Isaia 3

1Ecco, il Signore, l’Eterno degli eserciti, sta per togliere a Gerusalemme ed a Giuda ogni risorsa ed ogni appoggio, ogni risorsa di pane e ogni risorsa di acqua, 2il prode ed il guerriero, il giudice ed il profeta, l’indovino e l’anziano, 3il capo di cinquantina e il notabile, il consigliere, l’artefice esperto, e l’abile incantatore. 4Io darò loro de’ giovinetti per principi, e de’ bambini domineranno sovr’essi. 5Il popolo sarà oppresso, uomo da uomo, ciascuno dal suo prossimo; il giovane insolentirà contro il vecchio, l’abietto contro colui che è onorato. 6Quand’uno prenderà il fratello nella sua casa paterna e gli dirà: "Tu hai un mantello, sii nostro capo, prendi queste ruine sotto la tua mano", 7egli, in quel giorno, alzerà la voce, dicendo: "Io non sarò vostro medico, e nella mia casa non v’è né pane né mantello; non mi fate capo del popolo!" 8Poiché Gerusalemme vacilla e Giuda crolla, perché la loro lingua e le opere sono contro l’Eterno, sì da provocare ad ira il suo sguardo maestoso. 9L’aspetto del loro volto testimonia contr’essi, pubblicano il loro peccato, come Sodoma, e non lo nascondono. Guai all’anima loro! perché procurano a se stessi del male. 10Ditelo che il giusto avrà del bene, perch’ei mangerà il frutto delle opere sue! 11Guai all’empio! male gl’incoglierà, perché gli sarà reso quel che le sue mani han fatto. 12Il mio popolo ha per oppressori dei fanciulli, e delle donne lo signoreggiano. O popolo mio, quei che ti guidano ti sviano, e ti distruggono il sentiero per cui devi passare! 13L’Eterno si presenta per discutere la causa, e sta in piè per giudicare i popoli. 14L’Eterno entra in giudizio con gli anziani del suo popolo e coi principi d’esso: "Voi siete quelli che avete divorato la vigna! Le spoglie del povero sono nelle nostre case! 15Con qual diritto schiacciate voi il mio popolo e pestate la faccia de’ miseri?" dice il Signore, l’Eterno degli eserciti. 16L’Eterno dice ancora: Poiché le figliuolo di Sion sono altere, sen vanno col collo teso, lanciando sguardi provocanti, camminando a piccoli passi e facendo tintinnare gli anelli de’ lor piedi, 17il Signore renderà calvo il sommo del capo alle figliuole di Sion, e l’Eterno metterà a nudo le loro vergogne. 18In quel giorno, il Signore torrà via il lusso degli anelli de’ piedi, delle reti e delle mezzelune; 19gli orecchini, i braccialetti ed i veli; 20i diademi, le catenelle de’ piedi, le cinture, i vasetti di profumo e gli amuleti; 21gli anelli, i cerchietti da naso; 22gli abiti da festa, le mantelline, gli scialli e le borse; 23gli specchi, le camicie finissime, le tiare e le mantiglie. 24Invece del profumo s’avrà fetore; invece di cintura, una corda; invece di riccioli calvizie; invece d’ampio manto, un sacco stretto; un marchio di fuoco invece di bellezza. 25I tuoi uomini cadranno di spada, e i tuoi prodi, in battaglia. 26Le porte di Sion gemeranno e saranno in lutto; tutta desolata, ella sederà per terra.

1For, behold, the Lord, Yahweh of Armies, takes away from Jerusalem and from Judah supply and support, the whole supply of bread, and the whole supply of water; 2the mighty man, the man of war, the judge, the prophet, the diviner, the elder, 3the captain of fifty, the honorable man, the counselor, the skilled craftsman, and the clever enchanter. 4I will give boys to be their princes, and children shall rule over them. 5The people will be oppressed, everyone by another, and everyone by his neighbor. The child will behave himself proudly against the old man, and the base against the honorable. 6Indeed a man shall take hold of his brother in the house of his father, saying, “You have clothing, you be our ruler, and let this ruin be under your hand.” 7In that day he will cry out, saying, “I will not be a healer; for in my house is neither bread nor clothing. You shall not make me ruler of the people.” 8For Jerusalem is ruined, and Judah is fallen; because their tongue and their doings are against Yahweh, to provoke the eyes of his glory. 9The look of their faces testify against them. They parade their sin like Sodom. They don’t hide it. Woe to their soul! For they have brought disaster upon themselves. 10Tell the righteous “Good!” For they shall eat the fruit of their deeds. 11Woe to the wicked! Disaster is upon them; for the deeds of his hands will be paid back to him. 12As for my people, children are their oppressors, and women rule over them. My people, those who lead you cause you to err, and destroy the way of your paths. 13Yahweh stands up to contend, and stands to judge the peoples. 14Yahweh will enter into judgment with the elders of his people, and their leaders: “It is you who have eaten up the vineyard. The plunder of the poor is in your houses. 15What do you mean that you crush my people, and grind the face of the poor?” says the Lord, Yahweh of Armies. 16Moreover Yahweh said, “Because the daughters of Zion are haughty, and walk with outstretched necks and flirting eyes, walking to trip as they go, jingling ornaments on their feet; 17therefore the Lord brings sores on the crown of the head of the women of Zion, and Yahweh will make their scalps bald.” 18In that day the Lord will take away the beauty of their anklets, the headbands, the crescent necklaces, 19the earrings, the bracelets, the veils, 20the headdresses, the ankle chains, the sashes, the perfume bottles, the charms, 21the signet rings, the nose rings, 22the fine robes, the capes, the cloaks, the purses, 23the hand mirrors, the fine linen garments, the tiaras, and the shawls. 24It shall happen that instead of sweet spices, there shall be rottenness; instead of a belt, a rope; instead of well set hair, baldness; instead of a robe, a wearing of sackcloth; and branding instead of beauty. 25Your men shall fall by the sword, and your mighty in the war. 26Her gates shall lament and mourn; and she shall be desolate and sit on the ground.

1Want ziet, de Heere, HEERE der heirscharen, zal van Jeruzalem en van Juda wegnemen den stok en den staf, allen stok des broods, en allen stok des waters; 2Den held en den krijgsman, den rechter en den profeet, en den waarzegger, en den oude; 3Den overste van vijftig, en den aanzienlijke, en den raadsman, en den wijze onder de werkmeesters, en dien, die kloek ter tale is. 4En Ik zal jongelingen stellen tot hun vorsten, en kinderen zullen over hen heersen; 5En het volk zal gedrongen worden, de een zal zijn tegen den ander, en een iegelijk tegen zijn naaste; de jongeling zal stout zijn tegen den oude, de verachte tegen den eerlijke. 6Wanneer iemand zijn broeder uit het huis zijns vaders zal aangrijpen, zeggende: Gij hebt een kleed, wees ons ten overste, laat toch dezen aanstoot onder uw hand wezen; 7Zo zal hij in dien dag zijn hand opheffen, zeggende: Ik kan geen heelmeester wezen; er is ook geen brood en geen kleed in mijn huis; zet mij niet tot een overste des volks. 8Want Jeruzalem heeft aangestoten, en Juda is gevallen, dewijl hun tong en handelingen tegen den HEERE zijn, om de ogen Zijner heerlijkheid te verbitteren. 9Het gelaat huns aangezichts getuigt tegen hen, en hun zonden spreken zij vrij uit, gelijk Sodom; zij verbergen ze niet. Wee hunlieder ziel; want zij doen zichzelven kwaad. 10Zegt den rechtvaardige, dat het hem wel gaan zal; dat zij de vrucht hunner werken zullen eten. 11Wee den goddeloze, het zal hem kwalijk gaan, want de vergelding zijner handen zal hem geschieden. 12De drijvers Mijns volks zijn kinderen, en vrouwen heersen over hetzelve. O Mijn volk! die u leiden, verleiden u, en den weg uwer paden slokken zij in. 13De HEERE stelt Zich om te pleiten, en Hij staat, om de volken te richten. 14De HEERE komt ten gerichte tegen de oudsten Zijns volks en deszelfs vorsten, want gijlieden hebt dezen wijngaard verteerd; de roof des ellendigen is in uwe huizen. 15Wat is ulieden, dat gij Mijn volk verbrijzelt, en de aangezichten der ellendigen vermaalt? spreekt de Heere, HEERE der heirscharen. 16Verder zegt de HEERE: Daarom dat de dochteren van Sion zich verheffen, en gaan met uitgestrekten hals, en lonken met de ogen, al gaande en trippelende daarhenen treden, en alsof haar voeten gebonden waren. 17Zo zal de HEERE den schedel der dochteren van Sion schurftig maken, en de HEERE zal haar schaamte ontbloten. 18Ten zelfden dage zal de HEERE wegnemen het sieraad der kousebanden, en de netjes, en de maantjes. 19De reukdoosjes, en de kleine ketentjes, en de glinsterende kledingen, 20De hoofdkroning, en de armversierselen, en de bindselen, en de reukballetjes, en de oorringen, 21De ringen en de voorhoofdsierselen, 22De wisselklederen, en de manteltjes, en de hoedjes, en de buidels, 23De spiegels, en de fijn-linnen deksels, en de hulledoeken, en de sluiers. 24En het zal geschieden, dat er voor specerij stank zal zijn, en lossigheid voor een gordel, en kaalheid in plaats van haarvlechten, en omgording eens zaks in plaats van een wijden rok, en verbranding in plaats van schoonheid. 25Uw mannen zullen door het zwaard vallen, en uw helden in den strijd. 26En haar poorten zullen treuren, en leed dragen, en zij zal, ledig gemaakt zijnde, op de aarde zitten.