kennen, opdat ik mij ter rechterhand of ter linkerhand wende. 50Toen antwoordde Laban en Bethuel, en zeiden: Van den HEERE is deze zaak voortgekomen; wij kunnen kwaad noch goed tot u spreken. 51Zie, Rebekka is voor uw aangezicht; neem haar en trek henen; zij zij de vrouw van den zoon uws heren, gelijk de HEERE gesproken heeft! 52En het geschiedde, als Abrahams knecht hun woorden hoorde, zo boog hij zich ter aarde voor den HEERE. 53En de knecht langde voort zilveren kleinoden, en gouden kleinoden, en klederen, en hij gaf die aan Rebekka; hij gaf ook aan haar broeder en haar moeder kostelijkheden. 54Toen aten en dronken zij, hij en de mannen, die bij hem waren; en zij vernachtten, en zij stonden des morgens op, en hij zeide: Laat mij trekken tot mijn heer! 55Toen zeide haar broeder, en haar moeder: Laat de jonge dochter enige dagen, of tien, bij ons blijven; daarna zult gij gaan. 56Maar hij zeide tot hen: Houdt mij niet op, dewijl de HEERE mijn weg voorspoedig gemaakt heeft! laat mij trekken, dat ik tot mijn heer ga. 57Toen zeiden zij: Laat ons de jonge dochter roepen, en haar mond vragen. 58En zij riepen Rebekka, en zeiden tot haar: Zult gij met deze man trekken? En zij antwoordde: Ik zal trekken. 59Toen lieten zij Rebekka, hun zuster, en haar voedster trekken, mitsgaders Abrahams knecht en zijn mannen. 60En zij zegenden Rebekka, en zeiden tot haar: O, onze zuster! wordt gij tot duizenden millioenen, en uw zaad bezitte de poort zijner haters! 61En Rebekka maakte zich op met haar jonge dochteren, en zij reden op kemelen, en volgden den man; en die knecht nam Rebekka, en toog heen. 62Izak nu kwam, van daar men komt tot den put Lachai-Roi; en hij woonde in het zuiderland. 63En Izak was uitgegaan om te bidden in het veld, tegen het naken van den avond; en hij hief zijn ogen op en zag toe, en ziet, de kemelen kwamen! 64Rebekka hief ook haar ogen op, en zij zag Izak; en zij viel van den kemel af. 65En zij zeide tot den knecht: Wie is die man, die ons in het veld tegemoet wandelt? En de knecht zeide: Dat is mijn heer! Toen nam zij den sluier, en bedekte zich. 66En de knecht vertelde aan Izak al de zaken, die hij gedaan had. 67En Izak bracht haar in de tent van zijn moeder Sara; en hij nam Rebekka, en zij werd hem ter vrouw, en hij had haar lief. Alzo werd Izak getroost na zijner moeders dood.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。