Psalmer 63

1En psalm av David, när han var i Juda öken. 2Gud, du är min Gud, bittida söker jag dig; min själ törstar efter dig, min kropp längtar efter dig, i ett torrt land, som försmäktar utan vatten. 3Så skådar jag nu efter dig i helgedomen, för att få se din makt och ära. 4Ty din nåd är bättre än liv; mina läppar skola prisa dig. 5Så skall jag då lova dig, så länge jag lever; i ditt namn skall jag upplyfta mina händer. 6Min själ varder mättad såsom av märg och fett; och med jublande läppar lovsjunger min mun, 7när jag kommer ihåg dig på mitt läger och under nattens väkter tänker på dig. 8Ty du är min hjälp, och under dina vingars skugga jublar jag. 9Min själ håller sig intill dig; din högra hand uppehåller mig. 10Men dessa som stå efter mitt liv och vilja fördärva det, de skola fara ned i jordens djup. 11De skola givas till pris åt svärdet, rovdjurs byte skola de varda. Men konungen skall glädja sig i Gud; berömma sig skall var och en som svär vid honom, ty de lögnaktigas mun skall varda tillstoppad.

1God, you are my God. I will earnestly seek you. My soul thirsts for you. My flesh longs for you, in a dry and weary land, where there is no water. 2So I have seen you in the sanctuary, watching your power and your glory. 3Because your loving kindness is better than life, my lips shall praise you. 4So I will bless you while I live. I will lift up my hands in your name. 5My soul shall be satisfied as with the richest food. My mouth shall praise you with joyful lips, 6when I remember you on my bed, and think about you in the night watches. 7For you have been my help. I will rejoice in the shadow of your wings. 8My soul stays close to you. Your right hand holds me up. 9But those who seek my soul, to destroy it, shall go into the lower parts of the earth. 10They shall be given over to the power of the sword. They shall be jackal food. 11But the king shall rejoice in God. Everyone who swears by him will praise him, for the mouth of those who speak lies shall be silenced.

1Een psalm van David, als hij was in de woestijn van Juda. 2O God! Gij zijt mijn God! ik zoek U in den dageraad; mijn ziel dorst naar U; mijn vlees verlangt naar U, in een land, dor en mat, zonder water. 3Voorwaar, ik heb U in het heiligdom aanschouwd, ziende Uw sterkheid en Uw eer; 4Want Uw goedertierenheid is beter dan het leven; mijn lippen zouden U prijzen. 5Alzo zou ik U loven in mijn leven; in Uw Naam zou ik mijn handen opheffen. 6Mijn ziel zou als met smeer en vettigheid verzadigd worden, en mijn mond zou roemen met vrolijk zingende lippen. 7Als ik Uwer gedenk op mijn legerstede, zo peins ik aan U in de nachtwaken. 8Want Gij zijt mij een hulp geweest; en in de schaduw Uwer vleugelen zal ik vrolijk zingen. 9Mijn ziel kleeft U achteraan; Uw rechterhand ondersteunt mij. 10Maar dezen, die mijn ziel zoeken tot verwoesting, zullen komen in de onderste plaatsen der aarde. 11Men zal hen storten door het geweld des zwaards; zij zullen de vossen ten deel worden. Maar de koning zal zich in God verblijden; een iegelijk, die bij Hem zweert, zal zich beroemen; want de mond der leugensprekers zal gestopt worden.