Psalmer 83

1En sång, en psalm av Asaf. 2Gud, var icke så tyst, tig icke och var icke så stilla, o Gud. 3Ty se, dina fiender larma, och de som hata dig resa upp huvudet. 4Mot ditt folk förehava de listiga anslag och rådslå mot dem som du beskyddar. 5De säga: »Kom, låt oss utrota dem, så att de ej mer äro ett folk, och så att ingen mer tänker på Israels namn.» 6Ty endräktigt rådslå dem med varandra, de sluta mot dig ett förbund: 7Edoms tält och ismaeliterna, Moab och hagariterna, 8Gebal och Ammon och Amalek, filistéerna tillika med dem som bo i Tyrus; 9Assur har ock slutit sig till dem, han har lånat sin arm åt Lots barn. Sela. 10Gör med dem såsom du gjorde med Midjan, såsom med Sisera och Jabin vid Kisons bäck, 11dem som förgjordes vid En-Dor och blevo till gödning åt marken. 12Låt det gå deras ädlingar såsom det gick Oreb och Seeb, och alla deras furstar såsom det gick Seba och Salmunna, 13eftersom de säga: »Guds ängder vilja vi intaga åt oss.» 14Min Gud, låt dem bliva såsom virvlande löv, såsom strå för vinden. 15Lik en eld som förbränner skog och lik en låga som avsvedjar berg 16förfölje du dem med ditt oväder, och förskräcke du dem med din storm. 17Gör deras ansikten fulla med skam, så att de söka ditt namn, o HERRE. 18Ja, må de komma på skam och förskräckas till evig tid, må de få blygas och förgås.Och må de förnimma att du allena bär namnet »HERREN», den Högste över hela jorden.

1God, don’t keep silent. Don’t keep silent, and don’t be still, God. 2For, behold, your enemies are stirred up. Those who hate you have lifted up their heads. 3They conspire with cunning against your people. They plot against your cherished ones. 4“Come,” they say, “let’s destroy them as a nation, that the name of Israel may be remembered no more.” 5For they have conspired together with one mind. They form an alliance against you. 6The tents of Edom and the Ishmaelites; Moab, and the Hagrites; 7Gebal, Ammon, and Amalek; Philistia with the inhabitants of Tyre; 8Assyria also is joined with them. They have helped the children of Lot. Selah. 9Do to them as you did to Midian, as to Sisera, as to Jabin, at the river Kishon; 10who perished at Endor, who became as dung for the earth. 11Make their nobles like Oreb and Zeeb; yes, all their princes like Zebah and Zalmunna; 12who said, “Let us take possession of God’s pasture lands.” 13My God, make them like tumbleweed; like chaff before the wind. 14As the fire that burns the forest, as the flame that sets the mountains on fire, 15so pursue them with your tempest, and terrify them with your storm. 16Fill their faces with confusion, that they may seek your name, Yahweh. 17Let them be disappointed and dismayed forever. Yes, let them be confounded and perish; 18that they may know that you alone, whose name is Yahweh, are the Most High over all the earth.

1Een lied, een psalm van Asaf. 2O God! zwijg niet, houd U niet als doof, en zijt niet stil, o God! 3Want zie, Uw vijanden maken getier, en Uw haters steken het hoofd op. 4Zij maken listiglijk een heimelijken aanslag tegen Uw volk, en beraadslagen zich tegen Uw verborgenen. 5Zij hebben gezegd: Komt, en laat ons hen uitroeien, dat zij geen volk meer zijn; dat aan den naam Israels niet meer gedacht worde. 6Want zij hebben in het hart te zamen geraadslaagd; tegen U hebben zij een verbond gemaakt; 7De tenten van Edom en der Ismaelieten, Moab en de Hagarenen; 8Gebal, en Ammon, en Amalek, Palestina met de inwoners van Tyrus. 9Ook heeft zich Assur bij hen gevoegd; zij zijn den kinderen van Lot tot een arm geweest. Sela. 10Doe hun als Midian, als Sisera, als Jabin aan de beek Kison; 11Die verdelgd zijn te Endor; zij zijn geworden tot drek der aarde. 12Maak hen en hun prinsen als Oreb en als Zeeb, en al hun vorsten als Zebah en als Zalmuna; 13Die zeiden: Laat ons de schone woningen Gods voor ons in erfelijke bezitting nemen. 14Mijn God! maak hen als een wervel, als stoppelen voor den wind. 15Gelijk het vuur een woud verbrandt, en gelijk de vlam de bergen aansteekt; 16Vervolg hen alzo met Uw onweder, en verschrik hen met Uw draaiwind. 17Maak hun aangezicht vol schande, opdat zij, o HEERE! Uw Naam zoeken. 18Laat hen beschaamd en verschrikt wezen tot in eeuwigheid, en laat hen schaamrood worden, en omkomen; Opdat zij weten, dat Gij alleen met Uw Naam zijt de HEERE, de Allerhoogste over de ganse aarde.