1亚伯拉罕从那里向南地迁去，寄居在加低斯和书珥中间的基拉耳。 2亚伯拉罕称他的妻撒拉为妹子，基拉耳王亚比米勒差人把撒拉取了去。 3但夜间， 神来，在梦中对亚比米勒说：「你是个死人哪！因为你取了那女人来；她原是别人的妻子。」 4亚比米勒却还没有亲近撒拉；他说：「主啊，连有义的国，你也要毁灭吗？ 5那人岂不是自己对我说『她是我的妹子』吗？就是女人也自己说：『他是我的哥哥。』我做这事是心正手洁的。」 6神在梦中对他说：「我知道你做这事是心中正直；我也拦阻了你，免得你得罪我，所以我不容你沾着她。 7现在你把这人的妻子归还他；因为他是先知，他要为你祷告，使你存活。你若不归还他，你当知道，你和你所有的人都必要死。」 8亚比米勒清早起来，召了众臣仆来，将这些事都说给他们听，他们都甚惧怕。 9亚比米勒召了亚伯拉罕来，对他说：「你怎么向我这样行呢？我在甚么事上得罪了你，你竟使我和我国里的人陷在大罪里？你向我行不当行的事了！」 10亚比米勒又对亚伯拉罕说：「你见了甚么才做这事呢？」 11亚伯拉罕说：「我以为这地方的人总不惧怕 神，必为我妻子的缘故杀我。 12况且她也实在是我的妹子；她与我是同父异母，后来作了我的妻子。 13当 神叫我离开父家、飘流在外的时候，我对她说：『我们无论走到甚么地方，你可以对人说：他是我的哥哥；这就是你待我的恩典了。』」 14亚比米勒把牛、羊、仆婢赐给亚伯拉罕，又把他的妻子撒拉归还他。 15亚比米勒又说：「看哪，我的地都在你面前，你可以随意居住」； 16又对撒拉说：「我给你哥哥一千银子，作为你在合家人面前遮羞的（羞：原文是眼），你就在众人面前没有不是了。」 17亚伯拉罕祷告 神， 神就医好了亚比米勒和他的妻子，并他的众女仆，她们便能生育。 18因耶和华为亚伯拉罕的妻子撒拉的缘故，已经使亚比米勒家中的妇人不能生育。
1Abraham traveled from there toward the land of the South, and lived between Kadesh and Shur. He lived as a foreigner in Gerar. 2Abraham said about Sarah his wife, “She is my sister.” Abimelech king of Gerar sent, and took Sarah. 3But God came to Abimelech in a dream of the night, and said to him, “Behold, you are a dead man, because of the woman whom you have taken. For she is a man’s wife.” 4Now Abimelech had not come near her. He said, “Lord, will you kill even a righteous nation? 5Didn’t he tell me, ‘She is my sister?’ She, even she herself, said, ‘He is my brother.’ In the integrity of my heart and the innocence of my hands have I done this.” 6God said to him in the dream, “Yes, I know that in the integrity of your heart you have done this, and I also withheld you from sinning against me. Therefore I didn’t allow you to touch her. 7Now therefore, restore the man’s wife. For he is a prophet, and he will pray for you, and you will live. If you don’t restore her, know for sure that you will die, you, and all who are yours.” 8Abimelech rose early in the morning, and called all his servants, and told all these things in their ear. The men were very scared. 9Then Abimelech called Abraham, and said to him, “What have you done to us? How have I sinned against you, that you have brought on me and on my kingdom a great sin? You have done deeds to me that ought not to be done!” 10Abimelech said to Abraham, “What did you see, that you have done this thing?” 11Abraham said, “Because I thought, ‘Surely the fear of God is not in this place. They will kill me for my wife’s sake.’ 12Besides, she is indeed my sister, the daughter of my father, but not the daughter of my mother; and she became my wife. 13When God caused me to wander from my father’s house, I said to her, ‘This is your kindness which you shall show to me. Everywhere that we go, say of me, “He is my brother.”’” 14Abimelech took sheep and cattle, male servants and female servants, and gave them to Abraham, and restored Sarah, his wife, to him. 15Abimelech said, “Behold, my land is before you. Dwell where it pleases you.” 16To Sarah he said, “Behold, I have given your brother a thousand pieces of silver. Behold, it is for you a covering of the eyes to all that are with you. In front of all you are vindicated.” 17Abraham prayed to God. God healed Abimelech, and his wife, and his female servants, and they bore children. 18For Yahweh had closed up tight all the wombs of the house of Abimelech, because of Sarah, Abraham’s wife.
1En Abraham reisde van daar naar het land van het zuiden, en woonde tussen Kades en tussen Sur; en hij verkeerde als vreemdeling te Gerar. 2Als nu Abraham van Sara, zijn huisvrouw, gezegd had: Zij is mijn zuster, zo zond Abimelech, de koning van Gerar, en nam Sara weg. 3Maar God kwam tot Abimelech in een droom des nachts, en Hij zeide tot hem: Zie, gij zijt dood om der vrouwe wil, die gij weggenomen hebt; want zij is met een man getrouwd. 4Doch Abimelech was tot haar niet genaderd; daarom zeide hij: Heere! zult Gij dan ook een rechtvaardig volk doden? 5Heeft hij zelf mij niet gezegd: Zij is mijn zuster? en zij, ook zij heeft gezegd: Hij is mijn broeder. In oprechtheid mijns harten en in reinheid mijner handen, heb ik dit gedaan. 6En God zeide tot hem in den droom: Ik heb ook geweten, dat gij dit in oprechtheid uws harten gedaan hebt, en Ik heb u ook belet van tegen Mij te zondigen; daarom heb Ik u niet toegelaten, haar aan te roeren. 7Zo geef dan nu dezes mans huisvrouw weder; want hij is een profeet, en hij zal voor u bidden, opdat gij leeft; maar zo gij haar niet wedergeeft, weet, dat gij voorzeker sterven zult, gij, en al wat uwes is! 8Toen stond Abimelech des morgens vroeg op, en riep al zijn knechten, en sprak al deze woorden voor hun oren. En die mannen vreesden zeer. 9En Abimelech riep Abraham, en zeide tot hem: Wat hebt gij ons gedaan? en wat heb ik tegen u gezondigd, dat gij over mij en over mijn koninkrijk een grote zonde gebracht hebt? gij hebt daden met mij gedaan, die niet zouden gedaan worden. 10Voorts zeide Abimelech tot Abraham: Wat hebt gij gezien, dat gij deze zaak gedaan hebt? 11En Abraham zeide: Want ik dacht: alleen is de vreze Gods in deze plaats niet, zodat zij mij om mijner huisvrouw wil zullen doden. 12En ook is zij waarlijk mijn zuster; zij is mijns vaders dochter, maar niet mijner moeder dochter; en zij is mij ter vrouwe geworden. 13En het is geschied, als God mij uit mijns vaders huis deed dwalen, zo sprak ik tot haar: Dit zij uw weldadigheid, die gij bij mij doen zult; aan alle plaatsen waar wij komen zullen, zeg van mij: Hij is mijn broeder! 14Toen nam Abimelech schapen en runderen, ook dienstknechten en dienstmaagden, en gaf dezelve aan Abraham; en hij gaf hem Sara zijn huisvrouw weder. 15En Abimelech zeide: Zie, mijn land is voor uw aangezicht; woon, waar het goed is in uw ogen. 16En tot Sara zeide hij: Zie, ik heb uw broeder duizend zilverlingen gegeven; zie, hij zij u een deksel der ogen, allen, die met u zijn, ja, bij allen, en wees geleerd. 17En Abraham bad tot God; en God genas Abimelech, en zijn huisvrouw, en zijn dienstmaagden, zodat zij baarden. 18Want de HEERE had al de baarmoeders van het huis van Abimelech ganselijk toegesloten, ter oorzake van Sara, Abrahams huisvrouw.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。