Psalmer 18

1För sångmästaren; av HERRENS tjänare David, som talade till HERREN denna sångs ord, när HERREN hade räddat honom från alla hans fienders hand och ur Sauls våld. 2Han sade: Hjärtligen kär har jag dig, HERRE, min starkhet, 3HERRE, mitt bergfäste, min borg och min räddare, min Gud, min klippa, till vilken jag tager min tillflykt, min sköld och min frälsnings horn, mitt värn. 4HERREN, den högtlovade, åkallar jag, och från mina fiender bliver jag frälst. 5Dödens band omvärvde mig, och fördärvets strömmar förskräckte mig. 6Dödsrikets band omslöto mig, dödens snaror föllo över mig. 7Men jag åkallade HERREN i min nöd och ropade till min Gud. Han hörde från sin himmelska boning min röst, och mitt rop inför honom kom till hans öron. 8Då skalv jorden och bävade, och bergens grundvalar darrade; de skakades, ty hans vrede var upptänd. 9Rök steg upp från hans näsa och förtärande eld från hans mun; eldsglöd ljungade från honom. 10Och han sänkte himmelen och for ned, och töcken var under hans fötter. 11Han for på keruben och flög, han svävade på vindens vingar. 12Han gjorde mörker till sitt täckelse, till en hydda som omslöt honom; mörka vatten, tjocka moln. 13Av glansen framför honom veko molnen undan; hagel föll, och eldsglöd for ned. 14Och HERREN dundrade i himmelen, den Högste lät höra sin röst; hagel föll, och eldsglöd for ned. 15Han sköt sina pilar och förskingrade dem, ljungeldar i mängd och förvirrade dem. 16Vattnens bäddar kommo i dagen, och jordens grundvalar blottades, för din näpst, o HERRE, för din vredes stormvind. 17Han räckte ut sin hand från höjden och fattade mig, han drog mig upp ur de stora vattnen. 18Han räddade mig från min starke fiende och från mina ovänner, ty de voro mig övermäktiga. 19De överföllo mig på min olyckas dag, men HERREN blev mitt stöd. 20Han förde mig ut på rymlig plats; han räddade mig, ty han hade behag till mig. 21HERREN lönar mig efter min rättfärdighet; efter mina händers renhet vedergäller han mig. 22Ty jag höll mig på HERRENS vägar och avföll icke från min Gud i ogudaktighet; 23nej, alla hans rätter hade jag för ögonen, och hans stadgar lät jag icke vika ifrån mig. 24Så var jag ostrafflig inför honom och tog mig till vara för missgärning. 25Därför vedergällde mig HERREN efter min rättfärdighet, efter mina händers renhet inför hans ögon. 26Mot den fromme bevisar du dig from, mot en ostrafflig man bevisar du dig ostrafflig. 27Mot den rene bevisar du dig ren, men mot den vrånge bevisar du dig avog. 28Ty du frälsar ett betryckt folk, men stolta ögon ödmjukar du. 29Ja, du låter min lampa brinna klart; HERREN, min Gud, gör mitt mörker ljuset. 30Ja, med dig kan jag nedslå härskaror, och med min Gud stormar jag murar. 31Guds väg är ostrafflig; HERRENS tal är luttrat. En sköld är han för alla som taga sin tillflykt till honom. 32Ty vem är Gud förutom HERREN, och vem är en klippa utom vår Gud? 33Gud, du som omgjordade mig med kraft och lät min väg vara lyckosam, 34du som gjorde mina fötter såsom hindens och ställde mig på mina höjder, 35du som lärde mina händer att strida och mina armar att spänna kopparbågen! 36Du gav mig din frälsnings sköld, och din högra hand stödde mig, och ditt saktmod gjorde mig stor; 37du skaffade rum för mina steg, där jag gick, och mina fötter vacklade icke. 38Jag förföljde mina fiender och hann upp dem; jag vände icke tillbaka, förrän jag hade gjort ände på dem. 39Jag slog dem, så att de icke mer kunde resa sig; de föllo under mina fötter. 40Du omgjordade mig med kraft till striden, du böjde mina motståndare under mig. 41Mina fiender drev du på flykten för mig, och dem som hatade mig förgjorde jag. 42De ropade, men det fanns ingen som frälste; till HERREN, men han svarade dem icke. 43Och jag stötte dem sönder till stoft för vinden, jag kastade ut dem såsom orenlighet på gatan. 44Du räddade mig ur folkets strider, du satte mig till ett huvud över hedningar; folkslag som jag ej kände blevo mina tjänare. 45Vid blotta ryktet hörsammade de mig; främlingar visade mig underdånighet. 46Ja, främlingarnas mod vissnade bort; med bävan övergåvo de sina borgar. 47HERREN lever! Lovad vare min klippa, och upphöjd vare min frälsnings Gud! 48Gud, som har givit mig hämnd och tvingat folken under mig; 49du som har befriat mig från mina fiender och upphöjt mig över mina motståndare, räddat mig från våldets man! 50Fördenskull vill jag tacka dig bland hedningarna, HERRE, och lovsjunga ditt namn.Ty du giver din konung stor seger och gör nåd mot din smorde, mot David och hans säd till evig tid.

1I love you, Yahweh, my strength. 2Yahweh is my rock, my fortress, and my deliverer; my God, my rock, in whom I take refuge; my shield, and the horn of my salvation, my high tower. 3I call on Yahweh, who is worthy to be praised; and I am saved from my enemies. 4The cords of death surrounded me. The floods of ungodliness made me afraid. 5The cords of Sheol were around me. The snares of death came on me. 6In my distress I called on Yahweh, and cried to my God. He heard my voice out of his temple. My cry before him came into his ears. 7Then the earth shook and trembled. The foundations also of the mountains quaked and were shaken, because he was angry. 8Smoke went out of his nostrils. Consuming fire came out of his mouth. Coals were kindled by it. 9He bowed the heavens also, and came down. Thick darkness was under his feet. 10He rode on a cherub, and flew. Yes, he soared on the wings of the wind. 11He made darkness his hiding place, his pavilion around him, darkness of waters, thick clouds of the skies. 12At the brightness before him his thick clouds passed, hailstones and coals of fire. 13Yahweh also thundered in the sky. The Most High uttered his voice: hailstones and coals of fire. 14He sent out his arrows, and scattered them; Yes, great lightning bolts, and routed them. 15Then the channels of waters appeared. The foundations of the world were laid bare at your rebuke, Yahweh, at the blast of the breath of your nostrils. 16He sent from on high. He took me. He drew me out of many waters. 17He delivered me from my strong enemy, from those who hated me; for they were too mighty for me. 18They came on me in the day of my calamity, but Yahweh was my support. 19He brought me out also into a large place. He delivered me, because he delighted in me. 20Yahweh has rewarded me according to my righteousness. According to the cleanness of my hands has he recompensed me. 21For I have kept the ways of Yahweh, and have not wickedly departed from my God. 22For all his ordinances were before me. I didn’t put away his statutes from me. 23I was also blameless with him. I kept myself from my iniquity. 24Therefore Yahweh has rewarded me according to my righteousness, according to the cleanness of my hands in his eyesight. 25With the merciful you will show yourself merciful. With the perfect man, you will show yourself perfect. 26With the pure, you will show yourself pure. With the crooked you will show yourself shrewd. 27For you will save the afflicted people, but the haughty eyes you will bring down. 28For you will light my lamp, Yahweh. My God will light up my darkness. 29For by you, I advance through a troop. By my God, I leap over a wall. 30As for God, his way is perfect. Yahweh’s word is tried. He is a shield to all those who take refuge in him. 31For who is God, except Yahweh? Who is a rock, besides our God, 32the God who arms me with strength, and makes my way perfect? 33He makes my feet like deer’s feet, and sets me on my high places. 34He teaches my hands to war, so that my arms bend a bow of bronze. 35You have also given me the shield of your salvation. Your right hand sustains me. Your gentleness has made me great. 36You have enlarged my steps under me, My feet have not slipped. 37I will pursue my enemies, and overtake them. Neither will I turn again until they are consumed. 38I will strike them through, so that they will not be able to rise. They shall fall under my feet. 39For you have armed me with strength to the battle. You have subdued under me those who rose up against me. 40You have also made my enemies turn their backs to me, that I might cut off those who hate me. 41They cried, but there was no one to save; even to Yahweh, but he didn’t answer them. 42Then I beat them small as the dust before the wind. I cast them out as the mire of the streets. 43You have delivered me from the strivings of the people. You have made me the head of the nations. A people whom I have not known shall serve me. 44As soon as they hear of me they shall obey me. The foreigners shall submit themselves to me. 45The foreigners shall fade away, and shall come trembling out of their close places. 46Yahweh lives; and blessed be my rock. Exalted be the God of my salvation, 47even the God who executes vengeance for me, and subdues peoples under me. 48He rescues me from my enemies. Yes, you lift me up above those who rise up against me. You deliver me from the violent man. 49Therefore I will give thanks to you, Yahweh, among the nations, and will sing praises to your name. 50He gives great deliverance to his king, and shows loving kindness to his anointed, to David and to his seed, forever more.

1Voor den opperzangmeester, een psalm van David, de knecht des HEEREN, die de woorden dezes lieds tot den HEERE gesproken heeft, ten dage, als de HEERE hem gered had uit de hand van al zijn vijanden, en uit de hand van Saul. 2Hij zeide dan: Ik zal U hartelijk liefhebben, HEERE, mijn Sterkte! 3De HEERE is mijn Steenrots, en mijn Burg, en mijn Uithelper; mijn God, mijn Rots, op Welken ik betrouw; mijn Schild, en de Hoorn mijns heils, mijn Hoog Vertrek. 4Ik riep den HEERE aan, Die te prijzen is, en werd verlost van mijn vijanden. 5Banden des doods hadden mij omvangen, en beken Belials verschrikten mij. 6Banden der hel omringden mij, strikken des doods bejegenden mij. 7Als mij bange was, riep ik den HEERE aan, en riep tot mijn God; Hij hoorde mijn stem uit Zijn paleis, en mijn geroep voor Zijn aangezicht kwam in Zijn oren. 8Toen daverde en beefde de aarde, en de gronden der bergen beroerden zich en daverden, omdat Hij ontstoken was. 9Rook ging op van Zijn neus, en een vuur uit Zijn mond verteerde; kolen werden daarvan aangestoken. 10En Hij boog den hemel, en daalde neder, en donkerheid was onder Zijn voeten. 11En Hij voer op een cherub, en vloog; ja, Hij vloog snellijk op de vleugelen des winds. 12Duisternis zette Hij tot Zijn verberging; rondom Hem was Zijn tent, duisterheid der wateren, wolken des hemels. 13Van den glans, die voor Hem was, dreven Zijn wolken daarhenen, hagel en vurige kolen. 14En de HEERE donderde in den hemel, en de Allerhoogste gaf Zijn stem, hagel en vurige kolen. 15En Hij zond Zijn pijlen uit, en verstrooide ze; en Hij vermenigvuldigde de bliksemen, en verschrikte ze. 16En de diepe kolken der wateren werden gezien, en de gronden der wereld werden ontdekt, van Uw schelden, o HEERE! van het geblaas des winds van Uw neus. 17Hij zond van de hoogte, Hij nam mij, Hij trok mij op uit grote wateren. 18Hij verloste mij van mijn sterken vijand, en van mijn haters, omdat zij machtiger waren dan ik. 19Zij hadden mij bejegend ten dage mijns ongevals; maar de HEERE was mij tot een Steunsel. 20En Hij voerde mij uit in de ruimte, Hij rukte mij uit, want Hij had lust aan mij. 21De HEERE vergold mij naar mijn gerechtigheid, Hij gaf mij weder naar de reinigheid mijner handen. 22Want ik heb des HEEREN wegen gehouden, en ben van mijn God niet goddelooslijk afgegaan. 23Want al Zijn rechten waren voor mij, en Zijn inzettingen deed ik niet van mij weg. 24Maar ik was oprecht bij Hem, en ik wachtte mij voor mijn ongerechtigheid. 25Zo gaf mij de HEERE weder naar mijn gerechtigheid, naar de reinigheid mijner handen, voor Zijn ogen. 26Bij den goedertierene houdt Gij U goedertieren, bij den oprechten man houdt Gij U oprecht. 27Bij den reine houdt Gij U rein, maar bij den verkeerde bewijst Gij U een Worstelaar. 28Want Gij verlost het bedrukte volk, maar de hoge ogen vernedert Gij. 29Want Gij doet mijn lamp lichten; de HEERE, mijn God, doet mijn duisternis opklaren. 30Want met U loop ik door een bende, en met mijn God spring ik over een muur. 31Gods weg is volmaakt; de rede des HEEREN is doorlouterd; Hij is een Schild allen, die op Hem betrouwen. 32Want wie is God, behalve de HEERE? En wie is een Rotssteen, dan alleen onze God? 33Het is God, Die mij met kracht omgordt; en Hij heeft mijn weg volkomen gemaakt. 34Hij maakt mijn voeten gelijk als der hinden, en Hij stelt mij op mijn hoogten. 35Hij leert mijn handen ten strijde, zodat een stalen boog met mijn armen verbroken is. 36Ook hebt Gij mij het schild Uws heils gegeven, en Uw rechterhand heeft mij ondersteund, en Uw zachtmoedigheid heeft mij groot gemaakt. 37Gij hebt mijn voetstap ruim gemaakt onder mij, en mijn enkelen hebben niet gewankeld. 38Ik vervolgde mijn vijanden, en trof hen aan; en ik keerde niet weder, totdat ik hen verdaan had. 39Ik doorstak hen, dat zij niet weder konden opstaan; zij vielen onder mijn voeten. 40Want Gij omgorddet mij met kracht ten strijde; Gij deedt onder mij nederbukken, die tegen mij opstonden. 41En Gij gaaft mij den nek mijner vijanden, en mijn haters, die vernielde ik. 42Zij riepen, maar er was geen verlosser; tot den HEERE, maar Hij antwoordde hun niet. 43Toen vergruisde ik hen als stof voor den wind; ik ruimde hen weg als slijk der straten. 44Gij hebt mij uitgeholpen van de twisten des volks; Gij hebt mij gesteld tot een hoofd der heidenen; het volk, dat ik niet kende, heeft mij gediend. 45Zo haast als hun oor van mij hoorde, hebben zij mij gehoorzaamd; vreemden hebben zich mij geveinsdelijk onderworpen. 46Vreemden zijn vervallen, en hebben gesidderd uit hun sloten. 47De HEERE leeft, en geloofd zij mijn Rotssteen, en verhoogd zij de God mijns heils! 48De God, Die mij volkomen wraak geeft, en de volken onder mij brengt; 49Die mij uithelpt van mijn vijanden; ja, Gij verhoogt mij boven degenen, die tegen mij opstaan; Gij redt mij van den man des gewelds. 50Daarom zal ik U, o HEERE! loven onder de heidenen; en Uw Naam zal ik psalmzingen; Die de verlossingen Zijns konings groot maakt, en goedertierenheid doet aan Zijn gezalfde, aan David en aan zijn zaad tot in eeuwigheid.