1这事以后，有人告诉约瑟说：「你的父亲病了。」他就带着两个儿子玛拿西和以法莲同去。 2有人告诉雅各说：「请看，你儿子约瑟到你这里来了。」以色列就勉强在床上坐起来。 3雅各对约瑟说：「全能的 神曾在迦南地的路斯向我显现，赐福与我， 4对我说：『我必使你生养众多，成为多民，又要把这地赐给你的后裔，永远为业。』 5我未到埃及见你之先，你在埃及地所生的以法莲和玛拿西这两个儿子是我的，正如流便和西缅是我的一样。 6你在他们以后所生的就是你的，他们可以归于他们弟兄的名下得产业。 7至于我，我从巴旦来的时候，拉结死在我眼前，在迦南地的路上，离以法他还有一段路程，我就把她葬在以法他的路上〈以法他就是伯利恒〉。」 8以色列看见约瑟的两个儿子，就说：「这是谁？」 9约瑟对他父亲说：「这是 神在这里赐给我的儿子。」以色列说：「请你领他们到我跟前，我要给他们祝福。」 10以色列年纪老迈，眼睛昏花，不能看见。约瑟领他们到他跟前，他就和他们亲嘴，抱着他们。 11以色列对约瑟说：「我想不到得见你的面，不料， 神又使我得见你的儿子。」 12约瑟把两个儿子从以色列两膝中领出来，自己就脸伏于地下拜。 13随后，约瑟又拉着他们两个，以法莲在他的右手里，对着以色列的左手，玛拿西在他的左手里，对着以色列的右手，领他们到以色列的跟前。 14以色列伸出右手来，按在以法莲的头上〈以法莲乃是次子〉，又剪搭过左手来，按在玛拿西的头上〈玛拿西原是长子〉。 15他就给约瑟祝福说：「愿我祖亚伯拉罕和我父以撒所事奉的 神，就是一生牧养我直到今日的 神， 16救赎我脱离一切患难的那使者，赐福与这两个童子。愿他们归在我的名下和我祖亚伯拉罕、我父以撒的名下。又愿他们在世界中生养众多。」 17约瑟见他父亲把右手按在以法莲的头上，就不喜悦，便提起他父亲的手，要从以法莲头上挪到玛拿西的头上。 18约瑟对他父亲说：「我父，不是这样。这本是长子，求你把右手按在他的头上。」 19他父亲不从，说：「我知道，我儿，我知道。他也必成为一族，也必昌大。只是他的兄弟将来比他还大；他兄弟的后裔要成为多族。」 20当日就给他们祝福说：「以色列人要指着你们祝福说：『愿 神使你如以法莲、玛拿西一样。』」于是立以法莲在玛拿西以上。 21以色列又对约瑟说：「我要死了，但 神必与你们同在，领你们回到你们列祖之地。 22并且我从前用弓用刀从亚摩利人手下夺的那块地，我都赐给你，使你比众弟兄多得一分。」
1After these things, someone said to Joseph, “Behold, your father is sick.” He took with him his two sons, Manasseh and Ephraim. 2Someone told Jacob, and said, “Behold, your son Joseph comes to you,” and Israel strengthened himself, and sat on the bed. 3Jacob said to Joseph, “God Almighty appeared to me at Luz in the land of Canaan, and blessed me, 4and said to me, ‘Behold, I will make you fruitful, and multiply you, and I will make of you a company of peoples, and will give this land to your seed after you for an everlasting possession.’ 5Now your two sons, who were born to you in the land of Egypt before I came to you into Egypt, are mine; Ephraim and Manasseh, even as Reuben and Simeon, will be mine. 6Your issue, whom you become the father of after them, will be yours. They will be called after the name of their brothers in their inheritance. 7As for me, when I came from Paddan, Rachel died by me in the land of Canaan on the way, when there was still some distance to come to Ephrath, and I buried her there on the way to Ephrath (the same is Bethlehem).” 8Israel saw Joseph’s sons, and said, “Who are these?” 9Joseph said to his father, “They are my sons, whom God has given me here.” He said, “Please bring them to me, and I will bless them.” 10Now the eyes of Israel were dim for age, so that he couldn’t see. He brought them near to him; and he kissed them, and embraced them. 11Israel said to Joseph, “I didn’t think I would see your face, and behold, God has let me see your seed also.” 12Joseph brought them out from between his knees, and he bowed himself with his face to the earth. 13Joseph took them both, Ephraim in his right hand toward Israel’s left hand, and Manasseh in his left hand toward Israel’s right hand, and brought them near to him. 14Israel stretched out his right hand, and laid it on Ephraim’s head, who was the younger, and his left hand on Manasseh’s head, guiding his hands knowingly, for Manasseh was the firstborn. 15He blessed Joseph, and said, “The God before whom my fathers Abraham and Isaac walked, the God who has fed me all my life long to this day, 16the angel who has redeemed me from all evil, bless the lads, and let my name be named on them, and the name of my fathers Abraham and Isaac. Let them grow into a multitude in the midst of the earth.” 17When Joseph saw that his father laid his right hand on the head of Ephraim, it displeased him. He held up his father’s hand, to remove it from Ephraim’s head to Manasseh’s head. 18Joseph said to his father, “Not so, my father; for this is the firstborn; put your right hand on his head.” 19His father refused, and said, “I know, my son, I know. He also will become a people, and he also will be great. However, his younger brother will be greater than he, and his seed will become a multitude of nations.” 20He blessed them that day, saying, “In you will Israel bless, saying, ‘God make you as Ephraim and as Manasseh’” He set Ephraim before Manasseh. 21Israel said to Joseph, “Behold, I am dying, but God will be with you, and bring you again to the land of your fathers. 22Moreover I have given to you one portion above your brothers, which I took out of the hand of the Amorite with my sword and with my bow.”
1Het geschiedde nu na deze dingen, dat men Jozef zeide: Zie, uw vader is krank! Toen nam hij zijn twee zonen met zich, Manasse en Efraim! 2En men boodschapte Jakob, en men zeide: Zie, uw zoon Jozef komt tot u! Zo versterkte zich Israel, en zat op het bed. 3Daarna zeide Jakob tot Jozef: God de Almachtige, is mij verschenen te Luz, in het land Kanaan, en Hij heeft mij gezegend; 4En Hij heeft tot mij gezegd: Zie, Ik zal u vruchtbaar maken, en u vermenigvuldigen, en u tot een hoop van volken stellen; en Ik zal aan uw zaad na u dit land tot een eeuwige bezitting geven. 5Nu dan, uw twee zonen, die u in Egypteland geboren waren, eer ik in Egypte tot u gekomen ben, zijn mijne; Efraim en Manasse zullen mijne zijn, als Ruben en Simeon. 6Maar uw geslacht, dat gij na hen zult gewinnen, zullen uwe zijn; zij zullen naar hunner broederen naam genoemd worden in hun erfdeel. 7Toen ik nu van Paddan kwam, zo is Rachel bij mij gestorven in het land Kanaan, op den weg, als het nog een kleine streek lands was, om tot Efrath te komen; en ik begroef haar aldaar aan den weg van Efrath, welke is Bethlehem. 8En Israel zag de zonen van Jozef, en zeide: Wiens zijn deze? 9En Jozef zeide tot zijn vader: Zij zijn mijn zonen, die mij God hier gegeven heeft. En hij zeide: Breng hen toch tot mij, dat ik hen zegene! 10Doch de ogen van Israel waren zwaar van ouderdom; hij kon niet zien; en hij deed hen naderen tot zich; toen kuste hij hen, en omhelsde hen. 11En Israel zeide tot Jozef: Ik had niet gemeend uw aangezicht te zien; maar zie, God heeft mij ook uw zaad doen zien! 12Toen deed hen Jozef uitgaan van zijn knieen; en hij boog zich voor zijn aangezicht neder ter aarde. 13En Jozef nam die beiden, Efraim met zijn rechterhand, tegenover Israels linkerhand, en Manasse met zijn linkerhand, tegenover Israels rechterhand, en hij deed hen naderen tot hem. 14Maar Israel strekte zijn rechterhand uit, en legde die op het hoofd van Efraim, hoewel hij de minste was, en zijn linkerhand op het hoofd van Manasse; hij bestierde zijn handen verstandelijk; want Manasse was de eerstgeborene. 15En hij zegende Jozef, en zeide: De God, voor Wiens aangezicht mijn vaders, Abraham en Izak, gewandeld hebben, die God, Die mij gevoed heeft, van dat ik was, tot op dezen dag; 16Die Engel, Die mij verlost heeft van alle kwaad, zegene deze jongeren, en dat in hen mijn naam genoemd worde, en de naam mijner vaderen, Abraham en Izak, en dat zij vermenigvuldigen als vissen in menigte, in het midden des lands! 17Toen Jozef zag, dat zijn vader zijn rechterhand op het hoofd van Efraim legde, zo was het kwaad in zijn ogen, en hij ondervatte zijns vaders hand, om die van het hoofd van Efraim op het hoofd van Manasse af te brengen. 18En Jozef zeide tot zijn vader: Niet alzo, mijn vader! want deze is de eerstgeborene; leg uw rechterhand op zijn hoofd. 19Maar zijn vader weigerde het, en zeide: Ik weet het, mijn zoon! ik weet het; hij zal ook tot een volk worden, en hij zal ook groot worden; maar nochtans zal zijn kleinste broeder groter worden dan hij, en zijn zaad zal een volle menigte van volkeren worden. 20Alzo zegende hij ze te dien dage, zeggende: In u zal Israel zegenen, zeggende: God zette u als Efraim en als Manasse! En hij zette Efraim voor Manasse. 21Daarna zeide Israel tot Jozef: Zie, ik sterf; maar God zal met ulieden wezen, en Hij zal u wederbrengen in het land uwer vaderen. 22En ik heb u een stuk lands gegeven boven uw broederen; hetwelk ik, met mijn zwaard en met mijn boog, uit de hand der Amorieten genomen heb.
节数按所选译本编排，在少数章节中可能相差一节。