Psalmer 122

1En vallfartssång; av David. Jag gladdes, när man sade till mig: »Vi skola gå till HERRENS hus.» 2Våra fötter fingo träda in i dina portar, Jerusalem, 3Jerusalem, du nyuppbyggda stad, där hus sluter sig väl till hus, 4dit stammarna draga upp, HERRENS stammar, efter lagen för Israel, till att prisa HERRENS namn. 5Ty där äro ställda domarstolar, stolar för Davids hus. 6Önsken Jerusalem frid; ja, dem gånge väl, som älska dig. 7Frid vare inom dina murar, välgång i dina palats! 8För mina bröders och vänners skull vill jag tillsäga dig frid. 9För HERRENS, vår Guds, hus' skull vill jag söka din välfärd.

1I was glad when they said to me, “Let’s go to Yahweh’s house!” 2Our feet are standing within your gates, Jerusalem; 3Jerusalem, that is built as a city that is compact together; 4where the tribes go up, even Yah’s tribes, according to an ordinance for Israel, to give thanks to Yahweh’s name. 5For there are set thrones for judgment, the thrones of David’s house. 6Pray for the peace of Jerusalem. Those who love you will prosper. 7Peace be within your walls, and prosperity within your palaces. 8For my brothers’ and companions’ sakes, I will now say, “Peace be within you.” 9For the sake of the house of Yahweh our God, I will seek your good.

1Een lied Hammaaloth, van David. Ik verblijd mij in degenen, die tot mij zeggen: Wij zullen in het huis des HEEREN gaan. 2Onze voeten zijn staande in uw poorten, o Jeruzalem! 3Jeruzalem is gebouwd, als een stad, die wel samengevoegd is; 4Waarheen de stammen opgaan, de stammen des HEEREN, tot de getuigenis Israels, om den Naam des HEEREN te danken. 5Want daar zijn de stoelen des gerichts gezet, de stoelen van het huis van David. 6Bidt om den vrede van Jeruzalem; wel moeten zij varen, die u beminnen. 7Vrede zij in uw vesting, welvaren in uw paleizen. 8Om mijner broederen en mijner vrienden wil, zal ik nu spreken, vrede zij in u! 9Om des huizes des HEEREN, onzes Gods wil, zal ik het goede voor u zoeken.