Salmos 144

1BENDITO sea Jehová, mi roca, que enseña mis manos á la batalla, y mis dedos á la guerra: 2Misericordia mía y mi castillo, altura mía y mi libertador, escudo mío, en quien he confiado; el que allana mi pueblo delante de mí. 3Oh Jehová, ¿qué es el hombre, para que de él conozcas? ¿ó el hijo del hombre, para que lo estimes? 4El hombre es semejante á la vanidad: sus días son como la sombra que pasa. 5Oh Jehová, inclina tus cielos y desciende: toca los montes, y humeen. 6Despide relámpagos, y disípalos; envía tus saetas, y contúrbalos. 7Envía tu mano desde lo alto; redímeme, y sácame de las muchas aguas, de la mano de los hijos extraños; 8Cuya boca habla vanidad, y su diestra es diestra de mentira. 9Oh Dios, á ti cantaré canción nueva: con salterio, con decacordio cantaré á ti. 10Tú, el que da salud á los reyes, el que redime á David su siervo de maligna espada. 11Redímeme, y sálvame de mano de los hijos extraños, cuya boca habla vanidad, y su diestra es diestra de mentira. 12Que nuestros hijos sean como plantas crecidas en su juventud; nuestras hijas como las esquinas labradas á manera de las de un palacio; 13Nuestros graneros llenos, provistos de toda suerte de grano; nuestros ganados, que paran á millares y diez millares en nuestras plazas: 14Que nuestros bueyes estén fuertes para el trabajo; que no tengamos asalto, ni que hacer salida, ni grito de alarma en nuestras plazas. 15Bienaventurado el pueblo que tiene esto: bienaventurado el pueblo cuyo Dios es Jehová.

1Blessed be Yahweh, my rock, who teaches my hands to war, and my fingers to battle: 2my loving kindness, my fortress, my high tower, my deliverer, my shield, and he in whom I take refuge; who subdues my people under me. 3Yahweh, what is man, that you care for him? Or the son of man, that you think of him? 4Man is like a breath. His days are like a shadow that passes away. 5Part your heavens, Yahweh, and come down. Touch the mountains, and they will smoke. 6Throw out lightning, and scatter them. Send out your arrows, and rout them. 7Stretch out your hand from above, rescue me, and deliver me out of great waters, out of the hands of foreigners; 8whose mouths speak deceit, Whose right hand is a right hand of falsehood. 9I will sing a new song to you, God. On a ten-stringed lyre, I will sing praises to you. 10You are he who gives salvation to kings, who rescues David, his servant, from the deadly sword. 11Rescue me, and deliver me out of the hands of foreigners, whose mouths speak deceit, whose right hand is a right hand of falsehood. 12Then our sons will be like well-nurtured plants, our daughters like pillars carved to adorn a palace. 13Our barns are full, filled with all kinds of provision. Our sheep produce thousands and ten thousands in our fields. 14Our oxen will pull heavy loads. There is no breaking in, and no going away, and no outcry in our streets. 15Happy are the people who are in such a situation. Happy are the people whose God is Yahweh.

1Een psalm van David. Gezegend zij de HEERE, mijn Rotssteen, Die mijn handen onderwijst ten strijde, mijn vingeren ten oorlog; 2Mijn Goedertierenheid en mijn Burg, mijn Hoog Vertrek en mijn Bevrijder voor mij, mijn Schild, en op Wien ik mij betrouwe; Die mijn volk aan mij onderwerpt! 3O HEERE! wat is de mens, dat Gij hem kent, het kind des mensen, dat Gij het acht? 4De mens is der ijdelheid gelijk; zijn dagen zijn als een voorbijgaande schaduw. 5Neig Uw hemelen, HEERE! en daal neder; raak de bergen aan, dat zij roken. 6Bliksem bliksem, en verstrooi hen; zend Uw pijlen uit, en verdoe hen. 7Steek Uw handen van de hoogte uit; ontzet mij, en ruk mij uit de grote wateren, uit de hand der vreemden; 8Welker mond leugen spreekt, en hun rechterhand is een rechterhand der valsheid. 9O God! ik zal U een nieuw lied zingen; met de luit en het tiensnarig instrument zal ik U psalmzingen. 10Gij, die den koningen overwinning geeft, Die Zijn knecht David ontzet van het boze zwaard; 11Ontzet mij en red mij van de hand der vreemden, welker mond leugen spreekt, en hun rechterhand is een rechterhand der valsheid; 12Opdat onze zonen zijn als planten, welke groot geworden zijn in hun jeugd; onze dochter als hoekstenen, uitgehouwen naar de gelijkenis van een paleis. 13Dat onze winkelen vol zijnde, den enen voorraad na den anderen uitgeven; dat onze kudden bij duizenden werpen, ja, bij tienduizenden op onze hoeven vermenigvuldigen. 14Dat onze ossen wel geladen zijn; dat geen inbreuk, noch uitval, noch gekrijs zij op onze straten. 15Welgelukzalig is het volk, dien het alzo gaat; welgelukzalig is het volk, wiens God de HEERE is.