Salmos 81

1CANTAD á Dios, fortaleza nuestra: al Dios de Jacob celebrad con júbilo. 2Tomad la canción, y tañed el adufe, el arpa deliciosa con el salterio. 3Tocad la trompeta en la nueva luna, en el día señalado, en el día de nuestra solemnidad. 4Porque estatuto es de Israel, ordenanza del Dios de Jacob. 5Por testimonio en José lo ha constituído, cuando salió por la tierra de Egipto; donde oí lenguaje que no entendía. 6Aparté su hombro de debajo de la carga; sus manos se quitaron de vasijas de barro. 7En la calamidad clamaste, y yo te libré: te respondí en el secreto del trueno; te probé sobre las aguas de Meriba. (Selah.) 8Oye, pueblo mío, y te protestaré. Israel, si me oyeres, 9No habrá en ti dios ajeno, ni te encorvarás á dios extraño. 10Yo soy Jehová tu Dios, que te hice subir de la tierra de Egipto: ensancha tu boca, y henchirla he. 11Mas mi pueblo no oyó mi voz, é Israel no me quiso á mí. 12Dejélos por tanto á la dureza de su corazón: caminaron en sus consejos. 13¡Oh, si me hubiera oído mi pueblo, si en mis caminos hubiera Israel andado! 14En una nada habría yo derribado sus enemigos, y vuelto mi mano sobre sus adversarios. 15Los aborrecedores de Jehová se le hubieran sometido; y el tiempo de ellos fuera para siempre. 16Y Dios lo hubiera mantenido de grosura de trigo: y de miel de la piedra te hubiera saciado.

1Sing aloud to God, our strength! Make a joyful shout to the God of Jacob! 2Raise a song, and bring here the tambourine, the pleasant lyre with the harp. 3Blow the trumpet at the New Moon, at the full moon, on our feast day. 4For it is a statute for Israel, an ordinance of the God of Jacob. 5He appointed it in Joseph for a testimony, when he went out over the land of Egypt, I heard a language that I didn’t know. 6“I removed his shoulder from the burden. His hands were freed from the basket. 7You called in trouble, and I delivered you. I answered you in the secret place of thunder. I tested you at the waters of Meribah.” Selah. 8“Hear, my people, and I will testify to you, Israel, if you would listen to me! 9There shall be no strange god in you, neither shall you worship any foreign god. 10I am Yahweh, your God, who brought you up out of the land of Egypt. Open your mouth wide, and I will fill it. 11But my people didn’t listen to my voice. Israel desired none of me. 12So I let them go after the stubbornness of their hearts, that they might walk in their own counsels. 13Oh that my people would listen to me, that Israel would walk in my ways! 14I would soon subdue their enemies, and turn my hand against their adversaries. 15The haters of Yahweh would cringe before him, and their punishment would last forever. 16But he would have also fed them with the finest of the wheat. I will satisfy you with honey out of the rock.”

1Voor den opperzangmeester, op de Gittith, een psalm van Asaf. 2Zingt vrolijk Gode, onze Sterkte; juicht den God van Jakob. 3Heft een psalm op, en geeft de trommel; de liefelijke harp met de luit. 4Blaast de bazuin in de nieuwe maan, ter bestemder tijd, op onzen feestdag. 5Want dit is een inzetting in Israel, een recht van den God Jakobs. 6Hij heeft het gezet tot een getuigenis in Jozef, als Hij uitgetogen was tegen Egypteland; alwaar ik gehoord heb een spraak, die ik niet verstond; 7Ik heb zijn schouder van den last onttrokken; zijn handen zijn van de potten ontslagen. 8In de benauwdheid riept gij, en Ik hielp u uit; Ik antwoordde u uit de schuilplaats des donders; Ik beproefde u aan de wateren van Meriba. Sela. 9Mijn volk, zeide Ik hoor toe, en Ik zal onder u betuigen, Israel, of gij naar Mij hoordet! 10Er zal onder u geen uitlands god wezen, en gij zult u voor geen vreemden god nederbuigen. 11Ik ben de Heere, uw God, Die u heb opgevoerd uit het land van Egypte; doe uw mond wijd open, en Ik zal hem vervullen. 12Maar Mijn volk heeft Mijn stem niet gehoord; en Israel heeft Mijner niet gewild. 13Dies heb Ik het overgegeven in het goeddunken huns harten, dat zij wandelden in hun raadslagen. 14Och, dat Mijn volk naar Mij gehoord had, dat Israel in Mijn wegen gewandeld had! 15In kort zou Ik hun vijanden gedempt hebben, en Mijn hand gewend hebben tegen hun wederpartijders. 16Die den HEERE haten, zouden zich Hem geveinsdelijk onderworpen hebben, maar hunlieder tijd zou eeuwig geweest zijn. En Hij zou het gespijsd hebben met het vette der tarwe; ja, Ik zou u verzadigd hebben met honig uit de rotsstenen.