Salmos 79

1OH Dios, vinieron las gentes á tu heredad; el templo de tu santidad han contaminado; pusieron á Jerusalem en montones. 2Dieron los cuerpos de tus siervos por comida á las aves de los cielos; la carne de tus santos á las bestias de la tierra. 3Derramaron su sangre como agua en los alrededores de Jerusalem; y no hubo quien los enterrase. 4Somos afrentados de nuestros vecinos, escarnecidos y burlados de los que están en nuestros alrededores. 5¿Hasta cuándo, oh Jehová? ¿has de estar airado para siempre? ¿arderá como fuego tu celo? 6Derrama tu ira sobre las gentes que no te conocen, y sobre los reinos que no invocan tu nombre. 7Porque han consumido á Jacob, y su morada han asolado. 8No recuerdes contra nosotros las iniquidades antiguas: anticípennos presto tus misericordias, porque estamos muy abatidos. 9Ayúdanos, oh Dios, salud nuestra, por la gloria de tu nombre: y líbranos, y aplácate sobre nuestros pecados por amor de tu nombre. 10Porque dirán las gentes: ¿Dónde está su Dios? Sea notoria en las gentes, delante de nuestros ojos, la venganza de la sangre de tus siervos, que fué derramada. 11Entre ante tu acatamiento el gemido de los presos: conforme á la grandeza de tu brazo preserva á los sentenciados á muerte. 12Y torna á nuestros vecinos en su seno siete tantos de su infamia, con que te han deshonrado, oh Jehová. 13Y nosotros, pueblo tuyo, y ovejas de tu dehesa, te alabaremos para siempre: por generación y generación cantaremos tus alabanzas.

1God, the nations have come into your inheritance. They have defiled your holy temple. They have laid Jerusalem in heaps. 2They have given the dead bodies of your servants to be food for the birds of the sky, the flesh of your saints to the animals of the earth. 3Their blood they have shed like water around Jerusalem. There was no one to bury them. 4We have become a reproach to our neighbors, a scoffing and derision to those who are around us. 5How long, Yahweh? Will you be angry forever? Will your jealousy burn like fire? 6Pour out your wrath on the nations that don’t know you; on the kingdoms that don’t call on your name; 7For they have devoured Jacob, and destroyed his homeland. 8Don’t hold the iniquities of our forefathers against us. Let your tender mercies speedily meet us, for we are in desperate need. 9Help us, God of our salvation, for the glory of your name. Deliver us, and forgive our sins, for your name’s sake. 10Why should the nations say, “Where is their God?” Let it be known among the nations, before our eyes, that vengeance for your servants’ blood is being poured out. 11Let the sighing of the prisoner come before you. According to the greatness of your power, preserve those who are sentenced to death. 12Pay back to our neighbors seven times into their bosom their reproach with which they have reproached you, Lord. 13So we, your people and sheep of your pasture, will give you thanks forever. We will praise you forever, to all generations.

1Een psalm van Asaf. O God! Heidenen zijn gekomen in Uw erfenis; zij hebben den tempel Uwer heiligheid verontreinigd; zij hebben Jeruzalem tot steenhopen gesteld. 2Zij hebben de dode lichamen Uwer knechten aan het gevogelte des hemels tot spijs gegeven; het vlees Uwer gunstgenoten aan het gedierte des lands. 3Zij hebben hun bloed rondom Jeruzalem als water vergoten; en er was niemand, die hen begroef. 4Wij zijn onzen naburen een smaadheid geworden; een spot en schimp dien, die rondom ons zijn. 5Hoe lang, HEERE? Zult Gij eeuwiglijk toornen? Zal Uw ijver als vuur branden? 6Stort Uw grimmigheid uit over de heidenen, die U niet kennen, en over de koninkrijken, die Uw Naam niet aanroepen. 7Want men heeft Jakob opgegeten, en zij hebben zijn liefelijke woning verwoest. 8Gedenk ons de vorige misdaden niet; haast U, laat Uw barmhartigheden ons voorkomen; want wij zijn zeer dun geworden. 9Help ons, o God onzes heils! ter oorzake van de eer Uws Naams; en red ons, en doe verzoening over onze zonden, om Uws Naams wil. 10Waarom zouden de heidenen zeggen: Waar is hun God? Laat de wraak des vergoten bloeds Uwer knechten onder de heidenen voor onze ogen bekend worden. 11Laat het gekerm der gevangenen voor Uw aanschijn komen; behoud overig de kinderen des doods, naar de grootheid Uws arms. 12En geef onze naburen zevenvoudig weder in hun schoot hun smaad, waarmede zij U, o Heere! gesmaad hebben. 13Zo zullen wij, Uw volk en de schapen Uwer weide, U loven in eeuwigheid, van geslacht tot geslacht; wij zullen Uw roem vertellen.