Salmenes bok 49

1Til sangmesteren; av Korahs barn; en salme. 2Hør dette, alle folk, vend øret til, alle I som bor i verden, 3både lave og høie, rike og fattige, alle tilsammen! 4Min munn skal tale visdom, og mitt hjertes tanke er forstand. 5Jeg vil bøie mitt øre til tankesprog, jeg vil fremføre min gåtefulle tale til citaren. 6Hvorfor skal jeg frykte i de onde dager, når mine forfølgeres ondskap omgir mig, 7de som setter sin lit til sitt gods og roser sig av sin store rikdom? 8En mann kan ikke utløse en bror, han kan ikke gi Gud løsepenger for ham 9- for deres livs utløsning er for dyr, og han må avstå derfra til evig tid - 10så han skulde bli ved å leve evindelig og ikke se graven. 11Nei, han vil få se den. De vise dør, dåren og den uforstandige omkommer tilsammen og overlater sitt gods til andre. 12Deres hjertes eneste tanke er at deres hus skal stå til evig tid, deres boliger fra slekt til slekt; de kaller sine jorder op efter sine navn. 13Og dog blir et menneske i herlighet ikke stående; han er lik dyrene, som går til grunne. 14Således går det dem som er fulle av selvtillit, og dem som følger dem efter og har behag i deres tale. Sela. 15Som en fårehjord føres de ned i dødsriket, døden vokter dem, og de opriktige hersker over dem, når morgenen bryter frem, og deres skikkelse blir ødelagt av dødsriket, så de ikke har nogen bolig mere. 16Men Gud skal forløse min sjel av dødsrikets vold, for han skal ta mig til sig. Sela. 17Frykt ikke når en mann blir rik, når hans huses herlighet blir stor! 18For han skal intet ta med sig når han dør; hans herlighet skal ikke fare ned efter ham. 19Om han enn velsigner sin sjel i sitt liv, og de priser dig fordi du gjør dig til gode, 20så skal du dog komme til dine fedres slekt; de ser ikke lyset evindelig. Et menneske i herlighet, som ikke har forstand, er lik dyrene, som går til grunne.

1Een psalm, voor den opperzangmeester, onder de kinderen van Korach. 2Hoort dit, alle gij volken! neemt ter ore, alle inwoners der wereld, 3Zowel slechten als aanzienlijken, te zamen rijk en arm! 4Mijn mond zal enkel wijsheid spreken, en de overdenking mijns harten zal vol verstand zijn. 5Ik zal mijn oor neigen tot een spreuk; ik zal mijn verborgene rede openen op de harp. 6Waarom zou ik vrezen in kwade dagen, als de ongerechtigen, die op de hielen zijn, mij omringen? 7Aangaande degenen, die op hun goed vertrouwen; en op de veelheid huns rijkdoms roemen; 8Niemand van hen zal zijn broeder immermeer kunnen verlossen; hij zal Gode zijn rantsoen niet kunnen geven; 9(Want de verlossing hunner ziel is te kostelijk, en zal in eeuwigheid ophouden); 10Dat hij ook voortaan geduriglijk zou leven, en de verderving niet zien. 11Want hij ziet, dat de wijzen sterven, dat te zamen een dwaas en een onvernuftige omkomen, en hun goed anderen nalaten. 12Hun binnenste gedachte is, dat hun huizen zullen zijn in eeuwigheid, hun woningen van geslacht tot geslacht; zij noemen de landen naar hun namen. 13De mens nochtans, die in waarde is, blijft niet; hij wordt gelijk als de beesten, die vergaan. 14Deze hun weg is een dwaasheid van hen; nochtans hebben hun nakomelingen een welbehagen in hun woorden. Sela. 15Men zet hen als schapen in het graf, de dood zal hen afweiden; en de oprechten zullen over hen heersen in dien morgenstond; en het graf zal hun gedaante verslijten, elk uit zijn woning. 16Maar God zal mijn ziel van het geweld des grafs verlossen, want Hij zal mij opnemen. Sela. 17Vrees niet, wanneer een man rijk wordt, wanneer de eer van zijn huis groot wordt; 18Want hij zal in zijn sterven niet met al medenemen, zijn eer zal hem niet nadalen. 19Hoewel hij zijn ziel in zijn leven zegent, en zij u loven, omdat gij uzelven goed doet; 20Zo zal zij toch komen tot het geslacht harer vaderen; tot in eeuwigheid zullen zij het licht niet zien. De mens, die in waarde is, en geen verstand heeft, wordt gelijk als de beesten, die vergaan.

Versnumrene følger den valgte oversettelsen og kan i noen få kapitler avvike med ett vers.