Psalmer 107

1Tacken HERREN, ty han är god, ty hans nåd varar evinnerligen. 2Så säge HERRENS förlossade, de som han har förlossat ur nöden, 3de som han har församlat ifrån länderna, från öster och från väster, från norr och från havssidan. 4De irrade omkring i öknen på öde stigar, de funno ingen stad där de kunde bo; 5de hungrade och törstade, deras själ försmäktade i dem. 6Men de ropade till HERREN i sin nöd, och han räddade dem ur deras trångmål. 7Och han ledde dem på en rätt väg, så att de kommo till en stad där de kunde bo. 8De må tacka HERREN för hans nåd och för hans under med människors barn, 9att han mättade den försmäktande själen och uppfyllde den hungrande själen med sitt goda. 10De sutto i mörker och dödsskugga, fångna i elände och järnbojor, 11därför att de hade varit gensträviga mot Guds ord och hade föraktat den Högstes råd. 12Han kuvade deras hjärtan med olycka; de kommo på fall och hade ingen hjälpare. 13Men de ropade till HERREN i sin nöd, och han frälste dem ur deras trångmål; 14han förde dem ut ur mörkret och dödsskuggan, och deras bojor slet han sönder. 15De må tacka HERREN för hans nåd och för hans under med människors barn, 16att han krossade kopparportarna och bröt sönder järnbommarna. 17De voro oförnuftiga, ty de vandrade i överträdelse, och blevo nu plågade för sina missgärningars skull; 18deras själ vämjdes vid all mat, och de voro nära dödens portar. 19Men de ropade till HERREN i sin nöd, och han frälste dem ur deras trångmål. 20Han sände sitt ord och botade dem och räddade dem från graven. 21De må tacka HERREN för hans nåd och för hans under med människors barn; 22de må offra lovets offer och förtälja hans verk med jubel. 23De foro på havet med skepp och drevo sin handel på stora vatten; 24där fingo de se HERRENS gärningar och hans under på havsdjupet. 25Med sitt ord uppväckte han stormvinden, så att den hävde upp dess böljor. 26De foro upp mot himmelen, ned i djupen; deras själ upplöstes av ångest. 27De raglade och stapplade såsom druckna, och all deras vishet blev till intet. 28Men de ropade till HERREN i sin nöd, och han förde dem ut ur deras trångmål. 29Han förbytte stormen i lugn, så att böljorna omkring dem tystnade. 30Och de blevo glada att det vart stilla, och han förde dem till den hamn dit de ville. 31De må tacka HERREN för hans nåd och för hans under med människors barn; 32de må upphöja honom i folkets församling och lova honom där de äldste sitta. 33Han gjorde strömmar till öken, källsprång till torr mark, 34bördigt land till salthed, för dess inbyggares ondskas skull. 35Han gjorde öknen till en vattenrik sjö och torrt land till källsprång. 36Och han lät de hungrande bo där, och de byggde en stad där de kunde bo. 37De besådde åkrar och planterade vingårdar, som gåvo dem sin frukt i avkastning. 38Han välsignade dem, och de förökades storligen, och deras boskapshjordar lät han icke förminskas. 39Väl blevo de sedan ringa och nedböjda, i det olycka och bedrövelse tryckte dem, 40men han som utgjuter förakt över furstar och låter dem irra omkring i väglösa ödemarker, 41han upphöjde då den fattige ur eländet och lät släkterna växa till såsom fårhjordar. 42De redliga se det och glädja sig, och all orättfärdighet måste tillsluta sin mun. 43Den som är vis, han akte härpå och besinne HERRENS nådegärningar.

1Give thanks to Yahweh, for he is good, for his loving kindness endures forever. 2Let the redeemed by Yahweh say so, whom he has redeemed from the hand of the adversary, 3And gathered out of the lands, from the east and from the west, from the north and from the south. 4They wandered in the wilderness in a desert way. They found no city to live in. 5Hungry and thirsty, their soul fainted in them. 6Then they cried to Yahweh in their trouble, and he delivered them out of their distresses, 7he led them also by a straight way, that they might go to a city to live in. 8Let them praise Yahweh for his loving kindness, for his wonderful works to the children of men! 9For he satisfies the longing soul. He fills the hungry soul with good. 10Some sat in darkness and in the shadow of death, being bound in affliction and iron, 11because they rebelled against the words of God, and condemned the counsel of the Most High. 12Therefore he brought down their heart with labor. They fell down, and there was no one to help. 13Then they cried to Yahweh in their trouble, and he saved them out of their distresses. 14He brought them out of darkness and the shadow of death, and broke away their chains. 15Let them praise Yahweh for his loving kindness, for his wonderful works to the children of men! 16For he has broken the gates of brass, and cut through bars of iron. 17Fools are afflicted because of their disobedience, and because of their iniquities. 18Their soul abhors all kinds of food. They draw near to the gates of death. 19Then they cry to Yahweh in their trouble, he saves them out of their distresses. 20He sends his word, and heals them, and delivers them from their graves. 21Let them praise Yahweh for his loving kindness, for his wonderful works to the children of men! 22Let them offer the sacrifices of thanksgiving, and declare his works with singing. 23Those who go down to the sea in ships, who do business in great waters; 24These see Yahweh’s works, and his wonders in the deep. 25For he commands, and raises the stormy wind, which lifts up its waves. 26They mount up to the sky; they go down again to the depths. Their soul melts away because of trouble. 27They reel back and forth, and stagger like a drunken man, and are at their wits’ end. 28Then they cry to Yahweh in their trouble, and he brings them out of their distress. 29He makes the storm a calm, so that its waves are still. 30Then they are glad because it is calm, so he brings them to their desired haven. 31Let them praise Yahweh for his loving kindness, for his wonderful works for the children of men! 32Let them exalt him also in the assembly of the people, and praise him in the seat of the elders. 33He turns rivers into a desert, water springs into a thirsty ground, 34and a fruitful land into a salt waste, for the wickedness of those who dwell in it. 35He turns a desert into a pool of water, and a dry land into water springs. 36There he makes the hungry live, that they may prepare a city to live in, 37sow fields, plant vineyards, and reap the fruits of increase. 38He blesses them also, so that they are multiplied greatly. He doesn’t allow their livestock to decrease. 39Again, they are diminished and bowed down through oppression, trouble, and sorrow. 40He pours contempt on princes, and causes them to wander in a trackless waste. 41Yet he lifts the needy out of their affliction, and increases their families like a flock. 42The upright will see it, and be glad. All the wicked will shut their mouths. 43Whoever is wise will pay attention to these things. They will consider the loving kindnesses of Yahweh.

1Looft den HEERE, want Hij is goed; want Zijn goedertierenheid is in der eeuwigheid. 2Dat zulks de bevrijden des HEEREN zeggen, die Hij van de hand der wederpartijders bevrijd heeft. 3En die Hij uit de landen verzameld heeft, van het oosten en van het westen, van het noorden en van de zee. 4Die in de woestijn dwaalden, in een weg der wildernis, die geen stad ter woning vonden; 5Zij waren hongerig, ook dorstig; hun ziel was in hen overstelpt. 6Doch roepende tot den HEERE in de benauwdheid, die zij hadden, heeft Hij hen gered uit hun angsten; 7En Hij leidde hen op een rechten weg, om te gaan tot een stad ter woning. 8Laat hen voor den HEERE Zijn goedertierenheid loven, en Zijn wonderwerken voor de kinderen der mensen. 9Want Hij heeft de dorstige ziel verzadigd, en de hongerige ziel met goed vervuld; 10Die in duisternis en de schaduw des doods zaten, gebonden met verdrukking en ijzer; 11Omdat zij wederspannig waren geweest tegen Gods geboden, en den raad des Allerhoogsten onwaardiglijk verworpen hadden. 12Waarom Hij hun het hart door zwarigheid vernederd heeft; zij zijn gestruikeld, en er was geen helper. 13Doch roepende tot den HEERE in de benauwdheid, die zij hadden, verloste Hij hen uit hun angsten. 14Hij voerde hen uit de duisternis en de schaduw des doods, en Hij brak hun banden. 15Laat hen voor den HEERE Zijn goedertierenheid loven, en Zijn wonderwerken voor de kinderen der mensen; 16Want Hij heeft de koperen deuren gebroken, en de ijzeren grendelen in stukken gehouwen. 17De zotten worden om den weg hunner overtreding, en om hun ongerechtigheden geplaagd; 18Hun ziel gruwelde van alle spijze, en zij waren tot aan de poorten des doods gekomen. 19Doch roepende tot den HEERE in de benauwdheid, die zij hadden, verloste Hij hen uit hun angsten. 20Hij zond Zijn woord uit, en heelde hen, en rukte hen uit hun kuilen. 21Laat hen voor den HEERE Zijn goedertierenheid loven, en Zijn wonderwerken voor de kinderen der mensen. 22En dat zij lofofferen offeren, en met gejuich Zijn werken vertellen. 23Die met schepen ter zee afvaren, handel doende op grote wateren; 24Die zien de werken des HEEREN, en Zijn wonderwerken in de diepte. 25Als Hij spreekt, zo doet Hij een stormwind opstaan, die haar golven omhoog verheft. 26Zij rijzen op naar den hemel; zij dalen neder tot in de afgronden; hun ziel versmelt van angst. 27Zij dansen en waggelen als een dronken man, en al hun wijsheid wordt verslonden. 28Doch roepende tot den HEERE in de benauwdheid, die zij hadden, zo voerde Hij hen uit hun angsten. 29Hij doet de storm stilstaan, zodat hun golven stilzwijgen. 30Dan zijn zij verblijd, omdat zij gestild zijn, en dat Hij hen tot de haven hunner begeerte geleid heeft. 31Laat hen voor den HEERE Zijn goedertierenheid loven, en Zijn wonderwerken voor de kinderen der mensen. 32En Hem verhogen in de gemeente des volks, en in het gestoelte der oudsten Hem roemen. 33Hij stelt de rivieren tot een woestijn, en watertochten tot dorstig land. 34Het vruchtbaar land tot zouten grond, om de boosheid dergenen, die daarin wonen. 35Hij stelt de woestijn tot een waterpoel, en het dorre land tot watertochten. 36En Hij doet de hongerigen aldaar wonen, en zij stichten een stad ter woning; 37En bezaaien akkers, en planten wijngaarden, die inkomende vrucht voortbrengen. 38En Hij zegent hen, zodat zij zeer vermenigvuldigen, en hun vee vermindert Hij niet. 39Daarna verminderen zij, en komen ten onder, door verdrukking, kwaad en droefenis. 40Hij stort verachting uit over de prinsen, en doet hen dwalen in het woeste, waar geen weg is. 41Maar Hij brengt den nooddruftige uit de verdrukking in een hoog vertrek, en maakt de huisgezinnen als kudden. 42De oprechten zien het, en zijn verblijd, maar alle ongerechtigheid stopt haar mond. 43Wie is wijs? Die neme deze dingen waar; en dat zij verstandelijk letten op de goedertierenheden des HEEREN.