Salmenes bok 68

1Til sangmesteren; av David; en salme, en sang. 2Gud reiser sig, hans fiender spredes, og de som hater ham, flyr for hans åsyn. 3Likesom røk drives bort, så driver du dem bort; likesom voks smelter for ild, forgår de ugudelige for Guds åsyn. 4Og de rettferdige gleder sig, de jubler for Guds åsyn og fryder sig med glede. 5Syng for Gud, lovsyng hans navn, gjør vei for ham som farer frem på de øde marker, Herren er hans navn, og juble for hans åsyn! 6Farløses far og enkers dommer er Gud i sin hellige bolig. 7Gud gir de enslige hus, fører fanger ut til lykke; bare de gjenstridige bor i et tørt land. 8Gud, da du drog ut foran ditt folk, da du skred frem gjennem ørkenen, sela, 9da bevet jorden, og himlene dryppet for Guds åsyn, Sinai der borte, for Guds, Israels Guds åsyn. 10Et rikelig regn spredte du, Gud; din arv, den utmattede, styrket du. 11Ditt folk bosatte sig i landet; du laget det ved din godhet i stand for den elendige, Gud! 12Herren gir seierssang; stor er skaren av kvinner med gledesbudskap. 13Hærenes konger flyr, de flyr, og hun som sitter hjemme, deler bytte. 14Når I hviler mellem kveene, er det som en dues vinger, som er dekket med sølv, og hvis vingefjær har gullets grønnlige glans. 15Når den Allmektige spreder konger der, da sner det på Salmon. 16Et Guds fjell er Basans fjell, et fjell med mange tinder er Basans fjell. 17Hvorfor ser I skjevt, I fjell med de mange tinder, til det fjell som Gud finner behag i å bo på? Herren skal også bo der evindelig. 18Guds vogner er to ganger ti tusen, tusen og atter tusen; Herren er iblandt dem, Sinai er i helligdommen. 19Du fór op i det høie, bortførte fanger, tok gaver blandt menneskene, også blandt de gjenstridige, for å bo der, Herre Gud! 20Lovet være Herren dag efter dag! Legger man byrde på oss, så er Gud vår frelser. Sela. 21Gud er oss en Gud til frelse, og hos Herren, Israels Gud, er det utganger fra døden. 22Ja, Gud knuser sine fienders hode, den hårrike isse på ham som vandrer i sin syndeskyld. 23Herren sier: Fra Basan vil jeg hente tilbake, jeg vil hente tilbake fra havets dyp, 24forat din fot må stampe i blod, dine hunders tunge få sin del av fiendene. 25De ser dine seierstog, Gud, min Guds, min konges, seierstog inn i helligdommen. 26Foran går sangere, bakefter harpespillere midt imellem jomfruer som slår på pauke. 27Lov Gud i forsamlingene, lov Herren, I som er av Israels kilde! 28Der er Benjamin, den yngste, som hersker over dem, Judas fyrster med sin skare, Sebulons fyrster, Naftalis fyrster. 29Din Gud har tildelt dig styrke; styrk, Gud, det du har gjort for oss! 30For ditt tempel i Jerusalems skyld skal konger komme til dig med gaver. 31Skjell på dyret i sivet, på stuteflokken med folke-kalvene, som kaster sig ned for dig med sølvstykker! Han spreder folkene som har lyst til strid. 32Veldige menn skal komme fra Egypten, Etiopia skal i hast utrekke sine hender til Gud. 33I jordens riker, syng for Gud, lovsyng Herren, sela, 34ham som farer frem i himlenes himler, de eldgamle! Se, han lar sin røst høre, en mektig røst. 35Gi Gud makt! Over Israel er hans høihet, og hans makt i skyene. Forferdelig er du, Gud, fra dine helligdommer; Israels Gud, han gir folket makt og styrke. Lovet være Gud!

1Let God arise! Let his enemies be scattered! Let them who hate him also flee before him. 2As smoke is driven away, so drive them away. As wax melts before the fire, so let the wicked perish at the presence of God. 3But let the righteous be glad. Let them rejoice before God. Yes, let them rejoice with gladness. 4Sing to God! Sing praises to his name! Extol him who rides on the clouds: to Yah, his name! Rejoice before him! 5A father of the fatherless, and a defender of the widows, is God in his holy habitation. 6God sets the lonely in families. He brings out the prisoners with singing, but the rebellious dwell in a sun-scorched land. 7God, when you went out before your people, when you marched through the wilderness... Selah. 8The earth trembled. The sky also poured down rain at the presence of the God of Sinai— at the presence of God, the God of Israel. 9You, God, sent a plentiful rain. You confirmed your inheritance, when it was weary. 10Your congregation lived therein. You, God, prepared your goodness for the poor. 11The Lord announced the word. The ones who proclaim it are a great company. 12“Kings of armies flee! They flee!” She who waits at home divides the plunder, 13while you sleep among the camp fires, the wings of a dove sheathed with silver, her feathers with shining gold. 14When the Almighty scattered kings in her, it snowed on Zalmon. 15The mountains of Bashan are majestic mountains. The mountains of Bashan are rugged. 16Why do you look in envy, you rugged mountains, at the mountain where God chooses to reign? Yes, Yahweh will dwell there forever. 17The chariots of God are tens of thousands and thousands of thousands. The Lord is among them, from Sinai, into the sanctuary. 18You have ascended on high. You have led away captives. You have received gifts among men, yes, among the rebellious also, that Yah God might dwell there. 19Blessed be the Lord, who daily bears our burdens, even the God who is our salvation. Selah. 20God is to us a God of deliverance. To Yahweh, the Lord, belongs escape from death. 21But God will strike through the head of his enemies, the hairy scalp of such a one as still continues in his guiltiness. 22The Lord said, “I will bring you again from Bashan, I will bring you again from the depths of the sea; 23That you may crush them, dipping your foot in blood, that the tongues of your dogs may have their portion from your enemies.” 24They have seen your processions, God, even the processions of my God, my King, into the sanctuary. 25The singers went before, the minstrels followed after, in the midst of the ladies playing with tambourines, 26“Bless God in the congregations, even the Lord in the assembly of Israel!” 27There is little Benjamin, their ruler, the princes of Judah, their council, the princes of Zebulun, and the princes of Naphtali. 28Your God has commanded your strength. Strengthen, God, that which you have done for us. 29Because of your temple at Jerusalem, kings shall bring presents to you. 30Rebuke the wild animal of the reeds, the multitude of the bulls, with the calves of the peoples. Being humbled, may it bring bars of silver. Scatter the nations that delight in war. 31Princes shall come out of Egypt. Ethiopia shall hurry to stretch out her hands to God. 32Sing to God, you kingdoms of the earth! Sing praises to the Lord! Selah. 33To him who rides on the heaven of heavens, which are of old; behold, he utters his voice, a mighty voice. 34Ascribe strength to God! His excellency is over Israel, his strength is in the skies. 35You are awesome, God, in your sanctuaries. The God of Israel gives strength and power to his people. Praise be to God!

1Een psalm, een lied van David, voor den opperzangmeester. 2God zal opstaan, Zijn vijanden zullen verstrooid worden, en Zijn haters zullen van Zijn aangezicht vlieden. 3Gij zult hen verdrijven, gelijk rook verdreven wordt; gelijk was voor het vuur smelt, zullen de goddelozen vergaan van Gods aangezicht. 4Maar de rechtvaardigen zullen zich verblijden; zij zullen van vreugde opspringen voor Gods aangezicht, en van blijdschap vrolijk zijn. 5Zingt Gode, psalmzingt Zijn Naam; hoogt de wegen voor Dien, Die in de vlakken velden rijdt, omdat Zijn Naam is HEERE; en springt op van vreugde voor Zijn aangezicht. 6Hij is een Vader der wezen, en een Rechter der weduwen; God, in de woonstede Zijner heiligheid. 7Een God, Die de eenzamen zet in een huisgezin, uitvoert, die in boeien gevangen zijn; maar de afvalligen wonen in het dorre. 8O God! toen Gij voor het aangezicht Uws volks uittoogt, toen Gij daarhenen tradt in de woestijn; Sela. 9Daverde de aarde, ook dropen de hemelen voor Gods aanschijn; zelfs deze Sinai, voor het aanschijn Gods, des Gods van Israel. 10Gij hebt zeer milden regen doen druipen, o God! en Gij hebt Uw erfenis gesterkt, als zij mat was geworden. 11Uw hoop woonde daarin; Gij bereiddet ze door Uw goedheid voor den ellendige, o God! 12De HEERE gaf te spreken; der boodschappers van goede tijdingen was een grote heirschaar. 13De koningen der heirscharen vloden weg, zij vloden weg; en zij, die te huis bleef, deelde den roof uit. 14Al laagt gijlieden tussen twee rijen van stenen, zo zult gij toch worden als vleugelen ener duive, overdekt met zilver, en welker vederen zijn met uitgegraven geluwen goud. 15Als de Almachtige de koningen daarin verstrooide, werd zij sneeuwwit als op Zalmon. 16De berg Basan is een berg Gods; de berg Basan is een bultige berg. 17Waarom springt gij op, gij bultige bergen? Deze berg heeft God begeerd tot Zijn woning; ook zal er de HEERE wonen in eeuwigheid. 18Gods wagenen zijn tweemaal tien duizend, de duizenden verdubbeld. De Heere is onder hen, een Sinai in heiligheid! 19Gij zijt opgevaren in de hoogte; Gij hebt de gevangenis gevankelijk gevoerd; Gij hebt gaven genomen om uit te delen onder de mensen; ja, ook de wederhorigen om bij U te wonen, o HEERE God! 20Geloofd zij de HEERE; dag bij dag overlaadt Hij ons. Die God is onze Zaligheid. Sela. 21Die God is ons een God van volkomene Zaligheid; en bij den HEERE, den Heere, zijn uitkomsten tegen den dood. 22Voorzeker zal God den kop Zijner vijanden verslaan, den harigen schedel desgenen, die in zijn schulden wandelt. 23De Heere heeft gezegd: Ik zal wederbrengen uit Basan; Ik zal wederbrengen uit de diepten der zee; 24Opdat gij uw voet, ja, de tong uwer honden, moogt steken in het bloed van de vijanden, van een iegelijk van hen. 25O God! zij hebben Uw gangen gezien, de gangen mijns Gods, mijns Konings, in het heiligdom. 26De zangers gingen voor, de speellieden achter, in het midden de trommelende maagden. 27Looft God in de gemeenten, den Heere, gij, die zijt uit den springader van Israel! 28Daar is Benjamin de kleine, die over hen heerste, de vorsten van Juda, met hun vergadering, de vorsten van Zebulon, de vorsten van Nafthali. 29Uw God heeft uw sterkte geboden; sterk, o God, wat Gij aan ons gewrocht hebt! 30Om Uws tempels wil te Jeruzalem, zullen U de koningen geschenk toebrengen. 31Scheld het wild gedierte des riets, de vergadering der stieren met de kalveren der volken; en dien, die zich onderwerpt met stukken zilvers; Hij heeft de volken verstrooid, die lust hebben in oorlogen. 32Prinselijke gezanten zullen komen uit Egypte; Morenland zal zich haasten zijn handen tot God uit te strekken. 33Gij koninkrijken der aarde, zingt Gode; psalmzingt den Heere! Sela. 34Dien, Die daar rijdt in den hemel der hemelen, Die van ouds is; ziet, Hij geeft Zijn stem, een stem der sterkte. 35Geeft Gode sterkte! Zijn hoogheid is over Israel, en Zijn sterkte in de bovenste wolken. O God! Gij zijt vreselijk uit Uw heiligdommen; de God Israels, Die geeft den volke sterkte en krachten. Geloofd zij God!